1. Banki oraz oddziały banków zagranicznych uprawnione, na mocy
przepisów dotychczasowych, do pośredniczenia w przyjmowaniu i dokonywaniu
płatności oraz dokonywaniu transferu krajowych i zagranicznych środków
płatniczych w obrocie dewizowym stają się bankami uprawnionymi do
wykonywania czynności bankowej w zakresie pośrednictwa w dokonywaniu przez
rezydentów przekazów pieniężnych za granicę oraz rozliczeń w kraju z nierezydentami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
2. Banki oraz oddziały banków zagranicznych uprawnione, na mocy
przepisów dotychczasowych, do kupna i sprzedaży wartości dewizowych stają się
bankami uprawnionymi do wykonywania czynności bankowej w tym zakresie, z
zastrzeżeniem ust. 3 i 4.
3. Banki, o których mowa w ust. 1 i 2, są obowiązane, w terminie 12 miesięcy
od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, rozszerzyć określony w statucie
przedmiot działania o czynności bankowe określone w art. 5 ust. 2 pkt 7 i 10
ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe, pod rygorem utraty
dotychczasowych uprawnień w tym zakresie.
4. Oddziały banków zagranicznych, o których mowa w ust. 1 i 2, są
obowiązane, w terminie 12 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy,
wystąpić z wnioskiem o rozszerzenie określonego w zezwoleniu na ich utworzenie
przedmiotu działania o czynności bankowe określone w art. 5 ust. 2 pkt 7
i 10 ustawy wymienionej w ust. 3, pod rygorem utraty dotychczasowych uprawnień
w tym zakresie.