1. Osoba urodzona przed dniem 1 sierpnia 1972 r., która w dniu
wejścia w życie niniejszej ustawy pełni funkcję publiczną wymienioną w art. 4, ma
obowiązek złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1, w terminie
jednego miesiąca od dnia doręczenia powiadomienia, o którym mowa w ust. 2.
2. Właściwy organ, o którym mowa w art. 8, w terminie jednego miesiąca od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, powiadamia osobę, o której mowa w ust. 1,
o obowiązku przedłożenia temu organowi oświadczenia, o którym mowa w art. 7
ust. 1, oraz informuje o skutku niedopełnienia tego obowiązku, z zastrzeżeniem ust. 2a.
2a. W stosunku do osób pełniących funkcje organu lub członka organu
jednostki samorządu terytorialnego lub organu jednostki pomocniczej jednostki
samorządu terytorialnego, której obowiązek utworzenia wynika z ustawy,
pochodzących z wyborów powszechnych, organem właściwym do dokonania
czynności, o których mowa w ust. 2, jest wojewoda.
3. W stosunku do osób, o których mowa w ust. 1, jeżeli pełnią więcej niż
jedną funkcję publiczną wymienioną w art. 4, obowiązek złożenia oświadczenia,
o którym mowa w art. 7 ust. 1, uznaje się za spełniony, jeżeli złożą one to
oświadczenie jednemu z organów właściwych do przedłożenia oświadczenia,
o którym mowa w art. 8. Pozostałym organom właściwym należy przedłożyć
informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a.
4. Osoba, która po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy nadal kandyduje
lub ubiega się o objęcie funkcji publicznej, wymienionej w art. 4, ma obowiązek
złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 7 ust. 1, przed objęciem tej funkcji.