1. Osobom zatrudnionym w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i w
placówkach zagranicznych, spełniającym wymagania określone w art. 12 ust. 1 pkt 4
i 5 oraz znającym przynajmniej jeden język obcy, odpowiednio dyrektor generalny
służby zagranicznej lub minister właściwy do spraw zagranicznych, w terminie 3
miesięcy od dnia wejścia ustawy w życie, nada, z zastrzeżeniem ust. 4, stopień
dyplomatyczny odpowiedni do zajmowanego stanowiska, biorąc pod uwagę stopień
służbowy nadany na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24
marca 1983 r. w sprawie niektórych praw i obowiązków pracowników służby
dyplomatyczno-konsularnej (Dz. U. poz. 90), przy czym osoby, które przed
zatrudnieniem w placówce zagranicznej nie były zatrudnione w Ministerstwie Spraw
Zagranicznych stopień dyplomatyczny otrzymują na czas określony, do dnia
odwołania z placówki zagranicznej.
2. Osoby wykonujące obowiązki służbowe w placówce zagranicznej wykonują
je do czasu odwołania z placówki zagranicznej, pełniąc funkcje posiadane w dniu
wejścia ustawy w życie.
3. Osobom, które w dniu wejścia w życie ustawy nie posiadają stopnia
służbowego nadanego na podstawie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów,
określonego w ust. 1, lub też nie spełniają wymagań określonych w art. 12 ust. 1 pkt 4
i 5 oraz nie znają języka obcego, dyrektor generalny służby zagranicznej wyznacza, z
zastrzeżeniem ust. 4, stanowisko, przy czym osobom, które przed zatrudnieniem w
placówce zagranicznej nie były zatrudnione w Ministerstwie Spraw Zagranicznych –
dyrektor generalny służby zagranicznej wyznacza stanowisko na czas określony, do
dnia odwołania z placówki zagranicznej.
4. Wyznaczenie stanowiska osobom, które nie spełniają wymogu określonego w
art. 12 ust. 1 pkt 3, następuje na okres nie dłuższy niż 5 lat od dnia wejścia ustawy w
życie.