1. W przypadku źródeł, o których mowa w § 13 ust. 1, które w 2018 r. brały udział w systemie handlu upraw- nieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz które zostały oddane do użytku nie później niż w dniu 31 grudnia 2017 r., w taryfie zatwierdzonej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki na podstawie wniosku złożonego w okresie jednego roku od dnia wejścia w życie rozporządzenia, do ceny ciepła, o której mowa w § 13 ust. 1 i 6, jednorazowo dolicza się:
1) w przypadku jednostek kogeneracji opalanych paliwami węglowymi – 1,36 zł/GJ,
2) w przypadku jednostek kogeneracji opalanych paliwami gazowymi – 0,78 zł/GJ,
3) w przypadku jednostek kogeneracji opalanych olejem opałowym – 0 zł/GJ,
4) w przypadku jednostek kogeneracji stanowiących instalacje odnawialnego źródła energii – 0 zł/GJ
– z tytułu pokrycia kosztów zakupu uprawnień do emisji gazów cieplarnianych w roku 2018, które nie zostały uwzględnio- ne w cenie referencyjnej, o której mowa w § 13 ust. 2 i 3. 2. W przypadku źródeł, o których mowa w ust. 1, w których do wytwarzania ciepła zużywanych jest jednocześnie kil- ka rodzajów paliwa, kwotę, o której mowa w ust. 1, ustala się jako średnią z wartości podanych w ust. 1 pkt 1–4 ważoną planowanym udziałem energii chemicznej poszczególnych paliw zużywanych do wytwarzania energii elektrycznej i ciepła w tych źródłach. 3. W taryfie, która została zatwierdzona zgodnie z ust. 1 lub 2, wskaźnik wzrostu przychodów, obliczony zgodnie z § 13 ust. 6, zwiększa się odpowiednio o liczbę punktów procentowych odpowiadającą kwotom, o których mowa w ust. 1 pkt 1–4 lub ust. 2. 4. Cena ciepła, o której mowa w § 13 ust. 1 i 6, w taryfie, która została zatwierdzona zgodnie z ust. 1 lub 2, może być wyższa od ceny referencyjnej, o której mowa w § 13 ust. 2.