1. Czynności wykonywane przez Prezesa GUM lub upoważnione przez niego organy administracji miar na podstawie ustawy podlegają opłatom. 2. Opłaty pobiera się za:
1) wydanie świadectwa funkcjonalności i odmowę wydania świadectwa funkcjonalności;
2) wydanie świadectwa homologacji typu, zmianę świadectwa homologacji typu i odmowę wydania świadectwa homologacji typu;
3) zatwierdzenie badania eksploatacyjnego;
4) wydanie i zmianę zezwolenia;
5) wydanie certyfikatu technika warsztatu;
6) przystąpienie do egzaminu, o którym mowa w art. 29 ust. 1, z zakresu sprawdzania i przeglądów tachografów analogowych lub cyfrowych;
7) wydanie certyfikatu, o którym mowa w art. 35 ust. 1;
8) umorzenie postępowania w sprawach, o których mowa w art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 1. 3. Wnioskodawca uiszcza:
1) opłaty, o których mowa w ust. 2 pkt 1–5 oraz 7 i 8, w terminie 14 dni od dnia doręczenia dokumentu, za który jest pobierana opłata;
2) opłatę, o której mowa w ust. 2 pkt 6, przed przystąpieniem do egzaminu. 4. Do opłat, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 879), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują organom administracji miar. 5. Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 2 pkt 1, ustala, w drodze decyzji, Prezes GUM, uwzględniając czas trwania przeprowadzanych czynności, ich zakres oraz stawki godzinowe za czas pracy pracowników administracji miar. 6. W przypadku umorzenia postępowania prowadzonego przez Prezesa GUM w sprawach, o których mowa w art. 4 ust. 2 i art. 5 ust. 1, na skutek wycofania wniosku przez stronę, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, strona ponosi opłatę za badania wykonane do dnia wycofania wniosku. 7. Wysokość opłaty, o której mowa w ust. 6, ustala Prezes GUM w decyzji umarzającej postępowanie, biorąc pod uwagę koszty poniesionych badań, w tym zakres wykonanych badań oraz stawki godzinowe za czas pracy pracowników administracji miar, przy czym wysokość tej opłaty nie może być wyższa niż 3000 zł. 8. Opłaty, o których mowa w ust. 2, stanowią dochód budżetu państwa.