1. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy w ramach wyłączeń grupowych, która:
1) jest bezpośrednio związana z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub z innymi wydatkami bieżącymi, związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;
2) jest uwarunkowana pierwszeństwem użycia towarów produkcji krajowej w stosunku do towarów sprowadzanych z za- granicy;
3) jest udzielana w sektorze:
a) rybołówstwa i akwakultury zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1379/2013 z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury, zmie- niającym rozporządzenia Rady (WE) nr 1184/2006 i (WE) nr 1224/2009 oraz uchylającym rozporządzenie Rady (WE) nr 104/2000 (Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 1, z późn. zm.3)), z wyłączeniem pomocy, o której mowa w § 2 pkt 1 lit. a–d,
b) produkcji podstawowej produktów rolnych, z wyłączeniem pomocy, o której mowa w § 2 pkt 1 lit. a–e,
c) przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, jeżeli:
– jej wielkość jest ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów zakupionych od producentów surow- ców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorców objętych pomocą, lub
– jej przyznanie zależy od przekazania części albo całości pomocy producentom surowców;
4) służy ułatwieniu zamykania niekonkurencyjnych kopalń węgla i jest udzielana zgodnie z decyzją Rady 2010/787/UE z dnia 10 grudnia 2010 r. w sprawie pomocy państwa ułatwiającej zamykanie niekonkurencyjnych kopalń węgla (Dz. Urz. UE L 336 z 21.12.2010, str. 24);
5) jest zaliczana do którejkolwiek z kategorii pomocy regionalnej, o których mowa w art. 13 rozporządzenia nr 651/2014;
6) ze względu na warunki lub metody finansowania jest nierozerwalnie związana z naruszeniem prawa Unii Europejskiej, w szczególności jeżeli przewiduje zastosowanie środków pomocy:
a) w przypadku których jej udzielenie jest uwarunkowane obowiązkiem:
– posiadania przez przedsiębiorcę siedziby w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub prowadzenia działalności w przeważającej mierze w danym państwie członkowskim Unii Europejskiej,
– korzystania przez przedsiębiorcę z towarów produkcji krajowej lub usług krajowych,
b) ograniczających możliwości przedsiębiorców w zakresie wykorzystania wyników działalności B+R+I w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się do pomocy de minimis, która jest:
1) bezpośrednio związana z ilością wywożonych produktów, z tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub z in- nymi wydatkami bieżącymi, związanymi z prowadzeniem działalności wywozowej;
2) uwarunkowana pierwszeństwem użycia towarów i usług produkcji krajowej w stosunku do towarów i usług sprowa- dzanych z zagranicy;
3) udzielana w sektorze:
a) produkcji podstawowej produktów rybołówstwa i akwakultury,
3) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 133 z 29.05.2015, str. 1. Dziennik Ustaw –3– Poz. 1438
b) przetwarzania i wprowadzania produktów rybołówstwa i akwakultury do obrotu, jeżeli kwota pomocy jest usta- lana na podstawie ceny lub ilości produktów nabytych lub wprowadzonych do obrotu,
c) produkcji podstawowej produktów rolnych,
d) przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych, jeżeli:
– jej wielkość jest ustalana na podstawie ceny lub ilości takich produktów zakupionych od producentów surow- ców lub wprowadzonych na rynek przez przedsiębiorców objętych pomocą, lub
– jej udzielenie zależy od przekazania części albo całości pomocy producentom surowców.