Koncesja na rozpowszechnianie programu telewizyjnego obejmuje
również wykorzystanie sygnału telewizyjnego do rozpowszechniania przekazów tekstowych.

Art. 39a. 1. Koncesja może być udzielona na rozpowszechnianie w sieciach
kablowych lub w sposób rozsiewczy satelitarny programu poświęconego wyłącznie:
1) telesprzedaży;
2) autopromocji.
2. Do programów, o których mowa w ust. 1, stosuje się odpowiednio przepisy
ustawy, z wyłączeniem przepisów art. 15–15b.
3. Do programów, o których mowa w ust. 1 pkt 1, nie stosuje się:
1) ograniczenia dopuszczalnego wymiaru czasowego reklam i telesprzedaży
w ciągu godziny, określonego w art. 16 ust. 3;
2) przepisów art. 16 ust. 6 oraz art. 16a.

Art. 39b. 1. O uznanie za nadawcę społecznego może do Krajowej Rady wystąpić:
1) stowarzyszenie w ramach realizacji celów statutowych;
2) fundacja w ramach realizacji celów statutowych;
3) kościelna lub wyznaniowa osoba prawna kościoła lub związku wyznaniowego
o uregulowanej w ustawie sytuacji prawnej.
2. Nadawca społeczny jest zwolniony z opłat za udzielenie lub zmianę koncesji.
3. W przypadku naruszenia przez nadawcę społecznego wymogów określonych
w art. 4 pkt 10, organ koncesyjny wydaje decyzję o uchyleniu decyzji o uznaniu za
nadawcę społecznego, w której stwierdza obowiązek uiszczenia opłat, o których
mowa w ust. 2, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia
udzielenia lub zmiany koncesji.