1. Minister właściwy do spraw rolnictwa wykonuje zadania państwa członkowskiego Unii Europejskiej w zakresie uznania, o którym mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, oraz wprowadzenia środków tymczasowych, o których mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031. 2. Każdy, do kogo odnoszą się obowiązki, nakazy lub zakazy mające na celu zastosowanie środków tymczasowych, o których mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, przestrzega tych obowiązków, nakazów i zakazów. 3. Obowiązki, nakazy i zakazy, o których mowa w ust. 2, mogą obejmować zwłaszcza:
1) zakaz wprowadzania z określonych państw trzecich określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów lub
2) nakaz zaopatrywania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich w fitosanitarne świadectwo eksportowe lub fitosanitarne świadectwo reeksportowe, lub
3) obowiązek spełnienia określonych wymagań dotyczących uprawy, wytwarzania, pakowania, sortowania, składowania lub przemieszczania w państwie pochodzenia określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich, lub
4) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich przed ich wysyłką kontroli przez organ państwa pochodzenia właściwy do spraw ochrony roślin przed agrofagami, lub
5) obowiązek potwierdzenia w fitosanitarnym świadectwie eksportowym lub fitosanitarnym świadectwie reeksportowym:
a) spełnienia wymagań, o których mowa w pkt 3, lub
b) poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów kontroli, o której mowa w pkt 4, lub
6) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich kwarantannie, lub
7) obowiązek poddania określonych roślin, produktów roślinnych lub innych przedmiotów wprowadzanych z określonych państw trzecich granicznej kontroli fitosanitarnej w zakresie niezbędnym do wykrycia agrofaga, o którym mowa w art. 52 ust. 1 rozporządzenia 2016/2031. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku, o którym mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031, określa, w drodze rozporządzenia, obowiązki, nakazy lub zakazy, o których mowa w ust. 2, mając na uwadze zapewnienie bezpieczeństwa fitosanitarnego. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa jest właściwy do dokonania powiadomienia, o którym mowa w art. 52 ust. 2 rozporządzenia 2016/2031.

Art. 37a. 1. W przypadku drewnianych materiałów opakowaniowych, przy których wykorzystaniu są przewożone z państw trzecich towary inne niż rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, które przed wprowadzeniem z państw trzecich powinny zostać poddane granicznej kontroli fitosanitarnej, kontrola dokumentacji w zakresie sprawdzenia, czy te drewniane materiały opakowaniowe są prawidłowo oznakowane, kontrola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia tych drewnianych materiałów opakowaniowych może zostać przeprowadzona po wyrażeniu zgody przez wojewódzkiego inspektora, na wniosek odbiorcy przesyłki, we wskazanym przez tego odbiorcę punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, jeżeli przeprowadzenie granicznej kontroli fitosanitarnej tych drewnianych materiałów opakowaniowych jest niemożliwe w miejscu ich wprowadzenia z państw trzecich z uwagi na specyfikę przewożonych towarów lub możliwość uszkodzenia przewożonych towarów. 2. Zgoda na przeprowadzenie kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, we wskazanym przez odbiorcę przesyłki punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, jest udzielana, w drodze decyzji, przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na:
1) miejsce wprowadzenia z państw trzecich drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1 – w przypadku gdy te drewniane materiały opakowaniowe są wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bezpośrednio z państwa trzeciego;
2) lokalizację punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625 – w przypadku gdy drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, są wprowadzane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z państwa trzeciego przez terytorium innego państwa członkowskiego. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres odbiorcy przesyłki, z tym że w przypadku gdy odbiorcą przesyłki jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w pkt 1;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) odbiorcy przesyłki, a w przypadku odbiorcy przesyłki nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;
4) opis drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, i wskazanie ich ilości;
5) opis sposobu transportu drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, do punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625;
6) wskazanie punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, w których drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, zostaną poddane kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, i będą przechowywane do czasu uzyskania wyników tych kontroli;
7) wskazanie sposobu, w jaki drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, mogą na koszt odbiorcy przesyłki zostać zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi, jeżeli kontrola dokumentacji, kontrola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia, o których mowa w ust. 1, wykażą, że te drewniane materiały opakowaniowe nie spełniają wymagań określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub w przepisach ustawy i wskazanie miejsca zniszczenia tych drewnianych materiałów opakowaniowych lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi. 4. Jeżeli odbiorca przesyłki jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamiast informacji określonych w ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru. 5. Jeżeli zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi w przypadku, o którym mowa w ust. 3 pkt 7, ma dokonać podmiot inny niż odbiorca przesyłki, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się oświadczenie tego podmiotu o dysponowaniu warunkami organizacyjno-technicznymi niezbędnymi do dokonania zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi. 6. Wojewódzki inspektor wyraża zgodę na przeprowadzenie kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, we wskazanym przez odbiorcę przesyłki punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, jeżeli:
1) drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, nie wykazują objawów porażenia przez agrofagi – w przypadku gdy jest możliwe przeprowadzenie ich oględzin;
2) transport drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, do punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, nie stwarza zagrożenia rozprzestrzenienia się agrofagów;
3) wskazane przez odbiorcę przesyłki punkt dopuszczenia do obrotu w Unii, magazyny lub obiekty, lub miejsce przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, spełniają warunki zapewniające prawidłowe przeprowadzenie kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, i izolację drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenienie się agrofagów do czasu uzyskania wyników tych kontroli;
4) wskazany przez odbiorcę przesyłki sposób, w jaki drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, zostaną na jego koszt zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi, zapewnia skuteczne zniszczenie agrofagów
– w przypadku gdy kontrola dokumentacji, kontrola identyfikacyjna lub kontrola bezpośrednia, o których mowa w ust. 1, wykażą, że drewniane materiały opakowaniowe nie spełniają wymagań określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub w przepisach ustawy;
5) odbiorca przesyłki w okresie 2 lat poprzedzających złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie naruszył przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisów ustawy, dotyczących granicznej kontroli fitosanitarnej;
6) naczelnik urzędu celno-skarbowego sprawujący dozór celny nad towarami przewożonymi przy wykorzystaniu drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, nie wyraził negatywnej opinii dotyczącej proponowanego miejsca przeprowadzenia kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku wojewódzkiego inspektora o wydanie takiej opinii, a w przypadku towarów łatwo psujących się – niezwłocznie. 7. Zgoda, o której mowa w ust. 1, jest udzielana przez wojewódzkiego inspektora w przypadku, o którym mowa w ust. 2:
1) pkt 1 – po uzyskaniu pozytywnej opinii wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na lokalizację punktu dopuszczenia do obrotu w Unii, magazynów lub obiektów, lub miejsca przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c– e rozporządzenia 2017/625, jeżeli właściwy dla tego miejsca jest wojewódzki inspektor inny niż udzielający tej zgody,
2) pkt 2 – po uzyskaniu pozytywnej opinii organu właściwego w sprawach ochrony roślin przed agrofagami państwa członkowskiego, na terytorium którego drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, są wprowadzane bezpośrednio z państwa trzeciego, i po uzyskaniu pozytywnej opinii Głównego Inspektora
– dotyczących przeprowadzenia kontroli dokumentacji, kontroli identyfikacyjnej lub kontroli bezpośredniej, o których mowa w ust. 1, we wskazanym przez odbiorcę przesyłki punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625. 8. Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 9. Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymagają zgody strony. 10. Kontrole dokumentacji, kontrole identyfikacyjne i kontrole bezpośrednie, o których mowa w ust. 1, przeprowadza wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania tych kontroli. 11. Jeżeli kontrolę dokumentacji, o której mowa w ust. 1, przeprowadza naczelnik urzędu celno-skarbowego na podstawie art. 34 ust. 5:
1) wniosek, o którym mowa w ust. 1, składa się za pośrednictwem tego naczelnika urzędu celno-skarbowego, a do tego wniosku naczelnik urzędu celno-
-skarbowego dołącza opinię o:
a) braku możliwości przeprowadzenia tej kontroli w miejscu wprowadzenia drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, z państw trzecich z uwagi na specyfikę przewożonych towarów lub możliwość uszkodzenia przewożonych towarów,
b) braku objawów porażenia przez agrofagi drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1 – w przypadku gdy jest możliwe przeprowadzenie ich oględzin;
2) kontrolę tych drewnianych materiałów opakowaniowych we wskazanym przez odbiorcę przesyłki punkcie dopuszczenia do obrotu w Unii, w magazynach lub obiektach, lub w miejscu przeznaczenia, o których mowa w art. 44 ust. 3 lit. c–e rozporządzenia 2017/625, przeprowadza wojewódzki inspektor właściwy ze względu na miejsce przeprowadzania tej kontroli.

Art. 37b. 1. W przypadku drewnianych materiałów opakowaniowych, przy których wykorzystaniu są przewożone z państw trzecich towary inne niż rośliny, produkty roślinne lub inne przedmioty, które przed wprowadzeniem z państw trzecich powinny zostać poddane granicznej kontroli fitosanitarnej, do których nie są dołączone wymagane dokumenty lub które nie są prawidłowo oznakowane, ich zniszczenie lub poddanie jednorazowemu zabiegowi może zostać przeprowadzone po wyrażeniu zgody przez wojewódzkiego inspektora, na wniosek odbiorcy przesyłki, we wskazanym przez tego odbiorcę miejscu innym niż miejsce ich wprowadzenia z państwa trzeciego, jeżeli przeładunek, zniszczenie lub poddanie tych drewnianych materiałów opakowaniowych jednorazowemu zabiegowi jest niemożliwe w miejscu ich wprowadzenia z państwa trzeciego z uwagi na specyfikę przewożonych towarów lub możliwość uszkodzenia przewożonych towarów. 2. Zgoda na zniszczenie lub poddanie drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, jednorazowemu zabiegowi w miejscu wskazanym przez odbiorcę przesyłki innym niż miejsce ich wprowadzenia z państw trzecich jest udzielana, w drodze decyzji, przez wojewódzkiego inspektora właściwego ze względu na miejsce wprowadzenia z państw trzecich tych drewnianych materiałów opakowaniowych. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) imię, nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres odbiorcy przesyłki, z tym że w przypadku gdy odbiorcą przesyłki jest osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą, zamiast adresu i miejsca zamieszkania tej osoby wniosek ten zawiera adres miejsca wykonywania działalności gospodarczej;
2) adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż określony w pkt 1;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) odbiorcy przesyłki, a w przypadku odbiorcy przesyłki nieposiadającego tego numeru, numer PESEL, jeżeli taki numer posiada;
4) opis drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, i wskazanie ich ilości;
5) opis sposobu transportu drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, do miejsca ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi;
6) wskazanie miejsca, w którym drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, będą przechowywane do czasu ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi;
7) wskazanie sposobu, w jaki drewniane materiały opakowaniowe, o których mowa w ust. 1, zostaną na koszt odbiorcy przesyłki zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi, i miejsca zniszczenia tych drewnianych materiałów opakowaniowych lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi. 4. Jeżeli odbiorca przesyłki jest wpisany do urzędowego rejestru podmiotów profesjonalnych, we wniosku, o którym mowa w ust. 1, zamiast informacji określonych w ust. 3 pkt 1–3 może podać numer, pod którym został wpisany do tego rejestru. 5. Jeżeli zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi ma dokonać inny podmiot niż odbiorca przesyłki, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, dołącza się oświadczenie tego podmiotu o dysponowaniu warunkami organizacyjno-technicznymi niezbędnymi do dokonania zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych lub poddania ich jednorazowemu zabiegowi. 6. Wojewódzki inspektor wyraża zgodę na zniszczenie lub poddanie drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, jednorazowemu zabiegowi w miejscu wskazanym przez odbiorcę przesyłki innym niż miejsce ich wprowadzenia z państw trzecich, jeżeli:
1) drewniane materiały opakowaniowe nie wykazują objawów porażenia przez agrofagi – w przypadku gdy jest możliwe przeprowadzenie ich oględzin;
2) transport drewnianych materiałów opakowaniowych do miejsca ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi nie stwarza zagrożenia rozprzestrzenienia się agrofagów;
3) wskazane przez odbiorcę przesyłki miejsce, w którym drewniane materiały opakowaniowe będą przechowywane do czasu ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi, zapewnia ich izolację w sposób uniemożliwiający rozprzestrzenienie się agrofagów;
4) wskazany przez odbiorcę przesyłki sposób, w jaki drewniane materiały opakowaniowe zostaną na jego koszt zniszczone lub poddane jednorazowemu zabiegowi, zapewnia skuteczne zniszczenie agrofagów;
5) odbiorca przesyłki w okresie 2 lat poprzedzających złożenie wniosku, o którym mowa w ust. 1, nie naruszył przepisów, o których mowa w art. 1 pkt 1, lub przepisów ustawy, dotyczących granicznej kontroli fitosanitarnej;
6) naczelnik urzędu celno-skarbowego sprawujący dozór celny nad towarami przewożonymi przy wykorzystaniu drewnianych materiałów opakowaniowych nie wyraził negatywnej opinii dotyczącej proponowanego miejsca ich zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku wojewódzkiego inspektora o wydanie takiej opinii, a w przypadku towarów łatwo psujących się – niezwłocznie. 7. W decyzji, o której mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor określa termin zniszczenia lub poddania jednorazowemu zabiegowi drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1. 8. Decyzję, o której mowa w ust. 2, wojewódzki inspektor wydaje po zasięgnięciu opinii dotyczącej zniszczenia drewnianych materiałów opakowaniowych, o których mowa w ust. 1, lub poddania tych drewnianych materiałów opakowaniowych jednorazowemu zabiegowi, w miejscu, o którym mowa w ust. 1, wojewódzkiego inspektora właściwego dla tego miejsca, jeżeli właściwy dla tego miejsca jest wojewódzki inspektor inny niż wydający tę decyzję. 9. Decyzja, o której mowa w ust. 2, podlega natychmiastowemu wykonaniu. 10. Zmiana i uchylenie decyzji, o której mowa w ust. 2, nie wymagają zgody strony. Rozdział 6 Prowadzenie prac nad agrofagami