1. W przypadku gdy w postępowaniu w sprawie zobowiązania
cudzoziemca do powrotu wyjdzie na jaw okoliczność, o której mowa w:
1) art. 348 – w decyzji odmawiającej zobowiązania do powrotu udziela się zgody
na pobyt ze względów humanitarnych, chyba że zachodzi jedna z okoliczności,
o których mowa w art. 349;
2) art. 351 pkt 1 – w decyzji odmawiającej zobowiązania do powrotu
i odmawiającej udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych udziela
się zgody na pobyt tolerowany.
2. Jeżeli okoliczność, o której mowa w art. 348 lub art. 351 pkt 1 lub 2, wyszła
na jaw:
1) po wydaniu ostatecznej decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu albo
2) w związku z koniecznością wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do
powrotu wydanej przez organ innego państwa członkowskiego stosującego
dyrektywę Rady nr 2001/40/WE z dnia 28 maja 2001 r. w sprawie wzajemnego
uznawania decyzji o wydalaniu obywateli państw trzecich (Dz. Urz. WE L 149
z 02.06.2001, str. 34; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 19, t. 4,
str. 107)
– z urzędu wszczyna się odrębne postępowanie.
3. Do decyzji kończącej postępowanie, o którym mowa w ust. 2, stosuje się
odpowiednio przepis ust. 1.
4. W przypadku, o którym mowa w art. 351 pkt 3, zgody na pobyt tolerowany
udziela się na wniosek cudzoziemca.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, organem właściwym do wszczęcia
postępowania w sprawie udzielenia zgody na pobyt ze względów humanitarnych lub
zgody na pobyt tolerowany jest komendant oddziału Straży Granicznej lub komendant
placówki Straży Granicznej, który wydał decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do
powrotu.