Zgody na pobyt tolerowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
udziela się cudzoziemcowi, jeżeli zobowiązanie go do powrotu:
1) może nastąpić jedynie do państwa, w którym, w rozumieniu Konwencji
o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie
dnia 4 listopada 1950 r.:
a) zagrożone byłoby jego prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa
osobistego lub
b) mógłby zostać poddany torturom albo nieludzkiemu lub poniżającemu
traktowaniu albo karaniu, lub
c) mógłby on być zmuszony do pracy, lub
d) mógłby być pozbawiony prawa do rzetelnego procesu sądowego albo być
ukarany bez podstawy prawnej
– w przypadku gdy zachodzą okoliczności do odmowy udzielenia zgody na
pobyt ze względów humanitarnych, o których mowa w art. 349, lub
2) jest niewykonalne z przyczyn niezależnych od organu właściwego do
przymusowego wykonania decyzji o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu i od
cudzoziemca, lub
3) może nastąpić jedynie do państwa, do którego wydanie go jest niedopuszczalne
na mocy orzeczenia sądu albo z uwagi na rozstrzygnięcie Ministra
Sprawiedliwości w przedmiocie odmowy wydania cudzoziemca.