1. Instytucje obowiązane stosują wobec swoich klientów środki
bezpieczeństwa finansowego.
2. Instytucje obowiązane rozpoznają ryzyko prania pieniędzy oraz finansowania
terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją okazjonalną oraz
oceniają poziom rozpoznanego ryzyka.
3. Instytucje obowiązane dokumentują rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz
finansowania terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją
okazjonalną oraz jego ocenę, uwzględniając w szczególności czynniki dotyczące:
1) rodzaju klienta;
2) obszaru geograficznego;
3) przeznaczenia rachunku;
4) rodzaju produktów, usług i sposobów ich dystrybucji;
5) poziomu wartości majątkowych deponowanych przez klienta lub wartości
przeprowadzonych transakcji;
6) celu, regularności lub czasu trwania stosunków gospodarczych.
4. Instytucje obowiązane stosują środki bezpieczeństwa finansowego w zakresie
i z intensywnością uwzględniającymi rozpoznane ryzyko prania pieniędzy oraz
finansowania terroryzmu związane ze stosunkami gospodarczymi lub z transakcją
okazjonalną oraz jego ocenę.