1. Jeżeli statek powietrzny zarejestrowany w polskim rejestrze statków
powietrznych będzie używany przez podmiot, którego główne miejsce działalności
lub, jeśli nie ma takiego miejsca działalności, miejsce stałego pobytu albo siedziba
znajduje się w innym państwie, to nadzór, o którym mowa w art. 31 ust. 2, może być
w całości lub w części przekazany władzom lotniczym tego państwa, w drodze
porozumienia zawartego między Prezesem Urzędu a organami władz lotniczych tego
państwa.
2. Jeżeli statek powietrzny zarejestrowany w obcym rejestrze statków
powietrznych będzie używany przez podmiot, którego główne miejsce działalności
lub, jeśli nie ma takiego miejsca działalności, miejsce stałego pobytu albo siedziba
znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to nadzór, o którym mowa
w art. 31 ust. 2, może być w całości lub w części przekazany Prezesowi Urzędu,
w drodze porozumienia zawartego między Prezesem Urzędu a organami władz
lotniczych państwa rejestracji statku powietrznego.
3. O przekazaniu nadzoru, o którym mowa w ust. 1, Prezes Urzędu zawiadamia
Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego oraz władze lotnicze
zainteresowanych państw, zgodnie z zasadami określonymi w art. 83 bis Konwencji,
o której mowa w art. 3 ust. 2.