1) nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 1, 2 i 8–11 oraz art. 7 ust. 2;
1a) nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 20 ust. 1;
2) nie przestrzega poszczególnych obowiązków, o których mowa w art. 21, art. 25 ust. 1, art. 25a ust. 1, art. 28a lub art. 28b.
3) (uchylony) 2. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1:
1) pkt 1 i 1a – wynosi nie mniej niż 0,5 % i nie więcej niż 5 % przychodu ukaranego podmiotu wynikającego z działalności koncesjonowanej osiągniętego w poprzednim roku podatkowym;
2) pkt 2 – za nieprzestrzeganie któregokolwiek obowiązku, o którym mowa w tym przepisie, wynosi do 15 % przychodu ukaranego podmiotu, o którym mowa w art. 21, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
3) (uchylony) 3. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, wymierza Prezes URE w drodze decyzji. 4. Do kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 56 ust. 4 i 6–7a ustawy – Prawo energetyczne.
Art. 31a. 1. Karze pieniężnej podlega ten kto:
1) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorcy obowiązanego nie dopełnia obowiązku złożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, lub nie usuwa braków formalnych lub oczywistych omyłek w zakresie wskazanym przez zarządcę rozliczeń i nie przedkłada korekty sprawozdania w terminie, o którym mowa w art. 29e ust. 2, określonym przez zarządcę rozliczeń, lub korekty sprawozdania w terminie, o którym mowa w art. 29i ust. 11 określonym przez Prezesa URE;
2) nie dopełnia obowiązku uiszczenia składki solidarnościowej, o której mowa w art. 29a ust. 1 pkt 1, w pełnej wysokości i terminie, o którym mowa w art. 29g ust. 1;
3) uniemożliwia dokonanie kontroli, o której mowa w art. 29i ust. 1, poprzez uniemożliwienie wstępu na teren nieruchomości lub siedziby przedsiębiorstwa należącego do kontrolowanego;
4) nie udostępnia w ramach kontroli, o której mowa w art. 29i ust. 1, wymaganych dokumentów lub odmawia złożenia wyjaśnień. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, kara wynosi nie więcej niż 300 % miesięcznego wynagrodzenia brutto karanej osoby kierującej działalnością przedsiębiorcy obowiązanego. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, kara wynosi 25 % wysokości należnej składki solidarnościowej, o której mowa w art. 29a ust. 1 pkt 1. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara wynosi 50 000 zł. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, kara wynosi 50 000 zł.
Art. 31b. Kary pieniężne, o których mowa w art. 31a, wymierza Prezes URE w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.
Art. 31c. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 31a, płatne są na rachunek bankowy Funduszu, o którym mowa w art. 29g ust. 1. 2. Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 31a, stanowią dochód Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 i są przeznaczone na cele, o których mowa w art. 29m. 3. Środki wpłacone zgodnie z ust. 1 zarządca rozliczeń przekazuje na rachunek Funduszu Przeciwdziałania COVID-19. 4. Karę pieniężną, o której mowa w art. 31a, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna. 5. Kary pieniężne, o których mowa w art. 31a, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym. 6. W sprawach dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 31a, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania płatności na raty. 7. Kar pieniężnych, o których mowa w art. 31a, nie wymierza się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy, o których mowa w art. 31a ust. 1, upłynęło 5 lat. 8. Bieg terminu nałożenia kary pieniężnej zostaje zawieszony od dnia:
1) wydania przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania, gdy rozstrzygnięcie sprawy przez organ i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;
2) wniesienia odwołania na decyzję w sprawie nałożenia kary pieniężnej. 9. Termin nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 31a, biegnie dalej od dnia następującego po dniu, w którym:
1) decyzja innego organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu uprawomocniło się;
2) orzeczenie sądu stało się prawomocne. Rozdział 6 Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 32–38. (pominięte) Rozdział 7 Przepisy przejściowe i końcowe