Ustawa z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w latach 2023-2025

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) cena maksymalna – cenę energii elektrycznej wynoszącą:
a) 693 zł/MWh albo 500 zł/MWh – w przypadku odbiorców uprawnionych, o których mowa w pkt 2 lit. a, z wyłączeniem odbiorców, którzy zawarli umowę z ceną dynamiczną energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 6d ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859), zwanej dalej „ustawą – Prawo energetyczne”,
b) 693 zł/MWh – w przypadku odbiorców uprawnionych, o których mowa w pkt 2 lit. b–f
– przy czym cena ta nie zawiera podatku od towarów i usług, o którym mowa w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, 852 i 1473), oraz podatku akcyzowego, o którym mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723);
2) odbiorca uprawniony:
a) odbiorcę uprawnionego w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1288), w przypadku gdy zużywa energię elektryczną powyżej maksymalnych limitów zużycia energii elektrycznej określonych w art. 3–6 oraz z uwzględnieniem art. 11 tej ustawy, a także w przypadku gdy zużywa energię elektryczną w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2025 r.,
b) przedsiębiorcę będącego mikroprzedsiębiorstwem, małym przedsiębiorstwem albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 2 załącznika nr 1 do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz. Urz. UE L 187 z 26.06.2014, str. 1, z późn. zm.2)), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
c) innego niż podmiot określony w lit. a, będącego małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu art. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady (UE) 2022/1854 z dnia 6 października 2022 r. w sprawie interwencji w sytuacji nadzwyczajnej w celu rozwiązania problemu wysokich cen energii (Dz. Urz. UE LI 261 z 07.10.2022, str. 1), producenta rolnego będącego osobą
2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 329 z 15.12.2015, str. 28, Dz. Urz. UE L 149 z 07.06.2016, str. 10, Dz. Urz. UE L 156 z 20.06.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 236 z 14.09.2017, str. 28, Dz. Urz. UE L 26 z 31.01.2018, str. 53, Dz. Urz. UE L 215 z 07.07.2020, str. 3, Dz. Urz. UE L 89 z 16.03.2021, str. 1, Dz. Urz. UE L 270 z 29.07.2021, str. 39, Dz. Urz. UE L 119 z 05.05.2023, str. 159 oraz Dz. Urz. UE L 167 z 30.06.2023, str. 1. fizyczną wpisaną do ewidencji producentów, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2023 r. poz. 885), lub osobą fizyczną prowadzącą dział specjalny produkcji rolnej w rozumieniu art. 2 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226, 232, 854, 858, 859 i 863), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby prowadzonej działalności,
d) jednostkę samorządu terytorialnego, miasto stołeczne Warszawę, związek metropolitalny w województwie śląskim, o którym mowa w przepisach ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o związku metropolitalnym w województwie śląskim (Dz. U. z 2022 r. poz. 2578), lub podmiot świadczący na rzecz tych podmiotów usługi, w tym samorządowy zakład budżetowy, samorządową jednostkę budżetową oraz spółki, o których mowa w art. 9 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2021 r. poz. 679), w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby wykonywania zadań zleconych i zadań własnych, w tym usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym, z zakresu:
– dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,
– wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,
– transportu zbiorowego,
– ochrony zdrowia,
– pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych,
– wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej,
– budownictwa mieszkaniowego,
– edukacji publicznej,
– kultury, w tym bibliotek i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
– porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania magazynu przeciwpowodziowego,
– utrzymania obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,
– polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej,
– współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1491),
– kultury fizycznej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1488),
e) podmiot będący:
– podmiotem udzielającym świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby udzielania tych świadczeń,
– jednostką organizacyjną pomocy społecznej w rozumieniu art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby świadczenia pomocy społecznej,
– noclegownią albo ogrzewalnią, o których mowa w art. 48a ust. 3 albo 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– jednostką organizacyjną wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 177, 742, 743 i 858), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– podmiotem systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737 i 854), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– podmiotem tworzącym system szkolnictwa wyższego i nauki, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1–7 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.3)), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– podmiotem prowadzącym żłobek lub klub dziecięcy, a także dziennym opiekunem, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2024 r. poz. 338, 743 i 858), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– kościołem lub innym związkiem wyznaniowym, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (Dz. U. z 2023 r. poz. 265), w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby działalności niegospodarczej,
– podmiotem prowadzącym działalność kulturalną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 87), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby tej działalności,
– centrum, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 19 lipca 2019 r. o realizowaniu usług społecznych przez centrum usług społecznych (Dz. U. poz. 1818), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– kołem gospodyń wiejskich, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o kołach gospodyń wiejskich (Dz. U. z 2023 r. poz.
1179), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby swojej działalności,
– podmiotem prowadzącym działalność archiwalną, o której mowa w art. 22 ustawy z dnia 14 lipca 1983 r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (Dz. U. z 2020 r. poz. 164), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby tej działalności,
– specjalistycznym ośrodkiem wsparcia dla ofiar przemocy w rodzinie, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 1088, 1234, 1672, 1872 i 2005 oraz z 2024 r. poz. 124, 227 i 1089. przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie4) (Dz. U. z 2024 r. poz. 424 i
834), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– spółdzielnią inwalidów lub spółdzielnią niewidomych, o których mowa w art. 181a § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze (Dz. U. z 2024 r. poz. 593), w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– podmiotem leczniczym będącym jednostką organizacyjną publicznej służby krwi, o której mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2–4 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. U. z 2024 r. poz. 281 i
1229), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby realizacji zadań wynikających z tej ustawy,
– ochotniczą strażą pożarną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o ochotniczych strażach pożarnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 233), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby realizacji zadań określonych w tej ustawie,
– placówką zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o której mowa w art. 67 i art. 69 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– rodzinnym domem pomocy, o którym mowa w art. 52 ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, albo mieszkaniem treningowym lub wspomaganym, o którym mowa w art. 53 tej ustawy, w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– centrum integracji społecznej, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2241), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
4) Obecnie ogólne określenie przedmiotu ustawy brzmi: o przeciwdziałaniu przemocy domowej, na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 535), która weszła w życie z dniem 22 czerwca 2023 r.
– klubem integracji społecznej, o którym mowa w art. 18 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o zatrudnieniu socjalnym, w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– warsztatem terapii zajęciowej w rozumieniu art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 44, 858, 1089, 1165 i 1494) albo zakładem aktywności zawodowej, o których mowa w art. 29 ust. 1 tej ustawy, w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– organizacją pozarządową w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 tej ustawy, w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby działalności pożytku publicznego,
– spółdzielnią socjalną w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2006 r. o spółdzielniach socjalnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 802), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– związkiem zawodowym, o którym mowa w ustawie z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 854), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– podmiotem prowadzącym działalność w zakresie kultury fizycznej w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– schroniskiem dla zwierząt w rozumieniu art. 4 pkt 25 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r. poz. 1580), w zakresie, w jakim zużywa energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– azylem dla zwierząt, o którym mowa w art. 5 pkt 1e ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2024 r. poz. 1478), ogrodem botanicznym, o którym mowa w art. 5 pkt 10 tej ustawy, ogrodem zoologicznym, o którym mowa w art. 5 pkt 11 tej ustawy, lub ośrodkiem rehabilitacji zwierząt, o którym mowa w art. 5 pkt 13 tej ustawy, w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– okręgowym ośrodkiem wychowawczym, zakładem poprawczym lub schroniskiem dla nieletnich, o których mowa w art. 343 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich (Dz. U. z 2024 r. poz. 978 i 1228), w zakresie, w jakim zużywają energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
– wspólnotami mieszkaniowymi, o których mowa w ustawie z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 oraz z 2023 r. poz. 1688), albo spółdzielniami mieszkaniowymi, o których mowa w ustawie z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 558), w zakresie, w jakim nie są odbiorcą uprawnionym, o którym mowa w lit. a, i zużywają energię elektryczną na potrzeby podstawowej działalności,
f) podmiot, który z mocy ustawy, umowy lub innego tytułu prawnego jest uprawniony lub zobowiązany do zapewnienia energii elektrycznej w lokalach użytkowanych przez podmioty, o których mowa w lit. d i e, w zakresie, w jakim zapewnia energię elektryczną w tych lokalach, pod warunkiem złożenia oświadczenia, o którym mowa w art. 5 ust. 1;
3) punkt poboru energii – punkt poboru energii w rozumieniu art. 3 pkt 67 ustawy
– Prawo energetyczne;
4) wytwórca energii elektrycznej – przedsiębiorstwo energetyczne w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy – Prawo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej;
5) hurtowy rynek energii elektrycznej – rynek, na którym jest prowadzony obrót produktami energetycznymi sprzedawanymi:
a) przez giełdy towarowe w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 910), rynek organizowany przez podmiot prowadzący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu art. 3 pkt 44 ustawy – Prawo energetyczne, zorganizowaną platformę obrotu w rozumieniu art. 3 pkt 44a ustawy – Prawo energetyczne prowadzoną przez spółkę prowadzącą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej giełdę towarową w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych oraz w ramach jednolitego łączenia rynków dnia następnego i dnia bieżącego prowadzonych przez wyznaczonych operatorów rynku energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 28b ustawy
– Prawo energetyczne,
b) w ramach umów sprzedaży energii elektrycznej, w których jedną ze stron jest wytwórca energii elektrycznej, oraz w ramach umów sprzedaży energii elektrycznej zawartych pomiędzy przedsiębiorstwami energetycznymi wykonującymi działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną;
6) umowa sprzedaży energii elektrycznej – umowę, której przedmiotem jest sprzedaż energii elektrycznej z gwarancją fizycznej dostawy tej energii, obejmująca wszystkie dodatkowe rozliczenia pieniężne związane ze sprzedażą tej energii elektrycznej, zawartą:
a) na hurtowym rynku energii elektrycznej, gdzie jedną ze stron jest wytwórca energii elektrycznej albo przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną,
b) między przedsiębiorstwem energetycznym wykonującym działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną albo wytwórcą energii elektrycznej a odbiorcą końcowym w rozumieniu art. 3 pkt 13a ustawy – Prawo energetyczne;
7) rynek bilansujący energii elektrycznej – rynek, o którym mowa w art. 2 pkt 2 rozporządzenia Komisji 2017/2195 z dnia 23 listopada 2017 r. ustanawiającego wytyczne dotyczące bilansowania (Dz. Urz. UE L 312 z 28.11.2017, str. 6, z późn. zm.5)), w ramach którego operator systemu przesyłowego elektroenergetycznego, o którym mowa w art. 3 pkt 24 ustawy – Prawo energetyczne:
a) nabywa usługi bilansujące świadczone przez dostawców usług bilansujących, o których mowa w art. 2 pkt 6 tego rozporządzenia,
b) prowadzi zintegrowany proces grafikowania, o którym mowa w art. 2 pkt 19 tego rozporządzenia,
5) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 62 z 23.02.2021, str. 24 oraz Dz. Urz. UE L 147 z 30.05.2022, str. 27.
c) prowadzi bilansowanie systemu w rozumieniu art. 3 pkt 23a ustawy – Prawo energetyczne,
d) prowadzi zarządzanie ograniczeniami systemowymi w rozumieniu art. 3 pkt 23b ustawy – Prawo energetyczne,
e) prowadzi centralny mechanizm bilansowania handlowego w rozumieniu art. 3 pkt 41 ustawy – Prawo energetyczne;
8) cena rynkowa – cenę energii elektrycznej netto określoną w zł/MWh ustaloną w ramach:
a) umowy sprzedaży energii elektrycznej lub,
b) rynku bilansującego energii elektrycznej lub
c) umowy związanej ze sprzedażą energii elektrycznej obejmującej w szczególności instrumenty finansowe w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722), lub gwarancje pochodzenia w rozumieniu ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361), zwanej dalej „ustawą o odnawialnych źródłach energii”, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości sprzedanej energii elektrycznej;
9) limit ceny – limit ceny energii elektrycznej netto określony w zł/MWh;
10) odpis na Fundusz – kwotę środków finansowych podlegającą przekazaniu przez wytwórcę energii elektrycznej oraz przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną na rachunek Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 28 grudnia 2018 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2538, z późn. zm.6)), zwany dalej „Funduszem”, kalkulowaną w odniesieniu do umów sprzedaży energii elektrycznej oraz w ramach sprzedaży energii elektrycznej na rynku bilansującym energii elektrycznej, na podstawie których dostawa energii elektrycznej została zrealizowana w danym dniu w przypadku wytwórców energii elektrycznej albo dla okresu wskazanego w art. 23 ust. 2a w przypadku przedsiębiorstw
6) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2019 r. poz. 412, 1210, 1495 i 1532, z 2021 r. poz. 1093, z 2022 r. poz. 202, 1477, 1692, 2243 i 2687, z 2023 r. poz. 1785 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 859. energetycznych wykonujących działalność w zakresie obrotu energią elektryczną;
11) umowa z gwarancją stałej ceny – umowę zawartą przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną z odbiorcą uprawnionym, w której przedsiębiorstwo to zobowiązuje się do utrzymania niezmiennej ceny energii elektrycznej przez określony w umowie okres. Rozdział 2 Cena maksymalna sprzedaży energii elektrycznej stosowana w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi

Art. 3. 1. Przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną lub wytwarzania energii elektrycznej, zwane dalej „podmiotem uprawnionym”, stosuje cenę maksymalną w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi, przyłączonymi do sieci dystrybucyjnej lub przesyłowej, o których mowa w:
1) art. 2 pkt 2 lit. a:
a) wynoszącą 693 zł/MWh w okresie od dnia przekroczenia limitu zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 3 ust. 1, art. 4 ust. 2, art. 5 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej, do dnia 31 grudnia 2023 r.,
b) wynoszącą 693 zł/MWh w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r., od dnia przekroczenia limitu zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 3 ust. 3, art. 4 ust. 4, art. 5 ust. 5 i art. 6 ust. 3 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej,
c) wynoszącą 500 zł/MWh w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.,
d) wynoszącą 500 zł/MWh w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 września 2025 r.,
e) wynoszącą 500 zł/MWh w okresie od dnia 1 października 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r.;
2) art. 2 pkt 2 lit. b–f, w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 30 czerwca 2024 r., na podstawie umów zawartych, zmienionych lub których cena została określona zgodnie z ust. 2 pkt 3, po dniu 23 lutego 2022 r.;
3) art. 2 pkt 2 lit. b–f, wynoszącą 693 zł/MWh w okresie od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.;
4) art. 2 pkt 2 lit. d–f, wynoszącą 693 zł/MWh, przy czym cenę tę stosuje się w rozliczeniach za dostawy energii elektrycznej zrealizowane w okresie od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2025 r. 2. W przypadku odbiorców uprawnionych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. b– f:
1) którzy po dniu 23 lutego 2022 r. zawarli umowę sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo energetyczne albo umowę kompleksową, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne lub
2) których umowa sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo energetyczne, lub umowa kompleksowa, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne, zawarta z podmiotem uprawnionym przed dniem 23 lutego 2022 r., została zmieniona w zakresie ceny energii elektrycznej po tym dniu, lub
3) których umowy sprzedaży, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo energetyczne, albo umowy kompleksowe, o których mowa w art. 5 ust. 3 ustawy
– Prawo energetyczne, przewidują określanie ceny energii elektrycznej na podstawie formuły cenowej odnoszącej się do wartości indeksów giełdowych publikowanych po dniu 23 lutego 2022 r. na giełdzie towarowej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych albo którzy po dniu 23 lutego 2022 r. dokonali wyboru terminu zakupu energii elektrycznej skutkującego określeniem ceny energii elektrycznej powyżej ceny maksymalnej w przypadku gdy umowy sprzedaży, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo energetyczne, albo umowy kompleksowe, o których mowa w art. 5 ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne, przewidują określanie ceny energii elektrycznej na podstawie wyboru przez odbiorcę końcowego terminu zakupu energii elektrycznej na giełdzie towarowej w rozumieniu art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych
– cenę maksymalną stosuje się również do rozliczeń z tymi odbiorcami obejmujących odpowiednio okres od dnia zawarcia przez nich tej umowy lub wejścia w życie tej zmiany lub określenia ceny do dnia 30 listopada 2022 r. 3. Podmiot uprawniony, który po dniu 23 lutego 2022 r. zawarł z odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. b–f, umowę sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo energetyczne, albo umowę kompleksową, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne, w zakresie dostawy energii elektrycznej do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, dokonuje z tymi odbiorcami rozliczeń wynikających ze stosowania ceny maksymalnej proporcjonalnie, w miesięcznych ratach, w okresie do dnia 31 grudnia 2023 r. 4. Jeżeli w umowie sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo energetyczne, albo umowie kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne, obowiązującej między podmiotem uprawnionym a odbiorcą uprawnionym jest stosowana średnia cena energii elektrycznej w danym miesiącu, niższa niż cena maksymalna, ceny określone w umowie stosuje się do dnia ustania ich obowiązywania zgodnie z obowiązującą umową. Średnia cena energii elektrycznej w danym miesiącu jest średnią ceną wszystkich stref ważoną ilością energii elektrycznej w każdym miesiącu. 5. Cena maksymalna jest stosowana w rozliczeniach z odbiorcą uprawnionym, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. d–f, jeżeli złoży on podmiotowi uprawnionemu oświadczenie, o którym mowa w art. 5 ust. 1. 6. W przypadku gdy podmiot uprawniony zawarł z odbiorcą uprawnionym, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. a, umowę z gwarancją stałej ceny obejmującą cały okres albo część okresu od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2023 r., przepisu ust. 1 nie stosuje się w tym okresie. 7. Podmiot, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. f, zobowiązany do dostarczania energii elektrycznej do podmiotów, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d i e, w rozliczeniach z tymi podmiotami uwzględnia cenę maksymalną. 8. Cena maksymalna jest jedyną składową opłat stosowanych w rozliczeniach w obrocie energią elektryczną. 9. Podmioty uprawnione stosujące w umowach z gwarancją stałej ceny stawki opłat inne niż cena energii elektrycznej stosują w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. te stawki opłat w wysokości nie wyższej w zł/MWh niż:
1) stawki opłat stosowane w rozliczeniach z tym odbiorcą na dzień 16 sierpnia 2023 r., albo
2) średnia stawka opłat dla umów z gwarancją stałej ceny stosowana przez podmiot uprawniony na dzień 16 sierpnia 2023 r. w umowach tego samego rodzaju zawartych z odbiorcami uprawnionymi – w przypadku, gdy umowa została zawarta po dniu 16 sierpnia 2023 r. 10. Miesięczna stawka opłat, o której mowa w ust. 9 pkt 1 lub 2, nie może być wyższa w zł/MWh niż 3,5 % średniej ceny energii elektrycznej wynikającej z taryf zatwierdzonych na 2024 r. przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu opublikowanej przez Prezesa URE zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. W przypadku braku opublikowania przez Prezesa URE ceny, o której mowa w zdaniu pierwszym, miesięczna stawka opłat, o której mowa w ust. 9 pkt 1 lub 2, nie może być wyższa w zł/MWh niż 2 % średniej ceny energii elektrycznej wynikającej z taryf zatwierdzonych na 2023 r. przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu opublikowanej przez Prezesa URE zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. Z tytułu stosowania stawek opłat, o których mowa w zdaniu pierwszym i drugim oraz w ust. 9, rekompensata nie przysługuje. 11. W przypadku gdy cena energii elektrycznej wynikająca z taryfy albo z umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z odbiorcą uprawnionym jest niższa niż cena maksymalna, podmiot uprawniony stosuje w rozliczeniach z odbiorcą uprawnionym tę niższą cenę.

Art. 5. 1. Oświadczenie składane przez odbiorców uprawnionych, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d–f, zawiera:
1) oświadczenie o spełnieniu warunków pozwalających na uznanie składającego oświadczenie za odbiorcę uprawnionego;
2) wskazanie danych służących określeniu szacunkowej części energii elektrycznej, która będzie zużywana na potrzeby:
a) podmiotów lub realizacji zadań, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. d–f,
b) inne niż określone w art. 2 pkt 2 lit. d–f;
3) określenie szacowanej części energii elektrycznej, która będzie zużywana na potrzeby, o których mowa w pkt 2;
4) numer punktu poboru energii;
5) datę zawarcia umowy sprzedaży, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo energetyczne, albo umowy kompleksowej, o której mowa w art. 5 ust. 3 tej ustawy. 2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się na piśmie w postaci papierowej lub elektronicznej na potrzeby stosowania ceny maksymalnej w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi w okresie:
1) do dnia 31 grudnia 2023 r., w terminie do dnia:
a) 30 listopada 2022 r. – w przypadku, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. b–d i lit. e tiret pierwsze–dwudzieste ósme,
b) 31 stycznia 2023 r. – w przypadku, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. e tiret dwudzieste dziewiąte i lit. f;
2) od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r., w terminie do dnia 31 stycznia 2024 r.;
3) od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r., w terminie do dnia 31 sierpnia 2024 r.;
4) od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 marca 2025 r., w terminie do dnia 31 stycznia 2025 r. 3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, złożone w postaci papierowej opatruje się własnoręcznym podpisem i składa osobiście w siedzibie podmiotu uprawnionego lub innych miejscach wykonywania działalności podmiotu uprawnionego przez niego wskazanych albo w formie przesyłki w polskiej placówce pocztowej operatora pocztowego w rozumieniu art. 3 pkt 12 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 oraz z 2024 r. poz. 467 i 1222) lub w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terytorium państw członkowskich Unii Europejskiej, co jest równoznaczne ze złożeniem go podmiotowi uprawnionemu. 4. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, w postaci elektronicznej opatruje się kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i składa za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344 oraz z 2024 r. poz. 1222). 5. Niezłożenie przez odbiorcę uprawnionego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, w terminie, o którym mowa w ust. 2, uprawnia podmiot uprawniony do niestosowania wobec tego odbiorcy ceny maksymalnej. Oświadczenie zawierające błędy, omyłki pisarskie lub rachunkowe lub braki formalne, w tym złożone niezgodnie z ust. 3 lub ust. 4 lub art. 6 ust. 2, złożone w terminie, o którym mowa w ust. 2, które zostało poprawione lub uzupełnione w terminie wyznaczonym przez podmiot uprawniony, wywołuje skutki od dnia jego złożenia. 6. Złożenie przez odbiorcę uprawnionego oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, po upływie terminu, o którym mowa w ust. 2, zobowiązuje podmiot uprawniony do stosowania wobec tego odbiorcy ceny maksymalnej ze skutkiem od miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono oświadczenie. 6a. Odbiorcy uprawnieni, którzy złożyli oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, i:
1) posiadali status odbiorcy uprawnionego na dzień 31 grudnia 2023 r. i spełniali warunki uznania za odbiorców uprawnionych na dzień 1 stycznia 2024 r.,
2) posiadali status odbiorcy uprawnionego na dzień 30 czerwca 2024 r. i spełniali warunki uznania za odbiorców uprawnionych na dzień 1 lipca 2024 r.
– nie są obowiązani do składania nowych oświadczeń na 2024 r. 7. W przypadku zmiany okoliczności mających wpływ na warunki stosowania wobec odbiorcy uprawnionego ceny maksymalnej odbiorca ten powiadamia na piśmie o tym podmiot uprawniony w terminie 7 dni od dnia wystąpienia tych zmian. Do powiadomienia przepisy ust. 3 i 4 stosuje się. 8. Minister właściwy do spraw energii określi, w drodze rozporządzenia, wzór oświadczenia, o którym mowa w ust. 1, mając na względzie zapewnienie przejrzystości i komunikatywności tego oświadczenia oraz potrzebę ujednolicenia jego formy.

Art. 7. 1. W przypadku korzystania przez odbiorcę uprawnionego z usług sprzedawcy rezerwowego w rozumieniu art. 3 pkt 29a ustawy – Prawo energetyczne oraz w przypadku umowy, o której mowa w art. 5ab ust. 1 tej ustawy, zawieranej na rzecz odbiorcy uprawnionego, przepisy art. 3–6 i art. 8–19 stosuje się odpowiednio. 2. W przypadku zmiany sprzedawcy energii elektrycznej, w tym w przypadku korzystania przez odbiorcę uprawnionego z usług sprzedawcy rezerwowego w rozumieniu art. 3 pkt 29a ustawy – Prawo energetyczne oraz w przypadku umowy, o której mowa w art. 5ab ust. 1 tej ustawy, dotychczasowy sprzedawca energii elektrycznej przekazuje nowemu sprzedawcy energii elektrycznej kopię lub elektroniczną kopię albo w formie dokumentu elektronicznego oświadczenia odbiorcy uprawnionego, o którym mowa w art. 5 ust. 1, w terminie 7 dni od dnia zakończenia dostarczania energii elektrycznej przez dotychczasowego sprzedawcę energii elektrycznej. 3. W przypadku gdy dotychczasowy sprzedawca energii elektrycznej nie posiada informacji, jaki podmiot będzie nowym sprzedawcą energii elektrycznej, dotychczasowy sprzedawca energii elektrycznej przekazuje kopię oświadczenia odbiorcy uprawnionego przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji lub przesyłania energii elektrycznej, do sieci którego odbiorca uprawniony jest przyłączony. Przedsiębiorstwo wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji lub przesyłania energii elektrycznej, do sieci którego odbiorca uprawniony jest przyłączony, niezwłocznie przekazuje kopię oświadczenia odbiorcy uprawnionego do nowego sprzedawcy. 4. Cenę maksymalną nowy sprzedawca energii elektrycznej stosuje od dnia rozpoczęcia dostawy energii elektrycznej.

Art. 8. 1. Podmiotowi uprawnionemu przysługuje rekompensata z tytułu stosowania ceny maksymalnej, zwana dalej „rekompensatą”. 2. Podmiotom uprawnionym stosującym cenę maksymalną w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, rekompensata przysługuje w kwocie stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej zużytej w danym miesiącu i różnicy między ceną odniesienia, o której mowa w ust. 3, a ceną maksymalną, dla każdego punktu poboru energii. 3. Ceną odniesienia, o której mowa w ust. 2, dla podmiotu uprawnionego będącego przedsiębiorstwem energetycznym:
1) wykonującym działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną na potrzeby odbiorców uprawnionych, posiadającym zatwierdzoną i obowiązującą taryfę dla energii elektrycznej, jest cena energii elektrycznej wynikająca z taryfy dla energii elektrycznej zatwierdzona przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, zwanego dalej „Prezesem URE”, odpowiednio na 2023 r., na 2024 r. albo na 2025 r., z uwzględnieniem odpowiednio art. 51a lub art. 51b ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej;
2) wykonującym działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną na potrzeby odbiorców uprawnionych, wchodzących w skład przedsiębiorstwa zintegrowanego pionowo, o którym mowa w art. 9d ust. 7 ustawy – Prawo energetyczne, którego taryfa zatwierdzona przed dniem wejścia w życie ustawy przestaje obowiązywać po dniu 31 grudnia 2022 r., jest cena energii elektrycznej wynikająca z taryfy dla energii elektrycznej zatwierdzona przez Prezesa URE, odpowiednio na 2023 r., na 2024 r. albo na 2025 r., z uwzględnieniem odpowiednio art. 51a lub art. 51b ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej;
3) wykonującym zadania sprzedawcy z urzędu w rozumieniu art. 3 pkt 29 ustawy – Prawo energetyczne, wykonującym działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną na potrzeby odbiorców uprawnionych, zwolnionym z obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy
– Prawo energetyczne przed dniem wejścia w życie ustawy jest ceną energii elektrycznej wynikającą z taryfy zatwierdzonej przez Prezesa URE dla tego przedsiębiorstwa, odpowiednio na 2023 r., na 2024 r. albo na 2025 r., z uwzględnieniem odpowiednio art. 51a lub art. 51b ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej;
4) wykonującym działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną na potrzeby odbiorców uprawnionych, zwolnionym z obowiązku przedkładania taryf do zatwierdzenia przez Prezesa URE zgodnie z art. 49 ust. 1 ustawy – Prawo energetyczne, jest średnia cena energii elektrycznej wynikająca z taryf zatwierdzonych, odpowiednio na 2023 r., na 2024 r. albo na 2025 r., z uwzględnieniem odpowiednio art. 51a lub art. 51b ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej przez Prezesa URE dla sprzedawcy z urzędu w rozumieniu art. 3 pkt 29 ustawy – Prawo energetyczne, opublikowana zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. 3a. Ceną odniesienia, o której mowa w ust. 2, dla przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jest średnia cena energii elektrycznej wynikająca z taryf zatwierdzonych, odpowiednio na 2023 r., na 2024 r. albo na 2025 r., z uwzględnieniem odpowiednio art. 51a lub art. 51b ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej, przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu w rozumieniu art. 3 pkt 29 ustawy – Prawo energetyczne, opublikowana zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. 3b. Cenę odniesienia, o której mowa w ust. 2, dla podmiotu uprawnionego będącego przedsiębiorstwem energetycznym, który zawarł z odbiorcą uprawnionym umowę z gwarancją stałej ceny, stanowi wysokość ceny energii elektrycznej wynikającej z zawartej z odbiorcą uprawnionym umowy z gwarancją stałej ceny w zł/MWh nie wyższa niż:
1) cena stosowana w rozliczeniach z tym odbiorcą na dzień 16 sierpnia 2023 r., albo
2) średnia ważona wolumenem z zakończonego okresu rozliczeniowego obejmującego dzień 16 sierpnia 2023 r. cena energii elektrycznej dla umów z gwarancją stałej ceny tego samego rodzaju, zawartych z odbiorcami uprawnionymi, stosowana przez podmiot uprawniony – w przypadku gdy umowa została zawarta po dniu 16 sierpnia 2023 r. 3c. Cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3b pkt 1 lub 2, nie może być wyższa niż średnia cena energii elektrycznej wynikająca z taryf zatwierdzonych na 2024 r. przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu opublikowanej przez Prezesa URE zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. W przypadku braku opublikowania przez Prezesa URE ceny, o której mowa w zdaniu pierwszym, cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3b pkt 1 lub 2, stosowana do dnia 30 czerwca 2025 r. nie może być wyższa niż 60 % średniej ceny energii elektrycznej wynikającej z taryf zatwierdzonych na 2023 r. przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu opublikowanej przez Prezesa URE zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. 3d. Cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3b pkt 1 lub 2, stosowana od dnia 1 lipca 2025 r. do dnia 30 września 2025 r. nie może być wyższa niż średnia cena energii elektrycznej wynikająca z taryf zatwierdzonych przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu, opublikowana przez Prezesa URE zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. 3e. Cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3b pkt 1 lub 2, stosowana od dnia 1 października 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. nie może być wyższa niż średnia cena energii elektrycznej wynikająca z taryf zatwierdzonych na 2025 r. przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu, opublikowana przez Prezesa URE zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. W przypadku braku opublikowania przez Prezesa URE do dnia 1 października 2025 r. ceny, o której mowa w zdaniu pierwszym, cena energii elektrycznej, o której mowa w ust. 3b pkt 1 lub 2, nie może być wyższa niż 90 % średniej ceny energii elektrycznej opublikowanej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. 4. W przypadku nieprzedłożenia Prezesowi URE do zatwierdzenia taryfy przez podmiot uprawniony, o którym mowa w ust. 3 pkt 3, albo jej niezatwierdzenia w terminie do dnia 17 grudnia 2022 r. cenę odniesienia, o której mowa w ust. 2, stanowi średnia cena wynikająca z taryf zatwierdzonych na 2023 r. przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu w rozumieniu art. 3 pkt 29 ustawy – Prawo energetyczne, opublikowana zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. 4a. Dla podmiotów uprawnionych, o których mowa w ust. 3 pkt 1, 2 i 3, na potrzeby rekompensaty wypłacanej za okres od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r., w okresie do dnia zatwierdzenia przez Prezesa URE taryfy, o której mowa odpowiednio w ust. 3 pkt 1, 2 albo 3, ceną odniesienia, o której mowa w ust. 2, jest 60 % ceny stosowanej przez ten podmiot uprawniony dla danej grupy taryfowej wynikającej z dotychczasowej taryfy. 4aa. Dla podmiotów uprawnionych, o których mowa w ust. 3 pkt 1–3, na potrzeby rekompensaty wypłacanej za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r., w okresie do dnia zatwierdzenia przez Prezesa URE taryfy lub jej zmiany, zgodnie z art. 51a ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej, ceną odniesienia, o której mowa w ust. 2, jest cena energii elektrycznej opublikowana zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, stosowana przez dany podmiot uprawniony dla danej grupy taryfowej. 4ab. Dla podmiotów uprawnionych, o których mowa w ust. 3:
1) pkt 1–3, w przypadku braku zatwierdzenia przez Prezesa URE taryfy lub jej zmiany obejmującej co najmniej okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 września 2025 r.,
2) pkt 4 lub ust. 3a
– na potrzeby rekompensaty wypłacanej za okres, o którym mowa w pkt 1, ceną odniesienia, o której mowa w ust. 2, jest średnia cena, opublikowana zgodnie z art. 10 ust. 1 odpowiednio pkt 4 albo pkt 6 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej, stosowana przez dany podmiot uprawniony dla danej grupy taryfowej. 4ac. Dla podmiotów uprawnionych, o których mowa w ust. 3:
1) pkt 1–3, w przypadku braku zatwierdzenia przez Prezesa URE taryfy lub jej zmiany obejmującej co najmniej okres od dnia 1 października 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r.,
2) pkt 4 lub ust. 3a
– na potrzeby rekompensaty wypłacanej za okres, o którym mowa w pkt 1, ceną odniesienia, o której mowa w ust. 2, jest średnia cena opublikowana zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej, stosowana przez dany podmiot uprawniony dla danej grupy taryfowej, a w przypadku braku opublikowania tej ceny, ceną odniesienia jest 90 % średniej ceny energii elektrycznej opublikowanej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 4 tej ustawy, stosowanej przez dany podmiot uprawniony dla danej grupy taryfowej. 4b. Dla podmiotów uprawnionych, o których mowa w ust. 3 pkt 4 lub ust. 3a, na potrzeby rekompensaty wypłacanej za okres od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r., w okresie do dnia opublikowania przez Prezesa URE średniej ceny, o której mowa w ust. 3 pkt 4 albo ust. 3a, na 2024 r., ceną odniesienia, o której mowa w ust. 2, jest 60 % średniej ceny energii elektrycznej wynikającej z taryf zatwierdzonych na 2023 r. przez Prezesa URE dla sprzedawców z urzędu opublikowanej przez Prezesa URE zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. 4ba. Dla podmiotów uprawnionych, o których mowa w ust. 3 pkt 4 lub ust. 3a, na potrzeby rekompensaty wypłacanej za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r., w okresie do dnia opublikowania przez Prezesa URE średniej ceny, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej, ceną odniesienia, o której mowa w ust. 2, jest cena energii elektrycznej opublikowana zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, stosowana przez dany podmiot uprawniony dla danej grupy taryfowej. 4c. Różnica między kwotami rekompensat ustalonymi zgodnie z ust. 3 pkt 2, 3, 4 albo ust. 3a a faktycznie wypłaconymi kwotami tymczasowych rekompensat ustalonymi zgodnie z ust. 4a albo 4b rozliczana jest w ramach wniosku o wypłatę rekompensaty, składanego zgodnie z art. 12. 4d. W przypadku gdy cena energii elektrycznej w kolejnej zatwierdzonej taryfie jest niższa niż w taryfie dotychczas obowiązującej, do ustalenia wysokości rekompensat za 2024 r., o których mowa w ust. 3 pkt 1–3, jako cenę energii elektrycznej wynikającą z taryfy zatwierdzonej przez Prezesa URE na 2024 r., przyjmuje się – od dnia zakończenia obowiązywania dotychczasowej taryfy – cenę z kolejnej zatwierdzonej taryfy. 5. Rekompensata, o której mowa w ust. 2, przysługuje z tytułu stosowania ceny maksymalnej za okres od dnia przekroczenia przez tego odbiorcę uprawnionego limitu zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w art. 3–6 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej, do dnia 30 czerwca 2024 r. 5a. Rekompensata, o której mowa w ust. 2, przysługuje również z tytułu stosowania ceny maksymalnej za okres od dnia 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. 6. Podmiotom uprawnionym stosującym cenę maksymalną w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 i 3, w odniesieniu do rozliczeń prowadzonych na podstawie umów zawartych, zmienionych lub których cena została określona zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 3, po dniu 14 października 2022 r., rekompensata przysługuje w kwocie stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej zużytej w danym miesiącu i różnicy między ceną referencyjną miesięczną a ceną maksymalną dla każdego punktu poboru energii. 7. Cenę referencyjną miesięczną, o której mowa w ust. 6, ustala się zgodnie ze wzorem: 𝐶𝑅 = 80 % ∗ 𝐶 𝑇𝐺𝑒𝐵𝑎𝑠𝑒 + 20 % ∗ 𝐶 𝑇𝐺𝑒𝑃𝑒𝑎𝑘 + 𝑃𝑀𝑂𝑍𝐸𝐴 + 𝑃𝑀𝑂𝑍𝐸 𝐵𝐼𝑂 + 𝑃𝑀𝐸𝐹 + 𝑀 gdzie poszczególne symbole oznaczają: CR – cenę referencyjną miesięczną [zł/MWh], C TGeBase – średnią ważoną wolumenem obrotu dobowych indeksów TGeBase dla danego miesiąca dostawy energii elektrycznej publikowanych przez Towarową Giełdę Energii S.A. [zł/MWh], C TGePeak – średnią ważoną wolumenem obrotu dobowych indeksów TGePeak dla danego miesiąca dostawy energii elektrycznej publikowanych przez Towarową Giełdę Energii S.A. [zł/MWh], PMOZEA – jednostkowy rynkowy koszt umorzenia świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii wyznaczany jako iloczyn średnich ważonych wolu- menem cen PMOZE_A [zł/MWh] z transakcji sesyjnych i pozasesyjnych zawartych w danym miesiącu publikowanych przez Towarową Giełdę Energii S.A. i minimalnej wielkości udziału ilościo- wego sumy energii elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii odpowiednio w 2023 r. albo w 2024 r. określonego w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 60 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361), zwanej dalej „ustawą o odnawialnych źródłach energii”, PMOZEBIO – jednostkowy rynkowy koszt umorzenia świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w biogazowniach rolniczych wyznaczony jako iloczyn stawki opłaty zastępczej [zł/MWh] obowiązującej za dany miesiąc i minimalnej wielkości udziału ilościowego sumy energii elektrycznej wynikającej z umorzonych świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii odpowiednio w 2023 r. albo w 2024 r. określonego w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 60 ustawy o odnawialnych źródłach energii, PMEF – jednostkowy rynkowy koszt umorzenia świadectw efektywności energetycznej wynikających z efektywności energetycznej wyznaczony jako iloczyn stawki opłaty zastępczej [zł/toe], o której mowa w art. 11 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1047), przekształconej do jednostki [zł/MWh] i określonego procentowo wymaganego minimalnego obowiązku dla danego roku dostawy określonego w tej ustawie, M – marża pokrywająca koszty zaangażowanego kapitału równa 3 % sumy pozostałych składników. 8. Towarowa Giełda Energii S.A. publikuje wartość ceny referencyjnej miesięcznej na swojej stronie internetowej w terminie 5 dni po zakończeniu każdego miesiąca, za okres od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. 9. Podmiotowi uprawnionemu stosującemu cenę maksymalną w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 3 ust. 2, w odniesieniu do rozliczeń prowadzonych na podstawie umów zawartych, zmienionych lub których cena została określona zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 3, w okresie od dnia 24 lutego 2022 r. do dnia 14 października 2022 r., w zakresie dostaw energii elektrycznej zrealizowanych od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 31 grudnia 2024 r., przysługuje rekompensata w kwocie stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej zużytej w danym miesiącu i różnicy między ceną energii elektrycznej wynikającą z umowy z odbiorcą uprawnionym, zwaną dalej „ceną umowną”, w zakresie ograniczonym do sumy składowych ceny umownej, o których mowa w ust. 10, zwanym dalej „zakresem referencyjnym ceny umownej”, a ceną maksymalną. 9a. Podmiotowi uprawnionemu stosującemu cenę maksymalną w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4, przysługuje rekompensata w kwocie stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej zużytej w danym miesiącu i różnicy między ceną umowną w zakresie ograniczonym do zakresu referencyjnego ceny umownej, a ceną maksymalną. 10. Zakres referencyjny ceny umownej stanowi suma następujących składowych ceny umownej:
1) jednostkowy koszt zakupu energii elektrycznej na potrzeby sprzedaży odbiorcy uprawnionemu, a w przypadku zakupu przez podmiot uprawniony energii elektrycznej za pośrednictwem innego podmiotu z grupy kapitałowej, o której mowa w art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. z 2024 r. poz. 594 i 1237) – koszt zakupu energii elektrycznej poniesiony przez ten podmiot;
1a) jednostkowy koszt wytworzenia energii elektrycznej na potrzeby sprzedaży odbiorcy uprawnionemu;
2) jednostkowy koszt umorzenia świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w odnawialnych źródłach energii;
3) jednostkowy koszt umorzenia świadectw pochodzenia potwierdzających wytworzenie energii elektrycznej w biogazowniach rolniczych;
4) jednostkowy koszt umorzenia świadectw efektywności energetycznej wynikających z efektywności energetycznej;
5) marża pokrywająca koszty zaangażowanego kapitału równa 3 % sumy jednostkowych kosztów, o których mowa w pkt 1–4. 11. Na potrzeby jednostkowego kosztu zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 10 pkt 1, przyjmuje się ilości energii elektrycznej nabytej w celu zabezpieczenia realizacji umów zawartych z podmiotami uprawnionymi, z wyłą- czeniem energii elektrycznej, której ilość lub cena ma zostać określona po dniu wejścia w życie ustawy w umowie właściwej, o której mowa w ust. 12, zawieranej w celu wykonania umowy zawartej przed dniem 14 października 2022 r. z podmiotami z tej samej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów. 12. Przez umowę właściwą rozumie się każde porozumienie transakcyjne, dodatkowe zamówienia, przedstawiane grafiki zamówienia, w których precyzowana jest ilość oraz cena energii elektrycznej. 13. Rekompensata, o której mowa w ust. 9, przysługuje podmiotowi uprawnionemu w okresie stosowania przez ten podmiot w rozliczeniach z odbiorcą uprawnionym ceny maksymalnej, o której mowa w art. 3 ust. 1, przy czym nie dłużej niż do dnia obowiązywania umowy, o której mowa w ust. 9. 13a. Rekompensata, o której mowa w ust. 9a, przysługuje podmiotowi uprawnionemu w okresie stosowania przez ten podmiot w rozliczeniach z odbiorcą uprawnionym ceny maksymalnej, o której mowa w art. 3 ust. 1, przy czym nie dłużej niż do dnia zakończenia obowiązywania umowy, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 4. 14. Podmiot uprawniony może złożyć do Zarządcy Rozliczeń S.A., o którym mowa w rozdziale 7 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 311), zwanego dalej „zarządcą rozliczeń”, wniosek o wypłatę zaliczki na poczet rekompensaty, zwany dalej „wnioskiem o wypłatę zaliczki”, należnej na zasadach określonych w ust. 9–13, odrębnie za każdy miesiąc kalendarzowy okresu, za który przysługuje mu ta rekompensata. Wysokość zaliczki na poczet rekompensaty, zwanej dalej „zaliczką”, oblicza podmiot uprawniony, przy czym wnioskowana wysokość zaliczki nie może przekraczać kwoty stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej, dla której w danym miesiącu kalendarzowym zastosowano cenę maksymalną, i różnicy pomiędzy ceną umowną a ceną maksymalną. 15. Podmiot uprawniony składa wniosek o wypłatę zaliczki każdorazowo w terminie do 25 dnia każdego miesiąca następującego po miesiącu, którego wniosek dotyczy, z wyjątkiem wniosku o wypłatę zaliczki za styczeń 2024 r., który składa się w terminie do dnia 15 marca 2024 r., nie wcześniej jednak niż dnia 15 lutego 2024 r. W pozostałym zakresie do wniosku o wypłatę zaliczki oraz wypłaty zaliczki stosuje się odpowiednio przepisy art. 11, art. 12 ust. 1 i 3–7 oraz art. 14, z tym zastrzeżeniem, że wniosek o wypłatę zaliczki nie zawiera ceny referencyjnej miesięcznej. 16. Wypłacone zaliczki na zasadach określonych w ust. 14 i 15, rozlicza się z wnioskiem o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 13. W przypadku gdy wysokość rekompensaty należnej podmiotowi uprawnionemu przekracza sumę wypłaconych zaliczek kwota dopłaty tytułem należnej podmiotowi uprawnionemu rekompensaty zostanie wypłacona przez zarządcę rozliczeń w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia przez zarządcę rozliczeń wniosku o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 13. 17. We wniosku o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 13, w miejsce wskazania ceny referencyjnej miesięcznej określona jest wartość zakresu referencyjnego ceny umownej. 18. Podmiotowi uprawnionemu stosującemu cenę maksymalną w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi, o których mowa w art. 3 ust. 2, w odniesieniu do rozliczeń prowadzonych na podstawie umów zawartych, zmienionych lub których cena została określona zgodnie z art. 3 ust. 2 pkt 3, w okresie od dnia 24 lutego 2022 r. do dnia 14 października 2022 r., w zakresie dostaw energii elektrycznej zrealizowanych do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy, przysługuje rekompensata w kwocie stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej dostarczonej do odbiorców, o których mowa w art. 3 ust. 2, w okresie od dnia 24 lutego 2022 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie ustawy i różnicy między ceną wynikającą z umowy z odbiorcą uprawnionym a ceną maksymalną dla każdego punktu poboru energii. 19. (uchylony) 20. (uchylony) 21. Rekompensata przysługuje za każdy miesiąc kalendarzowy od dnia rozpoczęcia stosowania przez podmiot uprawniony w rozliczeniach z odbiorcami uprawnionymi ceny maksymalnej. 22. Pierwszy wniosek, o którym mowa w ust. 15, składa się w terminie od dnia 16 stycznia do dnia 25 stycznia 2023 r. 23. W przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 11, rekompensata nie przysługuje.

Art. 9. 1. Podmiot uprawniony może złożyć do zarządcy rozliczeń wniosek o wypłatę zaliczki za grudzień 2022 r. i styczeń 2023 r. 2. Wniosek o wypłatę zaliczki zawiera:
1) oznaczenie podmiotu uprawnionego i jego siedziby;
2) oznaczenie podmiotu, do którego kierowany jest wniosek;
3) NIP podmiotu uprawnionego;
4) adres poczty elektronicznej podmiotu uprawnionego;
5) wnioskowaną wysokość zaliczki;
6) oświadczenie o ilości energii elektrycznej sprzedanej odbiorcom uprawnionym, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. b–e, w grudniu 2021 r. i styczniu 2022 r., podpisane przez osoby uprawnione do reprezentacji podmiotu uprawnionego;
7) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata zaliczki;
8) inne informacje niezbędne do obliczenia i wypłaty zaliczki. 3. Podmiot uprawniony składa wniosek o wypłatę zaliczki w terminie:
1) od 1 do 9 grudnia 2022 r. – za grudzień 2022 r.;
2) od 2 do 9 stycznia 2023 r. – za styczeń 2023 r. 4. W przypadku gdy wniosek o wypłatę zaliczki nie zawiera braków formalnych i błędów obliczeniowych, zarządca rozliczeń wypłaca kwotę zaliczki w terminie odpowiednio do dnia 20 grudnia 2022 r. i 20 stycznia 2023 r. 5. W przypadku gdy wniosek o wypłatę zaliczki zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe, zarządca rozliczeń, w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego wniosku, wzywa podmiot uprawniony do usunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania i wypłaca kwotę zaliczki w terminie 14 dni od dnia złożenia prawidłowego wniosku o wypłatę zaliczki. 6. W przypadku uchybienia terminom, o których mowa w ust. 3, lub nieusunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych zawartych we wniosku o wypłatę zaliczki w wyznaczonym terminie, zarządca rozliczeń pozostawia ten wniosek bez rozpoznania, a zaliczka nie przysługuje. 7. Zaliczka przysługuje w kwocie stanowiącej iloczyn ilości energii elektrycznej sprzedanej przez podmiot uprawniony odbiorcom uprawnionym, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. b–f, w grudniu 2021 r. i styczniu 2022 r. oraz ceny referencyjnej miesięcznej ustalonej za okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 października 2022 r. 8. Zaliczka przysługuje podmiotowi uprawnionemu sprzedającemu energię elektryczną odbiorcom uprawnionym w okresie obejmującym grudzień 2022 r. lub styczeń 2023 r. 9. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie sprzedawał energii elektrycznej odbiorcom uprawnionym w grudniu 2021 r. lub styczniu 2022 r., jako ilość energii elektrycznej sprzedaną przez podmiot uprawniony odbiorcom uprawnionym, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. b–f, w grudniu 2021 r. i styczniu 2022 r. przyjmuje się ilość energii elektrycznej planowaną do sprzedaży tym odbiorcom odpowiednio w grudniu 2022 r. i styczniu 2023 r. 10. Do obliczenia cen referencyjnych miesięcznych za okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 października 2022 r. przepis art. 8 ust. 7 stosuje się odpowiednio. 11. Wypłacone zaliczki rozlicza się z wnioskiem o wypłatę rekompensaty, o którym mowa w art. 11, oraz wnioskiem o wypłatę zaliczki, o którym mowa w art. 8 ust. 14, składanym za miesiąc lipiec 2023 r. przez pomniejszenie kwoty rekompensaty za ten miesiąc. 12. W przypadku gdy zaliczki nie zostaną w całości rozliczone wartością rekompensaty oraz wnioskiem o wypłatę zaliczki, o którym mowa w art. 8 ust. 14, za lipiec 2023 r. zostaną one rozliczone przez pomniejszenie wypłat z tytułu rekompensaty oraz wniosku o wypłatę zaliczki, o którym mowa w art. 8 ust. 14, za kolejne miesiące. 13. W przypadku gdy w wyniku pomniejszenia rekompensaty oraz wniosku o wypłatę zaliczki, o którym mowa w art. 8 ust. 14, wystąpi kwota do zwrotu, jest ona zwracana przez podmiot uprawniony na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji na piśmie od zarządcy rozliczeń o kwocie zwrotu. 14. Do rozpatrywania wniosku o wypłatę zaliczki stosuje się odpowiednio przepisy art. 10 i art. 15–19.

Art. 9a. 1. Podmiot uprawniony ma prawo do wystąpienia do zarządcy rozliczeń o wypłatę dwóch rat zaliczki na poczet rekompensaty:
1) za lipiec 2024 r., zwanej dalej „pierwszą ratą zaliczki”, stanowiącej 50 % kwoty sumy zatwierdzonych rekompensat za lipiec 2023 r. na podstawie art. 8 ust. 2, 6 i 9 oraz rekompensat za lipiec 2023 r. zatwierdzonych na podstawie art. 12 ust. 1–6 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej;
2) za sierpień 2024 r., zwanej dalej „drugą ratą zaliczki”, stanowiącej 50 % kwoty sumy zatwierdzonych rekompensat za sierpień 2023 r. na podstawie art. 8 ust. 2, 6 i 9 oraz rekompensat za sierpień 2023 r. zatwierdzonych na podstawie art. 12 ust. 1–6 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej. 2. Podmiot uprawniony składa wniosek o wypłatę:
1) pierwszej raty zaliczki – w terminie do dnia 20 lipca 2024 r.;
2) drugiej raty zaliczki – w terminie do dnia 20 sierpnia 2024 r. 3. Zarządca rozliczeń wypłaca kwotę raty zaliczki dla wniosku o wypłatę:
1) pierwszej raty zaliczki – w terminie do dnia 10 sierpnia 2024 r.;
2) drugiej raty zaliczki – w terminie do dnia 10 września 2024 r. 4. Wniosek o wypłatę raty zaliczki zawiera:
1) oznaczenie podmiotu uprawnionego i jego siedziby;
2) oznaczenie podmiotu, do którego kierowany jest wniosek;
3) numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu uprawnionego;
4) adres poczty elektronicznej podmiotu uprawnionego;
5) wnioskowaną wysokość raty zaliczki w zaokrągleniu do pełnych złotych;
6) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata rekompensaty;
7) inne informacje niezbędne do obliczenia i wypłaty raty zaliczki. 5. Pierwsza rata zaliczki rozliczana jest z wnioskiem o rekompensatę składanym za listopad 2024 r. przez pomniejszenie kwoty rekompensaty za listopad 2024 r. 6. Druga rata zaliczki rozliczana jest z wnioskiem o rekompensatę składanym za grudzień 2024 r. poprzez pomniejszenie kwoty rekompensaty za grudzień 2024 r. 7. W przypadku gdy w wyniku pomniejszenia kwoty rekompensaty, o którym mowa w ust. 5 i 6, wystąpi kwota do zwrotu, jest ona zwracana przez podmiot uprawniony na wyodrębniony rachunek bankowy, w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisemnej informacji od zarządcy rozliczeń o kwocie zwrotu. 8. Do rozpatrywania wniosku o wypłatę raty zaliczki stosuje się odpowiednio przepisy art. 10, art. 15 i art. 16–19.

Art. 11. 1. Rekompensata jest wypłacana za każdy miesiąc na wniosek podmiotu uprawnionego, zwany dalej „wnioskiem o wypłatę rekompensaty”. 2. Wysokość rekompensaty za dany miesiąc rozliczeniowy oblicza podmiot uprawniony. 3. Zarządca rozliczeń rozpatruje wnioski o wypłatę rekompensaty. 4. Zarządca rozliczeń weryfikuje wniosek o wypłatę rekompensaty pod względem jej wysokości, prawidłowości dokonanych obliczeń i kompletności wymaganych dokumentów i prawidłowego reprezentowania na podstawie podanych we wniosku danych i dokumentów, w tym dokumentów potwierdzających uprawnienie do reprezentowania. 5. Wraz z wnioskiem o wypłatę rekompensaty podmiot uprawniony składa oświadczenie o dokonaniu rozliczeń z odbiorcami uprawnionymi, o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oświadczam, że ceny energii elektrycznej, za okres objęty wnioskiem o wypłatę rekompensaty, stosowane względem odbiorców uprawnionych, o których mowa w ustawie z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w latach 2023–2025 (Dz. U. z 2024 r. poz. 1622), zostały zastosowane zgodnie z art. 3 tej ustawy.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Art. 12. 1. Wniosek o wypłatę rekompensaty składa się do zarządcy rozliczeń do 25. dnia każdego miesiąca następującego po danym miesięcznym okresie rozliczeniowym, z wyjątkiem wniosku o wypłatę rekompensaty za styczeń 2024 r., który składa się w terminie do dnia 15 marca 2024 r., nie wcześniej jednak niż dnia 15 lutego 2024 r. Termin przypadający w dzień wolny od pracy przypada w pierwszy dzień roboczy po tym terminie. W przypadku złożenia wniosku o wypłatę rekompensaty z niedochowaniem terminu wniosek pozostawia się bez rozpoznania. 1a. W przypadkach, o których mowa w art. 8 ust. 4a i 4b, we wniosku o wypłatę rekompensaty składanym odpowiednio po zatwierdzeniu taryfy, o której mowa w art. 8 ust. 3 pkt 1–3, albo po opublikowaniu średniej ceny, o której mowa w art. 8 ust. 3 pkt 4 albo ust. 3a, podmiot uprawniony dokonuje rozliczenia różnicy między kwotami rekompensat ustalonymi odpowiednio zgodnie z art. 8 ust. 3 albo 3a a faktycznie wypłaconymi zgodnie z art. 8 ust. 4a albo 4b kwotami tymczasowych rekompensat. 2. Wnioski o wypłatę rekompensaty składa się oddzielnie za grudzień 2022 r. i za styczeń 2023 r., w terminie od dnia 14 lutego 2023 r. do dnia 28 lutego 2023 r. 3. W przypadku pozytywnej weryfikacji wniosku o wypłatę rekompensaty zarządca rozliczeń zatwierdza wniosek i wypłaca rekompensatę w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawidłowo sporządzonego wniosku o wypłatę rekompensaty, z uwzględnieniem ust. 4. Zatwierdzenie wniosku o wypłatę rekompensaty nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. 4. W przypadku gdy wniosek o wypłatę rekompensaty zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe lub budzi uzasadnione wątpliwości zarządcy rozliczeń co do zgodności ze stanem rzeczywistym, wzywa on podmiot uprawniony do usunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych lub usunięcia wątpliwości w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia. W zakresie, w jakim kwota rekompensaty nie budzi wątpliwości, kwota ta jest wypłacana przez zarządcę rozliczeń zgodnie z ust. 3. 5. W przypadku negatywnej weryfikacji wniosku o wypłatę rekompensaty zarządca rozliczeń odmawia zatwierdzenia tego wniosku, informując wnioskodawcę o przyczynie tej odmowy. Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę rekompensaty nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. 6. W przypadku nieusunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych zawartych we wniosku o wypłatę rekompensaty lub wątpliwości zarządcy rozliczeń w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia zarządca rozliczeń odmawia zatwierdzenia wniosku o wypłatę rekompensaty w zakresie, w jakim kwota rekompensaty budzi wątpliwości lub nie przysługuje, informując podmiot uprawniony o przyczynie tej odmowy. Odmowa zatwierdzenia wniosku o wypłatę rekompensaty nie wymaga wydania decyzji administracyjnej. 7. Odmowa, o której mowa w ust. 5 i 6, nie pozbawia podmiotu uprawnionego możliwości ponownego złożenia wniosku o wypłatę rekompensaty, z wyjątkiem gdy rekompensata nie przysługuje. Wnioski o wypłatę rekompensaty niezatwierdzone przed dniem złożenia wniosku o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 13 ust. 1 albo 1a, pozostawia się bez rozpoznania. Przepisy ust. 1–6 stosuje się odpowiednio. 8. Jeżeli podmiot uprawniony w okresie 12 miesięcy od dnia wypłaty rekompensaty za ostatni miesiąc zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną lub wytwarzania energii elektrycznej, z wyjątkiem przypadku, gdy zaprzestanie jest skutkiem działań wynikających z dostosowania się do przepisu art. 9d ust. 1d ustawy – Prawo energetyczne, kwotę rekompensaty uznaje się za pobraną nienależnie i podmiot uprawniony jest obowiązany do jej zwrotu w całości wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia otrzymania rekompensaty. 9. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie zwróci rekompensaty zgodnie z ust. 8, zarządca rozliczeń wzywa podmiot uprawniony do zwrotu nienależnie otrzymanych środków w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania, a w przypadku zaniechania zwrotu środków zarządca rozliczeń wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty rekompensaty są naliczane odsetki za opóźnienie od dnia jej otrzymania. 10. Podmiot uprawniony przechowuje dokumentację związaną z wnioskowaną rekompensatą przez 5 lat kalendarzowych, począwszy od dnia, w którym została wypłacona lub zwrócona kwota wynikająca z wniosku o rozliczenie rekompensaty, o którym mowa w art. 13 ust. 1 albo 1a.

Art. 13. 1. Wniosek o rozliczenie rekompensaty za 2023 r. podmiot uprawniony składa do zarządcy rozliczeń w terminie od dnia 30 kwietnia 2024 r. do dnia 31 października 2024 r., z wyłączeniem rekompensaty, o której mowa w art. 20, której wniosek o rozliczenie składa się w terminie:
1) od dnia 1 sierpnia 2024 r. do dnia 30 listopada 2024 r. – w przypadku odbiorców uprawnionych, których rozliczenie roczne za 2023 r. nastąpiło do dnia 30 czerwca 2024 r.;
2) od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 stycznia 2025 r. – w przypadku odbiorców uprawnionych, których rozliczenie roczne za 2023 r. nastąpiło do dnia 31 grudnia 2024 r. 1a. Podmiot uprawniony składa do zarządcy rozliczeń wniosek o rozliczenie rekompensaty za okres od dnia:
1) 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. – w terminie od dnia 31 października 2024 r. do dnia 30 kwietnia 2025 r.;
2) 1 lipca 2024 r. do dnia 31 grudnia 2024 r. – w terminie od dnia 1 lipca 2025 r. do dnia 31 października 2025 r.;
3) 1 stycznia 2025 r. do dnia 30 września 2025 r. – w terminie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 maja 2026 r.;
4) 1 października 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. – w terminie od dnia 1 lipca 2026 r. do dnia 31 października 2026 r. 1b. W przypadkach, o których mowa w art. 8 ust. 4a i 4b, do rozliczenia rekompensaty stosuje się ceny odniesienia ustalone odpowiednio zgodnie z art. 8 ust. 3 albo 3a. 1c. W przypadku niezatwierdzenia taryfy do dnia 30 września 2024 r. obejmującej okres co najmniej od dnia 1 stycznia 2024 r. do dnia 30 czerwca 2024 r. dla podmiotu, o którym mowa w art. 8 ust. 3 pkt 3, do rozliczenia rekompensaty stosuje się ceny odniesienia ustalone zgodnie z art. 8 ust. 3 pkt 4. 2. Zarządca rozliczeń dokonuje weryfikacji rekompensat należnych podmiotowi uprawnionemu na podstawie wniosku o rozliczenie rekompensaty i niezwłocznie informuje o jej wynikach Prezesa URE. 3. W przypadku niezłożenia wniosku o rozliczenie rekompensaty w terminie, o którym mowa w ust. 1 albo 1a, lub w przypadku niezłożenia kolejnego wniosku w terminie 21 dni od dnia otrzymania odmowy zatwierdzenia wniosku wypłaconą rekompensatę uznaje się za otrzymaną nienależnie i podmiot uprawniony jest obowiązany do jej zwrotu w całości wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia otrzymania rekompensaty. 4. Jeżeli z wniosku o rozliczenie rekompensaty wynika zwrot kwoty nadpłaconej rekompensaty, uznaje się ją za otrzymaną nienależnie i podmiot uprawniony zwraca ją w terminie 14 dni od dnia zatwierdzenia wniosku o rozliczenie rekompensaty przez zarządcę rozliczeń na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej. 4a. Jeżeli z wniosku o rozliczenie rekompensaty wynika, że rekompensata wypłacona została w zaniżonej wysokości, zarządca rozliczeń wypłaca brakującą część rekompensaty w terminie 30 dni od dnia zatwierdzenia wniosku o rozliczenie rekompensaty. 5. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie zwrócił nienależnie otrzymanej rekompensaty, zarządca rozliczeń wzywa ten podmiot do jej zwrotu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. 6. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie zwróci rekompensaty zgodnie z ust. 5, zarządca rozliczeń wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty rekompensaty podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty rekompensaty nalicza się odsetki za opóźnienie od dnia jej otrzymania. 7. Przepisy art. 10 ust. 3 i art. 12 ust. 3 oraz 5–8 stosuje się odpowiednio do wniosków o rozliczenie rekompensaty. 8. W przypadku gdy wniosek o rozliczenie rekompensaty zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe lub budzi uzasadnione wątpliwości co do zgodności ze stanem rzeczywistym, zarządca rozliczeń wzywa podmiot uprawniony do usunięcia braków formalnych lub błędów obliczeniowych lub usunięcia wątpliwości w terminie 21 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia. W zakresie, w jakim kwota rekompensaty nie budzi wątpliwości, kwota ta jest wypłacana przez zarządcę rozliczeń zgodnie z art. 12 ust. 3.

Art. 14. Wniosek o wypłatę rekompensaty oraz wniosek o rozliczenie rekompensaty zawierają:
1) oznaczenie podmiotu, do którego jest kierowany wniosek;
2) oznaczenie podmiotu uprawnionego i jego siedziby;
3) NIP podmiotu uprawnionego;
4) adres poczty elektronicznej podmiotu uprawnionego;
5) dla każdego punktu poboru energii:
a) ilość energii elektrycznej, za które prowadzone są rozliczenia w danym miesiącu,
b) numer punktu poboru energii,
c) cenę energii elektrycznej wynikającą z umowy zawartej z odbiorcą uprawnionym i cenę referencyjną miesięczną za miesiąc, za który składany jest wniosek,
d) cenę energii elektrycznej z uwzględnieniem ceny maksymalnej,
e) NIP odbiorcy uprawnionego, o ile posiada,
f) rodzaj odbiorcy uprawnionego zgodnie z art. 2 pkt 2,
g) PESEL odbiorcy uprawnionego, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1–3, art. 4 ust. 2 pkt 1–3, art. 5 ust. 1 pkt 1–3 i art. 6 ust. 1 pkt 1–3 ustawy z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej;
6) wnioskowaną wysokość rekompensaty – w przypadku wniosku o wypłatę rekompensaty;
7) numer rachunku bankowego, na który ma zostać dokonana wypłata rekompensaty;
8) inne informacje niezbędne do obliczenia i wypłaty rekompensaty lub rozliczenia rekompensaty;
9) dokumenty potwierdzające uprawnienie osoby podpisującej wniosek do reprezentowania podmiotu uprawnionego.

Art. 17. 1. Rekompensata jest wypłacana przez zarządcę rozliczeń. 2. Zarządca rozliczeń otrzymuje środki na wypłatę rekompensat z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa w art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568, z późn. zm.7)), zwanego dalej „Funduszem Przeciwdziałania COVID-19”, w ramach limitu określonego na ten cel w planie finansowym Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej. 3. Wniosek o przekazanie środków na wypłaty rekompensat dla podmiotów uprawnionych zarządca rozliczeń składa co kwartał do ministra właściwego do spraw energii, określając łączną wysokość wnioskowanej kwoty i numer rachunku rekompensaty ceny maksymalnej. 4. Minister właściwy do spraw energii przekazuje środki na wypłaty rekompensat zarządcy rozliczeń w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania środków z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19. 5. Minister właściwy do spraw energii kwotę przeznaczoną na wypłatę zaliczek za grudzień 2022 r. i styczeń 2023 r., wskazaną w art. 43 ust. 2 pkt 1, przekaże na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej, po uzyskaniu z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, w terminie do dnia 16 grudnia 2022 r.
7) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2020 r. poz. 695, 1086, 1262, 1478, 1747, 2157 i 2255, z 2021 r. poz. 1535 i 2368, z 2022 r. poz. 64, 202, 1561, 1692, 1730, 1967, 2127, 2236 i 2687, z 2023 r. poz. 295, 556, 803, 1641, 1785 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 834, 859 i 1089. 6. Zarządca rozliczeń przedstawia ministrowi właściwemu do spraw energii zbiorcze rozliczenie środków oraz przekazuje niewykorzystane środki do Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 w terminie do dnia 31 marca 2027 r. 6a. Zarządca rozliczeń może, na wniosek ministra właściwego do spraw energii, przekazać na czas określony, nie dłuższy niż 30 dni, środki z rachunku rekompensaty ceny maksymalnej na rachunek Funduszu. 6b. Zarządca rozliczeń, na polecenie ministra właściwego do spraw energii, przekazuje środki z Funduszu do Funduszu Przeciwdziałania COVID-19. 7. Środki oraz odsetki od środków zgromadzonych na rachunku rekompensaty ceny maksymalnej nie stanowią przychodu zarządcy rozliczeń w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 oraz z 2024 r. poz. 232, 854 i 1222). 8. Zarządca rozliczeń przeznacza całość odsetek od środków zgromadzonych na rachunku rekompensaty ceny maksymalnej na wypłatę rekompensat. 9. Środki przekazane przez zarządcę rozliczeń na rzecz podmiotów uprawnionych oraz wydatki i koszty finansowane ze środków, o których mowa w ust. 7, nie stanowią u zarządcy rozliczeń kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy wymienionej w ust. 7. 10. Szczegółowe zasady współpracy ministra właściwego do spraw energii oraz zarządcy rozliczeń w zakresie przekazywania środków na rachunek rekompensaty ceny maksymalnej oraz wymiany dokumentów i informacji określa umowa. 11. Zarządca rozliczeń nie pobiera wynagrodzenia za realizację zadań wynikających z ustawy, a koszty z tym związane pokrywa w ramach kosztów działalności, o której mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej.

Art. 19. 1. Zarządca rozliczeń może żądać od podmiotu uprawnionego przedłożenia dokumentów lub informacji uzasadniających wysokość wypłaconej rekompensaty w terminie do dnia 31 grudnia 2028 r. 2. Jeżeli podmiot uprawniony nie przedłożył dokumentów lub informacji uzasadniających wysokość wypłaconej rekompensaty lub z dokumentów i informacji wynika, że całość lub część wysokości kwoty rekompensaty została wypłacona nienależnie, zarządca rozliczeń wzywa ten podmiot do jej zwrotu w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wypłaty rekompensaty. 3. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie dokona zwrotu rekompensaty zgodnie z ust. 2 lub art. 8 ust. 20 i art. 9 ust. 13, zarządca rozliczeń wydaje decyzję administracyjną określającą wysokość nienależnie pobranej kwoty rekompensaty podlegającej zwrotowi oraz termin dokonania tego zwrotu. Od nienależnie pobranej kwoty rekompensaty nalicza się odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia jej otrzymania. 4. W sprawach decyzji administracyjnych wydawanych przez zarządcę rozliczeń, o których mowa w ust. 3, art. 12 ust. 9 oraz art. 13 ust. 6, organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w stosunku do zarządcy rozliczeń jest minister właściwy do spraw energii.

Art. 20. 1. W przypadku gdy poziom zużycia energii elektrycznej przez odbiorcę uprawnionego, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. b oraz c, w okresie od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. w punkcie poboru energii wynosił nie więcej niż 90 % średniego rocznego zużycia energii elektrycznej tego odbiorcy z okresu od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2022 r., podmiot uprawniony, będący sprzedawcą energii elektrycznej na rzecz odbiorcy uprawnionego w dniu 31 grudnia 2023 r., niezależnie od tego czy nadal posiada zawartą z tym odbiorcą umowę sprzedaży energii elektrycznej lub umowę kompleksową, w 2024 r. stosuje wobec tego odbiorcy uprawnionego upust. 1a. W przypadku gdy podmiot uprawniony ma zawartą umowę, o której mowa w ust. 1, z odbiorcą uprawnionym zastosowanie upustu następuje przez obniżenie należności z pierwszej faktury za energię elektryczną za 2024 r. lub kolejnych faktur. W przypadku rozwiązania umowy z dniem 31 grudnia 2023 r. lub później, upust jest przekazywany jednorazowo na rachunek wskazany przez odbiorcę uprawnionego w terminie 14 dni od dnia otrzymania przez podmiot uprawniony informacji o rachunku płatniczym odbiorcy. Podmiot uprawniony wzywa odbiorcę uprawnionego do udostępnienia numeru rachunku w terminie 30 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego lub nie później niż na 30 dni przed dniem rozwiązania umowy. 1b. W przypadku odbiorcy uprawnionego będącego jednocześnie prosumentem energii odnawialnej w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy o odnawialnych źródłach energii, przez zużycie energii elektrycznej należy rozumieć pobór energii elektrycznej z sieci przed sumarycznym bilansowaniem, o którym mowa w art. 4 ust. 2a tej ustawy. 2. Kwotę upustu stanowi równowartość 10 % łącznej kwoty rozliczenia sprzedaży energii elektrycznej poniesionej przez odbiorcę uprawnionego w okresie od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. 3. Rekompensatę dla podmiotu uprawnionego stanowi kwota upustu. 4. W przypadku gdy odbiorca uprawniony nie nabywał energii elektrycznej w okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2022 r., jako dane stanowiące podstawę wyliczenia równowartości poboru energii elektrycznej w tym okresie przyjmuje się:
1) ilość pobraną w okresie od dnia rozpoczęcia nabywania energii elektrycznej do dnia 31 grudnia 2022 r., przeliczone proporcjonalnie dla całego tego okresu – jeżeli odbiorca uprawniony nie nabywał energii elektrycznej w całym wskazanym okresie;
2) ilość deklarowaną przez odbiorcę uprawnionego w umowie, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 ustawy – Prawo energetyczne – jeżeli odbiorca uprawniony rozpoczął nabywanie energii elektrycznej po dniu 31 grudnia 2022 r. 5. Do rekompensat, o których mowa w ust. 3, przepisy art. 10–19 stosuje się odpowiednio. 6. W przypadku gdy podmiot uprawniony nie dysponuje danymi umożliwiającymi określenie poziomu zużycia energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1, dane te są udostępniane podmiotowi uprawnionemu przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji lub przesyłania energii elektrycznej, do sieci którego odbiorca uprawniony jest przyłączony, pod warunkiem uprzedniego złożenia przez odbiorcę uprawnionego oświadczenia, o którym mowa w ust. 7. Podmiot uprawniony informuje odbiorcę uprawnionego o braku dysponowania danymi umożliwiającymi określenie poziomu zużycia energii elektrycznej przez tego odbiorcę. 7. Odbiorca uprawniony, w terminie 30 dni od dnia otrzymania informacji od podmiotu uprawnionego o braku dysponowania danymi umożliwiającymi określenie poziomu zużycia energii elektrycznej, jest uprawniony do złożenia oświadczenia o akceptacji udostępnienia podmiotowi uprawnionemu tych danych zgodnie z ust. 6. Do oświadczenia składanego przez odbiorcę uprawnionego stosuje się przepisy art. 5 ust. 3 i 4. Niezłożenie przez odbiorcę uprawnionego oświadczenia uprawnia podmiot uprawniony do niestosowania wobec tego odbiorcy upustu. 8. W przypadku gdy odbiorca uprawniony w danym punkcie poboru energii w okresie od dnia 1 stycznia 2023 r. do dnia 31 grudnia 2023 r. nabywał energię elektryczną od więcej niż jednego sprzedawcy energii elektrycznej, w terminie miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego (Dz. U. poz. 859) składa podmiotowi uprawnionemu, o którym mowa w ust. 1, oświadczenie o łącznej kwocie rozliczenia sprzedaży energii elektrycznej nabywanej w celu zużycia na potrzeby własne przez odbiorcę końcowego w danym punkcie poboru i w tym okresie od sprzedawców energii elektrycznej innych niż podmiot uprawniony. Do oświadczenia składanego przez odbiorcę uprawnionego stosuje się przepisy art. 5 ust. 3 i 4. 9. Oświadczenie odbiorcy uprawnionego, o którym mowa w ust. 8, jest składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Odbiorca uprawniony jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 10. Niezłożenie przez odbiorcę uprawnionego oświadczenia, o którym mowa w ust. 8, w terminie wskazanym w ust. 8 i z klauzulą, o której mowa w ust. 9, uprawnia podmiot uprawniony do obliczenia kwoty upustu na podstawie łącznej kwoty rozliczenia sprzedaży energii elektrycznej dokonanej wyłącznie przez podmiot uprawniony. Rozdział 3 Odpis na Fundusz

Art. 21. 1. Wytwórca energii elektrycznej wykorzystujący do wytwarzania energii elektrycznej:
1) energię wiatru,
2) energię promieniowania słonecznego,
3) energię geotermalną w rozumieniu art. 2 pkt 10 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
4) hydroenergię w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
5) biomasę oraz biopłyny w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 3 i 4 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
6) odpady w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2023 r. poz. 1587, 1597, 1688, 1852 i 2029),
7) węgiel brunatny,
8) paliwa ciekłe w rozumieniu art. 3 pkt 3b ustawy – Prawo energetyczne,
9) węgiel kamienny,
10) paliwa gazowe w rozumieniu art. 3 pkt 3a ustawy – Prawo energetyczne, z wyłączeniem biogazu i biogazu rolniczego w rozumieniu odpowiednio art. 2 pkt 1 i 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, dostarczane sieciami gazowymi lub gazociągami bezpośrednimi w rozumieniu art. 3 pkt 11e ustawy – Prawo energetyczne, lub gaz ziemny transportowany siecią gazociągów kopalnianych w rozumieniu art. 3 pkt 11c ustawy – Prawo energetyczne
– przekazuje odpis na Fundusz, na zasadach określonych w art. 23. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, stosuje się także do przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie obrotu energią elektryczną. 3. Wytwórca energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1, który wykonuje jednocześnie działalność, o której mowa w ust. 2, dokonuje odrębnie odpisu na Fundusz w zakresie wytwarzania energii elektrycznej oraz w zakresie obrotu energią elektryczną.

Art. 22. Przepisu art. 21 ust. 1 nie stosuje się do wytwórców energii elektrycznej wytwarzających energię elektryczną w jednostce wytwórczej:
1) o mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 1 MW lub o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 3 MW, w przypadku gdy wytwórca energii elektrycznej posiada więcej niż jedną jednostkę wytwórczą, przy czym moc zainstalowana elektryczna żadnej z tych jednostek jest nie większa niż 1 MW;
2) będącej projektem demonstracyjnym w rozumieniu art. 2 pkt 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/943 z dnia 5 czerwca 2019 r. w sprawie rynku wewnętrznego energii elektrycznej (Dz. Urz. UE L 158 z 14.06.2019, str. 54, z późn. zm.8));
3) będącej instalacją odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w odniesieniu do której wytwórca energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o odnawialnych źródłach energii w tej instalacji korzysta z:
a) systemu wsparcia, o którym mowa w art. 70a–70f ustawy o odnawialnych źródłach energii, albo
b) systemu aukcyjnego, o którym mowa w ustawie o odnawialnych źródłach energii, albo
c) rozliczeń, o których mowa w art. 38c ust. 3 ustawy o odnawialnych źródłach energii
– w zakresie, w jakim energia elektryczna sprzedawana jest na zasadach określonych w przepisach, o których mowa w lit. a–c.

Art. 22a. 1. Przepisu art. 21 ust. 1 nie stosuje się do wytwórcy energii elektrycznej wytwarzającego energię elektryczną wyłącznie w instalacjach odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii, których łączna moc zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 3 MW, a moc zainstalowana elektryczna żadnej z tych instalacji nie przekracza 1 MW. 2. Przepisu art. 21 ust. 1 nie stosuje się do wytwórcy energii elektrycznej wytwarzającego energię elektryczną w instalacjach odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii, które są własnością, w zarządzie lub w użytkowaniu państwowej osoby prawnej w rozumieniu art. 3 ust. 1
8) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 152 z 03.06.2022, str. 45. ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 125 i 834).

Art. 22b. W przypadku gdy wytwórca energii elektrycznej, o którym mowa w art. 22 pkt 1 lub art. 22a ust. 1, wchodzi w skład grupy kapitałowej w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów przepis odpowiednio art. 22 pkt 1 lub art. 22a ust. 1, stosuje się do tego przedsiębiorstwa, uwzględniając wszystkie jednostki wytwórcze zlokalizowane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będące we własności, posiadaniu, użytkowaniu lub zarządzie podmiotów wchodzących w skład tej grupy kapitałowej.

Art. 23. 1. Odpis na Fundusz przekazywany przez podmioty, o których mowa w art. 21 ust. 1, stanowi sumę:
1) iloczynu:
a) wolumenu sprzedaży energii elektrycznej oraz
b) dodatniej różnicy:
– średniej ważonej wolumenem ceny rynkowej sprzedanej energii elektrycznej oraz
– średniego ważonego wolumenem limitu ceny sprzedanej energii elektrycznej oraz
2) 97 % sumy:
a) przychodów ze sprzedaży gwarancji pochodzenia w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii,
b) przychodów z umów związanych ze sprzedażą energii elektrycznej obejmujących instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi oraz
c) innych przychodów z dodatkowych rozliczeń pieniężnych podmiotów, o których mowa w art. 21, wynikających z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej lub innych umów, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości sprzedanej energii
– gdzie wszystkie wartości są określane na dzień obliczenia odpisu na Fundusz. 2. Odpis na Fundusz, o którym mowa w ust. 1, przekazywany przez podmioty, o których mowa w art. 21, ustala się zgodnie z następującym wzorem: ̅̅̅̅̅̅ 𝑂𝐹𝑑 = 𝑊𝑑 ∗ (𝑋 ̅̅̅̅̅̅ 𝐶𝑅𝑑 − 𝑋𝐶𝐿𝑑 ) + 97 % ∗ (𝐷𝐺𝑑 + 𝐷𝐼𝐹𝑑 + 𝐷𝐼𝑅𝑑 ), gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝑂𝐹𝑑 – odpis na Fundusz w danym dniu, 𝑊𝑑 – wolumen sprzedaży energii elektrycznej w danym dniu, ̅̅̅̅̅̅ 𝑋𝐶𝑅𝑑 – średnią ważoną wolumenem cenę rynkową sprzedanej energii elektrycznej w danym dniu dla podmiotu, o którym mowa w art. 21, ̅̅̅̅̅̅ 𝑋𝐶𝐿𝑑 – średni ważony wolumenem limit ceny sprzedanej energii elektrycznej w danym dniu dla podmiotu, o którym mowa w art. 21, 𝐷𝐺𝑑 – przychody ze sprzedaży gwarancji pochodzenia w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii w danym dniu dla podmiotu, o którym mowa w art. 21, 𝐷𝐼𝐹𝑑 – przychody z umów związanych ze sprzedażą energii elektrycznej obejmujących instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w danym dniu dla podmiotu, o którym mowa w art. 21, 𝐷𝐼𝑅𝑑 – przychody z dodatkowych rozliczeń pieniężnych podmiotów, o których mowa w art. 21, wynikające z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej lub innych umów, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości sprzedanej energii. ̅̅̅̅̅̅ Jeżeli 𝑋 ̅̅̅̅̅̅ 𝐶𝑅𝑑 < 𝑋𝐶𝐿𝑑 , odpis na Fundusz, o którym mowa w ust. 1, przekazywany przez podmioty, o których mowa w art. 21, ustala się zgodnie z następującym wzorem: 𝑂𝐹𝑑 = 97 % ∗ (𝐷𝐺𝑑 + 𝐷𝐼𝐹𝑑 + 𝐷𝐼𝑅𝑑 ), gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝑂𝐹𝑑 – odpis na Fundusz w danym dniu, 𝐷𝐺𝑑 – przychody ze sprzedaży gwarancji pochodzenia w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii w danym dniu dla podmiotu, o którym mowa w art. 21, 𝐷𝐼𝐹𝑑 – przychody z umów związanych ze sprzedażą energii elektrycznej obejmującej instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w danym dniu dla podmiotu, o którym mowa w art. 21, 𝐷𝐼𝑅𝑑 – przychody z dodatkowych rozliczeń pieniężnych podmiotów, o których mowa w art. 21, wynikające z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej lub innych umów, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości sprzedanej energii. 2a. Podmioty, o których mowa w art. 21 ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 2b, ustalają odpis na Fundusz zgodnie z ust. 1 i 2 gdzie wszystkie wartości oblicza się w okresach od:
1) pierwszego do dziesiątego dnia miesiąca rozliczeniowego;
2) jedenastego do dwudziestego dnia miesiąca rozliczeniowego;
3) dwudziestego pierwszego do ostatniego dnia miesiąca rozliczeniowego. 2b. Odpis na Fundusz przekazywany przez podmioty, o których mowa w art. 21 ust. 2, które są jednocześnie odbiorcami przemysłowymi i które znajdują się w wykazie odbiorców przemysłowych, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy o odnawialnych źródłach energii, ustala się zgodnie z następującym wzorem: ̅̅̅̅̅̅ 𝑂𝐹𝑑 = 𝑀𝑎𝑥 (𝑊𝑑 − 0,3 ∗ 𝑊𝑧 ; 0) ∗ (𝑋 ̅̅̅̅̅̅ 𝐶𝑅𝑑 − 𝑋𝐶𝐿𝑑 ) + 97 % ∗ (𝐷𝐺𝑑 + 𝐷𝐼𝐹𝑑 + 𝐷𝐼𝑅𝑑 ), gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝑂𝐹𝑑 – odpis na Fundusz w danym okresie, o którym mowa w ust. 2a, 𝑊𝑑 – wolumen sprzedaży energii elektrycznej w danym okresie, o którym mowa w ust. 2a, 𝑊𝑧 – wolumen energii elektrycznej zakupionej na dany okres, o którym mowa w ust. 2a, ̅̅̅̅̅̅ 𝑋𝐶𝑅𝑑 – średnią ważoną wolumenem cenę rynkową sprzedanej energii elektrycznej w danym okresie, o którym mowa w ust. 2a, ̅̅̅̅̅̅ 𝑋𝐶𝐿𝑑 – średni ważony wolumenem limit ceny sprzedanej energii elektrycznej w danym okresie, o którym mowa w ust. 2a, 𝐷𝐺𝑑 – przychody ze sprzedaży gwarancji pochodzenia w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii w danym okresie, o którym mowa w ust. 2a, 𝐷𝐼𝐹𝑑 – przychody z umów związanych ze sprzedażą energii elektrycznej obejmujących instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w danym okresie, o którym mowa w ust. 2a, 𝐷𝐼𝑅𝑑 – przychody z dodatkowych rozliczeń pieniężnych podmiotów, o których mowa w art. 21, wynikające z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej lub innych umów, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości sprzedanej energii. ̅̅̅̅̅̅ Jeżeli 𝑋 ̅̅̅̅̅̅ 𝐶𝑅𝑑 < 𝑋𝐶𝐿𝑑 , odpis na Fundusz, o którym mowa w ust. 1, przekazywany przez podmioty, o których mowa w art. 21 ust. 2, które są jednocześnie odbiorcami przemysłowymi i które znajdują się w wykazie odbiorców przemysłowych, o którym mowa w art. 52 ust. 4 ustawy o odnawialnych źródłach energii, ustala się zgodnie z następującym wzorem: 𝑂𝐹𝑑 = 97 % ∗ (𝐷𝐺𝑑 + 𝐷𝐼𝐹𝑑 + 𝐷𝐼𝑅𝑑 ), gdzie poszczególne symbole oznaczają: 𝑂𝐹𝑑 – odpis na Fundusz w danym dniu, 𝐷𝐺𝑑 – przychody ze sprzedaży gwarancji pochodzenia w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii w danym dniu dla podmiotu, o którym mowa w art. 21, 𝐷𝐼𝐹𝑑 – przychody z umów związanych ze sprzedażą energii elektrycznej obejmujących instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w danym dniu dla podmiotu, o którym mowa w art. 21, 𝐷𝐼𝑅𝑑 – przychody z dodatkowych rozliczeń pieniężnych podmiotów, o których mowa w art. 21, wynikające z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej lub innych umów, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości sprzedanej energii. 2c. (uchylony) 2d. Przy obliczaniu średniej ważonej wolumenem ceny rynkowej sprzedanej energii elektrycznej, o której mowa w ust. 1, 2 i 2b, podmioty, o których mowa w art. 21, nie uwzględniają przychodów:
1) ze sprzedaży gwarancji pochodzenia w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii oznaczonych symbolem 𝐷𝐺𝑑 ;
2) z umów związanych ze sprzedażą energii elektrycznej obejmujących instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi oznaczonych symbolem 𝐷𝐼𝐹𝑑 ;
3) wynikających z dodatkowych rozliczeń pieniężnych podmiotów, o których mowa w art. 21, wynikających z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej lub innych umów, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości sprzedanej energii oznaczonych symbolem 𝐷𝐼𝑅𝑑 . 3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób obliczania limitu ceny dla wytwórców energii elektrycznej, w podziale na technologie wytwarzania energii elektrycznej, określone w art. 21 ust. 1, oraz dla przedsiębiorstw, o których mowa w art. 21 ust. 2, biorąc pod uwagę konieczność równoważenia interesów uczestników rynku energii elektrycznej w rozumieniu art. 3 pkt 54 ustawy – Prawo energetyczne.

Art. 24. 1. Podmioty, o których mowa w art. 21, przekazują na rachunek Funduszu sumę odpisów na Fundusz za dany miesiąc kalendarzowy w terminie do 10. dnia roboczego każdego miesiąca następującego po miesiącu rozliczenia, w zakresie tych kwot, za które została zrealizowana płatność w miesiącu rozliczenia. Suma odpisów na Fundusz, o której mowa w zdaniu pierwszym, stanowi wartość odpisów na Fundusz za:
1) w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 21 ust. 1 – wszystkie dni,
2) w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 21 ust. 2 – wszystkie okresy, o których mowa w art. 23 ust. 2a
– miesiąca kalendarzowego, którego dotyczy rozliczenie, termin przypadający w dzień wolny od pracy przypada w pierwszy dzień roboczy po tym terminie. 2. W przypadku odpisu na Fundusz, który nie został w całości rozliczony w terminie, o którym mowa w ust. 1, brakującą kwotę uwzględnia się w sumie odpisów na Fundusz za kolejny miesiąc kalendarzowy, w którym nastąpi rozliczenie. 3. Odpisy na Fundusz przekazane przez podmioty, o których mowa w art. 21, na rachunek Funduszu stanowią dla tych podmiotów koszty uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych albo ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. 4. Zarządca rozliczeń, po odliczeniu kwot, o których mowa w art. 28 ust. 7 pkt 2 lit. b oraz w art. 28b ust. 3 pkt 2, przekazuje na rachunek Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 środki finansowe zgromadzone z odpisu na Fundusz wraz z odsetkami, jeżeli takie powstaną, w kwocie nie wyższej niż prognozowane zapotrzebowanie na środki finansowe na wypłaty rekompensat, zaliczek, o których mowa w art. 8, i prognozowanych nadwyżek, o których mowa w art. 27 ust. 3 pkt 2 lit. b oraz art. 30 ust. 7 pkt 2 lit. b, oraz rekompensat i zaliczek, o których mowa w ustawie z dnia 7 października 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku oraz w 2024 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej, w terminie do 15. dnia roboczego każdego miesiąca następującego po miesiącu rozliczenia. 4a. Kwotę w wysokości 576 000 000 złotych pochodzącą ze środków zgromadzonych z odpisu na Fundusz można przeznaczyć na wypłatę rekompensat lub zaliczek, o których mowa odpowiednio w art. 62g ust. 1, art. 62h ust. 1 pkt 2 i art. 62i ust. 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne oraz w art. 8, art. 11 i art. 12 ustawy z dnia 26 stycznia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców paliw gazowych w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. poz. 202, z późn. zm.9)). 5. Zarządca rozliczeń przekazuje po raz pierwszy środki pieniężne, o których mowa w ust. 4, na rachunek Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 po zmianie planu finansowego Funduszu.

Art. 25. 1. Podmioty, o których mowa w art. 21, przekazują do zarządcy rozliczeń w terminie do 20 dnia każdego miesiąca sprawozdanie potwierdzające odpis na Fundusz za poprzedni miesiąc. Termin przypadający w dzień wolny od pracy przypada w pierwszy dzień roboczy po tym terminie. 1a. W przypadku, o którym mowa w art. 21 ust. 3, sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, składa się oddzielnie dla odpisu na Fundusz w zakresie wytwarzania energii elektrycznej oraz w zakresie obrotu energią elektryczną. 2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie podmiotu, o którym mowa w art. 21 – jego firmę, siedzibę i adres poczty elektronicznej;
2) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile wytwórca energii elektrycznej taki numer posiada, albo numer równoważnego rejestru państw członkowskich Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji albo numer identyfikacji podatkowej (NIP);
3) oznaczenie okresu, którego dotyczy sprawozdanie;
4) łączny wolumen sprzedanej energii elektrycznej, wyrażony w MWh, z dokładnością do czterech miejsc po przecinku, w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 21 ust. 1, określony na podstawie:
9) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 1477, 1692, 1723, 2127 i 2687 oraz z 2023 r. poz. 2760.
a) rzeczywistych odczytów układów pomiarowo-rozliczeniowych w rozumieniu art. 3 pkt 63 ustawy – Prawo energetyczne, z podziałem na technologie wytwarzania energii elektrycznej określone w art. 21 ust. 1, albo
b) szacunków, w przypadku gdy rzeczywiste odczyty układów pomiarowo-
-rozliczeniowych w rozumieniu art. 3 pkt 63 ustawy – Prawo energetyczne są niemożliwe do pozyskania
– w okresie objętym sprawozdaniem;
5) sumy należnych odpisów na Fundusz, za miesiąc kalendarzowy objęty sprawozdaniem;
6) sumy wymagalnych odpisów na Fundusz, za które została zrealizowana płatność w miesiącu kalendarzowym objętym sprawozdaniem;
7) dane dotyczące umów sprzedaży energii elektrycznej oraz w ramach sprzedaży energii elektrycznej na rynku bilansującym energii elektrycznej:
a) wolumen sprzedaży energii elektrycznej,
b) średnią ważoną wolumenem cenę rynkową sprzedanej energii elektrycznej,
c) średni ważony wolumenem limit ceny sprzedanej energii elektrycznej,
d) termin płatności,
e) wolumen zakupionej energii elektrycznej w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 23 ust. 2b
– za poszczególne dni w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 21 ust. 1, albo za poszczególne okresy w przypadku podmiotów, o których mowa w art. 21 ust. 2, za które ustalano odpisy na Fundusz w miesiącu kalendarzowym objętym sprawozdaniem;
7a) dane wykorzystane do obliczenia limitu ceny zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 23 ust. 3;
7b) dane dotyczące wysokości przychodów:
a) ze sprzedaży gwarancji pochodzenia w rozumieniu ustawy o odnawialnych źródłach energii w danym dniu albo w danym okresie, o którym mowa w art. 23 ust. 2a,
b) z umów związanych ze sprzedażą energii elektrycznej obejmujących instrumenty finansowe w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi w danym dniu albo w danym okresie, o którym mowa w art. 23 ust. 2a,
c) z dodatkowych rozliczeń pieniężnych podmiotów, o których mowa w art. 21, wynikających z zawartych umów sprzedaży energii elektrycznej lub innych umów, w których dodatkowe rozliczenia pieniężne zależą od ilości lub wartości sprzedanej energii, w danym dniu albo w danym okresie, o którym mowa w art. 23 ust. 2a.
8) oświadczenie o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oświadczam, że dane zawarte w niniejszym sprawozdaniu są kompletne i zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń.

Art. 25a. 1. W przypadku gdy zaistniała konieczność dokonania korekty odpisu na Fundusz podmioty, o których mowa w art. 21, składają korektę sprawozdania potwierdzającego odpis na Fundusz do zarządcy rozliczeń wraz ze sprawozdaniem potwierdzającym odpis na Fundusz za miesiąc następujący po miesiącu, w którym zaistniały okoliczności uzasadniające konieczność dokonania korekty. 2. Korektę sprawozdania, o której mowa w ust. 1, składa się do dnia otrzymania informacji o rozpoczęciu przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 28 ust. 1, jednak nie później niż do dnia 31 marca 2024 r. 3. W przypadku gdy z korekty sprawozdania, o której mowa w ust. 1, wynika, że przekazana na rachunek Funduszu wartość odpisu na Fundusz jest:
1) zaniżona – podmiot, o którym mowa w art. 21, w terminie 7 dni od dnia złożenia korekty sprawozdania, przekazuje na rachunek Funduszu kwotę stanowiącą różnicę między odpisem na Fundusz obliczonym zgodnie ze skorygowanym sprawozdaniem a odpisem na Fundusz w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1;
2) zawyżona – podmiot, o którym mowa w art. 21:
a) pomniejsza odpis na Fundusz w miesiącu następującym po miesiącu, w którym została złożona korekta sprawozdania, będąca podstawą do obliczenia kwoty pomniejszenia równa różnicy między odpisem na Fundusz obliczonym w korekcie sprawozdania a odpisem na Fundusz w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1,
b) składa wniosek do zarządcy rozliczeń o zwrot przekazanej nadwyżki, w przypadku gdy ta kwota dotyczy ostatniego miesiąca objętego obowiązkiem, o którym mowa w art. 21, albo kiedy korekta sprawozdania została dokonana po okresie obowiązywania tego obowiązku. 4. W przypadku gdy podmiot, o którym mowa w art. 21, nie dokonał wpłaty w terminie, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, nalicza się odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia upływu tego terminu. 5. Do korekt sprawozdań, o których mowa w ust. 1, art. 26–28 stosuje się odpowiednio.

Art. 26. 1. Zarządca rozliczeń weryfikuje sprawozdanie, o którym mowa w art. 25 ust. 1, pod względem kompletności przekazanych danych i prawidłowości dokonanych obliczeń w zakresie danych zawartych w sprawozdaniu. 2. W przypadku gdy sprawozdanie, o którym mowa w art. 25 ust. 1, zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe lub budzi uzasadnione wątpliwości zarządcy rozliczeń co do zgodności ze stanem rzeczywistym, zarządca rozliczeń, w terminie 21 dni od dnia otrzymania sprawozdania, wzywa podmiot, o którym mowa w art. 21, do usunięcia braków formalnych, błędów obliczeniowych lub wątpliwości zarządcy rozliczeń w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia. 3. W przypadku:
1) nieusunięcia braków formalnych, błędów obliczeniowych zawartych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1, lub uzasadnionych wątpliwości zarządcy rozliczeń w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia, lub
2) negatywnej weryfikacji sprawozdania, o którym mowa w art. 25 ust. 1
– zarządca rozliczeń przekazuje Prezesowi URE wniosek o przeprowadzenie kontroli zgodności informacji i oświadczeń złożonych w tym sprawozdaniu ze stanem faktycznym oraz dokumentacją zgromadzoną w sprawie. 4. Zarządca rozliczeń przekazuje Prezesowi URE wykaz podmiotów, o których mowa w art. 21, które złożyły sprawozdania, o których mowa w:
1) art. 25 ust. 1 – w terminie 15 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego,
2) art. 28a ust. 1 pkt 2 – do dnia 16 grudnia 2024 r.,
3) art. 28b ust. 1 pkt 2 – do dnia 15 maja 2025 r.
– ze wskazaniem okresów rozliczeniowych. 5. Zarządca rozliczeń przekazuje Prezesowi URE wykaz podmiotów, o którym mowa w ust. 4, w postaci elektronicznej umożliwiającej jego przetwarzanie, wyszukiwanie, sortowanie, filtrowanie, przeglądanie i wydruk, a także kopiowanie danych na informatyczne nośniki danych.

Art. 28. 1. Prezes URE przeprowadza kontrolę zgodności informacji i oświadczeń złożonych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1, ze stanem faktycznym z własnej inicjatywy lub na wniosek zarządcy rozliczeń. 1a. Prezes URE, na podstawie wykazu, o którym mowa w art. 26 ust. 4, lub innych dostępnych informacji, z własnej inicjatywy lub na wniosek zarządcy rozliczeń, przeprowadza kontrolę w zakresie w jakim podmioty, o których mowa w art. 21, nie wypełniły obowiązku:
1) złożenia sprawozdań, o których mowa w art. 25 ust. 1, art. 28a ust. 1 pkt 2 lub art. 28b ust. 1 pkt 2;
2) przekazania na rachunek Funduszu sumy odpisów, o których mowa w art. 24 ust. 1, art. 28a ust. 1 pkt 1 lub art. 28b ust. 1 pkt 1. 2. Kontrolę, o której mowa w ust. 1 lub 1a, przeprowadza się w siedzibie:
1) Prezesa URE, na podstawie dokumentów i wyjaśnień dotyczących przekazanego odpisu na Fundusz, złożonych na piśmie na jego żądanie, lub
2) podmiotu, o którym mowa w art. 21. 3. Kontrolę, o której mowa w ust. 1 lub 1a, przeprowadza się na podstawie pisemnego upoważnienia Prezesa URE. 4. Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli, o której mowa w ust. 1 lub 1a, są uprawnione do:
1) wstępu na teren nieruchomości, obiektów, lokali lub ich części, należących do wytwórcy energii elektrycznej;
2) żądania ustnych lub pisemnych wyjaśnień, okazania dokumentów lub danych zawartych na innych nośnikach informacji, mających związek z przedmiotem kontroli, oraz udostępnienia ich. 5. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół zawierający, w przypadku kontroli, o której mowa w:
1) ust. 1, ocenę zgodności ze stanem faktycznym informacji i oświadczeń złożonych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1;
2) ust. 1a, ustalenia kontroli w zakresie wypełnienia obowiązków, o których mowa w art. 24 ust. 1, art. 25 ust. 1, art. 28a ust. 1 lub art. 28b ust. 1. 6. Podmiot podlegający kontroli, o której mowa w ust. 1 lub 1a, może wnieść zastrzeżenia do protokołu, o którym mowa w ust. 5, w terminie wyznaczonym przez Prezesa URE. Termin do złożenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu. 7. W przypadku stwierdzenia na podstawie kontroli, o której mowa w ust. 1 lub 1a, że przekazana na rachunek Funduszu wartość odpisu na Fundusz jest:
1) zaniżona, Prezes URE, w terminie 30 dni od dnia zakończenia kontroli, wydaje decyzję administracyjną o obowiązku przekazania na rachunek Funduszu przez podmiot, o którym mowa w art. 21, kwoty stanowiącej różnicę między odpisem na Fundusz obliczonym przez Prezesa URE a odpisem na Fundusz w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1, art. 28a ust. 1 pkt 2 lub art. 28b ust. 1 pkt 2, a w przypadku braku sprawozdania, o którym mowa w art. 25 ust. 1, art. 28a ust. 1 pkt 2 lub art. 28b ust. 1 pkt 2, kwoty obliczonej przez Prezesa URE, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji;
2) zawyżona, Prezes URE, w terminie 30 dni od dnia zakończenia kontroli, wydaje decyzję administracyjną w przedmiocie:
a) pomniejszenia odpisu na Fundusz w miesiącu następującym po miesiącu, w którym została wydana decyzja, o kwotę stanowiącą dodatnią różnicę między odpisem na Fundusz obliczonym przez Prezesa URE a odpisem na Fundusz w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1,
b) przekazania z rachunku Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, o którym mowa w art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw, na wniosek zarządcy rozliczeń na rachunek Funduszu z przeznaczeniem na wypłatę na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 21, kwoty stanowiącej dodatnią różnicę między odpisem na Fundusz obliczonym przez Prezesa URE a odpisem na Fundusz w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 25 ust. 1 – w przypadku gdy nadwyżka dotyczy ostatniego miesiąca objętego obowiązkiem, o którym mowa w art. 21, albo kiedy decyzja została wydana po okresie obowiązywania tego obowiązku, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. 8. Od kwoty, o której mowa w ust. 7 pkt 1, naliczane są odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia otrzymania decyzji administracyjnej, o której mowa w tym przepisie. 9. Prezes URE przekazuje:
1) zarządcy rozliczeń decyzję administracyjną lub jej kopię, o której mowa w ust. 7 pkt 1 i pkt 2 lit. a;
2) podmiotowi, o którym mowa w art. 21, decyzję administracyjną lub jej kopię, o której mowa w ust. 7 pkt 2 lit. b. 10. Do postępowań przed Prezesem URE stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. 11. Od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 7, służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie – sądu ochrony konkurencji i konsumentów w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. 12. Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji administracyjnej, o której mowa w ust. 7, toczy się według przepisów ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550, z późn. zm.10)) o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki.
10) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2023 r. poz. 1429, 1606, 1615, 1667, 1860 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 858, 859, 863, 1222 i 1237. 13. W sprawach dotyczących kontroli, o której mowa w ust. 1 lub 1a, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale, stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców.

Art. 28a. 1. Podmioty, o których mowa w art. 21, są obowiązane do:
1) przekazania na rachunek Funduszu sumy odpisów na Fundusz za dany miesiąc kalendarzowy w terminie do dnia 18 czerwca 2024 roku oraz do dnia 18 listopada 2024 roku,
2) przekazania do zarządcy rozliczeń sprawozdania potwierdzającego odpis na Fundusz, o którym mowa w pkt 1, w terminie do dnia 20 czerwca 2024 roku oraz do dnia 20 listopada 2024 roku,
3) złożenia korekty sprawozdań dotychczas złożonych przez te podmioty, łącznie ze sprawozdaniem, o którym mowa w pkt 2, w przypadku gdy zaistniała konieczność dokonania korekty odpisu na Fundusz
– w zakresie tych kwot należnych zgodnie z art. 23, za które płatność została zrealizowana po dniu 31 grudnia 2023 r. 2. Do sprawozdań i korekt sprawozdań, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, przepisy art. 25–28 stosuje się odpowiednio.

Art. 28b. 1. W okresie od dnia 1 lutego 2025 r. do dnia 30 kwietnia 2025 r. podmioty, o których mowa w art. 21, są obowiązane do:
1) dokonania odpisu na Fundusz w zakresie tej części odpisu na Fundusz, ustalonej zgodnie z art. 23, która nie została przekazana na rachunek Funduszu na podstawie art. 24 ust. 1 i 2, art. 25a ust. 3 pkt 1 lub art. 28a ust. 1 pkt 1;
2) przekazania do zarządcy rozliczeń sprawozdania rozliczeniowego potwierdzającego odpis na Fundusz, a w przypadku gdy zaistniała konieczność dokonania korekty odpisu na Fundusz, złożenia korekty sprawozdań złożonych przez te podmioty łącznie ze sprawozdaniem rozliczeniowym;
3) złożenia do zarządcy rozliczeń oświadczenia zawierającego informację o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oświadczam, że obowiązek przekazania odpisu na Fundusz ustalonego zgodnie z art. 23 został zrealizowany.” łącznie ze sprawozdaniem rozliczeniowym; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 2. Sprawozdanie rozliczeniowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, poza informacjami, o których mowa w art. 25 ust. 2, zawiera również informację o różnicy:
1) sumy odpisów na Fundusz dotychczas wpłaconych przez podmiot, o którym mowa w art. 21, oraz
2) sumy odpisów na Fundusz obliczonej przez podmiot, o którym mowa w art. 21, na podstawie art. 23 przy uwzględnieniu korekty sprawozdań, o której mowa w ust. 1 pkt 2. 3. Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 2:
1) jest wartością ujemną – podmiot, o którym mowa w art. 21, w terminie 10 dni od dnia złożenia sprawozdania rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, przekazuje na rachunek Funduszu tę kwotę stanowiącą różnicę sumy odpisów na Fundusz, o której mowa w ust. 2;
2) jest wartością dodatnią – podmiot, o którym mowa w art. 21, w terminie 10 dni od dnia pozytywnego zweryfikowania sprawozdania rozliczeniowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, składa wniosek do zarządcy rozliczeń o zwrot kwoty stanowiącej różnicę sumy odpisów na Fundusz, o której mowa w ust. 2. 3a. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, przepisy art. 26 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio. 3b. Wypłata środków na podstawie wniosku, o którym mowa w ust. 3 pkt 2, na rzecz podmiotu, o którym mowa w art. 21, dokonywana jest przez zarządcę rozliczeń z rachunku Funduszu w terminie 60 dni od dnia otrzymania prawidłowego wniosku. 3c. W przypadku gdy sprawozdanie rozliczeniowe lub korekta sprawozdania złożona łącznie ze sprawozdaniem rozliczeniowym, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zawiera braki formalne lub błędy obliczeniowe lub budzi uzasadnione wątpliwości zarządcy rozliczeń co do zgodności ze stanem rzeczywistym, zarządca rozliczeń, w terminie 45 dni od dnia otrzymania sprawozdania, wzywa podmiot, o którym mowa w art. 21, do usunięcia braków formalnych, błędów obliczeniowych lub wątpliwości zarządcy rozliczeń w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia. 4. Do sprawozdania rozliczeniowego i korekt sprawozdań, o których mowa w ust. 1 pkt 2, przepisy art. 25–28 stosuje się odpowiednio.

Art. 28c. 1. Zweryfikowana przez zarządcę rozliczeń różnica, o której mowa w art. 28b ust. 3 pkt 1, wynikająca ze sprawozdania rozliczeniowego, o którym mowa w art. 28b ust. 1 pkt 2, złożonego przez podmiot, o którym mowa w art. 21, podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 2. Po upływie terminu zapłaty kwoty wynikającej ze złożonego sprawozdania rozliczeniowego, o którym mowa w art. 28b ust. 1 pkt 2, zarządca rozliczeń nadaje temu sprawozdaniu klauzulę wykonalności. 3. Sprawozdanie z klauzulą wykonalności stanowi tytuł wykonawczy.

Art. 29. Zarządca rozliczeń przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii w terminach do dnia 10 stycznia 2023 r., 10 kwietnia 2023 r., 10 lipca 2023 r., 10 października 2023 r. i 10 stycznia 2024 r. informację o sumie odpisów na Fundusz przekazanych na rachunek Funduszu, które zostały zrealizowane do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc przekazania informacji. Termin przypadający w dzień wolny od pracy przypada w pierwszy dzień roboczy po tym terminie. Rozdział 3a Składka solidarnościowa

Art. 29a. 1. Użyte w niniejszym rozdziale określenia oznaczają:
1) składka solidarnościowa – kwota środków finansowych podlegająca przekazaniu przez przedsiębiorcę obowiązanego na rachunek Funduszu za rok 2022;
2) dochód – odpowiednio, dochód osiągnięty z innych źródeł przychodów niż z zysków kapitałowych w rozumieniu art. 7 ust. 1–3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych lub dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, a także dochód wskazany w ust. 2;
3) rok podatkowy – rok, o którym mowa w art. 8 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych albo rok kalendarzowy w przypadku, gdy przedsiębiorca, o którym mowa w art. 29b, jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych; w przypadku gdy przedsiębiorca nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, ani podatku dochodowego od osób prawnych przez rok podatkowy rozumie się rok obrotowy, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120, 295 i 1598 oraz z 2024 r. poz. 619), takiego przedsiębiorcy;
4) zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu albo poniesionej straty w roku podatkowym 2022 – odpowiednio, zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu albo poniesionej straty za pierwszy rok podatkowy rozpoczynający się po dniu 31 grudnia 2021 r., które podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są zobowiązani składać urzędom skarbowym, w terminach wynikających z przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych lub zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu albo poniesionej straty w roku podatkowym 2022, które podatnicy podatku dochodowego od osób fizycznych są zobowiązani składać urzędom skarbowym, w terminach wynikających z przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
5) zyski albo dochody osiągnięte w roku podatkowym 2022 – dochód, o którym mowa w pkt 2, wykazany w zeznaniu, o którym mowa w pkt 4; przepis ten stosuje się odpowiednio do dochodów osiągniętych w innych latach podatkowych niż rok 2022;
6) grupa kapitałowa – grupa kapitałowa w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. 2. W przypadku przedsiębiorców:
1) opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z rozdziałem 6b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych przez dochód, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, rozumie się dochód jaki byłby osiągnięty, gdyby ten przedsiębiorca był opodatkowany na zasadach określonych w art. 7 i 19 tej ustawy;
2) wchodzących w skład podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 1a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych przez dochód, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, rozumie się dochód tego przedsiębiorcy, obliczony zgodnie z art. 7 ust. 2–3 tej ustawy;
3) prowadzących działalność w formie spółki niebędącej osobą prawną w rozumieniu art. 4a pkt 14 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych lub art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych przez dochód, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, rozumie się taki dochód, jaki byłby osiągnięty gdyby ten przedsiębiorca był podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. 3. Jeżeli przedsiębiorca osiąga przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, o której mowa w ust. 2 pkt 3, opodatkowane podatkiem dochodowym zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych lub art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i przychody te są wykazane dla celów obliczenia składki solidarnościowej na podstawie ust. 2 pkt 3, przedsiębiorca ten może wyłączyć z dochodu, o którym mowa w ust. 2 ust. 1 pkt 2, dochody, jakie przypadają na ten udział w takiej spółce niebędącej osobą prawną.

Art. 29b. 1. Do przekazania składki solidarnościowej obowiązany jest przedsiębiorca, który w dniu 1 stycznia 2023 r. spełniał łącznie następujące warunki:
1) prowadził działalność gospodarczą w co najmniej jednym z następujących obszarów:
a) eksploatacji złóż węgla kamiennego lub węgla brunatnego na podstawie koncesji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2024 r. poz. 1290),
b) wytwarzania produktów koksowania węgla w instalacjach, o których mowa w załączniku 1 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2010/75/UE z dnia 24 listopada 2010 r. w sprawie emisji przemysłowych (zintegrowane zapobieganie zanieczyszczeniom i ich kontrola) (Dz. Urz. UE L 334 z 17.12.2010, str. 17, Dz. Urz. UE L 158 z 19.06.2012, str. 25),
2) nie był w 2022 r. mikroprzedsiębiorcą, małym przedsiębiorcą ani średnim przedsiębiorcą w rozumieniu art. 7 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców,
3) nie był w 2022 r. małą spółką o średniej kapitalizacji ani spółką o średniej kapitalizacji w rozumieniu art. 2 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/1017 z dnia 25 czerwca 2015 r. w sprawie Europejskiego Funduszu na rzecz Inwestycji Strategicznych, Europejskiego Centrum Doradztwa Inwestycyjnego i Europejskiego Portalu Projektów Inwestycyjnych oraz zmieniającego rozporządzenia (UE) nr 1291/2013 i (UE) nr 1316/2013 – Europejski Fundusz na rzecz Inwestycji Strategicznych (Dz. Urz. UE L 169 z 01.07.2015, str. 1, z późn. zm.)
– zwany dalej „przedsiębiorcą obowiązanym”. 2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy przedsiębiorcy:
1) prowadzącego działalność w zakresie eksploatacji węgla kamiennego, który w roku podatkowym 2022 został objęty systemem wsparcia, o którym mowa w art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego (Dz. U. z 2024 r. poz. 1383) lub
2) prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, którego wysokość przychodów ze sprzedaży wyrobów węglowych, o których mowa w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym stanowi co najwyżej 75 % przychodu uzyskanego w roku podatkowym 2022;
3) prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie eksploatacji złóż węgla brunatnego, którego obrót z tej działalności gospodarczej w roku podatkowym 2022 wynosił mniej niż 75 % całości obrotu. 3. W przypadku przedsiębiorców prowadzących działalność w co najmniej jednym z zakresów określonych w ust. 12 pkt 1, którzy w 2022 r. podlegali połączeniu w trybie art. 492 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96) do określenia przedsiębiorcy obowiązanego stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 879) dotyczące sukcesji podatkowej. 4. Przedsiębiorcy obowiązani, którzy wchodzą w skład grupy kapitałowej, podlegają obowiązkowi, o którym mowa w ust. 1, oddzielnie.

Art. 29c. 1. Wysokość składki solidarnościowej oblicza się według wzoru:
1) w przypadku przedsiębiorcy obowiązanego posiadającego koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1 lit. a, przed dniem 1 stycznia 2022 r. lub przedsiębiorcy, który rozpoczął działalność gospodarczą w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1 lit. b, przed tą datą: (S) = [D_2022-1,2 x ((D_2018 + D_2019 + D_2020 + D_2021)/n)] x 0,33, gdzie poszczególne symbole oznaczają: (S) – wysokość składki solidarnościowej wyrażoną w tys. złotych; D_2022 – dochód osiągnięty w roku podatkowym 2022, wyrażony w tys. złotych; D_2018 – dochód osiągnięty w roku podatkowym po 31 grudnia 2017 r. wyrażony w tys. złotych, albo, jeżeli przedsiębiorca nie prowadził w tym roku działalności w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1, zero; D_2019 – dochód osiągnięty w roku podatkowym po 31 grudnia 2018 r. wyrażony w tys. złotych, albo, jeżeli przedsiębiorca nie prowadził w tym roku działalności w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1, zero; D_2020 – dochód osiągnięty w roku podatkowym po 31 grudnia 2019 r. wyrażony w tys. złotych, albo, jeżeli przedsiębiorca nie prowadził w tym roku działalności w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1, zero; D_2021 – dochód osiągnięty w roku podatkowym po 31 grudnia 2020 r. wyrażony w tys. złotych, albo, jeżeli przedsiębiorca nie prowadził w tym roku działalności w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1, zero; n – liczba lat, w których przedsiębiorca obowiązany prowadził działalność gospodarczą w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1, przypadających w okresie 2018–2021;
2) w przypadku przedsiębiorcy obowiązanego, który uzyskał koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1 lit. a, lub rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1 lit. b:
a) po 31 grudnia 2021 r. lub
b) przed dniem 1 stycznia 2022 r., a suma jego dochodów osiągniętych w latach 2018–2021 lub w krótszym okresie jest równa lub mniejsza niż zero: (S) = [D_2022 x 0,8] x 0,25, gdzie poszczególne symbole oznaczają: (S) – wysokość składki solidarnościowej wyrażoną w tys. złotych; D_2022 – dochód osiągnięty w roku podatkowym 2022. 2. Wartość symboli wymienionych w ust. 1 zaokrągla się w górę do pełnych tysięcy złotych. 3. Jeżeli wysokość składki solidarnościowej (S) wyliczonej zgodnie z ust. 1 jest mniejsza od zera, przyjmuje się, że wysokość składki solidarnościowej (S) wynosi zero. 4. W przypadku przedsiębiorcy obowiązanego, który spełniał warunki, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1, w okresie krótszym niż cztery lata podatkowe poprzedzające rok 2022, średni roczny dochód oblicza się z uwzględnieniem faktycznego okresu prowadzenia przez niego działalności, o której mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1. 5. W przypadku przedsiębiorcy obowiązanego, który został objęty obowiązkiem dokonania wpłaty gazowego odpisu na Fundusz, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu (Dz. U. z 2024 r. poz. 303, 834 i 859), lub odpisu na Fundusz, do obliczenia wysokości składki solidarnościowej nie uwzględnia się dochodu osiągniętego z działalności podlegającej tym odpisom. 6. W przypadku, o którym mowa w art. 8 ust. 2a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, za dochód osiągnięty w roku podatkowym 2022 należy przyjmować dochód ustalony poprzez przemnożenie średniomiesięcznego dochodu osiągniętego przez przedsiębiorcę w okresie całego pierwszego roku podatkowego przez liczbę 12, odpowiadającą liczbie miesięcy w roku kalendarzowym. Średniomiesięczny dochód osiągnięty przez przedsiębiorcę w pierwszym roku podatkowym należy wyliczyć poprzez podzielenie dochodu osiągniętego przez przedsiębiorcę w pierwszym roku podatkowym przez liczbę miesięcy w pierwszym roku podatkowym działalności.

Art. 29d. 1. Przedsiębiorca obowiązany samodzielnie oblicza wysokość składki solidarnościowej i przekazuje do zarządcy rozliczeń dane dotyczące jej obliczenia i wysokości w sprawozdaniu dotyczącym składki solidarnościowej zgodnie ze wzorem, o którym mowa w ust. 6, w terminie określonym w ust. 5. 2. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorcy – jego firmę, siedzibę i adres poczty elektronicznej;
2) numer identyfikacji podatkowej – NIP;
3) numer w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym, o ile przedsiębiorca taki numer posiada, albo numer równoważnego rejestru państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Turcji albo numer identyfikacji podatkowej NIP;
4) oznaczenie okresu, którego dotyczy sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1;
5) wysokość należnej składki solidarnościowej obliczonej zgodnie ze wzorem określonym w art. 29c;
6) elementy składowe wzoru, o którym mowa w art. 29c ust. 1 pkt 1 lub art. 29c ust. 1 pkt 2, wykorzystane do obliczenia wysokości składki solidarnościowej;
7) oświadczenie o prowadzeniu działalności, o której mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1;
8) oświadczenie o spełnieniu warunku, o którym mowa w art. 29b ust. 1 pkt 2;
9) oświadczenie o następującej treści: „Świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny oświadczam, że dane zawarte w niniejszym sprawozdaniu są kompletne i zgodne z prawdą.”; klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 3. Złożenie i weryfikacja sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, a także korespondencja z zarządcą rozliczeń, odbywają się w formie elektronicznej. 4. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, składa się w postaci elektronicznej przy użyciu środków komunikacji elektronicznej, opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym, przez członków organu uprawnionych do reprezentacji przedsiębiorcy obowiązanego, zgodnie z zasadami ujawnionymi we właściwym rejestrze. 5. Przedsiębiorca obowiązany składa sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej oraz niektórych innych ustaw, a w przypadku gdy przedsiębiorca ten, nie jest obowiązany do złożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu albo poniesionej straty w roku podatkowym 2022 w terminie do końca czerwca 2023 r., – wówczas składa on sprawo- zdanie, o którym mowa w ust. 1, do końca trzeciego miesiąca roku następującego odpowiednio po roku podatkowym lub obrotowym rozpoczynającym się w 2022 r. lub w terminie 1 miesiąca od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej oraz niektórych innych ustaw – w zależności od tego, który termin jest późniejszy. Termin przypadający w dzień wolny od pracy przypada w pierwszy dzień roboczy po tym terminie. Obowiązek złożenia sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, dotyczy każdego przedsiębiorcy obowiązanego. 6. Zarządca rozliczeń w uzgodnieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych opracowuje wzór sprawozdania, o którym mowa w ust. 1, wraz z opisem sposobu jego wypełnienia i udostępnia go na swojej stronie internetowej w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej oraz niektórych innych ustaw.

Art. 29e. 1. Zarządca rozliczeń dokonuje weryfikacji sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, złożonego przez przedsiębiorcę obowiązanego pod względem:
1) błędów obliczeniowych, co jest rozumiane jako podstawowe sprawdzenie poprawności działań matematycznych przeprowadzonych na podstawie wzoru, o którym mowa w art. 29c ust. 1 pkt 1 lub art. 29c ust. 1 pkt 2, oraz oczywistych pomyłek;
2) kompletności danych zawartych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 29d ust. 2;
3) prawidłowej reprezentacji tego przedsiębiorcy, na podstawie dokumentów potwierdzających uprawnienie do reprezentowania tego przedsiębiorcy. 2. W przypadku gdy sprawozdanie, o którym mowa w art. 29d ust. 1, zawiera braki formalne lub oczywiste omyłki zarządca rozliczeń, w terminie 14 dni od dnia otrzymania sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, wzywa przedsiębiorcę obowiązanego do usunięcia braków formalnych lub oczywistych omyłek w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia. Usunięcie braków formalnych lub oczywistych omyłek wskazanych w wezwaniu polega na złożeniu korekty sprawozdania, o której mowa w art. 29f ust. 1. 3. W przypadku:
1) nieusunięcia braków formalnych lub oczywistych omyłek w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania do ich usunięcia, lub
2) negatywnej weryfikacji sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1
– zarządca rozliczeń przekazuje Prezesowi URE wniosek o przeprowadzenie kontroli zgodności informacji i oświadczeń złożonych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 29d ust. 1, ze stanem faktycznym lub księgami rachunkowymi oraz dokumentacją zgromadzoną w sprawie. 4. Zarządca rozliczeń, po dokonaniu czynności, o których mowa w ust. 1 i 2, przekazuje Prezesowi URE:
1) listę przedsiębiorców obowiązanych, którzy złożyli sprawozdanie, o którym mowa w art. 29d ust. 1, do zarządcy rozliczeń wraz ze złożonymi sprawozdaniami, w terminie 5 dni roboczych od dnia upływu terminu określonego w art. 29d ust. 5;
2) aktualizację tej listy każdorazowo w przypadku otrzymania od przedsiębiorcy obowiązanego sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, lub korekty sprawozdania, o którym mowa w ust. 2, po dniu upływu terminu określonego w pkt 1, w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania tego sprawozdania. 5. Korespondencja i wymiana informacji pomiędzy zarządcą rozliczeń a Prezesem URE odbywa się wyłącznie w drodze elektronicznej. Informacje przekazuje się w formie umożliwiającej ich przetwarzanie, wyszukiwanie, sortowanie, filtrowanie, przeglądanie i wydruk, a także kopiowanie danych na informatyczne nośniki danych.

Art. 29f. 1. W przypadku korekty zeznania o wysokości osiągniętego dochodu albo poniesionej straty w roku podatkowym, przedsiębiorca obowiązany składa korektę sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, do zarządcy rozliczeń w terminie 7 dni od dnia złożenia korekty zeznania o wysokości osiągniętego dochodu albo poniesionej straty w danym roku podatkowym. 2. Korektę sprawozdania, o której mowa w ust. 1, można złożyć nie później niż do dnia otrzymania informacji o rozpoczęciu przeprowadzania kontroli, o której mowa w art. 29i. 3. W przypadku stwierdzenia, na podstawie korekty sprawozdania, o której mowa w ust. 1, że przekazana na rachunek Funduszu składka solidarnościowa jest:
1) zaniżona – przedsiębiorca obowiązany, w terminie 7 dni od dnia złożenia korekty sprawozdania, o której mowa w ust. 1, obowiązany jest przekazać na rachunek Funduszu kwotę stanowiącą różnicę między wysokością składki solidarnościowej określoną w korekcie sprawozdania, o której mowa w ust. 1, a wysokością składki solidarnościowej określoną w sprawozdaniu, złożonym do zarządcy rozliczeń, zgodnie z art. 29d ust. 1, powiększoną o należne odsetki jak dla zaległości podatkowych za opóźnienie liczone od dnia wpłaty składki solidarnościowej określonej w sprawozdaniu złożonym do zarządcy rozliczeń, zgodnie z art. 29d ust. 1 do dnia wpłaty różnicy między wysokością składki solidarnościowej określoną w korekcie sprawozdania, o której mowa w ust. 1, a wysokością składki solidarnościowej określoną w sprawozdaniu złożonym do zarządcy rozliczeń, zgodnie z art. 29d ust. 1;
2) zawyżona – przedsiębiorca obowiązany składa wniosek do zarządcy rozliczeń o zwrot nadpłaty, po złożeniu korekty sprawozdania, o której mowa w ust. 1.

Art. 29g. 1. Przedsiębiorca obowiązany uiszcza składkę solidarnościową w terminie 30 dni od ostatniego dnia terminu na złożenie sprawozdania, ustalonego zgodnie z art. 29d ust. 5, na rachunek bankowy Funduszu wskazany przez zarządcę rozliczeń. 2. Składka solidarnościowa przekazana na rachunek bankowy Funduszu stanowi dla przedsiębiorcy obowiązanego koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych albo ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. 3. Zarządca rozliczeń przekazuje środki finansowe pochodzące z wpłat składki solidarnościowej przez przedsiębiorców obowiązanych na rachunek Funduszu Przeciwdziałania COVID-19, na podstawie wpłat dokonanych w terminie do 7 dni roboczych od dokonania każdej wpłaty składki solidarnościowej na rachunek bankowy Funduszu Wypłaty Różnicy Ceny, wraz z odsetkami, jeżeli takie powstaną. 4. Zarządca rozliczeń przekazuje po raz pierwszy środki finansowe, o których mowa w ust. 3, na rachunek Funduszu COVID-19, po zmianie planu finansowego Funduszu. 5. Zarządca rozliczeń przekazuje Prezesowi URE listę przedsiębiorców obowiązanych, którzy przekazali składkę solidarnościową na rachunek Funduszu, wraz z informacją o wpłaconych przez nich kwotach oraz dacie dokonania wpłaty, w terminie 30 dni od dnia określonego zgodnie z ust. 1, a następnie jeden raz w miesiącu lub na żądanie Prezesa URE. 6. Zarządca rozliczeń nie pobiera wynagrodzenia za dokonanie czynności, o których mowa w niniejszym rozdziale, a koszty z tym związane pokrywa w ramach kosztów działalności, o której mowa w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 2007 r. o zasadach pokrywania kosztów powstałych u wytwórców w związku z przedterminowym rozwiązaniem umów długoterminowych sprzedaży mocy i energii elektrycznej.

Art. 29h. 1. Prezes URE na podstawie danych przekazanych przez:
1) ministra właściwego do spraw gospodarki surowcami energetycznymi na temat przedsiębiorców, o których mowa w art. 29b ust. 2 pkt 1,
2) ministra właściwego do spraw środowiska na temat przedsiębiorców, którym udzielono koncesje na prowadzenie działalności, o której mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1 lit. a, oraz ministra właściwego do spraw klimatu na temat przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania produktów koksowania węgla, o której mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1 lit. b,
3) Krajową Administrację Skarbową, zwaną dalej „KAS”, dotyczących spełnienia przesłanki, o której mowa w art. 29b ust. 1 pkt 2 i w art. 29b ust. 2 pkt 2, przez przedsiębiorców spełniających przesłankę, o której mowa w art. 29b ust. 1 pkt 1
– przygotowuje wykaz przedsiębiorców obowiązanych. 2. Minister właściwy do spraw aktywów państwowych oraz minister właściwy do spraw środowiska oraz minister właściwy do spraw klimatu przekazują w postaci elektronicznej, w terminie 15 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej oraz niektórych innych ustaw, do Prezesa URE dane przedsiębiorców, o których mowa w ust. 1. 3. Prezes URE przekazuje w postaci elektronicznej zarządcy rozliczeń wykaz, o którym mowa w ust. 1, w terminie 25 dni od dnia wejścia w życie ustawy z dnia 16 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców energii elektrycznej w 2023 roku w związku z sytuacją na rynku energii elektrycznej oraz niektórych innych ustaw. 4. Wykaz przedsiębiorców przekazuje się w formie umożliwiającej jego przetwarzanie, wyszukiwanie, sortowanie, filtrowanie, przeglądanie i wydruk, a także kopiowanie danych na informatyczne nośniki danych. 5. Prezes URE porównuje wykaz, o którym mowa w ust. 1, z listami przedsiębiorców, o których mowa w art. 29e ust. 4 i art. 29g ust. 5.

Art. 29i. 1. Prezes URE przeprowadza kontrolę wypełnienia przez przedsiębiorców obowiązanych, o których mowa w art. 29b ust. 1, obowiązków wynikających z ustawy. 2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, polega na sprawdzeniu złożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, i dokonania wpłaty składki solidarnościowej zgodnie z terminami określonymi w ustawie – na podstawie porównania, o którym mowa w art. 29h ust. 5, oraz prawidłowości ustalenia przez przedsiębiorcę obowiązanego wysokości składki solidarnościowej. 3. Kontrola, o której mowa w ust. 1, jest przeprowadzana w siedzibie:
1) Prezesa URE, na podstawie dokumentów i wyjaśnień dotyczących sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, lub korekty sprawozdania, o której mowa w art. 29f ust. 1, przekazanych przez zarządcę rozliczeń, lub
2) przedsiębiorcy obowiązanego. 4. Czynności kontrolne wobec przedsiębiorcy obowiązanego przeprowadzają pracownicy Urzędu Regulacji Energetyki, z uwzględnieniem ust. 11, na podstawie pisemnego upoważnienia Prezesa URE, po okazaniu legitymacji służbowej oraz po doręczeniu podmiotowi lub osobie przez niego upoważnionej, upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. 5. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 4, zawiera:
1) imię i nazwisko, stanowisko służbowe oraz numer legitymacji służbowej pracownika uprawnionego do przeprowadzenia kontroli;
2) oznaczenie kontrolowanego;
3) określenie zakresu kontroli;
4) wskazanie daty rozpoczęcia i przewidywanego terminu zakończenia kontroli;
5) wskazanie podstawy prawnej kontroli;
6) oznaczenie organu kontroli;
7) określenie daty i miejsca wystawienia upoważnienia;
8) podpis osoby wystawiającej upoważnienie z podaniem zajmowanego stanowiska służbowego;
9) pouczenie o prawach i obowiązkach kontrolowanego. 6. Upoważnionym pracownikom przysługuje od kontrolowanego przedsiębiorcy prawo do:
1) wejścia na teren nieruchomości i obiektów należących do przedsiębiorcy obowiązanego;
2) żądania ustnych i pisemnych informacji, w tym informacji o operacjach gospodarczych potwierdzających wysokość osiągniętego dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej w latach podatkowych 2018–2022 oraz o wysokości dochodu osiągniętego w odniesieniu do działalności koncesjonowanej w latach podatkowych 2018–2022, niezbędnych do określenia wysokości należnej składki solidarnościowej przedsiębiorcy kontrolowanego;
3) wglądu do ksiąg rachunkowych, przedstawienia dokumentów niezbędnych do weryfikacji danych przedstawionych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 29d ust. 1, oraz przedstawienia informacji lub dokumentów od innych podmiotów niż przedsiębiorca obowiązany, które są w ich w posiadaniu, z zachowaniem przepisów o ochronie informacji niejawnych i innych informacji prawnie chronionych. 7. Z przeprowadzonej kontroli sporządza się protokół, który zawiera ocenę zgodności ze stanem faktycznym informacji i oświadczeń złożonych w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 29d ust. 1, w przypadku gdy przedsiębiorca kontrolowany takie sprawozdanie złożył, ustalenia zawierające weryfikację danych niezbędnych do określenia należnej składki solidarnościowej wraz z jej wysokością oraz pouczenie o sposobie złożenia zastrzeżeń co do jego treści, przy czym termin zgłoszenia zastrzeżeń nie może być krótszy niż 7 dni od dnia doręczenia protokołu. 8. W przypadku odmowy podpisania protokołu z kontroli przez kontrolowanego, kontrolujący dokonuje stosownej adnotacji w protokole. Odmowa podpisania protokołu przez kontrolowanego nie stanowi przeszkody do jego podpisania przez kontrolującego oraz nie zwalnia kontrolowanego z obowiązku wpłaty składki solidarnościowej w wysokości określonej w protokole. 9. Szef KAS, na wniosek Prezesa URE, jest obowiązany do przedłożenia zeznania o wysokości osiągniętego dochodu albo poniesionej straty, w zakresie dochodów w roku podatkowym 2018–2022, oraz innych danych znajdujących się w ewidencjach i rejestrach organów podatkowych prowadzonych na podstawie odrębnych przepisów, dotyczących przedsiębiorcy obowiązanego, niezbędnych do realizacji przez Prezesa URE zadań wynikających z ustawy. 10. Prezes URE może wystąpić z wnioskiem do Szefa KAS o dokonanie w jego imieniu kontroli u przedsiębiorcy obowiązanego w celu potwierdzenia poprawności obliczeń składki solidarnościowej wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 29d ust. 1, w tym sprawdzenia danych dotyczących liczby zatrudnionych. Przepisy ust. 2–8 stosuje się odpowiednio. Szef KAS przekazuje protokół z kontroli Prezesowi URE niezwłocznie po zakończeniu kontroli. 11. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości złożonego sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, Prezes URE wzywa przedsiębiorcę obowiązanego do złożenia korekty sprawozdania, o której mowa w art. 29f ust. 1, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania oraz informuje o tym zarządcę rozliczeń. 12. Przepisy ust. 1–11 stosuje się odpowiednio do korekty sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1. 13. W sprawach dotyczących kontroli, o której mowa w ust. 1, w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale, stosuje się przepisy ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców oraz przepisy art. 23c–23l ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 – Prawo energetyczne dotyczące kontroli.

Art. 29j. 1. W przypadku stwierdzenia na podstawie porównania, o którym mowa w art. 29h ust. 5, niezłożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, Prezes URE wzywa przedsiębiorcę obowiązanego do złożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania i wniesienia należnej składki na rachunek Funduszu w terminie 14 dni od dnia złożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, wraz z odsetkami za opóźnienie oraz informuje o tym zarządcę rozliczeń. 2. W przypadku stwierdzenia w wyniku kontroli, że składka solidarnościowa w złożonym przez przedsiębiorcę obowiązanego sprawozdaniu, o którym mowa w art. 29d ust. 1, została:
1) zaniżona – Prezes URE wzywa tego przedsiębiorcę do złożenia korekty sprawozdania, o której mowa w art. 29f ust. 1, i dokonania wpłaty kwoty stanowiącej różnicę między należną składką solidarnościową obliczoną zgodnie ze skorygowanym sprawozdaniem, a składką wniesioną przez przedsiębiorcę obowiązanego na rachunek Funduszu w wysokości wskazanej w sprawozdaniu, o którym mowa w art. 29d ust. 1, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w terminie 14 dni od dnia zakończenia kontroli;
2) zawyżona – Prezes URE składa wniosek do zarządcy rozliczeń o zwrot nadpłaty, a zarządca rozliczeń dokonuje zwrotu nadpłaty w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. 3. Wysokość środków finansowych potrzebnych na pokrycie wypłaty nadpłat dla przedsiębiorcy obowiązanego, zgodnie z ust. 2 pkt 2, zarządca rozliczeń uwzględnia we wniosku, który składa do dysponenta Funduszu Przeciwdziałania COVID-19. 4. W przypadku niezłożenia sprawozdania w terminie, o którym mowa w ust. 1, lub niedokonania w terminie korekty sprawozdania, o której mowa w ust. 2 pkt 1, w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, Prezes URE określa wysokość składki solidarnościowej wraz z odsetkami za opóźnienie w drodze decyzji administracyjnej i wzywa do jej przekazania na Fundusz w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Odpis decyzji doręcza się zarządcy rozliczeń. Decyzja Prezesa URE podlega natychmiastowemu wykonaniu. 5. W przypadku gdy przedsiębiorca obowiązany nie uiścił składki solidarnościowej w pełnej wysokości albo uiścił składkę solidarnościową w zaniżonej wysokości, Prezes URE jest obowiązany określić wysokość składki solidarnościowej w drodze decyzji administracyjnej i wezwać do zapłacenia nieuiszczonej składki albo różnicy między składką należną a uiszczoną w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji. Odpis decyzji doręcza się zarządcy rozliczeń. Decyzja Prezesa URE podlega natychmiastowemu wykonaniu. 6. Do postępowania przed Prezesem URE stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego, z uwzględnieniem ust. 7. 7. Na decyzje oraz postanowienia na które przysługuje zażalenie, wydawane przez Prezesa URE, przysługuje odpowiednio odwołanie albo zażalenie do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. 8. Postępowanie w sprawie odwołania od decyzji oraz zażalenia na postanowienie Prezesa URE toczy się według przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu w sprawach z zakresu regulacji energetyki. 9. Odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji. 10. Zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. 11. W sprawach dotyczących obliczenia odsetek od składki solidarnościowej, w przypadku niewpłacenia jej w terminie lub wpłacenia w niewłaściwej wysokości, stosuje się odpowiednio ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. 12. Odsetki za opóźnienie są liczone od dnia upływu terminu określonego w art. 29g ust. 1, odpowiednio w zależności od przypadków ujętych w art. 29j. 13. Odwołanie od decyzji Prezesa URE nie zwalnia z obowiązku zapłacenia składki solidarnościowej w wysokości zgodnej z decyzją Prezesa URE.

Art. 29k. W przypadku określenia wysokości składki solidarnościowej w trybie, o którym mowa w art. 29j, przedsiębiorca obowiązany niezwłocznie dokonuje wpłaty składki solidarnościowej.

Art. 29l. Do egzekucji należnej składki solidarnościowej stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2023 r. poz. 2505 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 858, 859, 1222 i 1473).

Art. 29m. 1. Wpływy ze składki solidarnościowej mogą być przeznaczane na wypłatę i obsługę:
1) rekompensat, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu;
2) refundacji podatku VAT, o której mowa w art. 18 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu;
3) rekompensat, o których mowa w art. 8 ust. 1 i art. 20 ust. 3 ustawy;
4) rekompensat lub zaliczek, o których mowa odpowiednio w art. 62g ust. 1, art. 62h ust. 1 pkt 2 i art. 62i ust. 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne oraz w art. 8, art. 11 i art. 12 ustawy z dnia 26 stycznia 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach służących ochronie odbiorców paliw gazowych w związku z sytuacją na rynku gazu. 2. Przekazanie środków na cele wskazane w ust. 1 pkt 1–3 następuje zgodnie z zasadami określonymi w art. 65 ust. 3 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw w powiązaniu odpowiednio z:
1) art. 9 lub art. 22 ustawy z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz w 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu w przypadku celów, o których mowa w ust. 1 pkt 1–2 oraz 4;
2) art. 17 lub art. 20 ust. 5 ustawy w przypadku celu, o którym mowa w ust. 1 pkt 3. Rozdział 4 Szczególne rozwiązania stosowane w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej

Art. 30. 1. W okresie od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy do dnia 31 grudnia 2023 r., w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej uniemożliwiającego dokonanie jej zakupu w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania urządzeń ochronnych ograniczających emisję tlenków azotu do powietrza z jednostek wytwórczych centralnie dysponowanych oraz z innych jednostek wytwórczych, o których mowa w art. 9c ust. 2 pkt 6 ustawy – Prawo energetyczne, opalanych węglem kamiennym, objętych pozwoleniem zintegrowanym, o którym mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 54, 834, 1089 i 1222), zwanych dalej „jednostkami”, przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej może złożyć do organu ochrony środowiska właściwego do wydania tego pozwolenia, zwanego dalej „organem właściwym”, wniosek o wydanie decyzji pozwalającej na eksploatację jednostki będącej częścią instalacji do spalania paliw w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej, zwany dalej „wnioskiem”. 2. Wniosek zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1, w tym jego siedziby, oraz adres instalacji;
2) informację o tytule prawnym do instalacji;
3) oświadczenie operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego o statusie danej jednostki;
4) oświadczenie prowadzącego jednostkę o wykorzystywaniu wody amoniakalnej w urządzeniach ochronnych ograniczających emisję tlenków azotu do powietrza z jednostki;
5) informację o pojemności magazynowej wody amoniakalnej oraz jej rocznym zużyciu na potrzeby jednostki;
6) charakterystykę i oznaczenie źródeł spalania paliw, o których mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, objętych wnioskiem;
7) informacje o stosowanych urządzeniach ochronnych ograniczających emisję zanieczyszczeń do powietrza (w tym o pierwotnych i wtórnych metodach ograniczania emisji tlenków azotu) oraz sposobie ich pracy w okresie występowania ograniczeń w dostawach wody amoniakalnej uniemożliwiających dokonanie jej zakupu na potrzeby jednostki w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania urządzeń ochronnych ograniczających emisję tlenków azotu do powietrza;
8) wielkości emisji tlenków azotu wprowadzanych do powietrza z danej jednostki, objętych zakresem wniosku, wyrażone jako średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek wynikające z możliwości technicznych instalacji, z uwzględnieniem możliwości zastosowania pierwotnych metod ograniczania emisji tlenków azotu. 3. Wniosek może obejmować kilka jednostek należących do przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1, znajdujących się we właściwości jednego organu właściwego. 4. Organ właściwy wydaje decyzję pozwalającą na eksploatację instalacji w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej nie później niż w terminie 10 dni od dnia wpływu wniosku. 5. W stosunku do marszałka województwa wydającego decyzję pozwalającą na eksploatację instalacji w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej organem wyższego stopnia jest minister właściwy do spraw klimatu. 6. W postępowaniach o wydanie decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej nie stosuje się przepisów art. 31 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz art. 44 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2024 r. poz. 1112). 7. W przypadku gdy wniosek nie spełnia wymagań, o których mowa w ust. 2, organ właściwy, w terminie nie dłuższym niż 2 dni od dnia jego otrzymania, wzywa przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, do uzupełnienia wniosku. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązane do uzupełnienia wniosku w terminie nie dłuższym niż 2 dni od dnia otrzymania wezwania do uzupełnienia. Wniosek nieuzupełniony we wskazanym terminie pozostawia się bez rozpoznania. 8. Decyzja pozwalająca na eksploatację jednostki w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej zawiera:
1) oznaczenie przedsiębiorstwa energetycznego, o którym mowa w ust. 1, w tym jego siedziby, oraz adres instalacji;
2) rodzaj i parametry źródeł spalania paliw istotne z punktu widzenia przeciwdziałania zanieczyszczeniom, w szczególności obowiązek eksploatacji urządzeń ochronnych ograniczających emisję z maksymalną możliwą do uzyskania wydajnością – obowiązek ten nie dotyczy urządzeń ochronnych ograniczających emisję tlenków azotu do powietrza wykorzystujących wodę amoniakalną;
3) wielkości dopuszczalnej emisji tlenków azotu wprowadzanych do powietrza wyrażone jako średnia dobowa lub średnia z okresu pobierania próbek, wynikające z możliwości technicznych instalacji, z uwzględnieniem możliwości zastosowania pierwotnych metod redukcji emisji tlenków azotu;
4) czas obowiązywania decyzji, nie dłuższy niż termin określony w ust. 1. 9. Decyzja pozwalająca na eksploatację instalacji w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej stanowi integralną część pozwolenia zintegrowanego wydanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska. 10. Decyzję pozwalającą na eksploatację instalacji w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej organ właściwy przekazuje ministrowi właściwemu do spraw energii, ministrowi właściwemu do spraw klimatu oraz właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. 11. Warunkiem zastosowania do jednostki wymagań określonych w decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej, w tym dotyczących wielkości dopuszczalnej emisji tlenków azotu wprowadzanych do powietrza, jest niezwłoczne poinformowanie przez przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, organu właściwego o zaistnieniu przesłanek określonych w ust. 1 oraz przedłożenie organowi:
1) informacji od aktualnego dostawcy wody amoniakalnej potwierdzającej, że nie może on zrealizować dostaw wody amoniakalnej w ramach obowiązującej umowy, o ile umowa była zawarta;
2) informacji o braku możliwości zakupu wody amoniakalnej na potrzeby prawidłowego funkcjonowania urządzeń ochrony środowiska służących redukcji emisji tlenków azotu do powietrza potwierdzoną brakiem pozytywnych odpowiedzi na zapytania ofertowe wysłane do co najmniej trzech dostawców;
3) informacji o podjęciu innych działań w kierunku zakupu wody amoniakalnej na potrzeby prawidłowego funkcjonowania urządzeń ochrony środowiska służących redukcji emisji tlenków azotu do powietrza, które nie pozwoliły na zabezpieczenie tych potrzeb;
4) informacji o wyczerpywaniu się zasobów magazynowych wody amoniakalnej z podaniem ilości magazynowanej wody amoniakalnej oraz określeniem czasu pracy jednostki przy tych zasobach w planowanym jej obciążeniu;
5) oświadczenia o terminie, od którego przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, będzie stosowało warunki decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej oraz o przewidywanym terminie zakupu wody amoniakalnej i zakończenia stosowania warunków tej decyzji;
6) w przypadku jednostki wytwórczej, o której mowa w art. 9c ust. 2 pkt 6 ustawy
– Prawo energetyczne, niebędącej jednostką wytwórczą centralnie dysponowaną
– dokument świadczący o wydaniu przez operatora systemu przesyłowego elektroenergetycznego polecenia, o którym mowa w art. 11d ust. 1 pkt 3 tej ustawy. 12. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 11 pkt 5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli o następującej treści: „Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia wynikającej z art. 233 § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny.”. Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 13. Informacje, oświadczenie i dokument, o których mowa w ust. 11, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, przekazuje organowi właściwemu każdorazowo po wystąpieniu ograniczeń w dostępności wody amoniakalnej i braku możliwości jej zakupu w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania urządzeń ochronnych ograniczających emisję tlenków azotu do powietrza. 14. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 11 pkt 5, przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, przekazuje także ministrowi właściwemu do spraw energii, ministrowi właściwemu do spraw klimatu oraz właściwemu wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska. 15. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie informuje organ właściwy oraz organy, o których mowa w ust. 14, o ustaniu okoliczności, o których mowa w ust. 11 pkt 1–4, z powodu których skorzystało z warunków decyzji pozwalającej na eksploatację instalacji w przypadku ograniczenia dostępności wody amoniakalnej i o terminie zakończenia stosowania warunków tej decyzji. Rozdział 5 Kary pieniężne

Art. 31. 1. Karze pieniężnej podlega ten, kto:
1) nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 3 ust. 1, 2 i 8–11 oraz art. 7 ust. 2;
1a) nie przestrzega obowiązku, o którym mowa w art. 20 ust. 1;
2) nie przestrzega poszczególnych obowiązków, o których mowa w art. 21, art. 25 ust. 1, art. 25a ust. 1, art. 28a lub art. 28b.
3) (uchylony) 2. Wysokość kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1:
1) pkt 1 i 1a – wynosi nie mniej niż 0,5 % i nie więcej niż 5 % przychodu ukaranego podmiotu wynikającego z działalności koncesjonowanej osiągniętego w poprzednim roku podatkowym;
2) pkt 2 – za nieprzestrzeganie któregokolwiek obowiązku, o którym mowa w tym przepisie, wynosi do 15 % przychodu ukaranego podmiotu, o którym mowa w art. 21, osiągniętego w poprzednim roku podatkowym.
3) (uchylony) 3. Kary pieniężne, o których mowa w ust. 1, wymierza Prezes URE w drodze decyzji. 4. Do kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy art. 56 ust. 4 i 6–7a ustawy – Prawo energetyczne.

Art. 31a. 1. Karze pieniężnej podlega ten kto:
1) będąc osobą kierującą działalnością przedsiębiorcy obowiązanego nie dopełnia obowiązku złożenia sprawozdania, o którym mowa w art. 29d ust. 1, lub nie usuwa braków formalnych lub oczywistych omyłek w zakresie wskazanym przez zarządcę rozliczeń i nie przedkłada korekty sprawozdania w terminie, o którym mowa w art. 29e ust. 2, określonym przez zarządcę rozliczeń, lub korekty sprawozdania w terminie, o którym mowa w art. 29i ust. 11 określonym przez Prezesa URE;
2) nie dopełnia obowiązku uiszczenia składki solidarnościowej, o której mowa w art. 29a ust. 1 pkt 1, w pełnej wysokości i terminie, o którym mowa w art. 29g ust. 1;
3) uniemożliwia dokonanie kontroli, o której mowa w art. 29i ust. 1, poprzez uniemożliwienie wstępu na teren nieruchomości lub siedziby przedsiębiorstwa należącego do kontrolowanego;
4) nie udostępnia w ramach kontroli, o której mowa w art. 29i ust. 1, wymaganych dokumentów lub odmawia złożenia wyjaśnień. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, kara wynosi nie więcej niż 300 % miesięcznego wynagrodzenia brutto karanej osoby kierującej działalnością przedsiębiorcy obowiązanego. 3. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, kara wynosi 25 % wysokości należnej składki solidarnościowej, o której mowa w art. 29a ust. 1 pkt 1. 4. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, kara wynosi 50 000 zł. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, kara wynosi 50 000 zł.

Art. 31b. Kary pieniężne, o których mowa w art. 31a, wymierza Prezes URE w drodze decyzji administracyjnej, od której przysługuje odwołanie Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Art. 31c. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 31a, płatne są na rachunek bankowy Funduszu, o którym mowa w art. 29g ust. 1. 2. Należności pieniężne z tytułu kar, o których mowa w art. 31a, stanowią dochód Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 i są przeznaczone na cele, o których mowa w art. 29m. 3. Środki wpłacone zgodnie z ust. 1 zarządca rozliczeń przekazuje na rachunek Funduszu Przeciwdziałania COVID-19. 4. Karę pieniężną, o której mowa w art. 31a, uiszcza się w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja Prezesa URE o wymierzeniu kary pieniężnej stała się prawomocna. 5. Kary pieniężne, o których mowa w art. 31a, podlegają ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie egzekucji obowiązków o charakterze pieniężnym. 6. W sprawach dotyczących kar pieniężnych, o których mowa w art. 31a, stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania płatności na raty. 7. Kar pieniężnych, o których mowa w art. 31a, nie wymierza się, jeżeli od stwierdzenia naruszeń ustawy, o których mowa w art. 31a ust. 1, upłynęło 5 lat. 8. Bieg terminu nałożenia kary pieniężnej zostaje zawieszony od dnia:
1) wydania przez organ postanowienia o zawieszeniu postępowania, gdy rozstrzygnięcie sprawy przez organ i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd;
2) wniesienia odwołania na decyzję w sprawie nałożenia kary pieniężnej. 9. Termin nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 31a, biegnie dalej od dnia następującego po dniu, w którym:
1) decyzja innego organu stała się ostateczna lub orzeczenie sądu uprawomocniło się;
2) orzeczenie sądu stało się prawomocne. Rozdział 6 Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 32–38. (pominięte) Rozdział 7 Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 43. 1. Maksymalny łączny limit wydatków z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na wypłatę rekompensat za 2023 r. wynosi 15 455 982 453 zł. 2. Maksymalny limit wydatków z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na wypłatę rekompensat za 2023 r. wynosi:
1) w 2022 r. – 1 498 877 583 zł;
2) w 2023 r. – 7 900 782 939 zł;
3) w 2024 r. – 5 970 143 257 zł;
4) w 2025 r. – 86 178 674 zł;
5) w latach 2026–2032 – 0 zł. 2a. Maksymalny limit wydatków z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na wypłatę rekompensat za 2024 r. wynosi:
1) w 2024 r. – 4 683 000 000 zł;
2) w 2025 r. – 1 209 090 000 zł. 2b. Maksymalny limit wydatków z Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na wypłatę rekompensat za okres od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2025 r. oraz w związku z wnioskami o rozliczenie rekompensaty, o których mowa w art. 7b ustawy z dnia 21 lutego 2025 r. o zmianie ustawy o rynku mocy oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 290 oraz z 2026 r. poz. 32), wynosi:
12) Artykuł 36 zawiera zmiany do ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw.
1) w 2025 r. – 4 028 008 606 zł;
2) w 2026 r. – 989 217 212 zł. 3. Minister właściwy do spraw energii monitoruje wykorzystanie limitu wydatków, o którym mowa w ust. 1, 2a albo 2b. W przypadku gdy wykorzystanie środków wyniesie więcej niż 80 % środków, o których mowa w ust. 1, 2a albo 2b, minister właściwy do spraw energii informuje o tym fakcie ministra właściwego do spraw finansów publicznych oraz Prezesa Rady Ministrów. 4. W przypadku gdy wykorzystanie środków wyniesie więcej niż 95 % środków, o których mowa w ust. 1, 2a albo 2b, wysokość wypłacanych rekompensat podlega proporcjonalnemu obniżeniu tak, aby łączna wysokość wypłacanych rekompensat była równa maksymalnemu limitowi środków finansowych przeznaczanych na ich wypłatę. 5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, od dnia w którym wykorzystanie środków wyniesie 95 % zarządca rozliczeń wstrzymuje zatwierdzanie wniosków złożonych po tym dniu i wypłaty rekompensat wynikających z tych wniosków. Po rozpatrzeniu wszystkich wniosków o wypłatę rekompensat złożonych od dnia stwierdzenia wykorzystania środków w wysokości 95 % odpowiednio do dnia 25 stycznia 2024 r. – w przypadku rekompensat za 2023 r., do dnia 25 stycznia 2025 r. – w przypadku rekompensat za 2024 r. oraz do dnia 25 stycznia 2026 r. – w przypadku rekompensat za 2025 r., zarządca rozliczeń dokonuje proporcjonalnego obniżenia każdej kwoty z każdego złożonego wniosku o rekompensatę, która nie została wypłacona po dniu, o którym mowa w zdaniu poprzedzającym, a następnie dokonuje wypłat tych rekompensat w obniżonej wysokości.