Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.1) Minister Obrony Narodowej: wz. T. Zdzikot
1) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 marca 2016 r. w sprawie szcze- gółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia, urządzenia i obiekty podmiotów leczniczych będących jednostkami budżetowymi i jednostkami wojskowymi, dla których podmiotem tworzącym jest Minister Obrony Narodowej (Dz. U. poz. 364), które na podstawie art. 35 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o podstawowej opiece zdrowotnej (Dz. U. z 2020 r. poz. 172) utraciło moc z dniem 2 grudnia 2019 r. Dziennik Ustaw –5– Poz. 672 Załącznik do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 marca 2020 r. (poz. 672) SZCZEGÓŁOWE WYMAGANIA, JAKIM POWINNY ODPOWIADAĆ POMIESZCZENIA I URZĄDZENIA AMBULATORIUM ORAZ AMBULATORIUM Z IZBĄ CHORYCH 1. W ambulatorium, w którym nie są wykonywane zabiegi z naruszeniem ciągłości tkanek, urządza się co najmniej jeden gabinet do przyjmowania pacjentów. 2. W ambulatorium, w którym są wykonywane zabiegi, urządza się gabinet zabiegowy wyposażony w:
1) co najmniej jedną umywalkę z dopływem ciepłej i zimnej wody;
2) dozownik z mydłem w płynie;
3) dozownik ze środkiem dezynfekcyjnym;
4) pojemnik z ręcznikami jednorazowego użycia i pojemnik na zużyte ręczniki;
5) zlew z baterią i dopływem ciepłej i zimnej wody – w przypadku używania narzędzi i sprzętu wielokrotnego użycia. 3. Dopuszcza się funkcjonowanie wspólnego gabinetu, który pełni funkcję zabiegową i niezabiegową, jeżeli zostanie zachowany rozdział czasowy i spełnione co najmniej wymagania określone w § 10 rozporządzenia. 4. W ambulatorium znajduje się co najmniej jedno pomieszczenie sanitarnohigieniczne. 5. W ambulatorium z izbą chorych wyodrębnia się pomieszczenia:
1) ambulatorium – przeznaczone do udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu ambulatoryjnych świadczeń zdrowotnych;
2) izby chorych – przeznaczone do krótkotrwałej izolacji i leczenia w przypadkach, które nie wymagają leczenia szpitalnego. 6. W ambulatorium z izbą chorych urządza się gabinet zabiegowy. 7. W ambulatorium z izbą chorych urządza się co najmniej jedno pomieszczenie sanitarnohigieniczne dla pacjentów izby chorych. 8. W ambulatorium z izbą chorych mogą być wyodrębnione izolatka lub izolator. 9. W przypadku prowadzenia sterylizacji w ambulatorium urządza się sterylizatornię. 10. Sterylizatornię lokalizuje się w oddzielnym pomieszczeniu lub wydzielonym do tego celu miejscu w gabinecie dia- gnostyczno-zabiegowym, jeżeli został zapewniony rozdział czasowy między wykonywaniem kolejnych etapów de- kontaminacji wyrobów medycznych lub innych przedmiotów lub materiałów a udzielaniem świadczeń zdrowotnych. 11. W przypadku gdy sterylizatornia stanowi wydzielone miejsce w gabinecie diagnostyczno-zabiegowym, jest ona zloka- lizowana poza drogami komunikacji i w odległości, która zapewnia swobodny dostęp do miejsca udzielania świad- czeń zdrowotnych, w trakcie których może dojść do naruszenia ciągłości tkanek ludzkich. 12. Sterylizatornia stanowi ciąg technologiczny, który obejmuje w kolejności:
1) odcinek (blat) materiałów skażonych, który służy do wyładunku i przygotowania do mycia i dezynfekcji wstępnej lub zasadniczej;
2) odcinek maszynowego mycia lub ręcznego mycia i dezynfekcji, który obejmuje urządzenie myjąco-dezynfekcyjne lub zlew 2-komorowy;
3) odcinek (blat) materiałów czystych do przeglądania i pakietowania materiałów czystych przed sterylizacją;
4) sterylizator parowy lub niskotemperaturowy z wyłączeniem urządzenia na tlenek etylenu;
5) odcinek (blat) materiałów sterylnych;
6) stanowisko do higieny rąk zorganizowane poza blatem roboczym. 13. Rozwiązanie przestrzenne sterylizatorni zapewnia na każdym etapie technologicznym jednokierunkowy ruch materia- łów od punktu przyjęcia materiału skażonego do punktu wydania materiału sterylnego. 14. Diatermie krótkofalowe i mikrofalowe instaluje się w oddzielnych pomieszczeniach lub boksach, z zachowaniem zaleceń zgodnych z aktualnymi wymaganiami Polskich Norm lub według zaleceń producenta. 15. Pomieszczenia przeznaczone do rehabilitacji leczniczej lokalizuje się w sposób, który zapewnia dostęp osobom z ograni- czonym stopniem sprawności.