Art. 25. 1. Kary pieniężne, o których mowa w art. 23 ust. 1–3 i art. 24 ust. 1–3, wymierza się z uwzględnieniem stopnia szkodliwości czynu, zakresu naruszenia, dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia i wielkości korzyści majątkowej, którą podmiot ten uzyskał lub którą mógłby uzyskać w związku z naruszeniem, w przypadku gdy korzyść majątkowa ma zastosowanie. 2. W przypadku niskiego stopnia szkodliwości czynu, niewielkiego zakresu naruszenia i braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności podmiotu dokonującego naruszenia można odstąpić, w drodze decyzji, od wymierzenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 23 ust. 1–3 i art. 24 ust. 1–3. 3. Termin zapłaty kar pieniężnych, o których mowa w art. 23 ust. 1–3 i art. 24 ust. 1–3, wynosi 30 dni od dnia, w którym decyzja o wymierzeniu kary stała się ostateczna. 4. Kary pieniężne, o których mowa w art. 23 ust. 1–3 i art. 24 ust. 1–3, są wnoszone na rachunek bankowy Głównego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych albo wojewódzkiego inspektoratu jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych. 5. W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie oraz w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.5)), z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują odpowiednio Głównemu Inspektorowi albo wojewódzkiemu inspektorowi jakości handlowej artykułów rolno-
-spożywczych właściwemu ze względu na miejsce przeprowadzenia kontroli. Art. 26–36. (pominięte)6)