1. Przy ustalaniu, czy dokonano czynności prawnej, stosuje się prawo
dla niej właściwe.
2. Strona, która twierdzi, że nie złożyła oświadczenia woli, może się powołać
na prawo państwa, w którym ma miejsce zwykłego pobytu, jeżeli z okoliczności
wynika, że ocena skutków jej zachowania według prawa wskazanego w przepisie
ust. 1 nie byłaby zasadna.