1. Gwarancja finansowa, o której mowa w art. 6 rozporządzenia
nr 1013/2006, może mieć formę umowy gwarancji bankowej, umowy gwarancji
ubezpieczeniowej albo depozytu odpowiedniej sumy pieniężnej na wydzielonym
rachunku bankowym.
2. Wysokość sumy gwarancyjnej musi umożliwiać pokrycie kosztów
wskazanych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006.
3. Minister właściwy do spraw klimatu określi, w drodze rozporządzenia,
sposób obliczania wysokości sumy gwarancyjnej, o której mowa w ust. 2, kierując
się potrzebą uwzględnienia wszystkich elementów kosztów wskazanych w art. 6
ust. 1 rozporządzenia nr 1013/2006, w szczególności koniecznością zapewnienia
sfinansowania prawidłowego transportu, odzysku lub unieszkodliwienia oraz
kosztów magazynowania odpadów, a także potrzebą uproszczenia procedury
ustanawiania gwarancji.
4. Gwarancja finansowa w formie umowy gwarancji bankowej albo umowy
gwarancji ubezpieczeniowej jest składana w oryginale do Głównego Inspektora
Ochrony Środowiska.
5. Gwarancja finansowa w formie depozytu jest wpłacana na odrębny
rachunek bankowy wskazany przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.
6. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu
z ministrem właściwym do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia,
wzory formularzy umowy gwarancji bankowej i umowy gwarancji
ubezpieczeniowej, kierując się potrzebą uwzględnienia wszystkich niezbędnych
elementów umowy oraz uproszczenia procedury ustanawiania gwarancji.