1. Funkcjonariuszowi, który samowolnie nie podejmuje służby, opuścił
swoje miejsce służbowe lub poza nim pozostaje, zawiesza się wypłatę uposażenia.
W razie uznania nieobecności za usprawiedliwioną wypłaca się funkcjonariuszowi
zawieszone uposażenie.
2. Za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności funkcjonariusz traci prawo
do 1/30 części uposażenia miesięcznego. Odpowiednią kwotę potrąca się przy
najbliższej wypłacie uposażenia.
3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio w razie stwierdzenia zawinionej przez
funkcjonariusza niemożności pełnienia obowiązków służbowych.