1. Kulochwyt główny składa się z:
1) tłumika rykoszetów, którego konstrukcja i użyte w niej materiały ograniczają powstawanie rykoszetów;
2) łapacza pocisków, którego kształt i zastosowane w jego konstrukcji materiały zapewniają przechwytywanie poci- sków, które w niego trafiły, celem późniejszego przekazania ich do utylizacji lub recyklingu;
3) kulochwytu właściwego, którego kształt i zastosowane w jego konstrukcji materiały zapewniają przechwytywanie pocisków, które w niego trafiły, celem ich zatrzymania. 2. Kulochwyt właściwy zapewnia odporność na przebicie pociskiem ze współczynnikiem bezpieczeństwa co naj- mniej „2,5” oraz, niezależnie od zapewnienia właściwego poziomu bezpieczeństwa w obrębie całej hali strzelań, posiada takie cechy użytkowe, aby w procesie eksploatacji strzelnicy umożliwiać sprawne i ekonomiczne wykonywanie drobnych napraw, remontów i konserwacji dotyczących całości jego konstrukcji. Można zastosować współczynnik bezpieczeństwa o innej wartości, jeżeli będzie to wynikało z oceny przewidywanej konstrukcji oraz przewidzianych do użycia w niej mate- riałów dokonanej przez jednostkę naukową. 3. Kulochwyt główny wykonuje się w sposób umożliwiający przeprowadzenie okresowej konserwacji i wymiany zu- żytych elementów. 4. Dopuszcza się inną niż określona w ust. 1–3 konstrukcję kulochwytu głównego, w przypadku gdy jednostka nau- kowa wyda pozytywną opinię potwierdzającą, że proponowane rozwiązanie posiada odpowiednie właściwości użytkowe i zapewni wymagany poziom bezpieczeństwa, nie niższy niż zapewniają rozwiązania, o których mowa w ust. 1–3.