1. Jeżeli upadły nie ma zdolności procesowej i nie działa za niego
przedstawiciel ustawowy, a także gdy w składzie organów upadłego będącego
osobą prawną lub jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej,
której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, zachodzą braki
uniemożliwiające ich działanie, sędzia-komisarz ustanawia dla niego kuratora,
który działa za upadłego w postępowaniu upadłościowym. Jeżeli dla upadłego
ustanowiono kuratora na podstawie art. 42 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
Kodeks cywilny, tego kuratora powołuje się na kuratora, o którym mowa
w niniejszym przepisie.
2. Ustanowienie kuratora na podstawie przepisu ust. 1 nie stanowi przeszkody
do usunięcia, według zasad ogólnych, braku zdolności procesowej albo braków
w składzie organów uniemożliwiających ich działanie. Z chwilą ich uzupełnienia
ustanowienie kuratora według przepisów niniejszego rozdziału traci moc.
3. Wobec kuratora nie stosuje się środków przymusu. Kurator ponosi
odpowiedzialność za szkodę tak jak syndyk.
4. Wynagrodzenie kuratora ustanowionego na podstawie ust. 1 ustala sędzia-
-komisarz w wysokości stosownej do nakładu pracy kuratora, stosując
odpowiednio przepisy wykonawcze wydane na podstawie art. 9 pkt 3 ustawy z dnia
28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Wynagrodzenie
kuratora obowiązanego do rozliczenia podatku od towarów i usług podwyższa się
o kwotę podatku od towarów i usług. Na postanowienie w przedmiocie wynagrodzenia oraz zwrotu wydatków przysługuje zażalenie. Zażalenie przysługuje również kuratorowi.