1. W przedmiocie zastosowania ochrony lub pomocy, o których mowa
w art. 14, prokurator wydaje postanowienie na wniosek świadka koronnego,
podejrzanego, który spełnił warunki przewidziane w art. 3 ust. 1, lub osoby dla nich
najbliższej w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego.
2. W przedmiocie ochrony osobistej, na wniosek świadka koronnego lub osoby
dla niego najbliższej w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, odbywających karę
pozbawienia wolności lub tymczasowo aresztowanych, przebywających w zakładach
karnych lub aresztach śledczych, prokurator wydaje postanowienie o udzieleniu
ochrony osobistej, które wykonuje Dyrektor Generalny Służby Więziennej.
3. Postanowienie prokuratora o objęciu ochroną lub pomocą osób, o których
mowa w ust. 1 lub 2, może być wydane także z urzędu – za zgodą tych osób.
4. Na postanowienie w przedmiocie zastosowania ochrony lub pomocy,
o którym mowa w ust. 1–3, przysługuje zażalenie.