1. Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe w orzeczeniu,
postanowieniu, zarządzeniu lub ich uzasadnieniu można sprostować, z urzędu lub na
wniosek stron, w każdym czasie. Sprostowanie orzeczenia, postanowienia lub ich
uzasadnień następuje w drodze postanowienia, a sprostowanie zarządzenia – w drodze
zarządzenia.
2. Sprostowania dokonuje organ, który popełnił omyłkę, albo z urzędu organ
odwoławczy, jeżeli postępowanie toczy się przed tym organem.
3. W celu sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej lub rachunkowej w treści
wydanego orzeczenia, postanowienia lub ich uzasadnienia, odpowiednio
Przewodniczący Głównej Komisji Orzekającej lub przewodniczący komisji
orzekającej kieruje sprawę na posiedzenie.
4. O dokonaniu sprostowania, o którym mowa w ust. 1, zamieszcza się stosowną
adnotację w protokole z przebiegu posiedzenia.
5. Oczywiste omyłki pisarskie lub rachunkowe we wniosku o ukaranie
wniesionym do komisji orzekającej oraz w dołączonych do niego lub złożonych do akt
sprawy postanowieniach i zarządzeniach rzecznika dyscypliny i ich uzasadnieniach
prostuje, w drodze postanowienia, komisja orzekająca albo Główna Komisja
Orzekająca, jeżeli postępowanie toczy się przed tą Komisją. Przepis ust. 3 stosuje się
odpowiednio.
6. Na postanowienie co do sprostowania wydane przez komisję orzekającą albo
rzecznika dyscypliny służy zażalenie.