1. Wypłata transferowa polega na przeniesieniu środków i jest dokonywana:
1) z dotychczasowego subkonta OIPE oszczędzającego na subkonto OIPE prowadzone przez innego dostawcę w przy- padku usługi zmiany dostawcy, o której mowa w art. 53 rozporządzenia 2019/1238;
2) z subkonta OIPE zmarłego oszczędzającego na subkonto OIPE osoby uprawnionej;
3) z subkonta OIPE zmarłego oszczędzającego na IKE osoby uprawnionej;
4) z subkonta OIPE zmarłego oszczędzającego na subkonto OIPE jego małżonka – w przypadku, o którym mowa w art. 20 ust. 1;
5) z subkonta OIPE zmarłego oszczędzającego na IKE jego małżonka – w przypadku, o którym mowa w art. 20 ust. 1;
6) z subkonta OIPE oszczędzającego na subkonto OIPE byłego małżonka – w przypadku, o którym mowa w art. 21 ust. 1;
7) z subkonta OIPE oszczędzającego na IKE byłego małżonka – w przypadku, o którym mowa w art. 21 ust. 1;
8) z subkonta OIPE oszczędzającego na subkonto OIPE jego małżonka – w przypadku, o którym mowa w art. 22;
9) z subkonta OIPE oszczędzającego na IKE jego małżonka – w przypadku, o którym mowa w art. 22;
10) z IKE oszczędzającego na subkonto OIPE oszczędzającego, z zastrzeżeniem że z IKE nie były dokonywane częściowe zwroty w rozumieniu art. 2 pkt 15a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego ani nie była dokonana wypłata transferowa z pracowniczego programu emerytalnego, o której mowa w art. 35 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. 2. Wypłata transferowa w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2–9, jest dokonywana na podstawie dyspozycji osoby uprawnionej, małżonka oszczędzającego albo byłego małżonka oszczędzającego po przekazaniu dostawcy dokonu- jącemu wypłaty transferowej dokumentu wydanego przez dostawcę lub instytucję finansową prowadzącą IKE, potwierdza- jącego, że osoba uprawniona, małżonek oszczędzającego albo były małżonek oszczędzającego posiada subkonto OIPE u tego dostawcy albo IKE prowadzone przez tę instytucję finansową. 3. Przedmiotem wypłaty transferowej może być wyłącznie całość środków zgromadzonych na subkoncie OIPE lub IKE oszczędzającego, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 18 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 20–22. 4. W przypadku śmierci oszczędzającego małżonek oszczędzającego lub każda z osób uprawnionych może dokonać wypłaty transferowej wyłącznie całości przysługujących jej środków. 5. Wypłata transferowa w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2–10, jest dokonywana w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia złożenia dyspozycji wypłaty transferowej.

Art. 16c. 1. Na warunkach określonych w ustawie i jeżeli statut kasy tak stanowi, w kasie mogą być obejmowane udziały inwestorskie, z którymi nie jest związane członkostwo w kasie. 2. Udziały inwestorskie mogą obejmować wyłącznie osoby prawne na podstawie indywidualnej umowy zawartej z kasą. 3. Wartość nominalna udziału inwestorskiego jest równa wartości nominalnej udziału członkowskiego ustalonej w kasie. 4. Objęcie udziału inwestorskiego może nastąpić jedynie w zamian za środki pieniężne. 5. Całkowita wartość udziałów inwestorskich objętych w kasie nie może przekraczać 50% wartości funduszu udziałowego według stanu określonego w aktualnym zatwierdzonym sprawozdaniu finansowym kasy. 6. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, statut kasy określa:
1) zasady obejmowania udziałów inwestorskich;
2) maksymalną liczbę udziałów inwestorskich w kasie;
3) w przypadku, o którym mowa w art. 26 ust. 5 – część nadwyżki bilansowej przeznaczonej do podziału między posiadaczy udziałów inwestorskich oraz zasady tego podziału;
4) sposób i termin zwrotu wpłat dokonanych na udziały inwestorskie.

Art. 16d. 1. Posiadacz udziału inwestorskiego, który jest jednocześnie członkiem kasy, o którym mowa w art. 10 ust. 2, nie może korzystać z udzielanych przez kasę kredytów lub pożyczek pieniężnych. 2. Statut kasy może przyznawać posiadaczowi udziału inwestorskiego niebędącemu członkiem kasy, o którym mowa w art. 10 ust. 2, prawo:
1) wyznaczenia przedstawicieli uprawnionych do uczestnictwa w obradach organów kasy bez prawa głosu;
2) otrzymania odpisu statutu i regulaminów oraz zapoznawania się z uchwałami organów kasy, protokołami obrad organów kasy, protokołami lustracji, rocznymi sprawozdaniami finansowymi oraz umowami zawieranymi przez kasę z osobami trzecimi;
3) żądania rozpatrzenia przez właściwe organy kasy wniosków dotyczących jej działalności. 3. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie obejmuje informacji chronionych na podstawie art. 9e. Do uprawnienia tego przepis art. 18 § 3 ustawy z dnia 16 września 1982 r. – Prawo spółdzielcze stosuje się odpowiednio.

Art. 16e. 1. Udziały inwestorskie nie mogą być zbywane. 2. Posiadacz udziału inwestorskiego może wypowiedzieć całość lub część udziałów inwestorskich i wystąpić o zwrot wpłat dokonanych na udziały inwestorskie. 3. Zwrot wpłat dokonanych na udziały inwestorskie nie może nastąpić:
1) przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego za rok, w którym posiadacz udziału inwestorskiego wystąpił o zwrot;
2) w przypadku gdy udziały inwestorskie zostały przeznaczone na pokrycie strat kasy. 4. Wypowiedzenie udziałów inwestorskich jest nieskuteczne, jeżeli:
1) zwrot wpłat dokonanych na udziały inwestorskie powodowałby:
a) groźbę niespełnienia lub niespełnianie wymogu, o którym mowa w art. 24 ust. 5, albo dalsze obniżenie war- tości współczynnika wypłacalności kasy, jeżeli wymóg ten nie jest spełniany, lub
b) groźbę niespełnienia lub niespełnianie wymogu minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, albo dalsze obniżenie poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych do poziomu niższego niż minimalny;
2) kwota wypowiedzianych udziałów inwestorskich jest wyższa od nadwyżki bilansowej kasy za rok, w którym posiadacz udziału inwestorskiego wystąpił o zwrot wpłat, w części przewyższającej nadwyżkę bilansową. 5. O wypowiedzeniu udziałów inwestorskich i wystąpieniu o zwrot wpłat dokonanych na udziały inwestorskie kasa niezwłocznie informuje Komisję Nadzoru Finansowego.”;
8) w art. 24 w ust. 2 pkt 1 otrzymuje brzmienie: „1) fundusz udziałowy – powstający z wpłat udziałów członkowskich oraz z wpłat udziałów inwestorskich;”;
9) w art. 26 dodaje się ust. 5–11 w brzmieniu: „5. Statut kasy może przewidywać, że część nadwyżki bilansowej za dany rok obrotowy może być przeznaczona do proporcjonalnego podziału między posiadaczy udziałów inwestorskich, którzy w pełni je opłacili. 6. Udział części nadwyżki bilansowej podlegającej podziałowi, o którym mowa w ust. 5, w nadwyżce bilansowej kasy za dany rok obrotowy nie może być większy niż udział wartości nominalnej udziałów inwestorskich w funduszu udziałowym kasy. 7. Wypłata środków z tytułu podziału, o którym mowa w ust. 5, może nastąpić, jeżeli łącznie są spełnione nastę- pujące warunki:
1) kasa nie jest objęta obowiązkiem opracowania i realizacji programu postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 72a;
2) kasa spełnia wymóg, o którym mowa w art. 24 ust. 5;
3) podział nie spowoduje niespełniania wymogu, o którym mowa w art. 24 ust. 5, i dalszego obniżenia wartości współczynnika wypłacalności kasy;
4) kasa spełnia wymóg minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, o którym mowa w art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowa- nia depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, i brak jest groźby niespełnienia tego wymogu;
5) podział nie spowoduje niespełniania wymogu minimalnego poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifi- kowalnych, o którym mowa w art. 97 ust. 1 ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwaran- cyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji, i dalszego obniżenia poziomu funduszy własnych i zobowiązań kwalifikowalnych, i groźby jego niespełniania. 8. W przypadku kasy realizującej program postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 72a, wypłata środ- ków z tytułu podziału, o którym mowa w ust. 5, może nastąpić, jeżeli łącznie są spełnione warunki, o których mowa w ust. 7 pkt 2–5, oraz:
1) kasa realizuje zgodnie z ustalonym harmonogramem założenia programu postępowania naprawczego co naj- mniej w zakresie funduszy własnych, współczynnika wypłacalności, wyniku finansowego i jakości aktywów;
2) wypłata należności z tytułu podziału, o którym mowa w ust. 5, została przewidziana w programie postępowania naprawczego. 9. W przypadku, o którym mowa w ust. 5, część nadwyżki bilansowej podlegającej podziałowi, o którym mowa w ust. 5, nie może być wyższa niż 25% kwoty nadwyżki bilansowej kasy za dany rok obrotowy. 10. W przypadku niespełnienia warunków, o których mowa w ust. 7 albo 8, część nadwyżki bilansowej pod- legającej podziałowi, o którym mowa w ust. 5, zasila fundusz zasobowy kasy. 11. Środki zgromadzone na funduszu zasobowym z tytułu zasilenia, o którym mowa w ust. 10, są przeznaczane do proporcjonalnego podziału między posiadaczy udziałów inwestorskich, którzy w pełni je opłacili, w przypadku spełnienia warunków, o których mowa w ust. 7 albo 8.”;
10) art. 34 otrzymuje brzmienie: „Art. 34. Kasa uzależnia przyjęcie poręczenia kredytu lub pożyczki przez jej członka od jego zdolności kredytowej. Przepisy art. 70 oraz art. 74–78 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe stosuje się odpowiednio.”;
11) w art. 44:
a) w ust. 2 pkt 8 otrzymuje brzmienie: „8) pośredniczeniu w przeprowadzaniu rozliczeń, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz wydawaniu instrumen- tów płatniczych, jeżeli kasa nie wybierze innego sposobu prowadzenia tej działalności;”,
b) ust. 6 otrzymuje brzmienie: „6. Kasa Krajowa, w zakresie wydawanych instrumentów płatniczych, prowadzi działalność także na rzecz członków kas na podstawie umowy zawartej z kasą, o czym informuje Komisję Nadzoru Finansowego.”,
c) dodaje się ust. 9–15 w brzmieniu: „9. Kasa Krajowa może również świadczyć na rzecz krajowych instytucji płatniczych, krajowych instytucji pieniądza elektronicznego, małych instytucji płatniczych oraz biur usług płatniczych usługi w zakresie:
1) prowadzenia rachunków i pośredniczenia w przeprowadzaniu przez te podmioty rozliczeń finansowych związanych z ich działalnością w zakresie usług płatniczych;
2) pośredniczenia w wydawaniu instrumentów płatniczych. 10. Środki pieniężne przyjęte przez Kasę Krajową w związku z wykonywaniem usług, o których mowa w ust. 9:
1) nie mogą być w żadnym momencie łączone ze środkami pieniężnymi posiadanymi przez Kasę Krajową z innego tytułu ani obciążane ryzykiem związanym z działalnością Kasy Krajowej;
2) powinny być składane na wyodrębnionym do tego celu rachunku lub inwestowane na zasadach określonych w art. 56 w bezpieczne, płynne aktywa o niskim ryzyku, deponowane na wyodrębnionym do tego celu ra- chunku. 11. Podjęcie działalności w zakresie świadczenia usług, o których mowa w ust. 9, jest możliwe, jeżeli prze- widuje to statut Kasy Krajowej. 12. Zawarcie umowy o świadczenie usług, o których mowa w ust. 9, i każda zmiana tej umowy wymagają zatwierdzenia przez radę nadzorczą Kasy Krajowej. 13. Kasa Krajowa jest obowiązana posiadać plan działania zapewniający prowadzenie działalności, o której mowa w ust. 2, oraz ciągłe i niezakłócone wykonywanie czynności, które zapewniają realizację celu, o którym mowa w art. 42. 14. W przypadku zagrożenia realizacji planu, o którym mowa w ust. 13, zagrożenia stabilności finansowej, trudnej sytuacji makroekonomicznej lub innych zdarzeń mających negatywny wpływ na rynek finansowy lub Kasę Krajową Kasa Krajowa może powierzyć, w drodze umowy zawartej na piśmie, bankowi krajowemu lub instytucji kredytowej wykonywanie czynności służących realizacji przez Kasę Krajową umów o wykonywanie na rzecz kas czynności, o których mowa w ust. 2 pkt 7, 8 i 10. 15. Powierzenie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 14, i innych czynności służących realizacji planu, o którym mowa w ust. 13, nie może prowadzić do naruszenia przepisów prawa ani wpływać niekorzystnie na ostrożne i stabilne zarządzanie Kasą Krajową i kasą oraz ochronę tajemnicy prawnie chronionej.”;
12) po art. 55 dodaje się art. 55a i art. 55b w brzmieniu: „Art. 55a. 1. Kasa Krajowa może udzielać wsparcia finansowego mającego na celu zapewnienie stabilności finansowej kasy. 2. Warunki udzielenia wsparcia finansowego, o którym mowa w ust. 1, określa umowa między Kasą Krajową a kasą, której wsparcie jest udzielane. 3. Jeżeli jest to uzasadnione względami efektywności wykorzystania wsparcia finansowego, o którym mowa w ust. 1, i nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa oszczędności zgromadzonych w kasie, której jest udzielane wsparcie, umowa, o której mowa w ust. 2, może określać minimalny zakres współpracy między Kasą Krajową a kasą, której wsparcie jest udzielane, w zakresie, o którym mowa w art. 44 ust. 2 pkt 3 i 5–8 oraz ust. 5 i 6, na podstawie umów, o których mowa w art. 44 ust. 3, 5 lub 6, a także zasady i minimalny zakres usług świadczonych przez kasę na rzecz jej członków. 4. O zawarciu umowy, o której mowa w ust. 2, Kasa Krajowa zawiadamia Komisję Nadzoru Finansowego, dołączając do zawiadomienia kopię zawartej umowy.