§ 1. Mandat ławnika wygasa w razie prawomocnego skazania za
przestępstwo bądź wykroczenie, w tym również za przestępstwo lub wykroczenie
skarbowe. Rada gminy, która wybrała ławnika, stwierdza wygaśnięcie mandatu
z tego powodu i informuje o tym prezesa właściwego sądu.
§ 2. Rada gminy, która wybrała ławnika, może go odwołać na wniosek
prezesa właściwego sądu, w razie:
1) (uchylony)
2) niewykonywania obowiązków ławnika;
3) zachowania godzącego w powagę sądu;
4) niezdolności do wykonywania obowiązków ławnika.
§ 2a. Wniosek, o którym mowa w § 2, jest składany łącznie z opiniami
właściwej rady ławniczej oraz kolegium właściwego sądu okręgowego albo
z oświadczeniem prezesa właściwego sądu, że taka opinia lub takie opinie nie
zostały wydane w terminie 21 dni od dnia doręczenia wniosku do zaopiniowania.
W przypadku braku opinii prezes właściwego sądu przedkłada radzie gminy wraz
z wnioskiem potwierdzenie jego doręczenia podmiotowi uprawnionemu do
wydania opinii. Niewydanie opinii w terminie uważa się za niezgłoszenie uwag do
wniosku. Przepis art. 31 § 2 stosuje się odpowiednio.
§ 2b. Przed podjęciem uchwały w sprawie wniosku o odwołanie ławnika
przewodniczący rady gminy umożliwia wysłuchanie ławnika i jego udział
w posiedzeniu właściwej komisji i w sesji rady gminy, na których taki wniosek
będzie opiniowany i rozpoznawany. O terminach posiedzenia komisji i sesji rady
gminy ławnik jest powiadamiany na piśmie, co najmniej z siedmiodniowym
wyprzedzeniem, w trybie i w sposób przewidziany w Kodeksie postępowania
administracyjnego.
§ 2c. W sprawach, o których mowa w § 2b, ławnik działa osobiście, a w razie
niemożności osobistego stawiennictwa może działać przez pełnomocnika.
§ 3. Przed upływem kadencji mandat ławnika wygasa z dniem doręczenia mu
zawiadomienia prezesa sądu o skreśleniu z listy ławników wskutek zrzeczenia się
mandatu z ważnych przyczyn lub odwołania ławnika przez radę gminy.