1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych może, w drodze decyzji, utworzyć rezerwy strategiczne nieobjęte Programem, jeżeli:
1) w przypadku zagrożeń, o których mowa w art. 3, wystąpił brak albo znaczny deficyt rezerw strategicznych niepodlegających odtworzeniu, niezbędnych do zapobieżenia lub usunięcia skutków tych zagrożeń;
2) określony asortyment jest niezbędny w celu przeciwdziałania skutkom nieprzewidzianego zagrożenia, o którym mowa w art. 3;
3) z rekomendacji organizacji międzynarodowych wynika pilna potrzeba utworzenia rezerw strategicznych w celu przeciwdziałania skutkom nieprzewidzianego wcześniej zagrożenia, o którym mowa w art. 3;
4) z analizy sytuacji międzynarodowej wynika pilna potrzeba utworzenia rezerw strategicznych w celu udzielania wsparcia lub pomocy podmiotom prawa międzynarodowego publicznego. 2. Decyzję, o której mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw wewnętrznych wydaje z urzędu lub na wniosek organu lub podmiotu, o którym mowa w art. 8 ust. 2, uwzględniając stan rezerw i wnioski innych organów lub podmiotów, o których mowa w art. 8 ust. 2. 3. Do decyzji, o której mowa w ust. 1, przepisy art. 13 ust. 2–6 stosuje się odpowiednio.

Art. 14a. 1. Agencja jest uprawniona do prowadzenia wszelkich działań obejmujących przyjęcie w formie darowizny, w tym w ramach Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności, o którym mowa w decyzji Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1313/2013/EU z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Unijnego Mechanizmu Ochrony Ludności (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 924), albo nabycie oraz transport, przechowywanie i wydanie, produktów leczniczych i wyrobów medycznych, w tym niedopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a stosowanych w krajach pochodzenia cudzoziemców. 2. Produkty lecznicze i wyroby medyczne nabyte w sposób, o którym mowa w ust. 1, przeznaczone są do podawania cudzoziemcom, w tym w celu zapewnienia ciągłości leczenia rozpoczętego w kraju pochodzenia. 3. Przyjęcie lub nabycie, o którym mowa w ust. 1, następuje na podstawie polecenia ministra właściwego do spraw zdrowia, wydanego w drodze decyzji. Przepis art. 7 stosuje się odpowiednio. 4. Do działalności, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne, chyba że niniejsza ustawa stanowi inaczej. 5. Agencja przekazuje Głównemu Inspektorowi Farmaceutycznemu tygodniowe zestawienie produktów leczniczych lub wyrobów medycznych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przyjętych w formie darowizny lub nabytych, zawierające nazwę, numer GTIN zgodny z systemem GS1, numer serii oraz liczbę opakowań jednostkowych przyjętego lub nabytego produktu leczniczego lub wyrobu medycznego. 6. Zestawienia, o których mowa w ust. 5, doręcza się za pomocą środków komunikacji elektronicznej, o których mowa w art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2024 r. poz. 1513).