1) osoba, na której kształcenie ustawiczne przyznano finansowanie bez uzasadnionej przyczyny:
a) nie podejmie lub nie ukończy tego kształcenia,
b) nie przystąpi do procesu potwierdzenia nabytej wiedzy i umiejętności lub uzyskania dokumentu potwierdzającego nabycie wiedzy i umiejętności,
c) nie przystąpi do badań lekarskich i psychologicznych wymaganych do podjęcia przez osoby pracujące kształcenia lub zadań zawodowych po ukończonym kształceniu;
2) środki KFS zostały wydatkowane niezgodnie z umową;
3) niedotrzymane zostały zobowiązania, o których mowa w art. 127 ust. 1. 3. W przypadkach określonych w ust. 2 podmiot, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania starosty, zwraca środki KFS w wysokości odpowiadającej kwocie środków wydatkowanych:
1) na kształcenie ustawiczne osoby:
a) o której mowa w ust. 2 pkt 1,
b) wobec której nie dotrzymano zobowiązań, o których mowa w art. 127 ust. 1,
2) niezgodnie z umową
– wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od tych kwot od dnia ich wypłaty.
Poprzedni
Art. 130
Art. 130. W przypadku finansowania pracownikowi ze środków KFS kosztów kształcenia ustawicznego przepisy działu czwartego rozdziału III ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy stosuje się odpo...
Następny
Art. 132
Art. 132. 1. Starosta może przeprowadzać kontrolę w zakresie przestrzegania postanowień umowy, o której mowa w art. 126 ust. 1 i 2, wydatkowania środków KFS zgodnie z przeznaczeniem, właściwego dokume...