1. Bezpośredni przełożony ustala, odrębnie dla każdego członka
korpusu służby cywilnej, z wyjątkiem osób zajmujących wyższe stanowiska w służbie
cywilnej, indywidualny program rozwoju zawodowego, stanowiący podstawę do
kierowania członka korpusu służby cywilnej na szkolenia, biorąc pod uwagę
w szczególności:
1) wnioski zawarte w ocenie okresowej członka korpusu służby cywilnej;
2) planowaną ścieżkę awansu stanowiskowego i finansowego członka korpusu
służby cywilnej;
3) plany i możliwości rozwoju zawodowego członka korpusu służby cywilnej;
4) potrzeby i możliwości urzędu w zakresie zatrudnienia.
2. Program, o którym mowa w ust. 1, jest akceptowany przez osobę kierującą
komórką organizacyjną i zatwierdzany przez dyrektora generalnego urzędu.
3. Prezes Rady Ministrów może określić, w drodze zarządzenia, szczegółowy
sposób ustalania indywidualnego programu rozwoju zawodowego członka korpusu
służby cywilnej.