§ 1. Jeżeli egzekucja dotyczy alimentów lub renty mającej charakter
alimentów, wniosek o wszczęcie egzekucji można zgłosić również do komornika sądu
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania wierzyciela.
§ 2. Komornik ten jest obowiązany zawiadomić o wszczęciu egzekucji
komornika sądu ogólnej właściwości dłużnika. Komornik zawiadomiony zażąda
przekazania mu sprawy wraz ze ściągniętymi kwotami, jeżeli wskutek dalszych zajęć
suma uzyskana ze wszystkich egzekucji nie wystarcza na zaspokojenie wszystkich
wierzycieli. Jeżeli dokonane zostało zajęcie wynagrodzenia za pracę lub
wierzytelności, równocześnie z przekazaniem sprawy komornik zawiadamia
pracodawcę, dłużnika, względnie wierzyciela zajętej wierzytelności, że dalszych wpłat
należy dokonywać komornikowi, któremu sprawę przekazano.
§ 3. Jeżeli dłużnik odbywa karę pozbawienia wolności, wierzyciel może złożyć
tytuł wykonawczy bezpośrednio dyrektorowi zakładu karnego, który obowiązany jest
wypłacać wierzycielowi należności za pracę dłużnika lub jego pieniądze znajdujące
się w depozycie zakładu karnego, w granicach określonych w art. 125 Kodeksu
karnego wykonawczego.
§ 4. Przewidziana w § 3 wypłata nie może być dokonywana, jeżeli wnioski
złożyło kilku wierzycieli, a należności za pracę dłużnika lub jego pieniądze znajdujące
się w depozycie zakładu karnego nie wystarczają na zaspokojenie wszystkich
należności tych wierzycieli lub jeżeli są zajęte przez organ egzekucyjny. W takim
wypadku dyrektor zakładu karnego przekazuje wnioski do właściwego komornika.