§ 1. Oczywiste omyłki pisarskie i rachunkowe oraz w obliczeniu
terminów w orzeczeniu lub zarządzeniu albo w ich uzasadnieniu można sprostować
w każdym czasie.
§ 2. Sprostowania dokonuje organ, który popełnił omyłkę. Jeżeli postępowanie
toczy się przed instancją odwoławczą, może ona z urzędu sprostować orzeczenie
pierwszej instancji.
§ 3. Sprostowanie orzeczenia lub jego uzasadnienia następuje w drodze
postanowienia, a sprostowanie zarządzenia w drodze zarządzenia.
§ 4. Na postanowienie lub zarządzenie co do sprostowania wydane w pierwszej
instancji służy zażalenie.