1. Cudzoziemiec, z wyjątkami określonymi w art. 139l ust. 1 i art. 139t
ust. 1, składa wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy osobiście, nie
później niż w ostatnim dniu jego legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej.
2. Jeżeli wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy nie został złożony
przez cudzoziemca osobiście, wojewoda wzywa go do osobistego stawiennictwa
w terminie nie krótszym niż 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez
rozpoznania.
3. W przypadku cudzoziemca będącego:
1) osobą małoletnią – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy
składają rodzice lub ustanowieni przez sąd opiekunowie albo jedno z rodziców
lub jeden z ustanowionych przez sąd opiekunów;
2) osobą ubezwłasnowolnioną całkowicie – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na
pobyt czasowy składa opiekun ustanowiony przez sąd;
3) osobą małoletnią bez opieki – wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt
czasowy składa kurator.
4. Przy składaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy
cudzoziemcowi będącemu osobą małoletnią, która do dnia złożenia wniosku ukończyła 6. rok życia, jest wymagana jego obecność. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio.