Postanowienie SA we Wrocławiu z 29 marca 2012 r. w sprawie o nadanie klauzuli wykonalności.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu nadał klauzulę wykonalności ugodzie sądowej zawartej przed tamtejszym Sądem w dniu 11 grudnia 2002 r. ( art. 782 §1 kpc w związku z art. 777 §1 pkt 1 kpc).

W złożonym zażaleniu od powyższego postanowienia dłużnik, zarzucając obrazę przepisów kpc przez błędne uznanie, że istnieje podstawa do nadania klauzuli wykonalności, wnosił o jego zmianę przez oddalenie wniosku wierzyciela.

W ocenie żalącego się brak było podstawy do nadania klauzuli wykonalności przedmiotowej ugodzie sądowej, gdyż wierzyciel nie udowodnił braku wykonania ugody.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W toku postępowania o nadanie klauzuli wykonalności sąd ogranicza się jedynie do badania czy dokument, któremu ma nadać klauzulę odpowiada warunkom formalnym tytułu egzekucyjnego oraz czy ewentualnie zachodzą okoliczności faktyczne pozwalające na ujawnienie w klauzuli wzmianek przewidzianych w art. 788 – 794 kpc. W postępowaniu tym sąd nie może wnikać w treść tytułu egzekucyjnego ani też kwestionować istnienia uprawnienia wierzyciela czy też obowiązków dłużnika, których dalsze istnienie, po powstaniu tytułu, może być podważane ewentualnie w postępowaniu wywołanym powództwem opozycyjnym ( art. 840 kpc).

Ponieważ przedłożony przez wierzyciela dokument, tj. ugoda sądowa spełnia warunki z art. 777 kpc, czego skarżący nie kwestionuje, przeto Sąd Okręgowy prawidłowo nadał mu klauzulę wykonalności, co z kolei czyniło zażalenie niezasadnym ( art. 385 kpc w związku z art. 397 §2 kpc).