sygn. IV CZ 73/12 12 października 2012 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 12 października 2012, sygn. IV CZ 73/12

Data orzeczenia 12 października 2012
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Józef Frąckowiak
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt IV CZ 73/12
POSTANOWIENIE
Dnia 12 października 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Anna Owczarek
SSN Hubert Wrzeszcz
ze skargi powoda
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem
Sądu Apelacyjnego
z dnia 10 maja 2011 r., w sprawie z powództwa F. W.
przeciwko Skarbowi Państwa - Wojewodzie /…/
i Staroście S.
o zapłatę lub zobowiązanie do złożenia oświadczenia woli,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 12 października 2012 r.,
zażalenia powoda
na postanowienie Sądu Apelacyjnego
z dnia 3 lutego 2012 r.,
oddala zażalenie i nie obciąża powoda kosztami
postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie
2
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda F. W.
o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z
dnia 10 maja 2011 r. W zażaleniu na to postanowieni powód wniósł o jego
uchylenie zarzucając naruszenie art. 379 pkt 4 k.p.c., art. 233 § 1 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Podniesione w zażaleniu zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. Jak trafnie
ustalił Sąd Apelacyjny termin do wystąpienia z wnioskiem o wznowienie
postępowania, o którym mowa w art. 407 § 1 k.p.c., upłynął w dniu 10 sierpnia
2011 r., gdyż w obecności powoda, w dniu 10 maja 2011 r., został ogłoszony
wyrok Sądu Apelacyjnego kończący postępowanie, którego wznowienia domaga
się powód. Skarga o wznowienie postępowania wpłynęła natomiast do sądu
właściwego, czyli do Sądu Apelacyjnego dopiero w dniu 9 stycznia 2012 r., czyli
prawie 8 miesięcy po terminie. W tej sytuacji wystąpienie z wnioskiem o
przywrócenie tego terminu nie znajduje uzasadnienia, zważywszy, że powód
wniosek ten uzasadnia ogólnie powołaniem się na brak wiedzy procesowej oraz
kłopotami zdrowotnymi.
Gdy chodzi o brak wiedzy procesowej, to należy podkreślić, że powód
wystąpił z powództwem i przez dwie instancje prowadził proces, w taki sposób,
iż dwukrotnie orzekające w sprawie sądy nie znalazły podstaw dla ustanowienia dla
niego pełnomocnika z urzędu. Stanowisko tych sądów, wbrew odmiennej opinii
powoda zostało prawidłowo i przekonywująco uzasadnione. Jak z tego widać
kłopoty zdrowotne nie przeszkodziły powodowi w uczestniczeniu w procesie, a nie
wykazał on, że stan jego zdrowia od tego czasu uległ radykalnemu pogorszeniu.
W tej sytuacji jego zażalenie, jako nie znajdujące podstaw prawnych nie może być
uwzględnione. Skoro skarga o wznowienie postępowania została złożona
po terminie, to jest to wystarczający powód do jej odrzucenia. Tylko na marginesie
należy również podkreślić, że prawidłowa jest także ocena Sądu Apelacyjnego,
co do braku podstaw do wznowienia postępowania, tak jak ujmuje jej powód.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814
k.p.c.
w związku z art. 3941
§ 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania
3
zażaleniowego, biorąc pod uwagę sytuację majątkową powoda i charakter sprawy,
na co zwrócił także uwagę Sąd Apelacyjny, orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c.
w związku z art. 39821
k.p.c. oraz art. 391 k.p.c.
jw