Postanowienie SN z 22 listopada 2012, sygn. II CZ 123/12
Data orzeczenia
22 listopada 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący
SSN Antoni Górski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 22 listopada 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Antoni Górski (przewodniczący)
SSN Mirosław Bączyk
SSN Maria Szulc (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Centrum Usług Logistycznych z siedzibą w W.
przeciwko Teatrowi Rewiowemu V. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w P.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 22 listopada 2012 r.,
zażalenia pozwanej
od postanowienia Sądu Apelacyjnego
z dnia 27 stycznia 2012 r.,
1) prostuje zaskarżone postanowienie w ten sposób, że
wpisuje jako oznaczenie powoda "Centrum Usług
Logistycznych z siedzibą w W." zamiast błędnie wpisanego
oznaczenia "Skarb Państwa - Centrum Usług
Logistycznych z siedzibą w P.";
2) uchyla zaskarżone postanowienie;
3) zasądza na rzecz pozwanej od powoda kwotę 2700 /dwa
tysiące siedemset/ złotych tytułem zwrotu kosztów
postępowania zażaleniowego;
2
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny oddalił wniosek pozwanej o
przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku
tego Sądu z dnia 10 listopada 2011 r. oraz odrzucił na podstawie art. 328 § 1 zd. 2
w zw. z art. 391 § 1 i art. 387 § 1 i 3 k.p.c. wniosek o sporządzenie uzasadnienia.
Sąd uznał, że uchybienie przez pozwanego terminowi do złożenia wniosku o
sporządzenie uzasadnienia miało charakter zawiniony, bowiem doręczenie
pozwanej zawiadomienia o terminie rozprawy apelacyjnej było prawidłowe, a w
konsekwencji wniosek jako spóźniony podlega odrzuceniu.
Powyższe postanowienie zaskarżyła pozwana i zarzuciła naruszenie art. 168
§1 i art. 169 § 2 w zw. z art. 3941
§ 3 w zw. z art. 380 w zw. z art. 39821
i art. 3941
§ 3 k.p.c., przez ich błędne zastosowanie oraz naruszenie art. 45 Konstytucji RP
przez jego niezastosowanie. We wnioskach skarżąca domagała się zmiany
zaskarżonego postanowienia przez uwzględnienie wniosku o sporządzenie
uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego i doręczenie jego odpisu
z uzasadnieniem, ewentualnie o jego uchylenie w całości.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Dopuszczalność badania przez Sąd Najwyższy prawidłowości postanowienia
w przedmiocie przywrócenia terminu uzasadnia powołanie przez skarżącą przepisu
art. 380 w zw. z art. 39821
i art. 3941
§ 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 133 § 2 a k.p.c., pisma procesowe dla przedsiębiorców
i wspólników spółek handlowych, wpisanych do rejestru sądowego na podstawie
odrębnych przepisów, doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona
wskazała inny adres do doręczeń. Według danych z rejestru przedsiębiorców KRS
w dacie doręczenia skarżącej zawiadomienia o terminie rozprawy apelacyjnej jej
siedziba znajdowała się w P. przy ul. W.[…]. W apelacji został natomiast wskazany
przez pozwaną adres do doręczeń na ul. S. […] w P. i tenże adres był wskazywany
w kolejnych pismach w toku postępowania apelacyjnego. Powołane przez Sąd
3
Apelacyjny pismo z dnia 22 września 2012 r. (data wpływu 26 września 2012 r.)
pozwana opatrzyła pieczątką firmową zawierającą adres siedziby wskazany w
rejestrze przedsiębiorców oraz nagłówkiem zawierającym nazwę spółki i jej adres z
rejestru. W przeciwieństwie do poprzednich pism nie wskazała w tym piśmie
żadnego adresu dla doręczeń. Wskazać należy, że strona ma obowiązek podania
adresu w pierwszym piśmie wnoszonym do sądu, natomiast nie ma obowiązku
ponawiania informacji o adresie w pismach kolejnych, chyba że ulega on zmianie.
Zasada ta dotyczy, w wypadku przedsiębiorców, zarówno adresu wpisanego do
rejestru przedsiębiorców, jak i adresu dla doręczeń wskazanego w toku
postępowania w trybie art. 133 § 2a zd. 1. Jeżeli zatem przedsiębiorca, korzystając
z przyznanego mu przez ten przepis uprawnienia, wskazuje adres dla doręczeń,
sąd jest zobowiązany do doręczania korespondencji na ten adres chyba, że
przedsiębiorca wskaże inny adres dla doręczeń, lub wniesie o doręczanie
korespondencji na adres wpisany w rejestrze. Nie stanowi takiego wniosku
wpisanie wyłącznie w nagłówku pisma procesowego nazwy przedsiębiorcy z
podaniem adresu siedziby wpisanego do rejestru (niezależnie od tego czy dane te
wynikają z treści pieczątki firmowej, czy też strona je wpisała jako określenie
podmiotu składającego pismo), jeżeli strona nie oświadcza, że rezygnuje z adresu
dla doręczeń. Zmiana adresu dla doręczeń, lub odstąpienie od korzystania z tego
uprawnienia musi wynikać expressis verbis z treści pisma, natomiast wyjaśnienie
wątpliwości co do woli strony działającej bez pełnomocnika procesowego należy do
sądu. Błędne zatem było stanowisko Sądu Apelacyjnego co do zawinienia przez
pozwaną uchybienia terminowi do wniesienia wniosku o sporządzenie
uzasadnienia, a w konsekwencji także wadliwie odrzucono wniosek.
Uznając zażalenie za uzasadnione, orzeczono jak w sentencji na podstawie
art. 39815
w zw. z art. 3941
§ 3 k.p.c. O kosztach postępowania zażaleniowego
należnych pozwanej orzeczono na podstawie art. 108 § 1 i art. 98 k.p.c. oraz § 6
pkt 6 w zw. z § 12 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz
ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę
prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349). Wobec błędnego
oznaczenia strony powodowej jako Skarbu Państwa, podczas gdy jest to instytucja
4
gospodarki budżetowej, posiadająca osobowość prawną i wpisana do rejestru
przedsiębiorców, orzeczono jak w punkcie pierwszym na podstawie art. 350 § 1 i 2
k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. w zw. z art. 39821
k.p.c.