Postanowienie SN z 20 grudnia 2012, sygn. I CSK 421/12
Data orzeczenia
20 grudnia 2012
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Irena Gromska-Szuster
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 20 grudnia 2012 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Irena Gromska-Szuster
w sprawie z powództwa E. K.
przeciwko L. S. S.A. w M. (Hiszpania)
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 grudnia 2012 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Okręgowego
z dnia 21 grudnia 2011 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
2
Wyrokiem z dnia 21 czerwca 2011 r. Sąd Rejonowy uwzględnił w całości
powództwo E. K. przeciwko L. S. S.A. w M.(Hiszpania), działającej w Polsce
poprzez Oddział Przedsiębiorstwa Zagranicznego L. S. S.A. w W. i zasądził od
strony pozwanej na rzecz powoda kwotę 70 000 zł zadośćuczynienia, kwotę 1854
zł zwrotu kosztów leczenia, obie z ustawowymi odsetkami od dnia 20 listopada
2008 r. (pkt I sentencji) oraz kwoty 6410,30 zł i 169,80 zł stanowiące
skapitalizowane odsetki od powyższych kwot, obie z ustawowymi odsetkami
od dnia 6 sierpnia 2009 r. (pkt II sentencji) Zasądził także na rzecz powoda
od strony pozwanej zwrot kosztów procesu (pkt III sentencji) oraz na rzecz Skarbu
Państwa opłaty i wydatki sądowe (pkt IV sentencji).
W wyniku apelacji strony pozwanej Sąd Okręgowy wyrokiem z dnia 21
grudnia 2011 r. w punkcie 1 zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji w
ten sposób, że „w punkcie I kwotę 70 000 zł zastąpił kwotą 15 000 zł oraz usunął
słowa 1854 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od dnia 20 listopada
2008 r. do dnia zapłaty, usunął w całości punkt II zaś punktowi III nadał numer II i
zastąpił w nim kwotę 3 617 zł. kwotą 2 417 zł a punktowi IV nadał numer III”. W
punkcie 2 Sąd Okręgowy oddalił apelację w pozostałej części a w punkcie 3 zniósł
wzajemnie między stronami koszty postępowania odwoławczego.
Od powyższego wyroku wniósł skargę kasacyjną powód wskazując,
jako wartość przedmiotu zaskarżenia kwotę 55 000 zł i określając, że zaskarża ten
wyrok „w części, w której Sąd Okręgowy - wskutek apelacji pozwanego – zmienił
wyrok Sądu Rejonowego w ten sposób, że kwotę 70 000 zł zasądzonego na rzecz
powoda od pozwanego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę zastąpił kwotą
15 000 zł (pkt 1 sentencji)”. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w części (w
pkt I i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania i
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego a także o uchylenie
zaskarżonego wyroku oraz wyroku Sądu pierwszej instancji w całości i przekazanie
sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach
postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
3
Zgodnie z art. 3981
§ 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje stronie
od prawomocnego wyroku Sądu drugiej instancji. Przysługuje więc od wydanego,
istniejącego orzeczenia tego Sądu. Powód natomiast wniósł skargę kasacyjną
od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji, gdyż wniósł ją od oddalonej
części jego powództwa o zadośćuczynienie w zakresie kwoty 55 000 zł, w sytuacji,
gdy Sąd Okręgowy, zmieniając w wyniku apelacji strony pozwanej wyrok Sądu
pierwszej instancji w tym zakresie przez obniżenie zasądzonej kwoty 70 000 zł
do kwoty 15 000 zł, nie oddalił powództwa w pozostałej części. Nie wydał więc
orzeczenia o oddaleniu powództwa w zakresie kwoty 55 000 zł zadośćuczynienia,
a zatem nie istnieje orzeczenie, od którego powód mógłby wnieść skargę
kasacyjną, zgodnie z art. 3981
§ 1 k.p.c. W sytuacji, gdy sąd (także drugiej instancji)
nie orzekł o całości żądania, a więc nie orzekł - jak w zaskarżonym wyroku –
o oddaleniu powództwa w pozostałej części, stronie powodowej przysługuje
wniosek o uzupełnienie wyroku, zgodnie z art. 351 § 1 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.
i dopiero po jego uzupełnieniu w tym przedmiocie, przysługuje skarga kasacyjna od
oddalonej przez Sąd drugiej instancji części powództwa.
Skarga kasacyjna od nieistniejącego orzeczenia Sądu drugiej instancji
podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986
§ 2 i 3 k.p.c. jako niedopuszczalna
i dlatego Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
Z uwagi na to, że złożony przez stronę pozwaną w odpowiedzi na skargę
kasacyjną wniosek o zasądzenie na jej rzecz od powoda kosztów postępowania
kasacyjnego odnosił się tylko do zgłoszonego w tym piśmie wniosku o odmowę
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obejmuje sytuacji odrzucenia
skargi, brak było podstaw do zasądzenia na rzecz strony pozwanej kosztów
postępowania kasacyjnego, o których Sąd Najwyższy orzeka tylko na wniosek
(art. 109 zd. 1 w zw. z art. 108 § 1, art. 391 § 1 i art. 39821
k.p.c.).