sygn. IV CSK 29/13 10 maja 2013 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 10 maja 2013, sygn. IV CSK 29/13

Data orzeczenia 10 maja 2013
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział IV
Przewodniczący SSN Krzysztof Strzelczyk
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt IV CSK 29/13
POSTANOWIENIE
Dnia 10 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk
w sprawie z wniosku A. W. i A. W.
przy uczestnictwie L. O. i A. O.
o zniesienie współwłasności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 10 maja 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców
od postanowienia Sądu Okręgowego w S.
z dnia 30 października 2012 r.,
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od wnioskodawców na
rzecz uczestników kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych tytułem
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
2
Wnioskodawcy A. i A. W. złożyli skargę kasacyjną od postanowienia Sądu
Okręgowego w S. z dnia 30 października 2012 r. zmieniającego postanowienie
Sądu Rejonowego w S. w przedmiocie zniesienia współwłasności nieruchomości.
W skardze kasacyjnej wskazana została jako wartość przedmiotu zaskarżenia
kwota 127.946 złotych. Skarżący zarzucili w skardze dokonanie przez Sąd
podziału nieruchomości w sposób, na który ani wnioskodawcy ani żaden z
uczestników nie wyrażał zgody.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 5191
§ 4 pkt 4 k.p.c. w sprawach dotyczących
zniesienia współwłasności skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość
przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt złotych.
Z uwagi na to, że skarżący kwestionują w skardze kasacyjnej samą zasadę
dokonania podziału wartość przedmiotu zaskarżenia wyjątkowo będzie stanowiła
wartość całej dzielonej nieruchomości, nie zaś przyznany wnioskodawcom udział
(por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 27 września 2012 r., III CZ
71/12, niepubl., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 lipca 2012 r., II CZ
66/12, niepubl.). Skarżący sami jednak podali w skardze kasacyjnej jako wartość
przedmiotu zaskarżenia kwotę niższą niż przewidziany ustawowo minimalny próg
kwotowy, bo wynoszącą 127.946 złotych. Wskazana w skardze kwota, to zarazem
wartość całej nieruchomości stanowiącej przedmiot postępowania, przy czym
identyczną wartość nieruchomości ustalił również Sąd Okręgowy w S., co wynika z
uzasadnienia wyroku tego Sądu.
Uwzględniając zatem, zgodnie ze stanowiskiem skarżących, że wartość
przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną wynosi 127.496 złotych, czyli mniej niż
150.000 złotych, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398 6
§ 2 k.p.c. w zw. z art. 5191
§ 4 pkt 4 i art. 13 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art.
520 § 3 k.p.c. oraz § 6 pkt 5, 11 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra
Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców
prawnych (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
3
es