Postanowienie SN z 10 maja 2013, sygn. I CZ 125/12
Data orzeczenia
10 maja 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący
SSN Krzysztof Pietrzykowski
Tagi
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 10 maja 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Józef Frąckowiak
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa S. Spółki z o.o. w P.
przeciwko K. D.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 maja 2013 r.,
zażalenia strony powodowej na postanowienie zawarte w punkcie IV i V wyroku
Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r.,
umarza postępowanie.
2
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w punkcie IV wyroku z dnia 16 lutego 2012 r. zasądził od
powódki na rzecz pozwanego 7 400 zł tytułem kosztów postępowania
apelacyjnego, a w punkcie V nakazał ściągnąć od powódki na rzecz Skarbu
Państwa – Sądu Okręgowego w T. 98 000 zł tytułem pozostałej opłaty od apelacji,
od której pozwany był zwolniony.
Powódka wniosła zażalenie na postanowienia zamieszczone w punktach IV
i V Sądu Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r., zarzucając naruszenie art. 361
w związku z art. 328 § 2 k.p.c. przez nieprawidłowe uzasadnienie tych
postanowień, a w zasadzie brak ich uzasadnienia, art. 96 ust. 1 pkt 10 i art. 110
ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz § 12 ust. 1 w związku
z § 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb
Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego
ustanowionego z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Powódka jednocześnie wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu
Apelacyjnego z dnia 16 lutego 2012 r., zaskarżając go w zakresie punktu I 1 i 2,
punktu IV i punktu V. Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 10 maja 2013 r., I CSK
411/12 uchylił zaskarżony wyrok w zakresie punktu I, IV i V oraz przekazał sprawę
Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi
rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego. W tej sytuacji wydanie
postanowienia w niniejszym postępowaniu zażaleniowym stało się zbędne, zatem
postępowanie to ulega umorzeniu.
Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 355 § 1
w związku z art. 397 § 2 w związku z art. 3941
§ 3 w związku z art. 39821
w związku
z art. 391 § 1 k.p.c.).