Postanowienie SN z 27 czerwca 2013, sygn. III CSK 244/12
Data orzeczenia
27 czerwca 2013
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Anna Owczarek
Tagi
Podstawa prawna
art. 5
kpc
art. 392
kpc
art. 398
kpc
art. 519
kpc
art. 626
kpc
art. 755
kpc
art. 924
kpc
art. 925
kpc
Pokaż pozostałe podstawy prawne (1)
POSTANOWIENIE
Dnia 27 czerwca 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie :
SSN Anna Owczarek (przewodniczący)
SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)
SSN Agnieszka Piotrowska
w sprawie z wniosku Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w O. Z. J.
przy uczestnictwie Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej
im. F. Stefczyka z siedzibą w G. i Z. T.
o wpis ostrzeżenia o przyłączeniu się do egzekucji z nieruchomości, w księdze
wieczystej prowadzonej przez Sąd Rejonowy w O.
nr 45266/9
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 27 czerwca 2013 r.,
skargi kasacyjnej uczestnika Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo-Kredytowej
im. F. Stefczyka z siedzibą w G.
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 11 maja 2012 r.,
odrzuca skargę kasacyjną.
Uzasadnienie
2
Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 17 stycznia 2012 r. utrzymał w
mocy zaskarżony przez Z. T. wpis ostrzeżenia w księdze wieczystej o przyłączeniu
się do toczącego się postępowania egzekucyjnego z nieruchomości w sprawie z
wniosku Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo - Kredytowej im. F. Stefczyka z
siedzibą w G., prowadzonej przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w
O. Z. J. W uzasadnieniu wskazał w szczególności, że referendarz sądowy,
uwzględniając wniosek Komornika, w dniu 22 listopada 2011 r., wpisał w dziale III
księgi wieczystej ostrzeżenie o prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Z. T.
wniosła skargę na tę czynność. Komornik dołączył do wniosku o wpis ostrzeżenia
zawiadomienie o wszczęciu egzekucji i wezwanie do zapłaty długu, które jest
dokumentem urzędowym i może służyć jako podstawa wpisu
wieczystoksięgowego. Dokonany wpis jest zatem prawidłowy i zgodny z art. 924 w
związku z art. 626 § 1 i 2 k.p.c.
Z. T. wniosła apelację od postanowienia Sądu Rejonowego w O. Sąd
Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 11 maja 2012 r. zmienił zaskarżone
postanowienie w ten sposób, że wniosek oddalił, nakazując Sądowi Rejonowemu w
O. wykreślenie wpisu ostrzeżenia w dziale III księgi wieczystej.
Sąd Okręgowy nie podzielił poglądu, że istniały podstawy do wpisu
w księdze wieczystej ostrzeżenia o przyłączeniu się kolejnego wierzyciela do
toczącego się postępowania egzekucyjnego. Powołał się na uchwałę Sądu
Najwyższego z dnia 17 czerwca 2003 r., III CZP 31/03, według której przepisy
o postępowaniu egzekucyjnym nie dają komornikowi ani wierzycielowi uprawnienia
do wniosku o wpis w razie przyłączenia się tegoż wierzyciela do już wszczętej
egzekucji. Jeżeli komornik składa wniosek o wpis, którego przedmiotem jest
ujawnienie ostrzeżenia o wszczęciu postępowania egzekucyjnego (art. 924 k.p.c.),
to nie jest wnioskodawcą w rozumieniu art. 626 § 5 k.p.c. ani nie staje się
uczestnikiem postępowania, bo działa jedynie w imieniu i na rzecz wierzyciela.
Natomiast żaden przepis nie uprawnia wierzyciela do złożenia wniosku o wpis
ostrzeżenia o przyłączeniu się do już wszczętego postępowania egzekucyjnego
(w rozumieniu art. 925 § 1 k.p.c.), a tym samym również komornik nie może tego
uczynić w jego imieniu. Tej treści wniosku nie można utożsamiać z wnioskiem
o wpis ostrzeżenia o wszczęciu postępowania egzekucyjnego. Wpis ostrzeżenia
3
o przyłączeniu się kolejnego wierzyciela jest także zbędny z punktu widzenia
zasadniczych reguł postępowania egzekucyjnego. Z art. 927 k.p.c. wynikają dla
wierzyciela kierującego egzekucję do tej samej nieruchomości dokładnie te same
uprawnienia, które służą wierzycielowi, na wniosek którego wszczęto egzekucję
z nieruchomości. Skutki wpisu ostrzeżenia o wszczęciu egzekucji działają na rzecz
pierwszego wierzyciela i każdego z wierzycieli przyłączających się do egzekucji.
Zbędne byłoby zatem powielanie wpisów.
Wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła
postanowienie Sądu Okręgowego w całości, zarzucając naruszenie przepisów
postępowania, mianowicie art. 927 w związku z art. 924 k.p.c. przez błędną ich
wykładnię i nieprawidłowe przyjęcie, że wierzyciel przyłączający się do egzekucji
nie może żądać wpisu ostrzeżenia o przyłączeniu się do egzekucji z nieruchomości
w księdze wieczystej, bowiem do takiego wierzyciela odnoszą się skutki
poprzedniego wpisu o wszczęciu postępowania egzekucyjnego ujawnionego
z wniosku innego wierzyciela.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W skardze kasacyjnej trafnie podkreślono, że zaskarżone postanowienie
Sądu Okręgowego pozostaje w sprzeczności z uchwałą składu siedmiu sędziów
Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2007 r., III CZP 93/07 (OSNC 2008, nr 7-8,
poz. 68). Rzecz jednak w tym, że skarga kasacyjna od wpisu ostrzeżenia
o wszczęciu egzekucji z nieruchomości jest niedopuszczalna zgodnie z ustalonym
orzecznictwem Sądu Najwyższego. W szczególności w postanowieniu z dnia
18 kwietnia 2007 r., V CZ 27/07 (niepubl.) Sąd Najwyższy podkreślił, że kwestia,
czy przysługuje skarga kasacyjna od postanowienia sądu drugiej instancji
w przedmiocie wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej, nie jest nowym
zagadnieniem w orzecznictwie. Sąd Najwyższy wielokrotnie wypowiadał się już
w tej kwestii po przywróceniu kasacji. W postanowieniu z dnia 7 stycznia 1997 r.,
I CKN 31/96 (OSNC 1997, nr 5, poz. 55) i postanowieniu z dnia 15 stycznia
III CZ 1/97 (OSNC, nr 4, poz. 37) Sąd Najwyższy uznał, że nie jest dopuszczalna
kasacja w sprawie o wpis ostrzeżenia z art. 10 ust. 2 ustawy o księgach
wieczystych i hipotece. Oddalenie apelacji nie kończy bowiem postępowania
4
w sprawie jako całości, czego wymagał art. 392 § 1 k.p.c., lecz prowadzi do
rozstrzygnięcia określonej kwestii wpadkowej wiążącej się z postępowaniem
wieczystoksięgowym, bez zmiany ujawnionych w księdze wieczystej praw
podmiotowych. To stanowisko znalazło wyraz także w późniejszym
niepublikowanym postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 20 października 1997 r.,
I CZ 147/97. W niepublikowanym postanowieniu z dnia 17 czerwca 1997 r., III CKN
7/97 Sąd Najwyższy uznał, że nie jest dopuszczalna kasacja od wpisu w księdze
wieczystej wzmianki, że w stosunku do nieruchomości dłużnika została wszczęta
przez komornika - na wniosek wierzyciela - egzekucja (art. 924 k.p.c.).
Potwierdzeniem tego stanowiska jest teza postanowienia z dnia 18 listopada
1997 r., I CKN 155/97 (OSNC 1998, nr 5, poz. 80), w której Sąd Najwyższy
stwierdził, że kasacja nie przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji
w przedmiocie wpisu (lub wykreślenia wpisu) w księdze wieczystej wszczęcia
egzekucji z nieruchomości, przewidzianego w art. 924 k.p.c. W postanowieniu
z dnia 29 czerwca 2004 r. (OSNC 2005, nr 6, poz. 112) Sąd Najwyższy –
podkreślając, że „istotę sprawy” w postępowaniu wieczystoksięgowym określają
przesłanki materialnoprawne wniosku, taka bowiem postać orzeczeń jest właściwa
rozstrzygnięciu o zasadności żądania wnioskodawcy domagającego się udzielenia
ochrony prawnej przez potwierdzenie jego praw rzeczowych (wpisy w dziale II),
ukonstytuowania ich, jeżeli przepis takiego wpisu wymaga (wpisy w dziale II albo
IV) lub wzmocnienia skuteczności praw osobistych i roszczeń (wpisy w dziale III,
wymienione w art. 16 u.k.w.h. i innych ustawach) - uznał, że rozstrzygnięciem co do
istoty sprawy nie są wpisy ostrzeżeń i wzmianek o charakterze wpadkowym,
zabezpieczające prawidłowy tok postępowania wieczystoksięgowego lub innego
albo zabezpieczające skuteczność ewentualnego orzeczenia (np. ostrzeżenie
przewidziane w art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 1996 r. o zastawie rejestrowym
i rejestrze zastawów, Dz. U. Nr 149, poz. 703, ze zm., i w art. 10 ust. 2 u.k.w.h. albo
przewidziane w art. 924 k.p.c. lub dokonane na podstawie art. 755 k.p.c.).
W świetle przytoczonych orzeczeń należy przyjąć, że w judykaturze Sądu
Najwyższego ugruntował się pogląd, że nie przysługuje skarga kasacyjna od
postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie wpisu (lub wykreślenia)
w księdze wieczystej wszczęcia egzekucji z nieruchomości, przewidzianego w art.
5
924 k.p.c. Wymienione postanowienie nie należy bowiem - w rozumieniu art. 5191
§ 1 k.p.c. - do kategorii postanowień co do istoty sprawy kończących postępowanie
w sprawie. To stanowisko spotkało się także, choć niepowszechnie, z aprobatą
w piśmiennictwie. Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zażalenie
podziela przedstawione stanowisko judykatury.
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986
§ 3
k.p.c. orzekł, jak w sentencji.