sygn. I CNP 33/13 28 marca 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 28 marca 2014, sygn. I CNP 33/13

Data orzeczenia 28 marca 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział I
Przewodniczący SSN Józef Frąckowiak
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt I CNP 33/13
POSTANOWIENIE
Dnia 28 marca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie skargi D. B. i S. B. o stwierdzenie niezgodności
z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K.
z dnia 7 czerwca 2011 r., wydanego w sprawie
z wniosku D. B. i S. B.
przy uczestnictwie R. K.
o rozgraniczenie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 marca 2014 r.,
odrzuca skargę.
2
UZASADNIENIE
Wnioskodawcy D. B. i S. B. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z
prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 czerwca
2011 r.
Sąd Najwyższy, uznając skargę wnioskodawców za niedopuszczalną,
zważył, co następuje. Zgodnie z art. 5192
§ 1 k.p.c. można żądać stwierdzenia
niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia co do istoty sprawy sądu
drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie
stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego postanowienia
w drodze przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Wskazany przepis wyraża m.in. zasadę, że przesłanką dopuszczalności tej skargi
jest rzeczywista niemożność zmiany lub uchylenia kwestionowanego orzeczenia,
co ma miejsce m.in. w sprawie niekasacyjnej. Wykazanie tej przesłanki jest jednym
z istotnych wymagań skargi (art. 4245
§ 1 pkt 5 k.p.c.).
W przedmiotowej sprawie od zaskarżonego postanowienia Sądu
Okręgowego przysługiwał nadzwyczajny środek zaskarżenia w postaci skargi
kasacyjnej, istniała zatem możliwość jego uchylenia lub zmiany. Wnioskodawcy
skorzystali z tej możliwości wnosząc skargę kasacyjną. Ich skarga kasacyjna
została odrzucona przez Sąd Okręgowy z powodu niespełnienia wymagań
określonych w art. 3984
§ 1 pkt 2 k.p.c. Zasadność odrzucenia skargi kasacyjnej
potwierdził Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 17 maja 2012 r.
Skarga z art. 5192
§ 1 k.p.c. nie jest substytutem skargi kasacyjnej. Jeżeli
strona miała obiektywną możliwość skorzystania z instancji kasacyjnej i z tej
możliwości nie skorzystała z przyczyn leżących po jej stronie, to skarga jest
niedopuszczalna (art. 5192
§ 1 k.p.c. w zw. z art. 4248
§ 2 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.).
Następuje to zarówno przy świadomej rezygnacji z wniesienia skargi kasacyjnej, jak
i przy zawinionej przez stronę niemożności skorzystania z tego środka zaskarżenia.
Nie mogą istnieć przywileje procesowe dla strony, która z przyczyn zawinionych
narusza ustawowe zasady postępowania.
3
Odrzucenie skargi kasacyjnej wnioskodawców oznacza, że w sprawie mamy
do czynienia z sytuacją opisaną w art. 4248
§ 2 k.p.c., gdyż zmiana zaskarżonego
orzeczenia była możliwa. Bez znaczenia jest zaś czy strona skorzystała z tej
możliwości, czy też złożyła skargę kasacyjną, która została odrzucona. Odrzucenie
skargi kasacyjnej wnioskodawców wywołało bowiem stan równoznaczny
z niewniesieniem tego środka zaskarżenia w sprawie kasacyjne. W tej sytuacji
istnieją podstawy do odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego orzeczenia (art. 5192
§ 1 k.p.c. w zw. z art. 4248
§ 2 k.p.c. i art. 13
§ 2 k.p.c.).