sygn. II CNP 1/14 2 kwietnia 2014 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 2 kwietnia 2014, sygn. II CNP 1/14

Data orzeczenia 2 kwietnia 2014
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Henryk Pietrzkowski
Tagi
#Sąd Najwyższy #Izba Cywilna #postanowienie SN
Sygn. akt II CNP 1/14
POSTANOWIENIE
Dnia 2 kwietnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Pietrzkowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 2 kwietnia 2014 r.
skargi Koła Łowieckiego "D." w P.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku
Sądu Okręgowego w P.
z dnia 25 listopada 2011 r.,
wydanego w sprawie z powództwa P. S.
przeciwko Kołu Łowieckiemu "D." w P.
o zapłatę,
odrzuca skargę i zasądza od pozwanego Koła Łowieckiego na
rzecz P. S. kwotę 1.817 (jeden tysiąc osiemset siedemnaście) zł
tytułem zwrotu kosztów postępowania skargowego.
UZASADNIENIE
2
Skarga Koła Łowieckiego D. w P. o stwierdzenie niezgodności z prawem
prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 25 listopada 2011 r.
podlegała odrzuceniu z następujących powodów.
Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części
określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki
przewidziane w art. 4245
§ 1 pkt 1–6 k.p.c., powinna zawierać między innymi
uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku,
którego skarga dotyczy (art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.).
Uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez
skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju
i rozmiaru - oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie
i przedstawienie dowodów (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia
11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest przy
tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania
szkody oraz związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego
orzeczenia (postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006,
nr 7-8, poz. 141). Stanowisko przedstawione w tym zakresie w skardze ogranicza
się do stwierdzenia, że wskutek wydania zaskarżonego orzeczenia po stronie
skarżącego zaszła konieczność zapłaty odszkodowania w wysokości znacznie
przekraczającej wysokość rzeczywistej szkody, która została przez pozwanego
w pełni zaspokojona przed wszczęciem procesu. Skarżący nie starał się natomiast
bliżej wyjaśnić, jaki jest rozmiar doznanej przez niego szkody w związku
z wydaniem zaskarżonego orzeczenia ani w jaki sposób dokonał jej kalkulacji,
wskutek czego skarga nie mogła zostać uznana za spełniająca wymóg określony
w art. 4245
§ 1 pkt 4 k.p.c.
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 4248
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy
orzekł jak w sentencji.
Na wniosek przeciwnika skargi zawarty w odpowiedzi na skargę
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia Sąd Najwyższy
orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 98 § 1 i 3 k.p.c., art. 108 § 1
k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., art. 39821
k.p.c. i art. 42412
k.p.c.
3