Postanowienie SA we Wrocławiu z 28 marca 2013 r. w sprawie o zapłatę.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu nadał klauzulę wykonalności co do pkt II ugody zawartej przed tamtejszym Sądem w dniu 18.05.2005 r. w sprawie toczącej się pod sygnaturą I C 993/04 (pkt I postanowienia).

W złożonym zażaleniu od powyższego postanowienia pozwana I. P. wniosła o jego uchylenie i oddalenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności w stosunku do jej osoby gdyż, jak wskazała w dacie zawarcia ugody nie prowadziła działalności gospodarczej co wyklucza prowadzenie egzekucji przeciwko niej.

Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Z treści zarzutu sformułowanego przez pozwaną wynika, iż kwestionuje ona swój obowiązek, jako dłużnika, wynikający z tytułu egzekucyjnego, jakim jest ugoda sądowa zawarta przez powoda i pozwanym w dniu 18.05.2005 r. przed Sądem Okręgowym we Wrocławiu w sprawie o sygnaturze akt I C 993/04. Tymczasem w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności zakres kognicji Sądu opiera się jedynie do badania, czy dokument, któremu ma nadać klauzulę, odpowiada warunkom formalnym tytuł egzekucyjnego oraz czy zawarta okoliczność faktyczna pozwala na ujawnienie w klauzuli wzmianek przewidzianych w art. 788 -794 kpc. Sąd w postepowaniu tym nie może wnikać w kwestii tytułu egzekucyjnego i kwestionować istnienia uprawnienia wierzyciela lub obowiązku dłużnika.

Tym samym osoba wymieniona jako dłużnik w tytule egzekucyjnym – a takowym jest ugoda zawarta przed sądem, wedle unormowania art. 777 § 7 kpc – w zażaleniu na nadanie klauzuli wykonalności nie może podnosić zarzutów merytorycznych, twierdząc, że nie jest dłużnikiem. Zarzuty tego wstępu mogą być podnoszone jedynie w powództwie z art. 840 kpc.

Na marginesie jedynie przypomnieć skarżącej należy, iż wierzytelność objęta ugodą z dnia 18.05.2005 r. w sprawie o sygn.. akt I C 993/04, która toczyła się z udziałem pozwanej, nie jest wierzytelnością powstałą w tej dacie, lecz wynika z ugodowego zakończenia sporu dotyczącego zapłaty z weksla in blanco wystawionego dnia 19 czerwca 2000 r. do umowy leasingu operacyjnego nr (...), której przedmiotem był samochód dostawczy C. (...). Z tych przyczyn, na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397 § 2 kpc orzeczono jak na wstępie.

MW