Wyrok z 22 maja 2025, sygn. III K 12/25

Formularz UWŁ

Sygnatura akt

III K 12/25

Jeżeli został złożony wniosek o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych, wypełnić część 3–8 formularza

USTALENIE FAKTÓW

1.Wyroki wydane wobec skazanego

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny

Data wyroku albo wyroku łącznego

Sygnatura akt sprawy

1.1.1.

Sąd Rejonowy w Białymstoku

21 września 2011r.

XV K 830/11

1.1.2.

Sąd Okręgowy w Białymstoku

1 października 2014 r.

III K 55/13

1.1.3.

Sąd Okręgowy w Białymstoku

19 grudnia 2017 r.

III K 165/17

1.1.4.

Sąd Rejonowy w Wyszkowie

28 grudnia 2023 r.

II K 602/20

1.Inne fakty

1.1.1.  Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.1.1.

Skazanie R. U. wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 21 września 2011 r. sprawie o sygn. akt XV K 830/11 za dwa przestępstwa z art. 288 § 1 k.k, oba popełnione w dniu 8 marca 2009 r. Na podstawie art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. wymierzono mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 3 lata, oddając skazanego w tym okresie pod dozór kuratora.

Akta Sądu Rejonowego w Białymstoku o sygn. XV K 830/11

Odpis wyroku i postanowienia

66-67

1.2.1.2.

Skazanie R. U. wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 1 października 2014 r. w sprawie o sygn. akt III K 55/13 za sześć przestępstw:

1) popełnione w okresie od dnia 30 stycznia 2012 r. do dnia 5 lutego 2012 r. z art. 55 ust 3 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i art. 33 § 1 i 3 k.k. na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych,

2) popełnione w okresie od dnia 28 do 30 stycznia 2012 r. z art. 263 § 2 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

3) popełnione w okresie od nieustalonego dnia w lecie 2011 r. do listopada 2011 r. z art. 58 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k., gdzie na podstawie art. 58 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono karę 2 miesięcy pozbawienia wolności,

4) popełnione nieustalonego dnia w listopadzie lub grudniu 2010 r. z art. 58 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii na karę 1 miesiąca pozbawienia wolności,

5) popełnione w okresie od dnia 26 do dnia 29 stycznia 2012 r. z art. 57 ust 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k, gdzie na podstawie art. 57 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,

6) popełnione w okresie od września 2011 r. do 30 stycznia 2012 r. z art. 58 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii w zw. z art. 12 k.k., gdzie na podstawie art. 58 ust 1 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzono karę 1 miesiąca pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 85 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. orzeczono łączną karę 5 lat pozbawienia wolności i na podstawie art. 62 k.k. orzeczono terapeutyczny system jej wykonania w związku z uzależnieniem od narkotyków. Zaliczono na poczet ww. kary łącznej okres pozbawienia wolności oraz zwolniono od kosztów sądowych.

Akta Sąd Okręgowego w Białymstoku o sygn. III K 55/13

Odpis wyroku

37-60

1.2.1.3.

Skazanie R. U. wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 19 grudnia 2017 r. o sygn. akt III K 165/17. Mocą tego orzeczenia połączono:

1) karę 10 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną jednostkowym wyrokiem Sądu Rejonowego w Białymstoku o sygn. akt XV K 830/11 z jednostkową karą 1 miesiąca pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku o sygn. akt III K 55/13 (pkt 4)

i wymierzono łączną karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Nadto:

2) połączono cztery kary orzeczone wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku o sygn. akt III K 55/13 (poza karą 1 miesiąca pozbawienia wolności opisaną w punkcie 4 -tym tego wyroku) i wymierzono łączną kartę 4 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności.

Na podstawie art. 62 k.k. orzeczono terapeutyczny system jej wykonania w związku z uzależnieniem od narkotyków. Zaliczono na poczet ww. kary łącznej okres pozbawienia wolności oraz zwolniono od kosztów sądowych.

Akta Sądu Okręgowego w Białymstoku o sygn. III K 165/17

Odpis wyroku

61-62

1.2.1.4.

Skazanie R. U. wyrokiem Sądu Rejonowego w Wyszkowie z dnia 28 grudnia 2023 r. sprawie o sygn. akt II K 602/20 za popełnione w dniu 11 czerwca 2013 r. przestępstwo z art. 279 § 1 k.k. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzono grzywnę w wysokości 250 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 złotych, nałożono obowiązek naprawienia szkody i zwolniono od kosztów

Akta Sądu Rejonowego w Wyszkowie o sygn. II K 602/20

Odpisy wyroków

72-74

1.2.1.5.

Wykonanie w całości w dniu 03.04.2022 r. łącznej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Białymstoku o sygn. III K 165/17

Karta Karna

6-8

1.2.1.6.

R. U. przebywa w izolacji od dnia 21.08.2023 r. W stopniu poprawnym przestrzega porządku i dyscypliny. Nie był karany dyscyplinarnie, a kilkukrotnie nagradzany, Nie stwarza problemów natury wychowawczej, nie przejawia zachowań agresywnych. Karę odbywa w systemie zwykłym nie będąc dotychczas zainteresowanym udziałem w programach. Wcześniej deklarował przynależność do podkultury więziennej, lecz po pewnym czasie złożył oświadczenie i zrezygnował z uczestnictwa w podkulturze

Opinia o skazanym i Informacja o pobytach

81-82

1.1.2.  Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

1.2.2.1.

Ocena Dowodów

1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.2.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.2.1.1

Akta Sądu Rejonowego w Białymstoku o sygn. XV K 830/11

Sądowe akta, których rzetelności i treści nie kwestionowano. Brak jakiegokolwiek dowodu osłabiającego zaufanie tak co do treści jak i ich rzetelności. Dodać należy, że potwierdzają one fakt skazania R. U. w danej dacie za dwa przestępstwa popełnione we wskazanym w wyroku dniu.

Odpis wyroku i postanowienia

Odpisy sądowych orzeczeń, których wiarygodności i treści nie kwestionowano. Dokumenty te potwierdzają fakt skazania R. U. w danej dacie za przestępstwo popełnione danego dnia i zarządzenie wykonania pierwotnie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności.

1.2.1.2

Akta Sąd Okręgowego w Białymstoku o sygn. III K 55/13

Sądowe akta, których rzetelności i treści nie kwestionowano. Brak jakiegokolwiek dowodu osłabiającego zaufanie tak co do treści jak i ich rzetelności. Dodać wypada, że potwierdzają one fakt skazania R. U. w danej dacie za sześć przestępstw popełnionych we wskazanym w tym wyroku czasie.

Odpis wyroku

Odpis sądowego orzeczenia, którego wiarygodności i treści nie kwestionowano. Dokument ten potwierdza fakt skazania R. U. w danej dacie za przestępstwa popełnione w danych dniach.

1.2.1.3

Akta Sądu Okręgowego w Białymstoku o sygn. III K 165/17

Sądowe akta, których rzetelności i treści nie kwestionowano. Potwierdzają one fakt wydania wobec R. U. w danej dacie wyroku łącznego, mocą którego połączono wskazane w nim kary pozbawienia wolności. Brak jakiegokolwiek dowodu osłabiającego zaufanie tak co do treści jak i rzetelności tych dokumentów.

Podkreślić należy, że wyrokiem tym orzeczono dwie kary łączne. Pierwsza objęła karę wymierzoną w sprawie Sądu Rejonowego w Białymstoku o sygn. XV K 830/11 i jednostkową karę 1 miesiąca pozbawienia wolności, orzeczoną wyrokiem Sądu Okręgowego w Białymstoku (pkt II 4 ). Druga zaś kara łączna objęła pozostałe jednostkowe kary wymierzone ww. jednostkowym wyrokiem Sądu Okręgowego o sygn. III K 55/13.

Odpis wyroku

Odpis sądowego orzeczenia, którego wiarygodności i treści nie kwestionowano. Dokument ten potwierdza fakt połączenia wyrokiem łącznym o sygn. III K 165/17 wskazanych w nim kar.

1.2.1.4

Akta Sądu Rejonowego w Wyszkowie o sygn. II K 602/20

Sądowe akta, których rzetelności i treści nie kwestionowano. Brak jakiegokolwiek dowodu osłabiającego zaufanie tak co do treści jak i ich rzetelności. Dodać należy, że potwierdzają one fakt skazania R. U. w danej dacie za popełnione we wskazanym w wyroku dniu przestępstwo.

Odpisy wyroków

Odpisy sądowych orzeczeń, których wiarygodności i treści nie kwestionowano. Dokumenty te potwierdzają fakt skazania R. U. w danej dacie za popełnione wskazanego dnia przestępstwo

1.2.1.5

Karta Karna

Sądowy dokument, którego rzetelności i treści nie kwestionowano. zawiera informacje o skazaniach i odbytych przez R. U. karach.

1.2.1.6

Opinia o skazanym i Informacja o pobytach

Sądowe dokumenty, których rzetelności i treści nie kwestionowano. Ujawniają one sytuację osobistą i majątkową skazanego jak też sposób jego zachowania w izolacji.

1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.2.1 albo 1.2.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

PODSTAWa KARY ŁĄCZNEJ

Lp.

Sąd, który wydał wyrok albo wyrok łączny, data wydania wyroku albo wyroku łącznego i sygnatura akt sprawy

Kary lub środki karne podlegające łączeniu

3.1.1.

Sąd Okręgowy w Białymstoku, wyrok z 1 października 2014 r. sygn. III K 55/13

1) kara 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz 200 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych,

2) kara 8 miesięcy pozbawienia wolności,

3) kara 2 miesięcy pozbawienia wolności,

5) kara 8 miesięcy pozbawienia wolności,

6) kara 1 miesiąca pozbawienia wolności.

3.1.2.

Sąd Rejonowy w Wyszkowie, wyrok z 28 grudnia 2023 r. sygn. II K 602/20

kara 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i 250 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych

Zwięźle o powodach połączenia kar lub środków karnych z wyjaśnieniem podstawy prawnej

Na wstępie rozważań wskazać należy, że wobec R. U. wydano trzy jednostkowe wyroki skazujące za pozostające ze sobą w realnym zbiegu przestępstwa, za które wymierzono tego samego rodzaju kary jednostkowe. Okoliczność ta uzasadnia wydanie wobec jego osoby wyroku łącznego. Nadto przypomnieć wypada, że taki wyrok już wcześniej został wydany wobec skazanego (III K 165/17). Bezpośrednią zaś przyczyną poza ww. realnym zbiegiem przestępstw, który zainicjował wydanie pierwszego wyroku łącznego, było skazanie R. U. kolejnym wyrokiem jednostkowym tj. przez Sąd Rejonowy w Wyszkowie sygn. akt II K 602/20 mocą którego wymierzono kare pozbawienia wolności jak i karę grzywny, co uzasadnia ich połączenie z tego samego rodzaju karami wymierzonymi wcześniej.

Przechodząc do meritum należy stwierdzić, że z racji daty wydania ostatniego wyroku jednostkowego Sąd nie tylko ponownie rozważył konkurujące ze sobą, odnoszące się do instytucji kary łącznej stany prawne kodeksu karnego, obowiązujące przed i po 01.07.2015 r, lecz także aktualnie obowiązujący czyli od dnia 24.06.2020 r.

Przypomnienia bowiem wymaga, że zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2015.396) - która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 r. - przepisów rozdziału IX Kodeksu karnego w brzmieniu nadanym tą ustawą nie stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie ustawy, chyba, że zachodzi potrzeba orzeczenia kary łącznej w związku z prawomocnym skazaniem po dniu wejścia w życie ustawy. W niniejszej sprawie ostatnie skazanie (II K 602/20) nastąpiło w dniu 28.12.2023 r, a zatem nie tylko po ww. dacie, ale jak wyżej wskazano po wejściu w życie nowelizacji wprowadzonej mocą art. 38 ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 (Dz. U. z 2020 r. poz. 1086 z późn. zm. - dalej w skrócie tarcza 4.0). Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 81 ustawy - tarcza 4.0 przepisy dotyczące łączenia kar i środków karnych w brzmieniu dotychczasowym (tj. obowiązującym do 24 czerwca 2020 r.), stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do kar prawomocnie orzeczonych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Powyższe, w kontekście ww. daty wydania ostatniego wyroku skazującego uprawniało do oceny wszystkich stanów prawnych uchwalonej w 1997 r. ustawy Kodeks Karny przez pryzmat dyspozycji art. 4 § 1 k.k. Przypomnieć również należy, iż ustawą względniejszą dla skazanego jest ta, której wybór opiera się na ocenie całokształtu konsekwencji wynikających dla niego z kolejnego zastosowania wchodzących w grę ustaw. Warunkiem dokonania wyboru spełniającego te wymogi jest przeprowadzenie przez sąd orzekający swoistego testu polegającego na podjęciu rozstrzygnięcia w sprawie, odrębnie na podstawie jednej i drugiej ustawy, a następnie na porównaniu obu rezultatów według kryterium korzystności dla oskarżonego (tak: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13.05.2008 r., V KK 15/08, LEX nr 398529; uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12.03.1996 r., I KZP 2/96, publ. w OSNKW 1996/3-4/16). Analiza poszczególnych skazań R. U. nie pozostawia wątpliwości, iż najkorzystniejszym będzie zastosowanie ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 30.06.2015 r. Wskazać należy, że przepisy donoszące się do kary łącznej w kształcie określonym przez ustawę tarcza 4.0 przywróciły de facto model orzekania o karze łącznej, wedle zasady chronologii orzeczeń, która obowiązywała w polskim systemie prawnym do dnia 30 czerwca 2015 r. Z tą jednakże istotną różnicą, że w przeciwieństwie do wcześniejszych zrezygnowały z możliwości zastosowania zasady pełnej absorpcji skoro dolną granicą kary łącznej jest kara wymierzona powyżej najsurowszej kary jednostkowej. Z kolei fakt wykonania w dniu 22.10.2022 r. łącznej kary 10 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Białymstoku o sygn. III K 165/17 spowodował, że zgodnie z treścią art. 85 k.k. w brzmieniu obowiązującym w okresie od 01.07.2015 - 24.06.2020 r. nie było możliwości jej połączenia z pozostałymi karami gdyż w tym okresie podstawowym warunkiem łączenia było, by dane kary podlegały wykonaniu co jak wskazano nie ma miejsca. Dlatego też Sąd zgodnie z treścią art. 4 § 1 k.k. zastosował stan prawny obowiązujący w czasie czynów tj. do 30.60.2015 r.

WYMIAR KARY

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy wymiarze kary łącznej

Przechodząc do analizy okoliczności wpływających na wysokość orzeczonych kar łącznych podnieść należy, iż Sąd nie brał pod uwagę okoliczności przyjętych za podstawę wymiaru kar za poszczególne przestępstwa - stopnia społecznej szkodliwości poszczególnych czynów, jak również ówczesnego stopnia winy skazanego, gdyż te zostały już wzięte pod uwagę przy wymiarze poszczególnych kar za czyny jednostkowe podlegające łączeniu. Wymierzając karę łączną Sąd uwzględnił w pierwszej kolejności, iż łączna kara pozbawienia wolności oscylowała w zakresie od 4 lat i 6 miesięcy jako że kara taka jest najwyższą karą jednostkową wymierzoną skazanemu do 8 lat i 7 miesięcy pozbawienia wolności, co stanowi ich sumę. Wskazać należy, że w tym stanie prawnym rozstrzygnięcie Sąd mógł oprzeć na jednej z trzech zasad – absorpcji, a więc pochłonięcia reszty kar przez karę najsurowszą; kumulacji, czyli zsumowania poszczególnych kar jednostkowych oraz asperacji, która jest zasadą mieszaną. Zastosowanie zasady absorpcji wiąże się z wymierzeniem kary najbardziej korzystnej dla skazanego, bowiem wymierza się w takim przypadku najsurowszą karę wymierzoną za jednostkowe przestępstwo, a reszta kar zostaje przez nią pochłonięta. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się, że oparcie wymiaru kary łącznej na zasadzie absorpcji, podobnie zresztą jak kumulacji, jako zasadzie skrajnej, traktować należy jako rozwiązanie stosowane wyjątkowo. Natomiast priorytetową zasadą wymiaru kary łącznej powinna być zasada asperacji (tak: A. Marek: Komentarz, Kodeks karny, Warszawa 2004 rok s. 293; wyrok SN z 02.12.1975 r. Rw 628/75, OSNKW 1976/2/33). W szczególności zasada absorpcji przy wymierzaniu kary łącznej może być zastosowana, gdy pomiędzy poszczególnymi przestępstwami zachodzi bliski związek przedmiotowy i podmiotowy, a przesłanka prognostyczna pozwala na stwierdzenie, że kara łączna w wysokości najwyższej z wymierzonych kar jednostkowych jest wystarczającą oceną zachowania się sprawcy. Przy ustalaniu wysokości kary łącznej znaczenie mają elementy składające się na związek przedmiotowy i podmiotowy zbiegających się realnie przestępstw. Im związek ten jest ściślejszy, tym bardziej przeważa absorbowanie poszczególnych kar, im luźniejszy - ich kumulacja, to jest sumowanie. Należy zwrócić uwagę, że związek przedmiotowy zbiegających się realnie przestępstw ocenia się według tożsamości lub podobieństwa dóbr naruszonych poszczególnymi przestępstwami oraz na podstawie zwartości czasowej i miejscowej ich popełnienia. Związek podmiotowy rozumie się jako podobieństwo rodzaju winy i zamiarów (tak: wyrok SA w Krakowie z 14.03.2007 r. sygn. II AKa 44/07, KZS 2007/4/27). Podkreślić zatem należy, iż to właśnie charakter więzi zachodzących między pozostającymi w realnym zbiegu przestępstwami, objawiającej się bliskością czasową, ale i popełnieniem czynów powiązanych ze sobą wspólnym zamiarem, czy ciągiem działań sprawcy sprawia, że przy tego typu sytuacjach zaciera się indywidualny charakter poszczególnych przestępstw, a ponownej oceny wymaga całe zjawisko, na które złożyły się wszystkie przypisane czyny. Taka sytuacja może doprowadzić do zastosowania zasady pełnej absorpcji. Jednakże, zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą tego rodzaju okoliczności. Zauważyć bowiem należy, iż popełnione przez R. U. przestępstwa atakowały różne dobra prawne. Wyrok którego kary podlegały łączeniu (III K 55/13) dotyczył przestępstw z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, w tym popełnionych w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Z kolei ostatni wyrok skazał R. U. za przestępstwo przeciwko mieniu, choć również popełnionego w ww. celu. Nadto nie sposób mówić o zwartości czasowej tych czynów skoro zostały one popełnione w okresie od listopada 2011 r. do 11 czerwca 2013 r. Na wymiar kary łącznej istotny wpływ miał również proces resocjalizacji skazanego. Z opinii penitencjarnej R. U. zaś wynika, iż jego zachowanie w warunkach izolacji można określić jedynie jako poprawne. Nie został on ukarany dyscyplinarnie i parokrotnie nagradzany. Nie stwarza problemów natury wychowawczej. Zrezygnował z przynależności do podkultury więziennej i nie przejawia zachowań agresywnych. Wypowiada się też krytycznie o popełnionych przestępstwach. Jednakże karę odbywa w systemie zwykłym. Powyższe okoliczności klarownie ukazują, że jego proces resocjalizacji jest dopiero na początkowym etapie. Biorąc pod uwagę wszystkie opisane wyżej okoliczności, jak też względy prewencji indywidualnej i generalnej, zasady racjonalności wymiaru kary i zasady humanitaryzmu stosowania kar i środków karnych zasadnym jest wymierzenie łącznej kary pozbawienia wolności w wysokości 7 lat.

Z kolei określając wysokość łącznej kary grzywny wskazać należy, że możliwym było jej wymierzenie w zakresie od 250 stawek dziennych do 450 stawek dziennych. Powyższe okoliczności przemawiają za ukształtowaniem tej kary łącznej w wysokości 420 stawek dziennych. Sąd określił kwotę jednej stawki na 20 zł uznając, że ta jej wysokość (wskazana w ostatnim wyroku jednostkowym) prawidłowo odzwierciedla sytuacją majątkową i możliwości zarobkowe R. U..

Wymiar Środka karnego

Przytoczyć okoliczności, które sąd uwzględnił przy łącznym wymiarze środka karnego

Inne ROZSTRZYGNIĘCIA Zawarte w WYROKU łĄCZNym

Zwięźle o powodach uzasadniających inne rozstrzygnięcia z wyroku łącznego, w tym umorzenie postępowania, zaliczenie okresów na poczet kary łącznej

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

III.

W pozostałym zakresie wyroki, mocą których wymierzono podlegające łączeniu kary pozostawiono do odrębnego wykonania.

IV.

Na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Sąd umorzył postepowanie w zakresie połączenia orzeczonej w punkcie I - szym (XV K 830/11) kary 10 miesięcy pozbawienia wolności i opisanej punkcie II - gim podpunkt „4” (III K 55/13) kary 1 miesiąca pozbawienia wolności. Z uwagi na fakt, że rozstrzygnięcie w tym zakresie zostało wydane w sprawie o sygn. III K 165/17.

V.

Na podstawie art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności zaliczono okresy odbytych kar pozbawienia wolności ze spraw podlegających łączeniu: o sygn. III K 55/13 Sądu Okręgowego w Białymstoku okres od dnia 5 lutego 2012 r. do dnia 19 czerwca 2012 r. i od dnia 21 września 2017 r. do dnia 3 kwietnia 2022 r. oraz o sygn. II K 602/20 Sądu Rejonowego w Wyszkowie od dnia 19 lipca 2024 r. do dnia 22 maja 2025 r. Jak również na poczet orzeczonej łącznej kary grzywny zaliczono wykonanie jednostkowej kary grzywny orzeczonej przez Sąd rejonowy w Wyszkowie w wysokości 250 stawek dziennych.

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

IV i VI.

W zakresie, w którym umorzono postępowanie na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami procesu obciążono Skarb Państwa, zaś w części skazującej na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. Sąd zwolnił R. U. od ich ponoszenia mając na uwadze fakt wymierzenia wieloletniej kary pozbawienia wolności i jego sytuację majątkową.

PODPIS