Wyrok z 18 maja 2026, sygn. II AKa 2/26

Przewodniczący

SSA Jerzy Szczurewski (spr.)

Sędziowie

SSA Halina Czaban

SSA Jacek Dunikowski

Protokolant

Marek Bychowski

Formularz UK 2

Sygnatura akt

II AKa 2/26

Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

3

1.  CZĘŚĆ WSTĘPNA

1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji

Wyrok Sądu Okręgowego w Suwałkach z 14 października 2025 r. sygn. akt II K 54/25

1.2. Podmiot wnoszący apelację

☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☒ oskarżyciel posiłkowy

☐ oskarżyciel prywatny

☒ obrońca

☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego

☐ inny

1.3. Granice zaskarżenia

1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia

☒ na korzyść

☐ na niekorzyść

☐ w całości

☒ w części

☒co do winy

☒co do kary

☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia

1.3.2. Podniesione zarzuty

Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji

☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu

☒art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu

☒art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia

☒art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia

☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka

☐art. 439 k.p.k.

☐brak zarzutów

1.4. Wnioski

☒uchylenie

☒zmiana

2.  Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy

2.1. Ustalenie faktów

2.1.1. Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi

Dowód

Numer karty

2.2. Ocena dowodów

2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 2.1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

3.  STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków

Lp.

Zarzut

Obrońca oskarżonego zarzuciła:

I. W zakresie czynu z pkt III wyroku, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku obrazę przepisów postępowania, tj.: • art. 7 w zw. z art. 2 § 1 pkt 1 i art. 4 k.p.k. poprzez dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego poprzez nieobiektywne uznanie przez Sąd, że:

a) zeznania świadków F. F., L. K., X. I. oraz oskarżyciela posiłkowego X. L. (1) zasługują na przyznanie im waloru wiarygodności w całości oraz utwierdzają w przekonaniu, że wersja wydarzeń przedstawiona przez pokrzywdzonego w zakresie posługiwania się przez oskarżonego nożem była zgodna z prawdą, w sytuacji gdy osoby zeznające w sprawie nie były bezpośrednimi świadkami posiadania czy używania noża przez oskarżonego, nadto treść ich zeznań wskazuje na liczne nieścisłości, brak spójności z zeznaniami pokrzywdzonego, a zeznania matki pokrzywdzonego pozostają pozbawione obiektywizmu i tym samym niewiarygodne w niniejszej sprawie,

b) pokrzywdzony X. L. (3) nie miał interesu prawnego, aby mówić nieprawdę i by obciążać niesłusznie oskarżonego, w sytuacji gdy mając na uwadze m.in. młody wiek pokrzywdzonego, jego udział w postępowaniach karnych w sprawach nieletnich, w tym w przestępstwie rozboju, a także chęć zemsty na oskarżonym nie można przyjąć powyższego za zasadne,

c) wyjaśnienia oskarżonego w zakresie braku posiadania i posługiwania się nożem wobec pokrzywdzonego pozostają niewiarygodne, w sytuacji gdy okoliczności te korespondują ze ustaleniami wynikającymi ze zgromadzonego materiału dowodowego,

d) zgromadzony materiał dowodowy pozwala na zakwalifikowanie czynu popełnionego przez oskarżonego z art. 280 § 2 k.k., w sytuacji gdy wyjaśnienia oskarżonego, brak dowodów wskazujących na użycie przez oskarżonego noża, w tym częściowo zeznania świadków wskazują, że zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. (rozbój typu podstawowego),

• art. 2 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 3 k.p.k. w zw. z art. 185a § 1 k.p.k. poprzez wydanie przez Sąd postanowienia o oddaleniu wniosku dowodowego obrońcy dot. zwrócenia się do Sądu Rejonowego (...) o nadesłanie akt sprawy (...) oraz z zapytaniem do innych postępowań karnych w sprawach nieletnich, w których pokrzywdzony brał udział, na okoliczność wykazania braku wiarygodności pokrzywdzonego co do zeznań złożonych w niniejszym postępowaniu, braku wiarygodności zeznań matki pokrzywdzonego, uczestnictwa przez pokrzywdzonego w przestępstwie rozboju, w tym świadomości pokrzywdzonego co odpowiedzialności karnej przestępstwa rozboju z użyciem niebezpiecznego narzędzia, naruszania przez pokrzywdzonego porządku prawnego,

II. mającą wpływ na treść wyroku obrazę przepisów prawa materialnego, tj. art. 46 § 1 k.k. poprzez orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku zapłaty na rzecz pokrzywdzonego X. L. (1) kwoty 10.000 zł. tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, w sytuacji gdy kwota ta pozostaje nieadekwatna do okoliczności czynu popełnionego przez oskarżonego, w tym rozmiaru krzywd doznanych przez pokrzywdzonego w związku z tym czynem,

III. w zakresie czynu z pkt I, II oraz z ostrożności procesowej w zakresie czynu z pkt. III zaskarżonego wyroku - zarzuciła Sądowi I instancji rażącą niewspółmierność orzeczonej kary wobec oskarżonego w stosunku do stopnia winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości zarzucanych jego osobie czynów polegającą na wymierzeniu jego osobie kary jednostkowej za czyn z pkt. I w wymiarze 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, kary jednostkowej za czyn z pkt. II w wymiarze 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności oraz kary jednostkowej za czyn z pkt. III w wymiarze 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, w tym orzeczenie kary łącznej w wymiarze 3 (trzech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, podczas gdy oskarżony przyznał się do popełnienia czynu z pkt. I i II oraz częściowo co do czynu z pkt. III, wyraził skruchę, dokonał naprawienia szkody na rzecz (...) S.A., a społeczna szkodliwość zarzucanego jego osobie czynu z pkt. II oraz wartość szkody była nieznaczna, co daje podstawy do stwierdzenia, że wymierzenie oskarżonemu kar w niższym wymiarze spełni, przy jednoczesnym orzeczeniu systemu terapeutycznego wykonania kary spełni cele społecznego oddziaływania oraz zadania represyjno-wychowawcze wobec oskarżonego,

IV. naruszenie § 17 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 18 ust. 2 pkt 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 11 maja 2021 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu poprzez przyznanie na rzecz obrońcy 1.771, 20 zł. brutto, w sytuacji gdy stawka za reprezentowanie oskarżonego w postępowaniu przygotowawczym (śledztwo) oraz sądowym, w tym w zakresie podwyższenia stawki za stawiennictwo na drugiej rozprawie uzasadnia, na podstawie w/w Rozporządzenia przyznanie kosztów obrony w wysokości 2.502 zł. brutto.

Prokurator zarzucił:

1. rażącą niewspółmierność (łagodność) kary 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej za czyn z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 57a § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., podczas gdy należyta ocena wszystkich okoliczności wpływających na wymiar kary, takich jak wielokrotna wcześniejsza karalność oskarżonego, działanie w warunkach powrotu do przestępstwa tj. recydywy specjalnej podstawowej, popełnienie przestępstwa z daleko idącą pogardą dla porządku prawnego, przestępstwa o charakterze chuligańskim, polegającego na umyślnym publicznym niszczeniu bez powodu, dla zabawy wspólnie i w porozumieniu z inną osobą budynku nastawni (...) w N., okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, a także wysoki stopień szkodliwości społecznej czynu, przejawiający się w zaatakowaniu elewacji budynku (...) w N. wieszakami metalowymi ES do podwieszanych sufitów oraz kamieniami, w następstwie czego doszło do jej uszkodzenia oraz wybicia szyby na pierwszym piętrze tego budynku, przemawiają za orzeczeniem wobec niego za ten czyn kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

2. rażącą niewspółmierność (łagodność) kary 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej za czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., podczas gdy należyta ocena wszystkich okoliczności wpływających na wymiar kary. takich jak wielokrotna wcześniejsza karalność oskarżonego, działanie w warunkach recydywy specjalnej podstawowej, popełnienie przestępstwa z daleko idącą pogardą dla porządku prawnego, popełnienie przestępstwa polegającego na zaborze w celu przywłaszczenia niezabezpieczonego wózka dziecięcego, a także stosunkowo wysoki stopień szkodliwości społecznej czynu, przejawiający się w zaatakowaniu mienia innej osoby o wartości majątkowej 2 000 zł stanowiącego wózek dziecięcy, a więc mienia osoby znajdującej się w szczególnej sytuacji życiowej wymagającej szczególnego wsparcia, przemawiają za orzeczeniem wobec niego za ten czyn kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

3. rażącą niewspółmierność (łagodność) kary 3 (trzech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej za czyn z art. 280 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. podczas gdy należyta ocena wszystkich okoliczności wpływających na wymiar kary, takich jak wielokrotna wcześniejsza karalność oskarżonego, działanie w warunkach recydywy, popełnienie przestępstwa z daleko idącą pogardą dla porządku prawnego, polegającego na rozboju na osobie małoletniej (...) letnim X. L. (1) poprzez skierowanie groźby użycia przemocy oraz posługując się niebezpiecznym narzędziem w postaci noża na osobie i mieniu X. L. (1), w ten sposób, że oskarżony przyłożył nóż w okolice jego szyi oraz wypowiadał groźby użycia tego noża do uszkodzenia ciała pokrzywdzonego, okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, a także bardzo wysoki stopień szkodliwości społecznej czynu, przejawiający się w zaatakowaniu osoby małoletniej, w następstwie czego doszło do jej zastraszenia i zadania jej krzywdy psychicznej, co z uwagi na młody wiek ofiary przemawia za orzeczeniem wobec oskarżonego za ten czyn kary pozbawienia wolności w wymiarze co najmniej 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności;

4. rażącą niewspółmierność (łagodność) kary łącznej 3 (trzech) lat i 10 (dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej na podstawie art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 62 k.k. podczas gdy należyta ocena wszystkich okoliczności wpływających na wymiar kary łącznej, takich jak działanie w warunkach recydywy, wielokrotna wcześniejsza karalność oskarżonego, popełnienie przestępstw przeciwko mieniu oraz przestępstwa rozboju kwalifikowanego z użyciem noża z pogardą dla porządku prawnego a także wysoki stopień szkodliwości społecznej czynów, brak łączności czasowej popełnionych przestępstw, atakowanie dóbr materialnych a także życia i zdrowia różnych osób przemawiają za orzeczeniem wobec oskarżonego kary łącznej w wymiarze co najmniej 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności;

Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej zarzucił:

1. Niewspółmierność orzeczonej kary pozbawienia wolności w wymiarze wymierzonej kary za czyn III wyroku i kary łącznej, określonej w pkt. IV wyroku i zadośćuczynienia za doznaną krzywdę przez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy, a w szczególności młodego wieku oskarżonego, jego uprzedniej karalności oraz charakteru popełnionego czynu, a także wydanie łagodne uwzględnienie zasad prewencji generalnej i szczególnej oraz nieuwzględnienie negatywnych konsekwencji popełnionego na szkodę pokrzywdzonego czynu, co doprowadziło do wymierzenia oskarżonemu wydatnie zbyt łagodnej kary jednostkowej jak i łącznej pozbawienia wolności.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☐ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny

Zgodnie z art. 457 § 2 k.p.k., jeżeli sąd zmienia lub utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został złożony przez obrońcę oskarżonego i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej. W związku z tym niniejsze uzasadnienie, zgodnie z art. 423 § 1a k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 zd. 2 k.p.k., ogranicza się wyłącznie do tych zarzutów apelacyjnych, które poruszają wskazane apelacje. I właśnie apelacja obrońcy oskarżonego, jak też apelacja prokuratora i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej jako bezzasadne w stopniu oczywistym nie zostały uwzględnione. Na wstępie jednak kilka słów natury ogólnej.

Po pierwsze. Sąd I instancji z niezwykłą starannością przeprowadził postępowanie dowodowe i równie skrupulatnie odniósł się do wszystkich, ale to, wbrew procesowym zarzutom apelacyjnym, wszystkich kwestii wymagających oceny i rozstrzygnięcia. W szczególności w sposób wnikliwy przeanalizował i właściwie ocenił dowody, które legły u podstaw przypisania oskarżonemu winy w popełnieniu wszystkich czynów i nie podzielenia argumentacji obrońcy oskarżonego co do sposobu, okoliczności i motywacji działania oskarżonego jak też wnikliwego zbadania okoliczności dokonania rozboju kwalifikowanego. Koncentrując się na czynie zarzuconym i przypisanym w pkt. III mowa tu o niezwykle skrupulatnej, rozłożonej wręcz na czynniki pierwsze, analizie wyjaśnień oskarżonego, równie skrupulatnej i drobiazgowej analizie zeznań słuchanego w sprawie pokrzywdzonego, jego matki oraz świadków wprawdzie nie naocznych lecz obecnych w miejscu zdarzenia L. K. i X. I..

Po drugie. Wskazany wyżej materiał dowodowy omówiony, co jeszcze raz należy podkreślić, niezwykle skrupulatnie i drobiazgowo, wręcz benedyktyńsko, okazał się druzgocący. To stwierdzenie odnosi się przede wszystkim do oceny osobowego materiału dowodowego, a więc drobiazgowej analizy wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań pokrzywdzonego, jego matki i wskazanych wyżej świadków i ich wzajemnego zestawienia. Ostateczna ocena i jej prawidłowość jest oczywistą oczywistością, a materiał dowodowy w tym przedmiocie jest, jak wskazano już wyżej, druzgocący i w tym wypadku znalazł odbicie w wartości zarzutów apelacyjnych. Nie są one oczywiście dotknięte brakami merytorycznymi lecz całkowicie wytrąciły skarżącej argumenty, które dawałyby możliwość ich podzielenia w najdrobniejszym zakresie. Dotyczy to już ich polemicznej konstrukcji. Generalnie zarzuty procesowe wskazują na nieprawidłowość rozumowania sądu i w konsekwencji nieobiektywne uznanie wiarygodności zeznań pokrzywdzonego i wskazanych świadków z jednoczesną dyskwalifikacją wyjaśnień oskarżonego, podczas gdy wszystkie, ale to wszystkie wymienione w tych zarzutach fakty i okoliczności, w tym te dotyczące użycia przez oskarżonego noża, zostały skrupulatnie i dogłębnie omówione w pisemnych motywach wyroku, o czym niżej. Tu Sąd Apelacyjny jednoznacznie wskaże, że skrupulatne, drobiazgowe i wyczerpujące przeprowadzenie postępowania dowodowego doprowadziło do prawidłowo ustalonego i wolnego od jakichkolwiek błędów stanu faktycznego, a w konsekwencji perfekcyjnie dokonana logiczna, wielowątkowa i praktycznie kompletna jego ocena okazała się nie do wzruszenia. Mowa oczywiście o materiale dowodowym dotyczącym przestępstwa rozboju. W związku z tym zdawkowe jej przytaczanie czy też wskazanie najważniejszych elementów byłoby niewystarczające i tę analizę jako całość by „okaleczyło”. Dlatego też w tym miejscu Sąd Apelacyjny w sposób jednoznaczny i stanowczy podsumuje stwierdzeniem, iż analizę tą przyjmuje w całości jako swoją i prawidłowość zawartej w niej oceny uznaje za oczywistą oczywistość. Poza sporem pozostaje, iż uzasadnienie wyroku co do wyczerpania przez oskarżonego znamion czynu z art. 280 § 2 kk jest jasne, przejrzyste i drobiazgowe, ale jednocześnie logicznie usystematyzowane i analityczne.

W tym miejscu warto też dokonać analizy zarzutu I.2. apelacji obrońcy oskarżonego mowa tu o naruszeniu przepisów art. 2 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170 § 3 k.p.k. w zw. z art. 185a § 1 k.p.k. polegającą na oddaleniu wniosku dowodowego obrońcy oskarżonego o zwrócenie się do(...) o nadesłanie akt sprawy (...) Nie ma tu zarzuconej obrazy wskazanych przepisów procesowych, a złożony przez obrońcę oskarżonego wniosek w tym przedmiocie Sąd I instancji na rozprawie zasadnie oddalił. Oddalając wniosek dowodowy wskazał w postanowieniu podstawę prawną odnoszącą się do wniosku, która wskazywała na konkretną przyczynę jego oddalenia. Sprecyzował przy tym przyczyny oddalenia. Uzasadnienie powyższej decyzji umożliwiło odwoławczą kontrolę prawidłowości uznania tego wniosku dowodowego za bezzasadny i jednocześnie potwierdziło słuszność takiego rozwiązania. Zresztą przedmiotowy wniosek dowodowy został, ponowiony na rozprawie apelacyjnej oraz praktycznie powtórzony w apelacji w formie zarzutu. Sąd Apelacyjny procedował w zakresie wniosku, a tu na potrzeby oceny już jako zarzutu apelacyjnego w pełni zgodzi się z oceną Sądu Okręgowego i wskaże, iż okoliczność ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.

Przechodząc do szczegółowej analizy zarzutów procesowych I.1.a-d. Sąd Apelacyjny wskazuje, iż żadną miarą nie można ich podzielić i uznać by Sąd Okręgowy obraził przepis art. 7 k.p.k., art. 2 § 1 pkt 1 k.p.k. i art. 4 k.p.k. Wbrew twierdzeniom skarżącej Sąd Okręgowy dokonał swobodnej i dogłębnej, zgodnej z zasadami prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy, doświadczenia życiowego i zawodowego oceny dowodów. Zaprezentowana w zarzucie apelacji obrońcy ocena działania oskarżonego jest oceną li tylko skarżącej. Przytoczone argumenty są powieleniem twierdzeń oskarżonego, iż nie użył noża i są konsekwencją przyjętej przez niego linii obrony. Tymczasem Sąd Okręgowy zarówno wyjaśnienia oskarżonego jak i zeznania pokrzywdzonego oraz jego matki i L. K. bardzo skrupulatnie przeprowadził, a następnie poddał niezwykle skrupulatnej i drobiazgowej analizie. W wypadku wszystkich słuchanych analiza obejmowała oczywiście przebieg i okoliczności przebiegu zdarzenia w tym i użycie noża. Analiza zeznań pokrzywdzonego w zestawieniu z zeznaniami matki i L. K. koncentrowała się na ustaleniu, iż pokrzywdzony praktycznie po uwolnieniu się od oskarżonego powiedział L. K., iż oskarżony użył wobec niego noża, a matce opowiedział o tym bezpośrednio po powrocie do domu.

Sąd Apelacyjny kategorycznie i stanowczo nie podziela zarzutów II i III apelacji obrońcy oskarżonego, a więc wygórowanej kwoty zasądzonego zadośćuczynienia jak też rażącej surowości orzeczonych kar jednostkowych pozbawienia wolności wymierzonych za czyny z pkt. I, II, III oraz kary łącznej 3 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności. Argumentacja tu przytoczona jest jednocześnie odpowiedzią na zarzuty apelacji prokuratora i pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej skarżących rażącą łagodność orzeczonych kar jednostkowych i łącznej pozbawienia wolności. Tu przede wszystkim należy mieć na uwadze szczegółowo wyżej analizowane działanie oskarżonego. Nadto, co stwierdzić należy z całą mocą, czyny przypisane oskarżonemu charakteryzują się bez wątpienia wysokim stopniem społecznej szkodliwości, którego dowodzą ich ilość i analizowane wyżej okoliczności i sposób działania. Wbrew stanowisku skarżącej uwzględniają okoliczności łagodzące podnoszone w zarzutach. Sąd Okręgowy uzasadniając wymiar orzeczonych kar w tym i za czyn przypisany oskarżonemu w pkt. III jak też orzeczoną karę łączną wyszczególnił na stronach 16-18 pisemnych motywów wyroku wszystkie wzięte pod uwagę elementy mające wpływ na wymiar tych kar. Elementy te, jako szczegółowo przeanalizowane w uzasadnieniu wyroku, a wymienione w zarzutach wywiedzionych apelacji nie wymagają więc, jako że nie wskazują nowych nieanalizowanych okoliczności, bardziej szczegółowej argumentacji. Podobnie rzecz się ma z orzeczonym w pkt. VII wyroku zadośćuczynieniem. Co do tej kwestii argumentację zaprezentował na stronie 19 pisemnego uzasadnienia i wobec braku w zarzucie apelacji pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej nowych okoliczności, uznać ją należy za kompletną. Tak więc w ocenie Sądu Apelacyjnego orzeczone wobec oskarżonego kary jednostkowe pozbawienia wolności oraz kara łączna są współmierne do stopnia jego winy i społecznej szkodliwości dowiedzionych mu przestępstw, są więc karami sprawiedliwymi, które należycie realizują cele zapobiegawczo - wychowawcze, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Z kolei przyznana pokrzywdzonemu „odpowiednia” kwota zadośćuczynienia jest adekwatna do okoliczności czynu, a więc czasu trwania przestępstwa i poprzestania na groźbach, co pozwoliło uznać psychiczne skutki przestępstwa za umiarkowane.

Natomiast podzielić należało zarzut IV apelacji obrońcy oskarżonego i zasądzić od Skarbu Państwa należne koszty obrony udzielonej I. I. w śledztwie.

Wniosek

Obrońca oskarżonego wniosła o:

1. w zakresie czynu I zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary w wymiarze 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

2. w zakresie czynu II zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego kary w wymiarze 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności,

3. w zakresie czynu III zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zmianę kwalifikacji prawnej czynu zarzucanego oskarżonego na kwalifikację z art. 280 § 1 k.k. i wymierzenie oskarżonemu za ten czyn kary 2 (dwóch) lat 1 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

4. na podst. art. 85 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 62 k.k. połączenie wyżej wymienionych kar i orzeczenie kary łącznej w wymiarze 2 (dwóch) lat i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności orzekając o terapeutycznym systemie jej wykonania,

5. na podst. art. 46 § 1 k.k. orzeczenie wobec oskarżonego obowiązku naprawienia szkody w zakresie wskazanym w pkt VI zaskarżonego wyroku w całości,

6. na podst. art. 46 § 1 k.k. zmianę zaskarżonego wyroku w pkt VII poprzez orzeczenie obowiązku zapłaty na rzecz pokrzywdzonego X. L. (2) kwoty 1.000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,

7. zmianę pkt VIII zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie na rzecz obrońcy oskarżonego kwoty 2.502 zł. brutto tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną oskarżonemu z urzędu przed Sądem I instancji pozostawiając rozstrzygnięcie w zakresie zasądzonej kwoty zwrotu kosztów stawiennictwa na posiedzenie Sądu.

8. zasądzenie na rzecz obrońcy kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu przed Sądem II instancji,

9. zwolnienie oskarżonego z kosztów postępowania przed Sądem II instancji, ewentualnie,

10. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi l instancji,

11. stosowne rozstrzygnięcie o kosztach postępowania przed Sądem II instancji.

Prokurator wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku:

1. w ramach rozstrzygnięcia z pkt 1 sentencji wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego I. I. kary 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

2. w ramach rozstrzygnięcia z pkt II sentencji wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego I. I. kary 1 (jednego) roku pozbawienia wolności,

3. w ramach rozstrzygnięcia z pkt III sentencji wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego I. I. kary 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności.

4. w ramach rozstrzygnięcia z pkt IV sentencji wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego I. I. kary łącznej 7 (siedmiu) lat pozbawienia wolności, w dalszym ciągu utrzymując orzeczony terapeutyczny system jej wykonania z jednoczesnym utrzymaniem w mocy wyroku w pozostałej części.

Pełnomocnik oskarżycielki posiłkowej wniósł o:

- zmianę zaskarżonego wyroku w pkt. III i wymierzenie oskarżonemu I. I. kary 15 lat pozbawienia wolności i zmianę wyroku w pkt. IV oraz wymierzenie mu karu łącznej 15 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a także zmianę wyroku w pkt. VII i zobowiązanie oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego kwoty wskazanej w oświadczeniu o działaniu w niniejszej sprawie jako oskarżyciel posiłkowy.

☐ zasadny

☐ częściowo zasadny

☒ niezasadny

Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.

Wyżej zaprezentowana analiza determinowała nieuwzględnienie wniosków apelacji.

4.  OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU

1.

Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności

5.  ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO

5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot utrzymania w mocy

Wyrok utrzymano w mocy co do ustaleń faktycznych, kwalifikacji prawnych przypisanych oskarżonemu czynów jak też orzeczonych wobec niego kar jednostkowych i łącznej pozbawienia wolności.

Zwięźle o powodach utrzymania w mocy

Sąd I instancji nie dopuścił się żadnych błędów natury logicznej, faktycznej ani tym bardziej prawnej dokonując oceny przestępczych zachowań oskarżonego. W ocenie Sądu Apelacyjnego jednostkowe kary pozbawienia wolności wymierzone oskarżonemu są współmierne do stopnia jego winy i społecznej szkodliwości dowiedzionych mu przestępstw i pozostają karami sprawiedliwymi, które należycie realizują cele zapobiegawczo - wychowawcze, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa i zasługują na pełną akceptację. Ocena ta dotyczy również orzeczonej kary łącznej. Reasumując Sąd Apelacyjny nie dopatrzył się jakichkolwiek podstaw do ingerencji także i co do tej części orzeczenia i dlatego nie podzielił apelacji złożonych w sprawie.

5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji

1.

Przedmiot i zakres zmiany

Zwięźle o powodach zmiany

5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji

5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia

1.1.

☐ art. 439 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

2.1.

Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

3.1.

Konieczność umorzenia postępowania

☐ art. 437 § 2 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia

4.1.

☐ art. 454 § 1 k.p.k.

Zwięźle o powodach uchylenia

5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania

5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

6.  Koszty Procesu

P unkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Pkt II i IV

Z uwagi na oświadczenie obrońcy oskarżonego wyznaczonego z urzędu, iż nie zostały uiszczone koszty zastępstwa procesowego na podstawie § 17 ust. 2 pkt 5 w zw. z § 4 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu zasądzono na rzecz obrońcy 1476 złotych wraz z podatkiem VAT tytułem kosztów obrony z urzędu oskarżonego.

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k., jako, że oskarżony nie ma żadnego majątku, a orzeczono wobec niego długoterminową karę pozbawienia wolności, a na zasadach słuszności oskarżonego i oskarżyciela posiłkowego zwolniono od kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze po 1/3 części. W 1/3 części obciążono nimi Skarb Państwa w konsekwencji nieuwzględnienia apelacji prokuratora.

7.  PODPIS