Wyrok z 14 kwietnia 2026, sygn. III K 41/26

Formularz UK 1

Sygnatura akt

III K 41/26

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

USTALENIE FAKTÓW

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

G. Z.

I. W okresie od 20 stycznia 2019r. do 7 czerwca 2019r. w C., woj. (...), będąc Prezesem Zarządu (...) sp. z o.o. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadził ustalonych pokrzywdzonych do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie w błąd co do zamiaru wywiązania się z zawartych umów oraz dotrzymania uzgodnionego terminu zapłaty za zamówione towary i usługi, w tym w ten sposób, że twierdził, że zamówiony towar był wadliwy w łącznej kwocie 1 846 223,04 zł, w tym:

- w okresie od 20 stycznia 2019 r. do 1 kwietnia 2019 r. doprowadził (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci surowców do produkcji rotomouldingu o łącznej wartości 1 070 259, 75 zł,

- w okresie od 11 marca 2019 r. do 18 czerwca 2019 r. doprowadził (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci stali narzędziowej o łącznej wartości 43 806,84 zł,

- w okresie od 5 marca 2019 r. do 16 kwietnia 2019 r. doprowadził (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci wypełniacza kredowego o łącznej wartości 143 628,55 zł,

- w okresie od 9 kwietnia 2019 r. do 24 maja 2019 r. doprowadził (...) SA sp. komandytowa do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci usług transportowych o łącznej wartości 149 309,70 zł,

- w okresie od 4 lutego 2019 r. do 25 lutego 2019 r. doprowadził Zakład (...) sp. z o.o. (obecnie (...) sp. z o.o._ do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci wypełniacza kredowego o łącznej wartości 96 358,09 zł,

- w okresie od 31 marca 2019 r. do 26 kwietnia 2019 r. doprowadził (...) sp. z o.o. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci tworzywa sztucznego o łącznej kwocie 342 860,11 zł,

tj. czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k.

II.w okresie od 1 marca 2019r. do 3 czerwca 2019r. w C. woj. (...), będąc Prezesem Zarządu (...) sp. z o.o. działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w sytuacji grożącej mu niewypłacalności i zagrożenia upadłością nie mogąc zaspokoić wszystkich wierzycieli zaspokoił wybranych ustalonych wierzycieli wpłacając na ich rzecz we wskazanym okresie łączną kwotę 4 390 504,11 zł, w tym kwotę 2 340 461,91 zł na rzecz (...) bis sp. z o.o. oraz kwotę 443 539,81 zł na rzecz (...) sp. z o.o., czym działał na szkodę wierzycieli (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) SA sp. komandytowa, Zakład (...) sp. z o.o. (obecnie (...) sp. z o.o.) i (...) sp. z o.o.

tj. czyn z art. 302 § 1 k.k.

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

Spółka (...) sp. z o.o. została zarejestrowana w KRS w dniu 20 września 2011 r. Od momentu rejestracji spółki do dnia 28 sierpnia 2019 r. Prezesem Zarządu był oskarżony G. Z., który od 2015 r. działał jako zarząd jednoosobowy uprawniony do składania oświadczeń woli i podpisywania w imieniu spółki. Wiceprezesem zarządu był W. H.. Następnie funkcję prezesa zarządu pełnili Ś. X. i M. P.. W okresie od 31 marca 2014 r. do 8 czerwca 2015 r. G. Z. był Prezesem Zarządu (...)bis sp. z o.o. Przedmiotem działalności spółki była produkcja rur i kształtek kanalizacyjnych oraz regranulatorów z tworzyw sztucznych.

Spółka (...) sp. z o.o. do końca maja 2019 r. prowadziła normalną działalność gospodarczą, która pod względem realizowanych przychodów i dokonywanych zakupów towarów, materiałów i usług nie odbiegała istotnie od działalności prowadzonej w roku 2018 r.

Oskarżony G. Z. w okresie od 20 stycznia 2019 r. do 7 czerwca 2019 r., pełniąc funkcję Prezesa (...) (...) sp. z o.o. nawiązał współpracę gospodarczą ze spółkami (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) SA, Zakład (...) sp. z o.o. i z (...) sp. z o.o. Przedmiotem zawartych umów były towary i usługi.

Spółka PPHU (...) sp. z o.o. rozpoczęła współpracę ze spółką (...) sp. z o.o. w dniu 14 grudnia 2018 r.
W okresie od dnia 20 stycznia 2019 r. do dnia 1 kwietnia 2019 r. spółka PPHU (...) dokonała zakupu surowców do produkcji rotomoudingu od spółki (...) sp. z o.o. o łącznej wartości 1 094 292,58 zł. Zakupy dokonane były z odroczonym terminem płatności. Spółka (...) uregulowała tylko część płatności za zakupiony towar, tj. łącznie kwotę 24 032,83 zł. Od dnia 23 marca 2019 r. spółka (...) sp. z o.o. trwale zaprzestała spłaty zobowiązań wobec Spółki (...) Sp. z o.o., a co więcej nie regulowała kolejnych zawartych z tą spółką zobowiązań. Łącznie wartość nieuregulowanych faktur VAT opiewała na kwotę 1 070 259,75 zł. Spółka (...) Sp. z o.o. zawarła umowę na windykację przedmiotowej wierzytelności ze spółką (...) sp. z o.o., jednakże pomimo podjęcia czynności windykacyjnych nie doszło do spłaty całego zadłużenia.

W okresie od dnia 11 marca 2019 r. do dnia 18 czerwca 2019 r. spółka (...) sp. z o.o. zamówiła u (...) sp. z o.o. szereg towarów w postaci stali narzędziowej. Od dnia 11 kwietnia 2019 r. spółka (...) sp. z o.o. przestała trwale spłacać zobowiązania wobec spółki (...) sp. z o.o., a łączne zaległości wynoszą 43 806,84 zł.

W okresie od dnia 5 marca 2019 r. do 16 kwietnia 2019 r. spółka (...) sp. z o.o. złożyła zamówienia na towary w postaci wypełniacza kredowego spółce (...) sp. z o.o. Od dnia 5 kwietnia 2019 r. spółka PPHU (...) sp. z o.o. trwale przestała spłacać zobowiązania wobec Spółki (...) sp. z o.o., a łączna wartość nieuregulowanych faktur VAT opiewa na kwotę 143 628,55 zł. Przedstawiciele spółki (...) sp. z o.o., w tym dyrektor spółki B. P. próbował osobiście porozmawiać z oskarżonym G. Z., jednakże nie został wpuszczony na teren spółki (...) sp. z o.o.

Od dnia 9 kwietnia 2019 r. do dnia 24 maja 2019 r. spółka (...) sp. z o.o. nie uregulowała zobowiązań z umów zawartych ze Spółką (...) S.A. sp.k. w postaci usług transportowych. Od dnia 13 maja 2019 r. spółka (...) sp. z o.o. trwale zaprzestała spłacać zobowiązania wobec Spółki (...) S.A. sp. k., a łączna kwota wynikająca z nieopłaconych zobowiązań wyniosła 149 309,70 zł. Spółka (...) S.A. sp. k. podpisała umowę na windykację ze spółką (...) sp. z o.o.

Od dnia 4 lutego 2019 r. do dnia 25 lutego 2019 r. spółka (...) sp. z o.o. złożyła zamówienie Zakładowi (...) sp. z o.o. (obecnie (...) sp. z o.o.) na dostawę wypełniacza kredowego. Spółka (...) sp. z o.o. od dnia 7 marca 2019 r. przestała spłacać zobowiązania zaciągnięte wobec (...) sp. z o.o., a łączna wartość zobowiązań wynikających z nieopłaconych zamówień kształtuje się na kwotę 96 358,09 zł. Spółka PPHU (...) sp. z o.o. dokonała jedynie częściowej płatności na poczet pierwszej faktury VAT na kwotę 5 461 zł.

Od dnia 31 marca 2019 r. do dnia 26 kwietnia 2019 r. Spółka (...) sp. z o.o. dokonała zamówienia u spółki (...) sp. z o.o., którego przedmiotem było tworzywo sztuczne. Od dnia 22 kwietnia 2019 r. Spółka (...) sp. z o.o. trwale zaprzestała spłacać zobowiązania wobec spółki (...) sp. z o.o., a łączna kwota nieuregulowanych faktur VAT kształtuje się na kwotę 342 860,11 zł.

W okresie od marca 2019 r. do maja 2019 r. spółka (...) sp. z o.o. uregulowała zobowiązania na kwotę 4 390 001,53 zł.

Oskarżony G. Z., będąc Prezesem (...) (...) sp. z o.o., nawiązywał współpracę z nowymi podmiotami, a także zwiększał jej zakres z dotychczasowymi, płacąc za dostarczone towary w części lub nie płacąc wcale. Następnie oskarżony reklamował dostarczone towary, wskazując, że z powodu ich wadliwości odstępuje od umowy. Jednocześnie G. Z. nie odpowiadał na kontakt pokrzywdzonych spółek i wdrożone przez nie postępowanie reklamacyjne. Wszystkie reklamacje zostały złożone w maju 2019 r. Jedyną spółką, która jej nie otrzymała była (...) S.A. sp. k.

W dniu 7 czerwca 2019 r. G. Z. sprzedał swoje udziały na rzecz spółki (...) z siedzibą w F. reprezentowanej przez U. U..

Od czerwca 2019 r. sytuacja finansowa (...) sp. z o.o. kształtowała się na dobrym poziomie, co pozwoliłoby do maja 2019 r. zapłacenie za zaciągnięte zobowiązania. Jednakże w tym czasie, zaległości nie były regulowane. Doszło natomiast do częściowej spłaty zobowiązań spółki na rzecz innych niż pokrzywdzeni podmiotów, w tym łącznej kwoty 4 390 504,11 zł, w tym kwotę 2 340 461,91 zł na rzecz (...) sp. z o.o. oraz kwotę 443 539,81 zł na rzecz (...) sp. z o.o.

W toku postępowania przygotowawczego oskarżony G. Z. został zbadany przez dwóch biegłych z zakresu psychiatrii, którzy nie stwierdzili u G. Z. objawów klinicznych choroby psychicznej w sensie psychozy ani upośledzenia umysłowego. Stwierdzili natomiast, że mógł on chorować na inne zakłócenie czynności psychicznych o obrazie zaburzeń nastroju w postaci depresji. Zakłócenie to nie spełniało jednak kryterium epizodu depresji psychotycznej, mogącej znosić lub ograniczać stan poczytalności oskarżonego.

Oskarżony G. Z. ma (...), (...).

-dokumentacja mailowa i finansowa (...) sp. z o.o.

k. 10-53.

-dokumentacja (...) sp. z o.o.

k. 90-100, 141, 145-147, 558-560, 840-845.

-dokumentacja PPHU (...) sp. z o.o.

k. 113-133.

-wyjaśnienia oskarżonego G. Z.

k. 1807-1808, 1860-1861, 2000v-2002.

-zeznania świadka Z. M. (2)

k. 135-136.

-zeznania świadka L. Z.

k. 310-311.

-zeznania świadka G. C.

k. 753-

-zeznania świadka J. Z.

k. 756-758.

-zeznania świadka W. Z. (1)

k. 760-761.

-zeznania świadka W. C. (2)

k. 763-764.

-zeznania świadka B. P.

k. 851-852.

-zeznania świadka W. J. (1)

k. 855-856.

-zeznania świadka L. R.

k. 912-913.

-zeznania świadka Ś. X.

k. 915-917.

-zeznania świadka L. P. (1)

k. 925-926.

-zeznania L. N.

k. 950-951.

-zeznania świadka Ś. H.

k. 1010-1011.

-zeznania świadka W. H.

k. 901-903.

-zeznania świadka B. Z.

k. 114.

-zeznania świadka W. Z. (2)

k. 1061-1061v.

-zeznania świadka J. S.

k. 1070-1070v.

-zeznania świadka M. P.

k. 1081-1081v, (...)-1099v, (...)-(...).

-zeznania świadka W. B.

k. (...)-1083v.

-zeznania świadka W. C. (1)

k. 1123-1123v.

-zeznania świadka W. A. (2)

k. 1105-1105v.

-zeznania świadka U. B. (2)

k. 1129-1129v.

-zeznania świadka L. P. (2)

k. 1134-1134v.

-zeznania świadka W. J. (4)

k. 1137-1137v.

-zeznania świadka Ś. M.

k. 1149-1149v.

-zeznania W. A. (1)

k. 1167-1167v.

-zeznania X. U.

k. (...)-(...).

-zeznania świadka J. C. (1)

k. 1180-1181.

-zeznania świadka L. J.

k. 1188-1188v.

-zeznania świadka S. U.

k. 1196-1196v.

-zeznania świadka A. J.

k. 1203-1204, (...)-1219v.

-zeznania X. Z.

k. 1207-1207v.

-zeznania świadka H. M.

k. 1211-1211v.

-zeznania H. J.

k. 1222-1222v.

-zeznania świadka V. J.

k. 1225-1225v.

-zeznania świadka B. C.

k. 1230-1231.

-zeznania świadka J. H. (1)

k. 1233-1233v.

-zeznania świadka R. B.

k. 1270-(...).

-zeznania świadka J. A.

k. 1278-1279v.

-zeznania świadka X. J.

k. 1757-1757v.

-zeznania świadka J. L.

k. 1760-1761.

-zeznania świadka W. U.

k. 1763-1764.

-zeznania świadka J. H. (2)

k. 1774-1775.

-dokumentacja finansowa (...) sp. z o.o.

k. 178-196.

-dokumentacja handlowo-finansowa (...) sp. z o.o.

k. 215-539.

-dokumentacja skarbowa (...) sp. z o.o.

k. 552-556.

-dokumentacja z KRS (...) sp. z o.o.

k. 566-602.

-informacja ZUS

k. 619, 633, (...).

-dokumentacja bankowa PPHU (...) sp. z o.o.

k. 620-632.

-dokumentacja Zakładu (...) sp. z o.o.

k. 640-657, 929-945.

-dokumentacja (...) sp. z o.o.

k. 678-708.

-dokumentacja (...) sp. z o.o.

k. 768-781, 788-836.

-dokumentacja (...) sp. z o.o.

k. 859-860, 864-884.

-dokumentacja ZUS

k. 1001-1004.

-protokół oględzin

k. 1214-1215.

-informacje od E. od (...).

k. 1288.

-opinia biegłego z zakresu analizy ekonomicznej

k. 1292-1384.

-informacja z KRS dot. (...) sp. z o.o. sp. k.

k. 1402-1411, (...)-(...), (...)-(...).

-informacja z KRS dot. (...) sp. z o.o.

k. 1412-1417.

-informacja z KRS dot. (...)

k. 1901-1903, 1976-1986.

-informacja z KRS dot. (...) Sp. z o.o.

k. 1962-1972.

-dokumentacja dot. (...) sp. z o.o.

k. 1464-1469.

-pismo od (...) sp. z o.o.

k. 1668-1669.

-akta komornicze

k. 1477-1631.

-pismo od (...) sp. z o.o.

k. 1675-1692.

-pismo od (...) sp. z o.o.

k. 1693-1706.

-pismo od L.

k. 1707-1708.

-pismo od (...) SA

k. 1709-1711.

-pismo od Przedsiębiorstwa (...)

k. 1712-1714.

-pismo od (...) SA sp. k.

k. 1744-1754.

-pismo od (...) sp. z o.o.

k. 1771-1772.

-odpis wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 2 lipca 2021 r., sygn. akt (...)

k. 1766v-1767

-odpis wyroku Sądu Okręgowego we W. z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt (...)

k. 1779.

-dokumentacja (...) S.A.

k. 1780.

-dokumentacja bankowa dot. oskarżonego G. Z.

k. 1815-1815v.

-dokumentacja medyczna oskarżonego G. Z.

k. 1793-1798.

-opinia sądowo-psychiatryczna dot. oskarżonego

k. 1835-1837.

-informacja z (...) dot. oskarżonego

k. 1802.

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

-

-

-

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

-

-

-

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1.

Wyjaśnienia oskarżonego G. Z.

Oskarżony G. Z. przesłuchany w toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Podczas przesłuchania w dniu 8 grudnia 2025 r. oraz podczas rozprawy główniej w dniu 31 marca 2026 r. oskarżony przyznał się do zarzucanych mu czynów i ponownie odmówił składania wyjaśnień. Dodał jedynie, iż będzie starał się naprawić wyrządzone szkody finansowe. Sąd w tym zakresie dał wiarę oskarżonemu, który finalnie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów.

1.1.

Zeznania świadków G. C. i J. Z.

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków G. C. i J. Z., w których opisywali oni, iż razem udali się do firmy (...) sp. z o.o. w celu spotkania z księgową. Będąc w firmie skontaktowali się z oskarżonym, a on deklarował, że zapłaci zaległości pokrzywdzonej spółki.

Ponadto świadek J. Z. opisywała, iż jako przedstawiciel firmy (...) sp. z o.o. zajmowała się zamówieniem złożonym przez firmę (...) sp. z o.o. Świadek szczegółowo wskazywała na przebieg kolejnych etapów zamówienia, co było jego przedmiotem oraz w jaki sposób kontaktowała się z G. Z.. Stwierdziła, że przed realizacją zamówienia sprawdzała firmę (...) sp. z o.o. w KRS, Regon (...) oraz czynny Vat i nie ujawniała żadnych nieprawidłowości.

1.1.

Zeznania świadków: Z. M. (1), B. P., W. J. (1), L. Z., L. P. (1), L. N., Ś. H., X. J., J. L., W. U., J. H. (2)

Sąd ocenił jako wiarygodne zeznania świadków, którzy wskazywali okoliczności zawarcia umów z (...) sp. z o.o., a także na problemy z uzyskaniem zapłaty za zakupione przez oskarżonego towary i usługi. Świadkowie zgodnie opisywali jakie towary i usługi zostały zamówione przez (...) sp. z o.o., a także, że spółka spłacała tylko część wartości zamówienia. Świadkowie podali również, jakie kroki zostały podjęte w celu odzyskania należności.

1.1.

Zeznania świadka L. P. (2)

Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadka, który wskazywał, iż miał rozpocząć współpracę z firmą (...) sp. z o.o., jednakże przedstawiciel firmy (...) skontaktował się z nim i odwiódł od tej decyzji, wskazując na problemy z płatnością spółki za zamówione towary.

1.1.

Zeznania świadka B. C.

Sąd uznał za wiarygodne, spójne i logiczne zeznania świadka, który wskazywał, że jest pracownikiem firmy (...) sp. z o.o. B. C. szczegółowo opisywał jak układała się współpraca z firmą PPHU (...) sp. z o.o., wskazał dokładnie za jakie towary nie otrzymali wynagrodzenia, a także dlaczego dochodziło do opóźnień w regulowaniu zobowiązań zaciągniętych przez (...) sp. z o.o.

1.1.

Zeznania świadka R. B.

Sąd uznał za wiarygodne, spójne i logiczne zeznania świadka, w których wskazywał on, że był zatrudniony w firmie (...) sp. z o.o. i na polecenie oskarżonego nawiązał współpracę handlową z przedstawicielem firmy (...) w celu zakupu towaru.

1.1.

Zeznania świadka W. C. (2)

W ocenie Sądu zeznania te były wiarygodne, spójne i korespondowały z zeznaniami R. B.. Świadek przyznała, iż przez przyjęciem i realizacją zamówienia ze strony (...) Sp. z o.o., sytuacja finansowa (...) sp. z o.o. była weryfikowana. Opisywała również, jakie działania zostały podjęte w celu uzyskania zaległych płatności.

1.1.

Zeznania świadka J. A.

Sąd ocenił jako wiarygodne, spójne i korespondujące z zebranym materiałem dowodowym zeznania J. A.- kierownika spółki windykacyjnej Ś. (...). Świadek szczegółowo opisał okoliczności, przebieg oraz wyniki podjętych działań windykacyjnych wobec spółki (...) sp. z o.o.

1.1.

Zebrana dokumentacja księgowa i finansowa, w tym informacje z KRS i KRK oraz odpisy wyroków

Sąd ocenił wszystkie dokumenty załączone do sprawy jako w pełni wiarygodne, ich autentyczność, ani wartość dowodowa nie budziły wątpliwości i nie kwestionowane przez strony w toku procesu, jak również z urzędu.

1.1.

Opinie biegłych sporządzone w sprawie

W ocenie Sądu wydane opinie w sprawie były wiarygodne. Opinie są pełne, logiczne, a ich treść pozwala na odtworzenie procesu wnioskowania biegłych. Zostały wydany w oparciu o fachową wiedzę i wobec powyższego Sąd w pełni z nich skorzystał ustalając stan faktyczny.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

1.1.

Zeznania świadków: L. R., Ś. X., W. Z. (2), C. J., J. S., M. P., W. B., B. Z., W. C. (1), W. A. (2), U. B. (1), W. J. (3), Ś. M., W. A. (1), X. U., J. C. (1), L. J., S. U., A. J., X. Z., H. M., H. J., V. J., J. H. (1)

Sąd ocenił dowody z zeznań tych świadków jako niemające znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie.

Świadek L. R. wskazała, iż jest właścicielką Biura Rachunkowego (...) i prowadziła dokumentację księgową Z., jednakże nie miała wiedzy na temat zadłużeń firmy, ponieważ w czerwcu 2019 r. firma (...) została sprzedana i wówczas świadek wydała całą dokumentację księgową.

Świadek Ś. X. również wskazała, że nie miała wiedzy na temat zadłużeń i kłopotów finansowych spółki (...).

Świadek W. Z. (3) zeznał, iż był zatrudniony w PPHU (...) sp. z o.o. jako kierowca, jednak nie miał wiedzy na temat nieuregulowanych zobowiązań spółki.

Również świadek C. J. był zatrudniony w spółce (...) sp. z o.o. i także nie wiedział o zaległościach finansowych spółki.

Świadek J. S. zeznał, iż był zatrudniony w firmie (...) sp. z o.o., a spółka nie sprawiała wrażenia, aby była zadłużona. Stwierdził, iż zawsze otrzymywał wynagrodzenie na czas.

Podobnie zeznali także M. P., W. B. i B. Z., U. B. (1), W. J. (2), Ś. M., W. A. (1), X. U., J. C. (2), L. J., S. U., A. J., X. Z., H. M., H. J., V. J., J. H. (1), którzy zgodnie wskazali, iż byli zatrudnieni w firmie (...) sp. z o.o. i nie wiedzieli o zaległościach w płatności za zamówione towary spółki.

Świadek W. C. (1) zeznał, iż co prawda był zatrudniony w firmie PPHU (...), lecz przebywał na długotrwałym zwolnieniu lekarskim i nie miał wiedzy na temat zobowiązań spółki.

Z kolei z zeznań złożonych przez W. A. (2), wynika, iż był on zatrudniony w firmie (...) sp. z o.o. do końca 2019 r., ponieważ później został on zwolniony z uwagi na rozwiązanie spółki, jednakże potwierdził, że nie miał wiedzy na temat zaciągniętych zobowiązań spółki.

1.1.

Zeznania świadka W. H.

Sąd uznał zeznania świadka za niemające znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek przyznał, iż zna oskarżonego G. Z., lecz obecnie nie maja kontaktu, oraz, że w przeszłości prowadził spółkę (...). Świadek nie miał wiedzy na temat zaciągniętych zobowiązań spółki (...) sp. z o.o. oraz jej kondycji finansowej.

1.1.

Zeznania świadka W. Z. (1)

W ocenie Sądu zeznania świadka W. Z. (1) nie miały znaczenia dla ustalenia faktów w niniejszej sprawie. Świadek nie miał informacji na temat firmy (...) sp. z o.o.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

I i II

G. Z.

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

Na wstępie Sąd wskazuje, iż na podstawie art. 4 § 1 k.k. Sąd w chwili orzekania zastosował przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym w dacie popełnienia czynów, albowiem były one względniejsze dla oskarżonego.

Analiza zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wskazuje, iż działanie oskarżonego G. Z. wypełniło wszystkie znamiona czynu z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. oraz art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. oraz z art. 302 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.

Przestępstwo oszustwa z art. 286 § 1 k.k. polega na motywowanym celem osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez wprowadzenie jej w błąd, wyzyskanie błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Wprowadzenie w błąd oznacza zachowanie prowadzące do wywołania (powstania) u danej osoby błędu, a więc fałszywego odzwierciedlenia rzeczywistości w świadomości danej osoby. Może ono zostać osiągnięte poprzez przemilczenie, zaniechanie poinformowania o faktycznym stanie rzeczy (vide: wyrok SN z dnia 8 stycznia 1999 r., V KKN 513/97, OSNKW 19999, nr 3-4, poz. 21).

Przypisując sprawcy popełnienie przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) zarówno to, że wprowadza w błąd inną osobę (względnie wyzyskuje błąd lub niezdolność do należytego pojmowania przedsiębranego działania), jak też i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i jednocześnie chce wypełnienia tych znamion (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 04.06.2009 r., WA 16/09, Prok. I Pr. – wkł. 2009/11-12/8). Obojętne było przy tym, czy pokrzywdzony mógł wykryć swój błąd przy dołożeniu znikomej nawet staranności. Istota przestępstwa określonego w art. 286 § 1 k.k. polega bowiem nie tyle na przyczynach stanu błędu po stronie pokrzywdzonego, ale na pozostawaniu przez pokrzywdzonego w błędzie, a następnie wykorzystanie tego stanu przez sprawcę. Błąd pokrzywdzonego należy przyjmować także wtedy, gdy racjonalna ocena sytuacji pozwala stwierdzić, że mógł on błędu z łatwością uniknąć. Wysoki stopień naiwności czy też łatwość wprowadzenia w błąd osoby dokonującej niekorzystnego rozporządzenia mieniem nie wpływa na ocenę karnoprawną zachowania sprawcy, bo istotne jest tylko to, czy podjęte przez niego działania, w przypadku tego konkretnego pokrzywdzonego okazały się wystarczające do wprowadzenia go w błąd (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 20 grudnia 2018 roku, II AKa 420/2018, LEX nr 2622689).

Rozporządzenie mieniem to dyspozycje o charakterze majątkowym, przesunięcia majątkowe. To rozporządzenie mieniem ma być niekorzystne, czego nie wolno utożsamiać z wyrządzeniem szkody. Rozporządzenie mieniem będzie niekorzystne wówczas, gdy taka dyspozycja będzie oceniana negatywnie z punktu widzenia interesów majątkowych osoby pokrzywdzonej, nawet jeśli nie doszło do rzeczywistej straty (zob. wyrok SN z 30.08.2000 r., V KKN 267/00, OSNKW 2000/9–10, poz. 85; na temat koncepcji subiektywnej i obiektywnej niekorzystności rozporządzenia mieniem zob. T. Kyś, Kryteria..., s. 42–60). Niekorzystnym rozporządzeniem mieniem będzie wyzbycie się składników majątkowych, ich obciążenie, zwolnienie z długu, zaciągnięcie zobowiązań, niezasadne przesunięcie terminów zapłaty. Nie ma znaczenia to, czy czynności te są skuteczne z punktu widzenia prawa cywilnego (por. np. wyrok SA w Poznaniu z 9.02.2017 r., II AKa 114/16, LEX nr 2402478). To rozporządzenie mieniem może mieć charakter jednorazowy, może też być wielokrotne mimo jednorazowego zachowania.

Zebrane w toku postępowania dowody, w szczególności dokumentacja księgowa i finansowa, w tym faktury VAT, pokrzywdzonych spółek oraz spółki (...) sp. z o.o., a także opinia biegłego z zakresu analizy ekonomicznej oraz zeznania świadków, w tym G. C., J. Z. i R. B. wskazują, iż do takiego niekorzystnego rozporządzenia mieniem doszło w niniejszej sprawie.

Oskarżony G. Z., będąc Prezesem (...) sp. z o.o., w okresie od dnia 20 stycznia 2019 r. do dnia 7 czerwca 2019 r. w C., doprowadził do niekorzystnego rozporządzenia mieniem spółki (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) sp. z o.o. oraz (...) sp. z o.o. Oskarżony G. Z. zawierał z pokrzywdzonymi spółkami kolejne umowy na zakup towarów oraz usług, za które częściowo płacił lub nie regulował tych zobowiązań wcale. Następnie, zwiększał zakres współpracy, zawierał kolejne umowy handlowe z nowymi podmiotami, nie regulując przy tym poprzednio zawartych zobowiązań. Oskarżony składał reklamacje, stwierdzając w nich, że dostarczony towar jest wadliwy, a jednocześnie nie reagował na postępowania reklamacyjne wszczęte przez pokrzywdzone spółki i unikał kontaktu z ich strony. Pokrzywdzone spółki zostały wprowadzone w błąd, co do zamiaru wywiązania się z zawartych umów oraz dotrzymania uzgodnionego terminu zapłaty za uzgodnione towary i usługi. Takie działania pokazały, iż oskarżony nie miał zamiaru od początku wywiązywać się z zawartych umów, a co za tym idzie doprowadziły do niekorzystnego rozporządzenia mieniem spółek w kwocie łącznej 1 846 223,04 zł.

W toku postępowania sądowego oskarżony G. Z. przyznał się do zarzucanych mu czynów, jednakże odmówił składania wyjaśnień.

Odnosząc powyższe do ustalonego w sprawie stanu faktycznego Sąd uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. Oskarżony obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim (kierunkowym) nie tylko to, że wprowadza w błąd spółki (względnie wyzyskuje błąd), ale także i to, że doprowadza je w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jednocześnie chcąc wypełnienia tych znamion. Oskarżony działał w krótkich odstępach czasu, z góry powziętego zamiaru i to zdecydowało o przyjęciu przez Sąd kwalifikacji z art. 12 § 1 k.k.

Wartość szkody materialnej wyrządzonej pokrzywdzonym spółkom zdecydowała o przyjęciu typu kwalifikowanego oszustwa z art. 294 § 1 k.k. (por. art. 111 § 5 k.k.).

Przestępstwo określone w art. 302 § 1 k.k. jest przestępstwem indywidualnym, które może popełnić jedynie dłużnik mający co najmniej dwóch wierzycieli. W przepisie tym nie użyto wprawdzie nazwy „dłużnik”, ale znamię „nie mogąc zaspokoić wszystkich wierzycieli” nie pozostawia wątpliwości, że podmiotem przestępstwa określonego w tym przepisie może być tylko dłużnik. Z kolei konstrukcja typu czynu zabronionego, o którym mowa, sprawia, że musi to być dłużnik mający co najmniej dwóch wierzycieli. W innym wypadku nie można by mówić o „tylko niektórych” i „pozostałych”. Dwóch to najmniejsza liczba wierzycieli, przy jakiej logicznie możliwe jest, aby dłużnik mógł zrealizować znamię czynności wykonawczej określone w art. 302 § 1 k.k. (nie mogąc zaspokoić obu, spłaca lub zabezpiecza jednego, przez co działa na szkodę drugiego). Nie miałoby dostatecznego uzasadnienia ograniczanie zakresu zastosowania art. 302 § 1 k.k. wyłącznie do dłużników mających co najmniej czterech wierzycieli. Z pewnością za rozstrzygającą nie może być tu uważana okoliczność, że wyrazy „niektóry” oraz „pozostały” zostały w komentowanym przepisie użyte w liczbie mnogiej, gdyż wszystko na to wskazuje, że stały za tym wyłącznie względy stylistyczne.

W okresie od dnia 1 marca 2019 r. do dnia 3 czerwca 2019 r. w C. oskarżony G. Z. będąc Prezesem (...) (...) sp. z o.o., mając świadomość, iż spółce grozi niewypłacalność i upadłość oraz, że nie może zaspokoić wszystkich wierzycieli, wpłacił łączną kwotę 4 390 504,11 zł, w tym kwotę 2 340 461,91 zł na rzecz (...) sp. z o.o. oraz kwotę 443 539,81 zł na rzecz (...) sp. z o.o. W ten sposób działał na szkodę wierzycieli (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) SA sp. komandytowa, Zakład (...) sp. z o.o. (obecnie (...) sp. z o.o.) i (...) sp. z o.o. Oskarżony G. Z. w czasie, gdy zobowiązania pokrzywdzonych spółek nie były regulowane, zdecydował, że wpłaci wymienione powyżej sumy na konta podmiotów, które nie miały statusu pokrzywdzonych.

Takie zachowanie oskarżonego wskazuje, iż już od chwili zawarcia umów, nawiązania współpracy lub jej kontynuowania w 2019 r., G. Z. nie miał zamiaru wywiązania się z zwartych umów i wprowadził celowo i z premedytacją w błąd pokrzywdzone spółki.

Nadto, oskarżony wiedząc, że ciążą na nim zadłużenia z tytułu umów zawartych ze (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) sp. z o.o., (...) S.A., (...) sp. z o.o. oraz (...) sp. z o.o., wpłacił łączną kwotę 4 390 504,11 zł na rzecz (...) sp. z o.o. oraz (...) sp. z o.o., co wyczerpało znamiona przestępstwa z art. 302 § 1 k.k.

☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

-

-

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

-

☐Warunkowe umorzenie postępowania

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

-

☐Umorzenie postępowania

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

-

☐Uniewinnienie

-

-

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

-

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

G. Z.

Punkt I i II części dyspozytywnej wyroku

Punkt I i II części wstępnej wyroku

Wymierzając oskarżonemu jednostkowe kary pozbawienia wolności, Sąd miał na względzie wszystkie dyrektywy jej wymiaru, a w szczególności te zawarte w art. 53 k.k.

Kształtując wymiar kar jednostkowych, Sąd miał na uwadze:

-rozmiar wyrządzonej szkody,

-działanie oskarżonego nastawione było na osiągnięcie korzyści majątkowej i trwało stosunkowo długi okres czasu,

-sposób działania, tj. opłacanie części zamówień, następnie zaciąganie nowych zobowiązań u różnych podmiotów gospodarczych i niespłacanie ich,

-unikanie kontaktów z przedstawicielami spółek i firmą windykacyjną,

-brak dążenia choćby do częściowego wyrównania szkody, na co oskarżony miał czas w toku niniejszego postępowania,

-uprzednią niekaralność oskarżonego.

Wymierzając oskarżonemu kary jednostkowe, Sąd brał pod uwagę to, by z jednej strony kara efektywnie spełniła związane z nią cele społeczne, z drugiej zaś strony, aby była ona karą zindywidualizowaną, to jest taką, która w odniesieniu do konkretnego sprawcy popełniającego czyn przestępny, będzie zgodna z zasadami zapisanymi przez ustawodawcę w treści wskazanego powyżej przepisu. Zważyć należy, iż kara winna stanowić sprawiedliwą odpłatę, która spełniać będzie (gdy jest to niezbędne) funkcje: zabezpieczającą, właściwego kształtowania prawnej świadomości społeczeństwa, wychowawczą oraz prewencyjną, a zarazem jej rodzaj i stopień surowości będzie uwzględniał rozmiary winy sprawcy czynu zabronionego i stopień społecznej szkodliwości czynów przypisanych poszczególnym sprawcom.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Sądu wymierzone kary w wymiarze 1 roku oraz 6 miesięcy pozbawienia wolności jawią się jako odpowiednie i adekwatne do stopnia winy oskarżonego.

Punkt III części dyspozytywnej wyroku

Punkt I i II części wstępnej wyroku

Wymierzając karę łączną Sąd opierał się na treści przepisów art. 85 § 1 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. W ustalonym w sprawie stanie faktycznym Sąd doszedł do przekonania, że kara łączna w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności spełni swoje ustawowo określone cele, w szczególności w zakresie prewencji generalnej, a jednocześnie pozostanie adekwatna do powagi czynów objętych wyrokiem.

Punkt IV części dyspozytywnej wyroku

Punkt III części dyspozytywnej wyroku

Na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie kary łącznej pozbawienia wolności wobec oskarżonego na okres próby 3 (trzech) lat.

Wskazany okres zawieszenia wykonania kary powinien by wystarczający dla dokonania oceny czy cele kary przed nim stawiane zostały osiągnięte.

Oskarżony dotychczas nie był karany, a charakter i okoliczności popełnienia przestępstwa przeciwko mieniu uzasadniają fakt, iż wymierzenie kary o charakterze bezwzględnym byłoby jednak represją zbyt surową.

Punkt V i VI części dyspozytywnej wyroku

Punkt I i II części wstępnej wyroku

Na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Sąd oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora, aby ten kontrolował wykonanie nałożonych na oskarżonego obowiązków. Nadto na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. Sąd zobowiązał oskarżonego do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby co 3 miesiące.

Punkt VII, VIII i IX części dyspozytywnej wyroku

Punkt I i II części wstępnej wyroku

Na podstawie art. 46 § 1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego G. Z. obowiązek naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę:

1. na rzecz pokrzywdzonego (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...), (...)-(...) S. kwoty zapłatę kwoty 96 358,09 zł (dziewięćdziesiąt sześć tysięcy trzysta pięćdziesiąt osiem złotych i dziewięć groszy) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwot:

- 20 000 zł (dwadzieścia tysięcy złotych) od dnia 7 marca 2019 r. – do dnia zapłaty,

- 25 461 zł (dwadzieścia pięć tysięcy czterysta sześćdziesiąt jeden złotych) od dnia 14 marca 2019 r. – do dnia zapłaty,

- 25 461 zł (dwadzieścia pięć tysięcy czterysta sześćdziesiąt jeden złotych) od dnia 21 marca 2019 r. – do dnia zapłaty,

- 25 436,09 zł (dwadzieścia pięć tysięcy czterysta trzydzieści sześć złotych i dziewięć groszy) od dnia 28 marca 2019 r. – do dnia zapłaty;

2. na rzecz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w M., (...)-(...) M., ul. (...) kwoty 16 226,93 zł (szesnaście tysięcy dwieście dwadzieścia sześć złotych i dziewięćdziesiąt trzy grosze) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie do dnia zapłaty;

3. na rzecz (...) Sp. z o.o. z siedzibą w M., (...)-(...) M., ul. (...) kwoty 38 156,01 zł (trzydzieści osiem tysięcy sto pięćdziesiąt sześć złotych i jeden grosz) wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie do dnia zapłaty;

Skoro oskarżony swoim przestępstwem spowodował szkodę, to powinien ją naprawić. Dlatego Sąd orzekł wobec niego obowiązek naprawienia szkody w całości, w kwotach które bezpośrednio wynikają z popełnionego przestępstwa. Obowiązek naprawienia szkody ma charakter kompensacyjny, zatem orzekając go nie ma znaczenia obecna sytuacja materialna oskarżonego. Co więcej, wobec wszystkich pokrzywdzonych działaniem oskarżonego spółek, Sąd orzekł o tym obowiązku z odsetkami ustawowymi do dnia zapłaty.

Jak wskazywał bowiem Sąd Apelacyjny w Szczecinie w uzasadnieniu wyroku z 3.03.2016 r. (II AKa 15/16, opublikowane w LEX nr (...)) „celem pokrzywdzonego jest odzyskanie całości utraconych środków finansowych, a zadaniem postępowania karnego jest uwzględnienie prawnie chronionych interesów pokrzywdzonego (art. 2 § 1 pkt 3 k.p.k.), w tym naprawienie już w postępowaniu karnym, gdy to możliwe, szkody wyrządzonej przestępstwem. O. szybciej i skuteczniej pokrzywdzony będzie miał zrekompensowaną wyrządzoną mu szkodę, tym poczucie sprawiedliwości będzie większe i głębsze. W takich bowiem sytuacjach interes pokrzywdzonego winien wyprzedzać dbałość o potrzeby sprawcy. To pokrzywdzonemu należy powetować wyrządzoną przestępstwem szkodę i chronić jego interesy, nie zaś rozważać, czy i w jaki sposób, orzeczenie godzi w oskarżonego. Jeśli zdecydował się on na popełnienie przestępstwa i wyrządzenie nim szkody pokrzywdzonemu, winien jak najszybciej, przywrócić stan uprzedni kompensując szkodę, którą wyrządził. swoim działaniem wyrządził pokrzywdzonemu szkodę, to powinien ją pokryć w całości. Sąd Apelacyjny w K. w uzasadnieniu wyroku z 18 lutego 2016 r. (II AKa 2/16, opublikowane w LEX nr 2016312) wskazywał, że „Sąd może na podstawie art. 46 § 1 k.k. zobowiązać do naprawienia szkody w całości lub w części. Jednakże regułą powinno być całościowe pokrycie szkody, tak aby roszczenia pokrzywdzonego zostały w tym zakresie zaspokojone.”

Jednakże wszelkie dalsze roszczenia finansowe pokrzywdzonych spółek winny być rozpatrywane na gruncie prawa cywilnego.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

-

-

-

-

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

-

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

Punkt X i XI części dyspozytywnej wyroku

Na podstawie art. 627 k.p.k. Sąd zasądził od oskarżonego G. Z. na rzecz oskarżyciela posiłkowego (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...), (...)-(...) S. oraz oskarżyciela posiłkowego (...) sp. z o.o. zwrot poniesionych kosztów pomocy prawnej w kwotach po 1800 zł (tysiąca osiemset złotych).

Punkt XII części dyspozytywnej wyroku

Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych zwolnił oskarżonego G. Z. od ponoszenia kosztów sądowych zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa.

1Podpis

Sędzia Mariusz Wiązek