Wyrok - II SA/Ke 617/25 - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach - z dnia 19 marca 2026
Teza
Oddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Armański Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 25 września 2025 r. [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru budowy budynku gospodarczego oddala skargę. UZASADNIENIE Wojewoda Świętokrzyski decyzją z 25 września 2Oddalono skargę. Budowlane prawo, pozwolenie na budowę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Sędzia WSA Krzysztof Armański Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2026 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 25 września 2025 r. [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zamiaru budowy budynku gospodarczego oddala skargę. UZASADNIENIE Wojewoda Świętokrzyski decyzją z 25 września 2
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
Oddalono skargę
Typ sprawy
sprawa administracyjna
Etap
postępowanie przed WSA
Tematy
Budowlane prawo
pozwolenie na budowę
Role w sprawie
skarżący
organ administracji
Data orzeczenia
19 marca 2026
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Przewodniczący
Beata Ziomek
Podstawa prawna
Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę
UZASADNIENIE
Wojewoda Świętokrzyski decyzją z 25 września 2025 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania J. D., od decyzji Starosty Kieleckiego z 7 sierpnia 2025 r. znak: [...] wnoszącej sprzeciw w sprawie zamiaru budowy budynku gospodarskiego na działce nr ewid.[...] w miejscowości N., gmina M., na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że 23 lipca 2025 r. do Starosty Kieleckiego wpłynęło zgłoszenie J. D. w sprawie budowy budynku gospodarskiego na działce nr ewid.[...] w miejscowości N. w gminie M..Do wniosku inwestor dołączył:- oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością nr ewid.[...],- opracowanie zawierające: opis techniczny, kopię mapy do celów projektowych, rysunki,- pismo Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 15.04.2025 r. znak: K.RPP.603.127.2025.AP,- pismo Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Kielcach z 11.03.2024 r. znak: WPN- 11.402.30.2024.AŁ,- pismo Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Kielcach z 30.06.2025 r. znak: WPN-I.070.98.2025.SK,- pismo Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach z 15.07.2025 r. znak: ZATiRA.IA.5183.111.2025,- zaświadczenie o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego na terenie gminy M..W zgłoszeniu określono planowany termin rozpoczęcia robót w dniu 1 września 2025 r.Starosta Kielecki decyzją nr [...] z 07.08.2025 r. znak: [...] wniósł sprzeciw w sprawie zamiaru budowy budynku gospodarskiego na działce nr ewid.[...] w miejscowości N., gmina M.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że chociaż z treści pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 15.04.2025 r. znak: K.RPP.603.127.2025.AP wynika, że teren, na którym ma być zlokalizowany budynek gospodarski znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, to ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym zakresie nie uległy zmianie. Jak również, ze względu na położenie obszaru gdzie występuje siedlisko przyrodnicze będące przedmiotem ochrony przez NATURA 2000 Dolina Czarnej Nidy, inwestycja wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000.Rozpatrując odwołanie J. D. od tej decyzji, organ II instancji ustalił, że przedmiotowy budynek gospodarski zaprojektowano na działce nr ewid.[...] w miejscowości N., z dachem dwuspadowym, o wysokości 4,80 m i wymiarach 10,0 m x 5,0 m = 50 m2 - dwa pomieszczenia gospodarcze i wiata na ciągnik.Usytuowanie planowanego budynku względem niezabudowanych działek sąsiednich, to: 18,0 m od granicy z działką nr ewid.[...], 7,0 m od granicy z działką nr ewid.[...] oraz 12,0 m od granicy z działką nr ewid.[...]Dalej Wojewoda podkreślił, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Stosownie do zapisów art. 29 ust. 1 pkt 32 Prawa budowlanego nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa jednokondygnacyjnych budynków gospodarczych i wiat o prostej konstrukcji, związanych z produkcją rolną, o powierzchni zabudowy do 300 m2, przy rozpiętości konstrukcji nie większej niż 7 m i wysokości nie większej niż 7 m, których obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane. W aktach sprawy znajduje się oświadczenie inwestora o posiadanym prawie do dysponowania działką nr ewid.[...] w miejscowości N. oraz o osobistym prowadzeniu gospodarstwa rolnego, zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego z dnia 11 kwietnia 2003 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 423 ze zm.) oraz zaświadczenie potwierdzające o zameldowaniu na pobyt stały wydane przez Burmistrza [...] i Gminy M. (art. 7 ust. 4).Następnie organ przytoczył przepisy art. 30 ust. 5 oraz 30 ust. 2, 2a i 4 Prawa budowlanego określające wymogi zgłoszenia budowy obiektu budowlanego.Oceniając prawidłowość zgłoszenia, a w szczególności zgodność zamierzenia budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stwierdzono, że teren inwestycji na działce nr ewid.[...] w miejscowości N., znajduje się na obszarze, dla którego obowiązuje wskazana w decyzji Starosty [...] zmiana nr [...] miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. część I, przyjęta uchwałą Nr [...] Rady Gminy M. z dnia 30 września 2014 r. (Dz.U. Woj. Święt. z 2014 r. poz. 3189). Zgodnie z § 70 pkt 1 ppkt 3a miejscowego planu dla terenów oznaczonych na rysunku zmiany planu symbolem identyfikacyjnym *R - ustala się zakaz zabudowy, w tym zagrodowej, na terenach *R położonych w terenach udokumentowanych złóż kopalin, obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, obszarach zagrożonych zalewaniem oraz rezerw terenowych dla rozwoju układu komunikacyjnych i infrastruktury technicznej i w obszarach zakazu zabudowy mieszkaniowej i usług publicznych w rejonie lotniska.Inwestor dołączył do zgłoszenia wspomniane wyżej pismo Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 15.04.2025 r. znak: K.RPP.603.127.2025.AP, w którym stwierdzono, że działka, na której planowana jest inwestycja znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki Czarna Nida, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi p=10% (raz na 10 lat) oraz poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki Czarna Nida, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest średnie i wynosi p=l% (raz na 100 lat). W związku z powyższym dla działki nr [...], obręb 0015 Nida nie obowiązują zakazy wynikające z art. 77 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne, jak również nie zachodzi konieczność uzyskania pozwolenia wodnoprawnego wskazanego w art. 390 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo wodne, tj. na lokalizowanie nowych obiektów budowlanych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.Jednak organ uznał, że w myśl art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.), plan miejscowy jest aktem prawa miejscowego i jako taki musi być bezwzględnie przestrzegany. Jego ustalenia kształtują, wraz z innymi przepisami, sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Plan miejscowy w sposób kompleksowy informuje właścicieli nieruchomości o stanie prawnym danego terenu i dopuszczalnym sposobie jego zagospodarowania.Przepisy Prawa budowlanego, stanowiące podstawę działania organów administracji architektoniczno-budowlanej, jednoznacznie obligują organ do sprawdzenia zgodności z planem każdej inwestycji, zarówno realizowanej na podstawie pozwolenia na budowę jak i na podstawie zgłoszenia.Wojewoda ustalił również, że zgodnie z § 26 pkt 2 ppkt 3 miejscowego planu, działka inwestycyjna znajduje się również w strefie ochrony konserwatorskiej biernej - K, dla której ustala się nakaz uzgodnienia z organem właściwym w sprawach ochrony zabytków działań polegających na prowadzeniu robót budowlanych w tym robót ziemnych, prac melioracyjnych itp. oraz uzyskania szczegółowych ustaleń konserwatorskich odnośnie do zakresu i rodzaju niezbędnych badań archeologicznych. W aktach znajduje się jednak pismo Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach z 15.07.2025 r. znak: ZATiRA.IA.5183.111.202, opiniujące pozytywnie planowane zamierzenie budowlane. Na terenie objętym zgłoszeniem znajduje się stanowisko archeologiczne zewidencjonowane jako Nida (Łaziska) 36 AZP 88-62/70 - osada otwarta kultury łużyckiej wczesnej epoki żelaza. Dla ochrony stanowiska została utworzona strefa archeologicznej ochrony biernej "K" w zmianie nr [...] miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M.. Świętokrzyski Wojewódzki Konserwator Zabytków biorąc pod uwagę odległość planowanych robót od tego zabytku odstąpił od konieczności zapewnienia badań archeologicznych towarzyszących pracom ziemnym inwestycji, zgodnie z dołączonym załącznikiem graficznym.Dodatkowo organ wyjaśnił, że samo usytuowanie działki na obszarze Natura 2000, na której ma zostać zrealizowana inwestycja sprawia, że zamierzona inwestycja wymaga przeprowadzenia oceny jej oddziaływania na ten obszar.Przepis art. 96 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2024 r. poz. 1112 ze zm.) stanowi, że organ właściwy do przyjęcia zgłoszenia, o którym mowa w art. 72 ust. 1a, oraz do wydania decyzji wymaganej przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia, innego niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, jest obowiązany do rozważenia, przed wydaniem tej decyzji oraz przed przyjęciem tego zgłoszenia, czy przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000.Z kolei art. 72 ust. 1a ww. ustawy stanowi, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje także przed dokonaniem zgłoszenia budowy lub wykonania robót budowlanych oraz zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z art. 96 ust. 3 tej samej ustawy, jeżeli organ, o którym mowa w ust. 1, uzna, że przedsięwzięcie, inne niż przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko, które nie jest bezpośrednio związane z ochroną obszaru Natura 2000 lub nie wynika z tej ochrony, może potencjalnie znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, wydaje postanowienie w sprawie nałożenia obowiązku przedłożenia właściwemu miejscowo regionalnemu dyrektorowi ochrony środowiska:1) kopii wniosku o wydanie decyzji lub kopii zgłoszenia, o których mowa w ust. 1;2) karty informacyjnej przedsięwzięcia;3) poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie;4) w przypadku przedsięwzięć realizowanych na terenie o powierzchni powyżej 10 ha, zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt. 3 - mapy przedstawiającej dane sytuacyjne i wysokościowe sporządzonej w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie.Wydanie postanowienia przerywa bieg terminów postępowania, w ramach którego stwierdzono obowiązek, o którym mowa w ust. 3 (art. 96 ust. 4).Dokonując analizy powyższych przepisów Wojewoda Świętokrzyski stwierdził, że organ I instancji przed wydaniem decyzji zobligowany był do nałożenia postanowieniem obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, nie mniej jednak w rozpatrywanym przypadku, z powodu niespełnienia zapisów obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odstąpiono od tego obowiązku.Przytaczając art. 29 ust. 6 Prawa budowlanego organ stwierdził, że decyzji o pozwoleniu na budowę wymagają przedsięwzięcia, które wymagają przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz przedsięwzięcia wymagające przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, zgodnie z art. 59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, z wyłączeniem przedsięwzięć, o których mowa w ust. 1 pkt 17-19.Według natomiast art. 30 ust. 6 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego organ administracji architektoniczno- budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę oraz budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy.Konkludując organ stwierdził, że zgłoszenie J. D. z 23 lipca 2025 r. nie spełnia wymagań przepisów prawa budowlanego.Dodatkowo organ zwrócił uwagę, że w dokumentacji znajdują się rozbieżności co do obiektów naniesionych na mapach. Na jednej z nich inwestor zaznaczył zbiornik na wodę o wymiarach 3 m x 2,5 m. Dokonane zgłoszenie nie obejmuje budowy zbiornika na wodę.W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia w całości oraz uchylenia w całości poprzedzającej decyzji nr [...] Starosty [...] z 7 sierpnia 2025 r., J. D. zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie:a) art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 140 k.p.a. przez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że zamierzona budowa budynku gospodarskiego na działce nr ewid.[...] w miejscowości N. gmina M. jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym przedłożonego projektu budowlanego wraz z jego załącznikami oraz pism Dyrekcji Ochrony Środowiska w Kielcach, Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Kielcach, Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wskazuje, że zgłoszona budowa jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, albowiem lokalizacja budynku znajduje się poza obszarami objętymi zakazem zabudowy;b) art. 7 k.p.a. art. 77 § 1 k.p.a. art. 80 k.p.a. i art. 107 § 3 k. p. a. w zw. z art. 140 k.p.a. przez niezebranie i nierozważenie całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy - które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem doprowadziło do apriorycznego błędnego uznania braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na obszar Natura 2000 z powodu niespełnienia zapisów obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego i w konsekwencji odstąpienia od przeprowadzenia obligatoryjnej oceny oddziaływania oraz braku ustalenia braku podstaw do wniesienia sprzeciwu co do realizacji zamierzonej budowy budynku gospodarskiego na działce nr ewid.[...] w miejscowości N. gmina M.;c) art. 96 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez nieprzeprowadzenie obligatoryjnej oceny oddziaływania na obszar Natura 2000, skutkującego niezebraniem i nierozważeniem całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnieniem wszystkich istotnych okoliczności sprawy, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało błędnym uznaniem przez organ, że przedmiotowa inwestycja jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz uwarunkowaniami środowiskowymi.Skarżący zarzucił też naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.:a) § 70 list. 1 pkt. 3 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez błędne jego zastosowanie w przedmiotowej sprawie i w konsekwencji uznania, że działka inwestycyjna znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem *R z zakazem zabudowy, w tym zagrodowej, na terenach położonych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, podczas gdy jak wynika z przeprowadzonego postępowania dowodowego, w tym z pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wynika, że przedmiotowa działka znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią, a tym samym zastosowanie znajduje norma § 70 ust. 1 pkt 3 lit. b miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dopuszczająca lokalizację zabudowy zagrodowej oraz budynków gospodarskich i inwentarskich związanych z produkcją rolną w terenach *R poza obszarami wymienionymi w lit. a.b) § 70 ust. 1 pkt 3 lit. b miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego poprzez błędne jego niezastosowanie w przedmiotowej sprawie i w konsekwencji nieuznanie sprzeczności zamierzonej budowy z treścią miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podczas gdy mając na uwadze treść pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wywiedzionego w niniejszej sprawie, przepis ten znajduje zastosowanie przy realizacji przedmiotowej inwestycji, bowiem planowany budynek znajduje się na terenach oznaczonych *R, natomiast poza obszarami szczególnego zagrożenia powodzią, co doprowadziło do bezzasadnego wyrażenia przez Organ I instancji, a następnie utrzymania w mocy, sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru budowy budynku gospodarskiego na działce nr ewid.[...] obręb geodezyjny 0015 [...], gmina M.;c) art. 30 ust. 6 ustawy Prawo budowlane - poprzez błędne jego zastosowanie i wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia inwestycji, mimo że nie zachodziła żadna z przesłanek określonych w tym przepisie, albowiem budowa nie wymaga pozwolenia na budowę oraz jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a tym samym brak było podstaw do wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno – budowlanej.W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że organ pierwszej instancji, a następnie organ odwoławczy, ograniczyły się do fragmentarycznej analizy treści miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pomijając szereg dokumentów i opinii, które miały kluczowe znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia. W szczególności, nie dokonano analizy pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 15 kwietnia 2025 roku, znak: K.RPP.603.127.2025.AP, w którym jednoznacznie wskazano, że działka ewidencyjna nr [...] w miejscowości N. położona jest poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią. Pominięcie tego dokumentu skutkowało błędnym przyjęciem, iż teren inwestycji znajduje się w obszarze, w którym obowiązuje zakaz zabudowy, co nie znajduje potwierdzenia w rzeczywistym stanie faktycznym. W orzecznictwie WSA wielokrotnie wskazywano, że organ nie może arbitralnie pomijać dokumentów istotnych dla rozstrzygnięcia, szczególnie pochodzących od innych organów państwowych.Ponadto, organy nie odniosły się w sposób właściwy do opinii Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Kielcach, ani do stanowiska Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Oba te organy w toku uzgodnień nie zgłosiły żadnych zastrzeżeń wobec planowanego zamierzenia budowlanego. Zlekceważenie ich stanowisk przez organy orzekające stanowi rażące naruszenie zasady praworządności oraz obowiązku pogłębionego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Organy nie uwzględniły treści map, wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów, które potwierdzają, iż działka inwestycyjna stanowi teren rolniczy i jest użytkowana rolniczo, co bezsprzecznie przesądza o dopuszczalności lokalizacji na niej budynku gospodarczego związanego z działalnością rolną.Dodatkowo Wojewoda Świętokrzyski w uzasadnieniu swojej decyzji przyznał, że organ pierwszej instancji był zobligowany, na podstawie art. 96 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, do wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000. Pomimo istnienia takiego obowiązku, organ odstąpił od jego wykonania, uznając, że inwestycja nie jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a zatem dalsze prowadzenie postępowania byłoby bezprzedmiotowe. Takie stanowisko należy uznać za niezgodne z prawem, gdyż obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma charakter bezwzględny i poprzedzający merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Dopiero po przeprowadzeniu tej oceny organ może ocenić zgodność inwestycji z planem miejscowym i innymi przepisami prawa. Zaniechanie tej czynności stanowi rażące naruszenie art. 96 ust. 1 i 3 cytowanej ustawy oraz uniemożliwia uznanie postępowania za przeprowadzone w sposób wyczerpujący i rzetelny.Najistotniejszym błędem organów było, w ocenie autora skargi, błędne zastosowanie § 70 ust. 1 pkt 3 lit. a miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy, który dotyczy terenów szczególnego zagrożenia powodzią, podczas gdy w rzeczywistości działka inwestycyjna położona jest poza takim obszarem. Zgodnie z przedstawionymi przez Wody Polskie danymi, granica obszaru zagrożenia powodziowego przebiega w znacznej odległości od działki nr [...], co oznacza, że inwestycja nie narusza zakazów wynikających z przepisów planu miejscowego. W tej sytuacji organ winien był zastosować § 70 ust. 1 pkt 3 lit. b Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego, który dopuszcza lokalizację budynków gospodarskich i inwentarskich związanych z prowadzeniem gospodarstwa rolnego na terenach oznaczonych symbolem R, o ile nie znajdują się one w strefie wymienionej w lit. a.Organ nie wykazał żadnych obiektywnych przeszkód, które uniemożliwiałyby realizację tego zamierzenia, poza błędną interpretacją przepisów planu.Organy administracyjne dopuściły się także naruszenia art. 30 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, poprzez błędne jego zastosowanie i wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia inwestycji, mimo że nie zachodziła żadna z przesłanek określonych w tym przepisie.Zgodnie z art. 30 ust. 6 Prawa budowlanego, organ administracji architektoniczno-budowlanej może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia budowy tylko w przypadku stwierdzenia, że inwestycja nie jest zgodna z przepisami prawa, w tym z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, lub gdy istnieją szczególne okoliczności wskazujące na istotne zagrożenie bezpieczeństwa ludzi, środowiska lub sąsiednich nieruchomości. W niniejszej sprawie żaden z powyższych warunków nie był spełniony. Planowany budynek gospodarczy mieści się w granicach dopuszczalnej zabudowy określonej w MPZP, działka inwestycyjna stanowi teren rolny, a inwestycja jest związana z prowadzoną działalnością rolną. Ponadto, nie istnieją przesłanki techniczne ani środowiskowe, które mogłyby uzasadniać sprzeciw organu.W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalanie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:Skarga nie jest zasadna.Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2024.1267 t.j. ze zmianami) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sądowa kontrola legalności zaskarżonej decyzji sprawowana jest w granicach sprawy, przy czym sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. 2026.143 t.j. ze zm., dalej p.p.s.a.).Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji będącej przedmiotem skargi ( art. 145 § 1 p.p.s.a.).Na wstępie należy zauważyć, że istotny dla rozstrzygnięcia sprawy stan faktyczny ustalony przez organy obu instancji znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Zgłoszone w skardze zarzuty naruszenia przepisów postępowania dotyczyły natomiast wadliwej, zdaniem skarżącego, oceny sprzeczności zamierzonej budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz zaniechania przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na obszar Natura 2000, która była, zdaniem skarżącego, konieczna.Ocena tych zarzutów naruszenie przepisów postępowania wymaga odniesienia się do zasadniczej przyczyny zgłoszenia przez Starostę Kieleckiego zaskarżonego sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2025.418 t.j. ze zm.), dalej Prawo budowlane, tj. kwestii sprzeczności planowanej budowy objętej zgłoszeniem z obowiązującym na tym obszarze miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z tym przepisem bowiem, organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzji o warunkach zabudowy, inne akty prawa miejscowego lub inne przepisy.Okoliczność, że budowa obiektu objętego zgłoszeniem skarżącego z 23 lipca 2025 r., tj. budowa budynku gospodarskiego w konstrukcji drewnianej o wymiarach 7 x 5 m (czyli o powierzchni 35 m2), nie wymagała pozwolenia na budowę, ale wymagała zgłoszenia, nie było sporne i wynikało z treści art. 29 ust. 1 pkt 32 Prawa budowlanego. Zasadniczy spór dotyczył natomiast w sprawie tego, czy zapisy wspomnianego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego istotnie nie pozwalały na budowę obiektu objętego zgłoszeniem. Wynikająca z zarzutów skargi wątpliwość nie dotyczyła przy tym tego, czy zapisy te istotnie przewidywały zakaz budowy takiego obiektu w planowanym miejscu, ale tego, czy wbrew tym zapisom, jednak budowa ta była dopuszczalna.Wyjaśniając tę wątpliwość należy zauważyć, co następuje.Wspomniane wyżej zgłoszenie z 23 lipca 2025 r. (k. I-1 akt administracyjnych) dotyczyło budowy budynku gospodarskiego w konstrukcji drewnianej o wymiarach 7 x 5 m, tj. o powierzchni 35 m˛, na działce nr [...], obręb 0015 w miejscowości N., gmina M., dla której obowiązuje zmiana nr [...] miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy M. część I, przyjęta uchwałą Nr [...] Rady Gminy M. z dnia 30 września 2014 r. (Dz. Urz. Woj. Ś. z 2014 r., poz. 3189), dalej zmiana mpzp gminy M.. Zgodnie z tym planem, działka nr [...] znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem P.VI-et.R/ZZ – tereny sołectwa [...]. Część tej działki znajduje się natomiast w granicach obszaru określonego na rysunku zmiany mpzp gminy M. jako obszar szczególnego zagrożenia powodzią (plansza nr [...] – k. I-6 akt organu I instancji). Z treści § 2 ust. 2 pkt 7 części tekstowej tego planu wynika natomiast, że ustaleniami obowiązującymi na rysunku zmiany planu są następujące oznaczenia graficzne wynikające z przepisów odrębnych i szczególnych: granica obszaru szczególnego zagrożenia powodzią. Według natomiast § 70 ust. 1 zmiany mpzp gminy M., "Dla terenów oznaczonych na rysunku zmiany planu symbolem identyfikacyjnym *R – ustala się:1) przeznaczenie podstawowe – tereny rolnicze,2) przeznaczenie uzupełniające – zabudowa zagrodowa dla gospodarstw rolnych o powierzchni powyżej 4 ha użytków rolnych w granicach gminy M. oraz budynki gospodarskie i inwentarskie poza zabudową zagrodową, zieleń śródpolna, drogi dojazdowe do pól, urządzenia infrastruktury technicznej, usługi agroturystyczne w zabudowie zagrodowej;3) zasady zagospodarowania terenów:a) zakaz zabudowy, w tym zagrodowej, na terenach *R położonych [...] w obszarach szczególnego zagrożenia powodzią, obszarach zagrożonych zalewaniem[...];b) dopuszcza się lokalizacją zabudowy zagrodowej oraz budynków gospodarskich i inwentarskich związanych z produkcją rolną w terenach *R poza obszarami wymienionymi w lit. a).".Szczegółowa analiza wspomnianej planszy nr [...] zmiany mpzp gminy M. w zestawieniu z usytuowaniem położonej w pobliżu rzeki [...] Nidy wskazuje, że w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią znajduje się tylko wschodnia część działki skarżącego. Jednak będący przedmiotem zaskarżonego sprzeciwu budynek gospodarski o wymiarach 7x5 m, zaplanowany został do wybudowania właśnie na wschodnim krańcu działki nr [...], co wynika ze zgłoszenia z 23 lipca 2025 r. oraz załączonej do niego i potwierdzonej za zgodność przez J. D. mapy zasadniczej z planem zagospodarowania działki nr [...], na której oznaczono planowane usytuowania tego budynku w odległości około 7 metrów od wschodniej granicy tej działki. Tymczasem granica obszaru szczególnego zagrożenia powodzią znajduje się w odległości większej od tej granicy, co oznacza, że planowany budynek, a co najmniej jego część został zaplanowany do wybudowania na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, co jest niezgodne z przytoczonym zapisem § 70 ust. 1 pkt 3 lit. a) zmiany mpzp gminy M.. Oznacza to, że organy zasadnie zastosowały przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 Prawa budowlanego, zgodnie z którym organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.Powyższej oceny nie mogły zmienić zarzuty skargi oparte na treści pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 15 kwietnia 2025 r. (str. 24 akt organu I instancji).Z pisma tego wynika, że zgodnie z obowiązującymi mapami zagrożenia powodziowego, o których mowa w art. 169 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1087 ze zm.), działka nr [...] obręb 0015 Nida, gmina M. znajduje się poza obszarem szczególnego zagrożenia powodzią od rzeki [...] Nidy, gdzie prawdopodobieństwo wystąpienia powodzi jest wysokie i wynosi p=10% (raz na 10 lat) oraz jest średnie i wynosi p=1% (raz na 100 lat). W związku z powyższym, według treści tego pisma, dla działki nr [...] obręb 0015 Nida, nie obowiązują zakazy wynikające z art. 77 ust. 1 pkt 3 Prawa wodnego w zakresie gromadzenia ścieków, nawozów naturalnych, środków chemicznych, a także innych substancji lub materiałów, które mogą zanieczyścić wody, oraz prowadzenia przetwarzania odpadów, w szczególności ich składowania jak również nie zachodzi konieczność uzyskiwania pozwolenia wodnoprawnego wskazanego w art. 390 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego, t.j. na lokalizowanie nowych obiektów budowalnych na obszarach szczególnego zagrożenia powodzią.Należy jednak zauważyć, że mapy zagrożenia powodziowego sporządzane zgodnie z art. 169 ust. 1 Prawa wodnego dla obszarów narażonych na niebezpieczeństwo powodzi wskazanych we wstępnej ocenie ryzyka powodziowego, nie mogą być podstawą dla wykładni przepisów obowiązującego na danym obszarze miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mogą natomiast być podstawą do jego zmiany. Dopóki jednak to nie nastąpi, ustalenia wynikające z aktu prawa miejscowego, jakim jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego są wiążące. Skoro natomiast ze zmiany mpzp gminy M. wynika jednoznacznie, że część działki skarżącego oznaczona numerem 100 obręb 0015 Nida, na której skarżący planuje budowę przedmiotowego budynku gospodarczego, znajduje się na obszarze szczególnego zagrożenia powodzią, to bez zmiany takiego zapisu nie jest możliwe uznanie, że jest inaczej. W konsekwencji mocy obowiązującej zmiany mpzp gminy M. nie jest też możliwe podważenie w oparciu o przepisy Prawa wodnego, zwłaszcza te przywołane w piśmie Wód Polskich z 15 kwietnia 2025 r., wynikającego z § 70 ust. 1 pkt 3 lit. a) tego planu zakazu wszelkiej zabudowy, w tym również zagrodowej oraz budynków gospodarskich i inwentarskich związanych z produkcją rolną, na obszarze oznaczonym w tym planie jako obszar szczególnego zagrożenia powodzią.Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego błędnego uznania braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowej inwestycji na obszar Natura 2000, należy podzielić pogląd organu II instancji w tym zakresie.Mimo stwierdzenia przez organ II instancji powstania w niniejszej sprawie wynikającego z art. 96 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. 2024.1112. t.j. ze zm.), obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowej inwestycji na obszar Natura 2000, zasadne było odstąpienie od przeprowadzenia takiej oceny. Skoro bowiem z innej przyczyny, w szczególności z powodu opisanego wyżej naruszania przez objętą przedmiotowym zgłoszeniem z 23 lipca 2025 r. budowę, ustaleń obowiązującej zmiany mpzp gminy M., ta inwestycja i tak nie może w tym miejscu powstać, to zbędne było przeprowadzanie oceny oddziaływania tego przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, która i tak nie mogłaby zmienić rozstrzygnięcia sprawy. Przeprowadzanie takiego postępowania w tej sytuacji prowadziłoby do naruszenia uregulowanej w art. 8 § 1 k.p.a. zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej. Narażałoby bowiem stronę na znoszenie konsekwencji prowadzenia postępowania, które i tak nie mogłoby doprowadzić do realizacji planowanej inwestycji.Z analogicznych powodów zbędne było też odnoszenie się w zaskarżonej decyzji do opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Kielcach oraz do stanowiska Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, z których wynikał brak zastrzeżeń do planowanego zamierzenia budowlanego. Te stanowiska nie dotyczył bowiem kluczowej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii usytuowania planowanego przedmiotowego budynku gospodarczego w granicach obszaru szczególnego zagrożenia powodzią, przez co również nie mogły zmienić rozstrzygnięcia sprawy.Z powyższych rozważań wynika, że zarzucone w skardze naruszenia przepisów postępowania dotyczące niezebrania i nierozważenia całego materiału dowodowego, a w konsekwencji niewyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy dotyczących wadliwej, zdaniem skarżącego, oceny sprzeczności zamierzonej budowy z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz zaniechania przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanej inwestycji na obszar Natura 2000, nie miało miejsca. Okoliczności istotne dla oceny sprzeczności inwestycji z planem zostały bowiem prawidłowo i kompletnie ustalone, a ustalenia dotyczące oceny oddziaływania tej inwestycji na obszar Natura 2000 nie były niezbędne do rozstrzygnięcia sprawy.Uwzględniając powyższe uwagi należy stwierdzić, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Ponieważ jednocześnie brak jest okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a..