Postanowienie z 16 lutego 2017, sygn. VI Gz 38/17

POSTANOWIENIE

Dnia 16 lutego 2017 r.

Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy

w składzie następującym:

Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki ( spr.)

Sędziowie: SSO Beata Hass - Kloc

SSO Anna Harmata

Protokolant: asyst. sędz. Joanna Gołąbek

po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. w Rzeszowie

na posiedzeniu niejawnym

sprawy z wniosku Nadzorcy Sądowego o umorzenie przyspieszonego

postępowania restrukturyzacyjnego S. A. H., (...) Spółki Jawnej w S.

na skutek zażalenia dłużnika na postanowienie Sądu Rejonowego w Rzeszowie Wydziału V Gospodarczego, Sekcji ds. Restrukturyzacyjnych i Upadłościowych z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt V GRp 2/16

postanawia:

oddalić zażalenie.

UZASADNIENIE

Nadzorca sądowy W. W. w piśmie z dnia 19 lipca 2016 r. skierowanym do Sądu Rejonowego wniósł o umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego, wskazując jako podstawę tego żądania przepisy art. 325 ust. 1 pkt. 1 i ust. 2 prawa restrukturyzacyjnego.

Według nadzorcy sądowego istnieje zarówno obligatoryjna podstawa umorzenia postępowania określona jako narażenie na pokrzywdzenie wierzycieli, jak i przesłanka fakultatywna stanowiąca, iż okoliczności sprawy, a w szczególności zachowanie dłużnika wskazują, iż układ nie zostanie wykonany.

W piśmie z dnia 10 października 2016 r. dłużnik wniósł o oddalenie wniosku podejmując polemikę z ustaleniami i wnioskami nadzorcy sądowego.

Postanowieniem z dnia 18.11.2016 r. Sąd Rejonowy w Rzeszowie V Wydział Gospodarczy Sekcja ds. Restrukturyzacyjnych i Upadłościowych umorzył postępowanie.

W uzasadnieniu orzeczenia stwierdził, że przedstawione i wykazane przez nadzorcę sądowego okoliczności dają pełną podstawę do przyjęcia, iż zachodzą warunki określone prawem do umorzenia postępowania restrukturyzacyjnego. Powołał treść art. 325 ust.1 pkt.1 w/w ustawy zgodnie z którym sąd umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli jego prowadzenie zmierzałoby do pokrzywdzenia wierzycieli. Ustęp 2 powołanego przepisu prawa stanowi z kolei, iż sąd może umorzyć postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli z okoliczności sprawy, w szczególności z zachowania dłużnika wynika, że układ nie zostanie wykonany.

Zdaniem Sądu, w niniejszym stanie faktycznym obie w/w podstawy zachodzą i pomimo, że są samodzielne wzajemnie uzupełniają się, a druga wynika z pierwszej. W ocenie Sądu, nie sposób nie zgodzić się z ustaleniami i wnioskami nadzorcy sądowego dotyczącymi faktycznego zaprzestania prowadzenia przedsiębiorstwa dłużnika. Ta natomiast okoliczność jest w zasadzie bezsporna. Nadzorca sądowy wykazał, iż dłużnik nie ściąga praktycznie swoich należności, co było założeniem wstępnego planu restrukturyzacyjnego. Nie czyni tego zapewne również dlatego, iż nie posiada środków finansowych do tego potrzebnych. Sąd wywiódł dalej, że mimo zapewnienia o prowadzeniu negocjacji z wierzycielami zarówno nadzorcy sądowemu, jak i Sądowi nie są znane nawet wstępne pozytywne rezultaty takich działań. Brak jest jakichkolwiek ekonomicznych efektów działalności dłużnika ( zysku), czy nawet istotnych obrotów, które dawałyby szanse na pozyskanie środków na wykonanie układu. Ponadto, jeden ze wspólników przebywa za granicą we własnych sprawach, a działania wspólników nastawione są na zaspokojenie własnych interesów, nie zaś na zabezpieczenie wierzycieli (pobranie wyższej zaliczki niż dywidenda). Całokształt tych okoliczności świadczy – zdaniem Sądu - o wypełnieniu fakultatywnej przesłanki umorzenia postępowania.

Sąd zauważył dalej, że pokrzywdzenie wierzycieli to pojęcie niedookreślone, które na gruncie każdej sprawy przybrać może inne przejawy. Przedstawione uprzednio okoliczności w niniejszej sprawie świadczą o narażeniu wierzycieli na pokrzywdzenie. Jak słusznie zauważył bowiem nadzorca sądowy istnieje konieczność „uchwycenia” i spieniężenia jeszcze pozostałego majątku, którego wartość maleje , po to aby zaspokoić równomiernie, zgodnie z zasadami prawa ogół wierzycieli, a nie tylko tych wybranych. Podstawy umorzenia są ze sobą w przedmiotowej sprawie ściśle powiązane. Całokształt okoliczności niniejszej sprawy, w tym zachowanie dłużnika, wprost rzutują na stan narażenia wierzycieli na pokrzywdzenie. Dłużnik w swoim piśmie z dnia 10.10.2016r. oprócz polemiki ze stanowiskiem nadzorcy nie przedstawił żadnych realnych perspektyw wykonania układu i zaspokojenie wierzycieli. Ostatecznie, zdaniem Sądu, skutkuje to wydaniem orzeczenia o umorzeniu postępowania na podstawie wskazanych przepisów.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł dłużnik zarzucając Sądowi Rejonowemu :

1)  naruszenie art. 209 ustawy prawo restrukturyzacyjne w zw. z art. 233 § 1 k.p.c., poprzez uchybienie sformułowanej w tym przepisie zasadzie wszechstronności nakazującej poddać ocenie całość zebranego w sprawie materiału dowodowego i pominięcie w toku dokonywanej oceny dowodów przedstawionych przez Spółkę, a wskazujących na to, że prowadzenie postępowania nie zmierzałoby do pokrzywdzenia wierzycieli, a zachowanie Spółki nie upoważnia do wywiedzenia wniosku o istnieniu ryzyka niewykonania układu;

2)  naruszenie art. 209 w/w ustawy, w zw. z art. 128 § 1 k.p.c. i 140 § 1 k.p.c. poprzez brak doręczenia pełnomocnikowi Spółki odpisu pisma nadzorcy sądowego z dnia 27 października 2016 r., mającego wpływ na poczynienie ustaleń faktycznych i dokonanie subsumcji prawnej, co uniemożliwiło Spółce zajęcie merytorycznego stanowiska i skutkowało pozbawieniem Spółki obrony swych praw;

3)  naruszenie art. 325 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy poprzez umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego w sytuacji, gdy nie zaistniały przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie.

Wskazując na powyższe podstawy zaskarżenia wnioskodawca domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia, zniesienia postępowania w zakresie dotkniętym nieważnością i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji. Żądaniem ewentualnym wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I instancji.

Niezależnie od powyższego na podstawie art. 368 § 1 pkt 4 k.p.c. w zw. z art. 398 k.p.c. w zw. z art. 209 ustawy wniósł o przeprowadzenie dowodów z załączonych do zażalenia dokumentów w postaci :

1)  postanowienia Sądu Rejonowego Lublin - Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku, IX Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i restrukturyzacyjnych z dnia 29 września 2016r. dotyczącego otwarcia przyspieszonego postępowania układowego (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność tymczasowego braku możliwości wszczęcia przez Spółkę egzekucji przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

2)  wezwania do zapłaty skierowanego przez Spółkę przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących Spółce wierzytelności,

3)  wezwania do zapłaty skierowanego przez Spółkę przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej należności,

4)  wezwania do zapłaty nr (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących Spółce wierzytelności,

5)  wezwania do zapłaty nr (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących Spółce wierzytelności,

6)  wezwania do zapłaty nr (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących Spółce wierzytelności ,

7)  wezwania do zapłaty nr (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących Spółce wierzytelności ,

8)  odpowiedzi na wezwanie do zapłaty (...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących Spółce wierzytelności ,

9)  wezwania do zapłaty nr (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności ,

10)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

11)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r. (...) przeciwko(...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

12)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r. przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

13)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących Spółce wierzytelności,

14)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

15)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r. (...) (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

16)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r. (...) (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

17)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r. (...) (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności ,

18)  noty odsetkowej wystawionej dnia 30 listopada 2016 r. (...)przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności ,

19)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...)spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

20)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

21)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

22)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) sp. z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących Spółce wierzytelności,

23)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

24)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

25)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

26)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

27)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności ,

28)  noty odsetkowej wystawionej dnia 31 sierpnia 2016 r. (...) przeciwko (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania przysługujących jej wierzytelności,

29)  korespondencji pomiędzy Spółką a (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dłużnik Spółki) za okres od 19 lipca 2016 r. do 29 listopada 2016 r. wraz z projektem porozumienia na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania jej wierzytelności,

30)  korespondencji pomiędzy Spółką a (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dłużnik Spółki) za okres 4 października 2016r. do 14 grudnia 2016r. wraz z projektem porozumienia na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania jej wierzytelności ,

31)  korespondencji pomiędzy Spółką a (...)Sp. z o.o na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań zmierzających do odzyskania jej należności,

32)  korespondencji Spółki z kontrahentami na okoliczność podejmowanych przez Spółkę działań w ramach działalności gospodarczej,

33)  ofert w postaci korespondencji e-mail wysłanych przez klientów do Spółki na okoliczność funkcjonowania Spółki na rynku sprzedaży stali,

34)  korespondencja Spółki z podmiotami zainteresowanymi zakupem blachy,

Powyższe dokumenty według wnioskodawcy powołano łącznie na okoliczność braku spełnienia przesłanek uzasadniających umorzenie przyspieszonego postępowania restrukturyzacyjnego, tj. m.in. art. 325 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy. Dłużnik podał także, że możliwość i potrzeba powołania przedmiotowych dokumentów wyniknęła dopiero na tym etapie postępowania, albowiem ich część powstała dopiero po złożeniu odpowiedzi Spółki na wniosek nadzorcy o umorzenie przyspieszonego postępowania układowego, albo po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Potrzeba przedłożenia pozostałej części powstała w związku z treścią pisma nadzorcy sądowego z dnia 27 października 2016 r., o którym Spółka nie miała wiedzy przed doręczeniem uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, gdyż w/w pismo nie zostało doręczone pełnomocnikowi Spółki, ani Spółce.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zażalenie nie podlegało uwzględnieniu. Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego jest prawidłowe i znajduje oparcie w obowiązujących przepisach.

Najdalej idącym zarzutem, bo prowadzącym do nieważności postępowania był zarzut skarżącej pozbawienia jej możliwości obrony swych praw, które wiązała z brakiem doręczenia jej przez Sąd I instancji odpisu pisma nadzorcy sądowego z dnia 27 października 2016 r. mającego wpływ na dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne i subsumpcję prawną.

Zarzut powyższy nie był zasadny.

Sąd Najwyższy wskazał, że o nieważności postępowania z powodu pozbawienia strony możności działania można mówić tylko wówczas, gdy strona została pozbawiona uprawnień procesowych wskutek wadliwego postępowania sądu. W grę wchodzą jednak tylko wypadki, gdy strona rzeczywiście była pozbawiona możności obrony swych praw i na skutek tego nie brała udziału w postępowaniu sądowym ( zob. wyr. SN z 13.06.2002, V CKN 1057/00, niepubl.).

Co do zasady fakt niedoręczenia przez sąd odpisów pism stronie nie prowadzi do nieważności postępowania z powodu pozbawienia możliwości obrony jej praw (art. 379 pkt 5 k.p.c.). Pozbawienie takie następuje bowiem wówczas, gdy z winy sądu albo strony przeciwnej, strona w ogóle nie mogła działać i nie miała możliwości podjęcia przed sądem obrony swoich praw. Pozbawienie strony możności obrony swych praw, aby mogło stanowić przyczynę nieważności musi być całkowite i w sposób bezwzględny wyłączyć możność obrony (tak SN min. w wyroku z dnia 11 kwietnia 2003 r., VCK 38/02). Niedoręczenie stronie odpisu pisma procesowego przeciwnika z reguły nie może wywołać takiego skutku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2002 r., II CKN 463/01).

Pozbawienie strony możności obrony należy jednak oceniać przez pryzmat konkretnych okoliczności sprawy.

W rozpoznawanej sprawie w piśmie z 27 października 2016 r. nadzorca sądowy , w związku z otrzymaną od skarżącej Spółki odpowiedzią na jego wniosek o umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w kwestii zaistnienia podstaw do umorzenia postępowania, uzupełniając je o dane z dalszego postępowania restrukturyzacyjnego. Zdaniem Sądu Okręgowego, brak doręczenia Spółce tego pisma - choć stanowi uchybienie procesowe Sądu - to nie miało ono ostatecznie istotnego wpływu na wynik sprawy. Z jego treści wynika, że w zasadzie w znaczącej części powiela ono dotychczasową argumentację i ocenę sytuacji majątkowej i finansowej Spółki. Skoro argumentacja nadzorcy sądowego co do braku możliwości wykonania przez Spółkę układu, pokrzywdzenia wierzycieli w razie kontynuacji postępowania była znana skarżącej już na etapie złożenia przez nadzorcę wniosku o umorzenie postępowania, to powinna była ona już w odpowiedzi na wniosek powołać wszelkie twierdzenia i dowody na okoliczność braku podstaw do umorzenia postępowania. Niewątpliwie na etapie udzielania odpowiedzi na wniosek nadzorcy istniała możliwość merytorycznego i pełnego ustosunkowania się do powołanych w nim twierdzeń. Dlatego też uchybienie Sądu w postaci braku doręczenia skarżącej odpisu kolejnego pisma nadzorcy nie mogło prowadzić do nieważności postępowania. Podniesiony przez skarżącą zarzut pozbawienia możliwości obrony jej praw należało więc uznać za niezasadny.

Sąd Okręgowy nie znalazł także podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej o dopuszczenie dowodów z dokumentów zgłoszonych w zażaleniu, mających służyć wykazaniu braku spełnienia przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania restrukturyzacyjnego. W n/n postępowaniu dokumenty dołączone do zażalenia - o ile zdaniem skarżącej miały znaczenie w sprawie - winny zostać złożone przed Sądem I instancji ( te które już wówczas istniały). Dotyczą one bowiem kwestii stanowiących od początku postępowania przedmiot rozważań stron. Skarżąca skutecznie nie uzasadniła zasadności ich zgłoszenia na etapie postępowania zażaleniowego, dlatego na podstawie art. 381 k.p.c. Sąd Okręgowy pominął je jako spóźnione.

Przed odniesieniem się do pozostałych zarzutów należy podkreślić, że głównym celem przyspieszonego postępowania układowego, jako jednego z postępowań restrukturyzacyjnych jest umożliwienie zadłużonemu przedsiębiorcy przeprowadzenie szybkiej i skutecznej restrukturyzacji przedsiębiorstwa. Ten rodzaj postępowania restrukturyzacyjnego przeznaczony jest dla dłużnika – przedsiębiorcy, który co prawda nie spełnia ciążących na nim zobowiązań i prowadzone są już przeciwko niemu postępowania egzekucyjne, jednakże możliwe jest wypracowanie porozumienia z wierzycielami. Według założeń przyspieszone postępowanie układowe ma trwać 2-3 miesiące. Zbadanie zasadności umorzenia postępowania przez Sąd I instancji powinno być rozpatrywane właśnie w kontekście celu tego postępowania. Wskazać należy, iż postanowienie o umorzeniu postępowania upadłościowego ma charakter rozstrzygnięcia formalnego, podejmowanego gdy tylko zaistnieją przesłanki wymienione enumeratywnie w przepisie art. 325 pr. restrukturyzacyjne. Z przepisu tego wynika, że obligatoryjną podstawą do umorzenia postępowania jest ustalenie, że prowadzenie postępowania zmierzałoby do pokrzywdzenia wierzycieli (art. 325 ust. 1 pkt 1). Fakultatywną podstawą umorzenia jest z kolei m.in. stwierdzenie na podstawie okoliczności sprawy, w szczególności na podstawie zachowania dłużnika, że układ nie będzie wykonany. (art. 325 ust. 2 pr. ). Tryb umorzenia postępowania stanowi jedno z tego rodzaju rozwiązań przewidzianych w w/w ustawie, które ma zapobiegać możliwości wykorzystywania postępowania restrukturyzacyjnego w celu pokrzywdzenia wierzycieli. Choć pojęcie powyższe jest niedookreślone, to jednak biorąc pod uwagę założenia wskazane w projekcie uzasadnienia omawianej ustawy można przyjąć, że o pokrzywdzeniu wierzycieli wskutek otwarcia i prowadzenia postępowania upadłościowego można mówić wówczas gdy z okoliczności sprawy wynika, że wierzyciele w ramach zawarcia i realizacji układu zostaną zaspokojeni w mniejszym stopniu lub znacznie później niż byliby zaspokojeni wskutek ogłoszenia upadłości i likwidacji majątku dłużnika. (por. projekt uzasadnienia ustawy Pr. Restrukturyzacyjne).

Ocena realności propozycji układowych oraz planu restrukturyzacyjnego w kontekście możliwości jego wykonania przez Spółkę (...) dokonana przez Sąd Rejonowy w oparciu o ustalenia nadzorcy sądowego w ramach czynności wstępnych dokonywanych w ramach przyspieszonego postępowania układowego zasługuje na aprobatę. Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd Rejonowy nie dopuścił się naruszenia przepisu art. 233 § 1 k.p.c., a zgromadzony w sprawie materiał dowodowy ocenił w sposób wszechstronny, z zachowaniem reguł wynikających z tego przepisu i w żadnym razie nie można przyjąć aby dokonana przez ten Sąd ocena dowodów miała charakter dowolny bądź zawierała logiczne błędy. Dopiero zaś stwierdzenie tego rodzaju uchybień i sprzeczności uzasadniałoby zarzut naruszenia art. 233 kpc.

Analiza sytuacji majątkowej i finansowej dłużnej Spółki, dokonana w oparciu o akta niniejszej sprawy, dokumenty zgromadzone w aktach (...) nie daje podstaw do przyjęcia, że Spółka ta będzie w stanie wykonać układ, zaś dalsze prowadzenie postępowania nie narazi wierzycieli na pokrzywdzenie. Ocena realności propozycji układowych oraz planu restrukturyzacyjnego dokonana przez nadzorcę sądowego w ramach czynności wstępnych, przyjęta przez Sąd Rejonowy zasługuje na aprobatę. Zebrane w sprawie dowody nie pozwalają przyjąć, że Spółka posiada majątek wystarczający na pokrycie spłat wierzycieli. Mało realne są także wskazane przez Spółkę źródła pozyskania finansów na wykonanie układu. Podkreślić należy, że układ ( propozycje układowe) musi znajdować oparcie w realnie istniejącym majątku i finansach dłużnika, a nie jedynie w jego przeświadczeniu o możliwości zawarcia, a przede wszystkim wykonania układu. Wskazać trzeba, że majątek ruchomy Spółki, na który składa się wózek widłowy i zapasy magazynowe w postaci ekogroszku i peletu przedstawia stosunkowo niewielką wartość (48.457 zł) w stosunku do ciążących na niej zobowiązań (przekraczających 4 mln zł), a jego wartość spada. Podejmowane dotychczas próby jego sprzedaży były bezskuteczne. Zakładana przez Spółkę spłata zobowiązań z wypracowanego przez nią zysku jawi się jako mało prawdopodobna, w sytuacji gdy ta nie posiada bieżących środków finansowych na prowadzenie działalności ani także innego majątku trwałego w postaci nieruchomości, innych ruchomości mogącego służyć jako zabezpieczenie kredytu czy pożyczki. Również biorąc pod uwagę, że przyspieszone postępowanie układowe z założenia ma być bardzo krótkie szanse przeprowadzenia czynności windykacyjnych od dłużników skarżącej Spółki w okresie 2-3 miesięcy są nikłe. Główny dłużnik Spółki - (...) Sp. z o.o. z/s w L. jest niewypłacalny, a względem niego zostało otwarte przyspieszone postepowanie układowe. Odzyskanie należności od tego kontrahenta w stosunkowo krótkim czasie jest więc nierealne. Wyżej wskazane okoliczności nie wskazują na istnienie realnych perspektyw na pozyskanie środków ( z obu wskazywanych przez skarżącą źródeł finansowania) wystarczających na zaspokojenie wierzycieli i wykonanie układu. także biorąc pod uwagę niską skuteczność dotychczas podjętych przez Spółkę działań. W tych warunkach kontynuacja postępowania upadłościowego które ma służyć nie tylko ochronie słusznych praw dłużnika, ale też zbiorowego interesu wierzycieli jest niecelowe.

Z tych też względów Sąd Okręgowy na podstawie art. 385 kpc w zw. z art. 397§2 kpc w zw. z art. 209 pr. restrukturyzacyjne oddalił zażalenie pozwanej jako bezzasadne.