Postanowienie SN z 15 grudnia 2015, sygn. III CSK 321/15
Najważniejsze informacje
W skrócie
Wynik
oddalono wniosek
Typ sprawy
sprawa cywilna
Etap
skarga kasacyjna
Tryb
posiedzenie niejawne
Role w sprawie
powód
Skarb Państwa
biegły
Data orzeczenia
15 grudnia 2015
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna, Wydział III
Przewodniczący
SSN Jacek Gudowski
Podstawa prawna
POSTANOWIENIE
Dnia 15 grudnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jacek Gudowski
w sprawie z powództwa J. H.
przeciwko Gminie C.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 grudnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Okręgowego w K.
z dnia 11 marca 2015 r.,
odrzuca skargę kasacyjną i oddala wniosek pełnomocnika
powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej
z urzędu.
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 marca 2015 r. – w sprawie o zapłatę – Sąd Okręgowy
w K. oddalił apelację od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 21 listopada 2014 r.
Powód wniósł skargę kasacyjną, wskazując na jej oczywistą zasadność.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna – zwłaszcza dwa pierwsze zarzuty – dotyczy wyłącznie
podważenia ustaleń i oceny dowodów („brak wyczerpujących ustaleń”, „uznanie za
nieudowodnione twierdzenia powoda”), co jest niedopuszczalne (art. 3983
§ 3
k.p.c.). Należy przy tym zwrócić uwagę, że powołane w skardze orzeczenia
dotyczące dopuszczalności stawiania zarzutu naruszenia art. 233 k.p.c. pochodzą
z okresu przed wprowadzeniem skargi kasacyjnej jako nadzwyczajnego środka
zaskarżenia (przed dniem 6 lutego 2005 r.). Obecnie, wobec treści art. 3983
§ 3
k.p.c., nie mają one obecnie żadnego znaczenia.
Trzeci zarzut jest niedopuszczalny, gdyż został odniesiony do przepisów,
których Sąd drugiej instancji nie stosuje, a przynajmniej nie wprost. Mógłby być
ewentualnie wsparty powołaniem art. 381 k.p.c., ale tego nie uczyniono.
Na marginesie należy przypomnieć o dyskrecjonalnej władzy sądu w zakresie
zasięgania opinii biegłych (art. 278 § 1 k.p.c.).
W tym stanie rzeczy, skoro skargę oparto na zarzutach, które są
w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, należało orzec, jak w sentencji
(art. 3986
§ 3 k.p.c.).
Wniosek o zasądzenie kosztów jest bezzasadny, zgodnie bowiem
z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej
skargi kasacyjnej nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania
od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi
(por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ
69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07,
nie publ.).
kc.).
W tym stanie rzeczy, skoro skargę oparto na zarzutach, które są
w postępowaniu kasacyjnym niedopuszczalne, należało orzec, jak w sentencji
(art. 3986
§ 3 k.p.c.).
Wniosek o zasądzenie kosztów jest bezzasadny, zgodnie bowiem
z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu Najwyższego, wniesienie niedopuszczalnej
skargi kasacyjnej nie jest udzieleniem pomocy prawnej i nie uzasadnia przyznania
od Skarbu Państwa wynagrodzenia ustanowionemu przez sąd pełnomocnikowi
(por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 września 2007 r., II CZ
69/07, OSNC 2008, nr 3, poz. 41 lub z dnia 18 grudnia 2007 r., III CSK 336/07,
nie publ.).
kc