sygn. IV Kz 628/14 14 lipca 2014 Sąd Okręgowy we Wrocławiu

Postanowienie z 14 lipca 2014, sygn. IV Kz 628/14

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik utrzymano w mocy zaskarżone postanowienie
Przedmiot zażalenie na postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztowania / środki zapobiegawcze
Typ sprawy sprawa karna
Etap zażalenie
Tematy
rozbój / art. 280 § 1 k.k.
Role w sprawie
oskarżony podejrzany pokrzywdzony świadek prokurator
Data orzeczenia 14 lipca 2014
Sąd Sąd Okręgowy we Wrocławiu
Wydział IV Wydział Karny Odwoławczy
Przewodniczący Sędzia Agata Regulska

Sygn. akt IV Kz 628/14

POSTANOWIENIE

Dnia 14.07.2014 roku

Sąd Okręgowy Wydział IV Karny Odwoławczy we Wrocławiu

Przewodniczący : SSO Agata Regulska

Sędziowie: SO Małgorzata Szyszko

SO Jerzy Menzel (spr.)

Protokolant : Aneta Malewska

przy udziale prokuratora Prok.Okręgowej Tomasza Fedyka

po rozpoznaniu w sprawie P. K.

oskarżonego o czyn z art. 280 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk

na posiedzeniu dnia 14.07.2014 roku

zażalenia oskarżonego

na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 6.06.2014 roku

w przedmiocie przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania

na podstawie art. 437 § 1 kpk

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 marca 2014 roku Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia zastosował wobec P. K. podejrzanego o czyn z art. 280 § 1 kk i art. 158 § 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk tymczasowe aresztowanie na okres 3 miesięcy, tj do dnia 9.06.2014 roku.

W dniu 30.05.2014 roku prokurator oskarżył przed sądem Rejonowym P. K. zarzucając mu wskazany wyżej czyn.

Postanowieniem z dnia 6.06.2014 roku Sąd Rejonowy przedłużył stosowanie wobec oskarżonego środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania na dalszy okres 3 miesięcy, tj. do dnia 9.09.2014 roku.

Na postanowienie Sądu zażalenie złożył osobiście oskarżony, który zarzucił naruszenie art. 258 § 1 pkt. 2 kpk poprzez bezzasadne przyjęcie, że okoliczności wskazują na istniejącą uzasadnioną obawę podejmowania przez oskarżonego na wolności działań polegających na nakłanianiu do składania fałszywych zeznań lub wyjaśnień , a nadto nieuzasadnione przyjęcie, że zgromadzone w sprawie dowody w znacznym stopniu uprawdopodobniły popełnienie przez P. K. przestępstwa.

Sąd zważył:

Sąd Okręgowy aprobuje pogląd Sądu Rejonowego ,że w sprawie w dalszym ciągu utrzymuje się przesłanka przewidziana w art. 249 § 1 kpk, a zatem, że w celu zapewnienia prawidłowego toku postępowania zachodzi konieczność stosowania środka zapobiegawczego, w sytuacji istniejącego dużego prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa. Oskarżony podniósł w zażaleniu, że dowód z zeznań pokrzywdzonego jest niewystarczający do ustalenia prawdopodobieństwa popełnienia przestępstwa. Z takim poglądem nie sposób się zgodzić. Prawdopodobieństwo popełnienia przestępstwa, które stanowi przesłankę do stosowania środków zapobiegawczych wyraźnie należy odróżnić od pewności o takim stanie rzeczy, która wynika z prawomocnego wyroku skazującego. Z tych też powodów nie przesądzając o końcowym rozstrzygnięciu Sąd Rejonowy prawidłowo uznał ,że zeznania pokrzywdzonego wskazujące na oskarżonego jako sprawcę zarzuconego mu czynu stanowią wystarczające uprawdopodobnienie o jakim mowa w art. 249 § 1 kpk. Nie można również zgodzić się z autorem zażalenia, że dla zabezpieczenia prawidłowego prowadzenia i rozpoznania sprawy stosowanie środka zapobiegawczego jest nieuzasadnione. Czyn, który został oskarżonemu zarzucony, został popełniony przez kilka współdziałających ze sobą osób. Oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu przestępstwa i kwestionuje w ogóle swoją obecność podczas dokonywania czynu karalnego na osobie pokrzywdzonego. Słusznie zatem interpretuje Sąd Rejonowy, że taki stan rzeczy rodzi uzasadnione przypuszczenie, że w przypadku gdy oskarżony będzie przebywał na wolności, jego działania mogą zostać nakierowanie na niedozwolone wpływanie na tok postępowania np. przez wpływanie na świadków, w tym pokrzywdzonego jeszcze zanim dowody te zostaną przeprowadzone bezpośrednio przed sadem. Zgodzić się również wypada, że w sprawie występuje przesłanka z art. 258 § 2 kpk. Oskarżony stoi pod zarzutem popełnienia czynu z art. 280 § 1 kk, za który ustawodawca przewidział odpowiedzialność karną do 12 lat pozbawienia wolności. Czyn podlegający rozpoznaniu został popełniony przez kilka współdziałających osób, co potęguje stopień jego społecznej szkodliwości. Oskarżony, co jest niewątpliwe ( k.35-36) był w przeszłości wielokrotnie karany. Wskazane okoliczności uzasadniają przekonanie o realności surowej kary, która grozi P. K..

Konieczność przeprowadzenia postępowania na rozprawie, a w szczególności odebranie od oskarżonego wyjaśnień wymaga dalszego stosowania zaskarżonego środka zapobiegawczego, a oznaczony przez Sąd Rejonowy okres jego obowiązywania jest w ocenie Sądu Odwoławczego uzasadniony.

Z tych przyczyn orzeczono jak na wstępie.