sygn. IV Ka 816/14 28 października 2014 Sąd Okręgowy we Wrocławiu

Wyrok z 28 października 2014, sygn. IV Ka 816/14

Data orzeczenia 28 października 2014

Sąd Sąd Okręgowy we Wrocławiu

Wydział IV Wydział Karny Odwoławczy

Przewodniczący Sędzia Agata Regulska

Podstawa prawna

art. 11 kk art. 12 kk art. 46 kk art. 53 kk art. 63 kk art. 64 kk art. 85 kk art. 86 kk

Pokaż pozostałe podstawy prawne (4)

art. 278 kk art. 279 kk art. 288 kk art. 624 kpk

Sygn. akt. IV Ka 816/14

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 października 2014 r.

Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:

Przewodniczący SSO Agata Regulska

Sędziowie SSO Anna Bałazińska – Goliszewska

SSO Stanisław Jabłoński (spr.)

Protokolant Justyna Gdula

przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Leszka Karpiny

po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r.

sprawy M. G.

oskarżonego o przestępstwa z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk, z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk w zw. z art. 12 kk, z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk,

na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego

od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej

z dnia 11 kwietnia 2014 r. sygn. akt II K 727/13

I. utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok, uznając apelację za oczywiście bezzasadną;

II. zasądza od Skarbu Państwa (Kasa Sądu Rejonowego dla Wrocławia - Fabrycznej) na rzecz adwokat M. Z. kwotę 516,60 złotych (pięciuset szesnastu i ⁶⁰ / 100 , w tym VAT), tytułem nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu odwoławczym;

III. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.

IV Ka 916/14

UZASADNIENIE

M. G. w sprawie prowadzonej przeciwko M. C., T. I., S. R. i T. G. został oskarżony wspólnie z S. R. o to, że:

II. w dniu 03 sierpnia 2012 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z inną osobą, dokonali włamania do altany poprzez podważenie skobla, a następnie kradzieży namiotu o wartości 300 zł, przedłużacza o wartości 100 zł, dwóch tapet o wartości 50 zł na szkodę M. S.oraz opryskiwacza o wartości 150 zł, kosy spalinowej o wartości 1.500 zł, walca do trawy o wartości 450 zł, kosy spalinowej o wartości 987 zł, blachy falistej o wartości 50 zł, siedmiu krzeseł drewnianych o wartości łącznej 686 zł, apteczki o wartości 155 zł, kanistrów w ilości 2 sztuk z wartością paliwa w postaci benzyny (...) o wartości łącznej 110 zł, pompy zanurzeniowej o wartości 110 zł, przedłużacza bębnowego o wartości 250 zł, czym działali na szkodę (...) W.- Osiedla (...), przy czym S. R.zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt I.

- przy czym S. R. zarzucanego mu czynu dopuścił sie działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt. 1

- przy czym M. G. zarzucanego mu czynu dopuścił się będąc uprzednio skazany przez Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia Wydział V Karny z dnia 30 czerwca 2006 r. sygn. akt V K 757/06 za czyny z art. 278§1 kk w zw. z art. 64§1 kk na karę jednego roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, która odbył w okresie od 29 grudnia 2008 r. do 23 lutego 2010 r. i w okresie od 04 kwietnia 2011 r. do 08 października 2011 r.

tj. wobec S. R. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§1 kk

tj. wobec M. G. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk

III. w okresie od 02 października 2012 r. do 03 października 2012 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z inną osobą, dokonali włamania do budynku gospodarczego i świetlicy (...) (...)poprzez pokonanie drzwi powodując uszkodzenie mienia w wysokości 2.900 zł, a następnie kradzieży szlifierki kątowej marki H.o wartości 280 zł, spawarki marki B.o wartości 600 zł, wózka dwukołowego o wartości 500 zł, butli gazowej wraz z paliwem gazowym o wartości 500 zł, silnika elektrycznego o wartości 300 zł oraz nożyc do cięcia drutu o wartości 80 zł, czym działali na szkodę (...) O. (...) (...), przy czym S. R.zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt I.

przy czym M. G. zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa opisanych w pkt. II.

tj. wobec S. R. o czyn z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk

tj. wobec M. G. o czyn z art. 279 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk

IV. w okresie od 21 października 2012 r. do 23 października 2012 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z inną osobą, dokonali włamania do pomieszczenia gospodarczego w budynku biura zarządu (...)w ten sposób, że wygiął blachę drzwi metalowych i wyłamał w nich zamki oraz wyłamał zamek w kasie pancernej, czym spowodował uszkodzenie mienia o łącznej wartości 1.090 zł, a następnie dokonał kradzieży pilarki S.o wartości 890 zł, wkrętarki B.o wartości 200 zł oraz kanistra metalowego o wartości 20 zł z zawartością benzyny o wartości 30 zł o łącznej wartości strat 1.140 zł, czym działali na szkodę (...) O. (...) (...)i K. M.,

- przy czym S. R. zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt I.

- przy czym M. G. zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. wobec S. R. o czyn z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§1 kk

tj. wobec M. G. o czyn z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§2 kk

V. w okresie od 25 listopada 2012 r. do 27 listopada 2012 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z inną osobą, dokonali włamania do obiektu wyłamując kratę oraz wybijając okno, a następnie kradzieży dwóch butli gazowych o wartości łącznej 200 zł, dwóch reduktorów o wartości łącznej 60 zł, pieca gazowego o wartości 700 zł dwóch butli gazowych o wartości łącznej 80 zł, palnika o wartości 50 zł, aparatu fotograficznego o wartości 300 zł, komputera typu laptop marki A.o wartości 1.000 zł, o łącznej wartości strat 2.390 zł, czym działali na szkodę (...) O. (...) (...)reprezentowanych przez R. M.,

- przy czym S. R. zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt I.

- przy czym M. G. zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. wobec S. R. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§1 kk

tj. wobec M. G. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk

VI. w okresie od 10 grudnia 2012 r. do 13 grudnia 2012 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu oraz z inną osobą, dokonali włamania do altany przecinając kłódkę, a następnie kradzieży wiertarki ręcznej, ceownika z żelaza, blachy o wymiarach 1 m x 0,6 m, sieczkarni z żelaza, 40 szt. kątowników, beczki ocynkowanej, korytka blaszanego oraz kilofa o łącznej wartości 600 zł, czym działali na szkodę E. P.,

- przy czym S. R. zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt I.

- przy czym M. G. zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach wielokrotnego powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. wobec S. R. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§1 kk

tj. wobec M. G. o czyn z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk.

a nadto M. G. oskarżony został o to, że:

XXII. w dniu 20 listopada 2012 r. we W.przy ul. (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, na terenie (...) (...)dokonał zniszczenia altany ogrodowej podpalając ją, w następstwie czego uległa całkowitemu spaleniu, czym spowodował straty w wysokości 6.000 zł na szkodę J. Ś., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. o czyn z art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk

XXIII. w okresie od 30 listopada 2012 r. do 10 grudnia 2012 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...), działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał włamania do altany ogrodowej nr 13 poprzez wyłamanie zamka, a następnie kradzieży akumulatora o wartości 500 zł, przewodu elektrycznego w ilości 30 metrów bieżących o wartości łącznej 50 zł oraz dwóch żeliwnych grilii o wartości łącznej 200 zł, a także zniszczenia wiaty przeciwsłonecznej poprzez przecięcie jej powłoki powodując zniszczenie mienia o wartości 300 zł, czym działał na szkodę W. J., przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. o czyn z art. 279 § 1 kk i art. 288 § 1 kk w zw. 11 § 2 kk w zw. z art. 64 § 2 kk

XXIV. w dniu 19 grudnia 2012 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał zniszczenia altany ogrodowej i przyczepy kampingowej dwuosiowej podpalając je, w następstwie czego uległy całkowitemu spaleniu, czym spowodował straty w wysokości 10.000 zł na szkodę M. M., przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

XXV. w nocy z 27 na 28 grudnia 2012 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał zniszczenia altany ogrodowej podpalając ją, w następstwie czego uległa całkowitemu spaleniu wraz ze znajdującym się w środku mieniem w postaci narzędzi ogrodniczych, trzech foteli turystycznych, trzech krzesełek campingowych, drewnianego stołu ogrodowego, dwóch stołów drewnianych, ławy ogrodowej, grilla ogrodowego, sprzętu kuchennego, drewnianych szafek oraz dwóch parasoli czym spowodował straty w wysokości 5.000 zł. na szkodę E. N., przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się działając w warunkadr powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

XXVI. w nocy z 27 na 28 grudnia 2012 r. we W.na terenie (...) (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał zniszczenia altany ogrodowej podpalając ją, w następstwie czego uległa całkowitemu spaleniu, czym spowodował straty w wysokości 5.000 zł na szkodę I. K., przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

XXVII. w dniu 29 grudnia 2012 r. we W.przy ul. na terenie (...) (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał zniszczenia altany ogrodowej podpalając ją w następstwie czego uległa całkowitemu spaleniu wraz ze znajdującym się wewnątrz mieniem w postaci narzędzi ogrodowych marki G., dwóch foteli, narożnika, drewnianego banera oraz przeszklonej szafy, czym spowodował straty w wysokości 8.100 zł na szkodę B. N., przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. o czyn z art. 288 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk

XXVIII. w okresie od 31 grudnia 2012 r. do 02 stycznia 2013 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał uszkodzenia altany ogrodowej podpalając ją, w następstwie czego spaleniu uległy drzwi i dach altany, czym spowodował straty w wysokości 500 zł na szkodę S. Z., przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. o czyn z art. 288 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 kk

XXIX. w okresie od 31 grudnia 2012 r. do 02 stycznia 2013 r. we W.przy ul. (...)na terenie (...) (...)działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, dokonał uszkodzenia altany ogrodowej podpalając ją, w następstwie czego uległa całkowitemu spaleniu wraz ze znajdującym się wewnątrz mieniem w postaci dwóch leżaków, 20 worków obornika, taczki, narzędzi ogrodowych, garnków, wersalki, pościeli, przyrządów do grilla, plastikowych palików, dwóch rurek metalowych, dwóch beczek plastikowych, czterech krzeseł, odzieży, czym powodował straty w wysokości 1.500 zł na szkodę I. W., przy czym zarzuconego mu czynu dopuścił się działając w warunkach powrotu do przestępstwa opisanych w pkt II.

tj. o czyn z art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk

Wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II K 727/13 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Fabrycznej w II Wydziale Karnym:

(…)

IV. oskarżonych S. R. i M. G. uznał za winnych popełnienia zarzucanego im czynu opisanego w pkt. II części wstępnej wyroku, tj. za przestępstwo z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§1 kk w przypadku oskarżonego S. R. i za przestępstwo z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk w przypadku oskarżonego M. G. i za ten czyn na podstawie art. 279 § 1 kk wymierzył oskarżonemu S. R. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 2 kk wymierzył oskarżonemu M. G. karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

V. oskarżonych S. R. i M. G. uznał za winnych popełnienia zarzucanych im czynów opisanych w pkt. III i IV. części wstępnej wyroku, przy czym przyjął, iż działali oni w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, tj. za winnych przestępstwa:

w przypadku oskarżonego S. R. – z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw.z art. 11§2 kk w zw.z a rt. 64§1 kk w zw.z art. 12 kk

w przypadku oskarżonego M. G. z art. 279§1 i art. 288§1 kk w zw.z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§2 kk w zw. z art. 12 kk

i za ten czyn na podstawie art. 279§1 kk w zw. z art. 11§3 kk wymierzył oskarżonemu S. R. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 279§1 w zw. z art. 11§3 kk w zw. z art. 64§2 kk oskarżonemu M. G. karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

VI. oskarżonych S. R. i M. G. uznał za winnych popełnienia zarzucanych im czynów opisanych w pkt. V i VI. części wstępnej wyroku, przy czym przyjął, iż działali oni w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, tj. za winnych przestępstwa:

w przypadku oskarżonego S. R. – z art. 279§1 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 12 kk

w przypadku oskarżonego M. G. z art. 279§1 w zw. z art. 64§2 kk w zw. z art. 12 kk

i za ten czyn na podstawie art. 279§1 kk wymierzył oskarżonemu S. R. karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności, zaś na podstawie art. 279§1 kk w zw. z art. 64§2 kk oskarżonemu M. G. karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

(…)

XI. oskarżonego M. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XXII części wstępnej wyroku, tj. za przestępstwo z art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk i za ten czyn na podstawie art. 288 §1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;

XII. oskarżonego M. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt. XXIII części wstępnej wyroku, tj. za przestępstwo z art. 279§1 kk i art. 288§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 64§2 kk i za ten czyn na podstawie art. 279 §1 kk w zw. z art. 11§3 kk w zw. z art. 64§2 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;

XIII. oskarżonego M. G. uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów opisanych w pkt. XXIV – XXVII części wstępnej wyroku przyjmując, iż działał on w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, tj. za winnego przestępstwa z art. 288§1 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 12 kk i za ten czyn na podstawie art. 288 §1 kk wymierzył mu karę 1 (jednego) roku miesięcy pozbawienia wolności;

XIV. uniewinnił oskarżonego M. G. od popełnienia zaczucanych mu czynów opisanych w pkt. XXVIII i XXIX części wstępnej wyroku i w tym zakresie kosztami procesu obciążył Skarb Państwa;

(…)

XVI. na podstawie art. 85 kk i art. 86 §1 i 2 kk połączył oskarżonemu M. G. orzeczone wobec niego kary jednostkowe pozbawienia wolności i wymierzył mu karę łączną (2) dwóch lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,

(…)

XXII. na podstawie art. 63 § 1 kk zaliczył oskarżonemu M. G. na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności, na wypadek jej wykonania, okres jego zatrzymania od dnia 03 stycznia 2013 r. do dnia 05 stycznia 2013 r.;

(…)

XXIV. na podstawie art. 46§1 kk orzekł wobec oskarżonych S. R. i M. G. solidarny obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:

(...) W.– Osiedla (...)kwoty 4.763 zł (cztery tysiące siedemset sześćdziesiąt trzy złote);

(...) O. (...) Ś.” kwoty 5.160 zł (pięć tysięcy sto sześćdziesiąt złotych),

(...) O. (...)“M.” i K. M.kwoty 2.230 zł (dwa tysiące dwieście trzydzieści złotych)

(...) O. (...) (...)” kwoty 2.390 zł (dwa tysiące trzysta dziewięćdziesiąt złotych)

E. P. kwoty 600 zł (sześćset złotych)

(…)

XXVI. na podstawie art. 46§1 kk orzeka wobec oskarżonego M. G. obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonych:

J. Ś. kwoty 6.000 zł (sześć tysięcy złotych)

W. J. kwoty 1.050 zł (jeden tysiąc pięćdziesiąt złotych)

M. M. kwoty 10.000 zł (dziesięc tysięcy złotych)

E. N. kwoty 5.000 zł (pięć tysięcy złotych)

I. K. kwoty 5.000 zł (pięć tysięcy złotych)

B. N. kwoty 8.100 zł (osiem tysięcy sto złotych)

(…)

XXVIII. zwolnił oskarżonych T. I., M. C., S. R. i M. G. od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty sądowej, obciążając nimi Skarb Państwa.

Apelację od powyższego wyroku wywiódł oskarżony M. G. i wskazał, że został skazany za czyny, których nie popełnił. Oskarżony podniósł, iż nie był na wizjach lokalnych związanych z tymi czynami, nie dokonał zaboru wskazanych w zarzutach rzeczy, ani też nigdy ich nie widział, zaś wskazanie go przez S. R. jako współuczestnika włamań do poszczególnych budynków jest pomówieniem.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Apelacja jako oczywiście bezzasadna na uwzględnienie nie zasługuje.

Kontrola instancyjna zaskarżonego wyroku prowadzona przy uwzględnieniu faktu, iż apelację od w/w wyroku wywiódł jedynie oskarżony (co z zakresu kontroli Sądu eliminowało czyny, od których M. G. został uniewinniony) wykazała, że Sąd Rejonowy przeprowadził postępowanie w sposób prawidłowy, gromadząc kompletny materiał dowodowy i poddając go logicznej oraz zgodnej z zasadami doświadczenia życiowego ocenie, która nie wzbudzaj jakiejkolwiek kontrowersji. Co więcej, na podstawie w/w dowodów poczynił następnie obiektywne i w pełni uprawione ustalenia faktyczne, które zdaniem Sądu Okręgowego pozwoliły wyprowadzić także właściwe wnioski odnośnie winy i sprawstwa M. G. co do wszystkich przypisanych mu przestępstw.

Sąd meriti w sposób prawidłowy zrekonstruował stan faktyczny w sprawie, trafnie czyniąc za zasadniczą podstawę dokonywanych ustaleń dowód z wyjaśnień M. G. złożonych na etapie postępowania przygotowawczego. Oskarżony na w/w etapie postępowania konsekwentnie przyznawał się do stawianych mu zarzutów, a jego twierdzenia w tym względzie znajdowały potwierdzenie w innych przeprowadzonych dowodach. I tak, w przypadku czynów zarzucanych w porozumieniu z S. R. (czyny opisane w pkt. II-VI) wersję M. G. potwierdziły wyjaśnienia tegoż pierwszego, które S. R. podtrzymywał przez cały toczący się proces; z kolei okoliczności czynów zarzucanych oskarżonemu wspólnie i w porozumieniu ze Z. B. współgrały z opisem zdarzeń przedstawionym przez Z. B. w toku jego przesłuchania na etapie postępowania przygotowawczego.

W ocenie Sądu Odwoławczego brak jest podstaw do tego, by kwestionować zdarzenia, o których w sposób tożsamy wypowiadają się -niezależnie od siebie, bez uprzedniej konsultacji- dwie osoby i czynią to w sposób dobrowolny, bez żadnego przymusu. Logiczne jest bowiem, że po pierwsze nikt, kto myśli racjonalnie, nie przyjmowałby na siebie odpowiedzialności za coś czego nie uczynił, po drugie zaś- gdyby osoby przyznające się faktycznie nie brały udziału w danym zdarzeniu, ich relacje musiałyby się od siebie różnić, zawierać jakiekolwiek sprzeczności. Takich sprzeczności w materiale dowodowym zgromadzonym na etapie postępowania prokuratorskiego brak. Mało tego, S. R. konsekwentnie potwierdzał swoją rolę w ujawnionych przestępstwach, podobnie jak i potwierdzał rolę oskarżonego G.. Nie zgłaszał też absolutnie żadnych uwag do sposobu przeprowadzenia swojego przesłuchania, w szczególności nie wskazywał, by był zmuszany do składania wyjaśnień o określonej treści. Takich zastrzeżeń nie składali również inni występujący w sprawie oskarżeni. Jest to znamienne w kontekście treści wyjaśnień oskarżonego G., a przede wszystkim zeznań świadka B..

M. G. i S. B. to jedyne osoby, które przed Sądem nagle zmieniły swoje pierwotne wyjaśnienia. Fakt zatem, iż w fazie postępowania sądowego zaprzeczali oni zdarzeniom opisanym w akcie oskarżenia lub też umniejszali własną w nich rolę, nie może automatycznie skłaniać Sądu do stwierdzenia, że właśnie to jest wersja zdarzenia odpowiadająca rzeczywistości. Zresztą, tłumaczenia M. G. i S. B. w tym względzie kompletnie nie przekonują.

Oskarżony G. przyznał się wszak jedynie do dwóch czynów i nie potrafił stwierdzić skąd wzięły się pozostałe zarzuty, skoro -jego zdaniem- przyznawał się wyłącznie do przestępstw popełnionych w miejscach, w których był obecny w trakcie wizji lokalnej. Nie można jednak pominąć faktu, że pod protokołem przesłuchania, w którym przyznaje się on do winy widnieje jego własnoręczny podpis, a wizja lokalna z udziałem oskarżonego nie dotyczyła wprawdzie wszystkich zarzucanych mu czynów, ale i z całą pewnością nie ograniczała się li tylko do dwóch miejsc.

Z kolei świadek B. stwierdził, że jedynie raz („gdy nas złapali”) faktycznie dokonał kradzieży z włamaniem, resztę zaś „dopisał Komisariat Policji na P.”. Świadek dodał też, że niewiele z tego pamięta, bo wtedy się upił (k. 900), po czym odpowiadając na pytania Przewodniczącego wskazał, że jednak jedną altanę podpalił, a w drugiej niechcący zaprószył ogień i że jak go Policja złapała, to wymyślono sobie, iż musi się przyznać do dziesięciu czynów i on w istocie się przyznał, bo wcześniej, przed przesłuchaniem, wymuszono to na nim wykręcając ręce, stawiając na głowę, robiąc „ścieżkę zdrowia” (k. 901). Rzekomą wersję o zmuszaniu Z. B. próbował potwierdzić oskarżony G., ale nie omieszkał Sąd Odwoławczy zauważyć, że zrobił to dość nieudolnie, wskazując, że kiedy policjanci przesłuchiwali Z. B., to on siedział w pokoju obok i słyszał odgłosy „ała, boli” (oskarżony nie zauważył zapewne, że z zeznań Z. B. wynikało, że był on rzekomo zmuszany do zeznań o określonej treści przed swoim przesłuchaniem, nie w jego trakcie - k. 828).

W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że wersja zakładająca sprawstwo M. G. (działającego wspólnie ze Z. B.) jest logiczna i znajduje pełne potwierdzenie w przeprowadzonych w sprawie dowodach, a to w zbieżnych wyjaśnieniach obu zainteresowanych z etapu postępowania przygotowawczego, które wzmacnia dodatkowo okoliczność, iż pozostali współoskarżeni słyszeli jak Z. B. przechwalał się popełnionymi przezeń czynami. W tym przypadku materiał dowodowy jest jednolity i nie zawiera żadnych sprzeczności.

Tego samego nie można już jednak powiedzieć w odniesieniu do wersji alternatywnej, przedstawionej w trakcie postępowania przed Sądem. Sami zainteresowani przedstawiają bowiem niespójne w szczegółach relacje (przykładowo świadek B. finalnie przyznał się jedynie do dwóch czynów, przecząc popełnieniu pozostałych, podczas gdy oskarżony G. wskazał, iż tylko w odniesieniu do czynów XXV i XXVI się przyznaje, a że „resztę dokonał Z. B.” /k. 827/) i już tylko ta okoliczność rodzi wątpliwości, co do ich prawdomówności. Co więcej, na tle tejże wersji trudno znaleźć logiczną odpowiedź m.in. na pytanie skąd nagła zmiana wyjaśnień u oskarżonego G., dlaczego to akurat świadek B. jako jedyny spośród zatrzymanych był zmuszany przez policjantów do wzięcia odpowiedzialności za szereg nie popełnionych czynów, wreszcie dlaczego chwalił się on współoskarżonym licznymi podpaleniami, skoro przed Sądem przyznał się wyłącznie do dwóch czynów, itp.

W powyższej sytuacji nie wzbudza zatem kontrowersji przyjęcie przez Sąd meriti, iż to wersja pierwotnie przedstawiona przez oskarżonego G.-wersja, w której przyznawał się on do czynów popełnionych wspólnie z oskarżonym R., z S. B., jak i popełnionych samodzielnie, zasługuje na wiarę. Sam oskarżony G. w wywiedzionej apelacji nie zakwestionował toku myślenia przyjętego przez Sąd pierwszoinstancyjny; poza jedynie ogólnymi zarzutami nie przedstawił choćby jednego dowodu, który pozwoliłby wzbudzić wątpliwość co do prawidłowości przeprowadzonej przez ów Sąd oceny dowodów. W tej zaś sytuacji uznać należy, że twierdzenia M. G. stanowią jedynie linię obrony przyjętą przezeń na potrzeby niniejszego procesu.

Orzeczenie w zakresie kary również zdaniem instancji odwoławczej nie wzbudza obiekcji.

Ostatecznie orzeczona wobec M. G. kara łączna 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności o bezwzględnym charakterze (podobnie jak wymierzone kary jednostkowe) nie zawiera ani cechy niewspółmiernej surowości, ani też nie jest niesprawiedliwa. Mieści się ona w granicach przewidzianych przez ustawę, uwzględnia również dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 § 1 i 2 kk. Sąd Rejonowy wskazał wszystkie okoliczności, które determinowały jego decyzję w tym względzie, słusznie zauważając, iż uprzednia karalność oskarżonego, działanie w ramach recydywy (w tym wielokrotnej), znaczna społeczna szkodliwość popełnionych występków czy nagminność tego typu zachowań w skali kraju nakazuje przykładne ukaranie oskarżonego tak, aby utwierdzić społeczeństwo w przekonaniu, iż przestępstwo nie popłaca i nie można za nie uniknąć kary. Sąd Odwoławczy nie omieszkał przy tym nie zwrócić dodatkowo uwagi na fakt, iż działanie oskarżonego nastawione było na chęć szybkiego zysku, zaś jego finalny efekt stanowiło pokrzywdzenie kilkunastu osób na nierzadko spore kwoty.

Podkreślić również trzeba, iż kara musi być dobierana odpowiednio do „potrzeb” sprawcy w zakresie oddziaływań wychowawczych (por. wyrok SN z 23.04.1981 r., I KR 51/81, OSNKW 1981, nr 10, poz. 53), te zaś -jak pokazuje dotychczasowa droga życiowa oskarżonego- nie odniosły jak dotąd pożądanego skutku. Skoro zatem oskarżony przebywał już w izolacji, a mimo to fakt ów nie powstrzymał go od popełnienia kolejnych występków, to oznacza to, że nie ma on wypracowanego nawyku poszanowania norm prawno-społecznych. Aby zatem pomyślnie wykształcić w M. G. nawyk respektowania prawa i by proces jego resocjalizacji zaczął zmierzać we właściwym kierunku, niezbędna jest pewna doza dolegliwości w karze, którą to kara o bezwzględnym charakterze na pewno w sobie zawiera.

Konkludując, Sąd Odwoławczy nie widzi żadnych racjonalnych powodów, dla których rozstrzygnięcie Sądu pierwszoinstancyjnego winno ulec zmianie. W tym zatem stanie rzeczy zaskarżony wyrok utrzymano w mocy, uznając apelację za oczywiście bezzasadną.

Sąd Odwoławczy nie obciążał oskarżonego kosztami postępowania odwoławczego uznając, że ich uiszczenie przez M. G. stanowić będzie dla niego nadmierną dolegliwość (art. 624 § 1 kpk).

Wysokość kwoty zasądzonej na rzecz adw. M. Z. tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej z urzędu oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym wynika z przepisów § 14 ust. 2 pkt 4 oraz § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.