sygn. II CSK 102/05 29 listopada 2005 Sąd Najwyższy

Postanowienie SN z 29 listopada 2005, sygn. II CSK 102/05

Najważniejsze informacje

W skrócie

Wynik zasądzono świadczenie
Typ sprawy sprawa cywilna
Etap postępowanie kasacyjne przed Sądem Najwyższym
Tryb posiedzenie niejawne
Data orzeczenia 29 listopada 2005
Sąd Sąd Najwyższy
Wydział Izba Cywilna, Wydział II
Przewodniczący SSN Iwona Koper
Sygn. akt II CSK 102/05
POSTANOWIENIE
Dnia 29 listopada 2005 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Iwona Koper
w sprawie z powództwa K. Z.
przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń Spółce Akcyjnej w W. II Inspektoratowi w P. o
zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 listopada 2005 r., na
skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 15 czerwca 2005
r., sygn. akt I ACa (…),
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3.600
zł (trzy tysiące sześćset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2005 r. Sąd Apelacyjny, na skutek apelacji
pozwanego, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w P. z dnia 6 września 2004 r. w sprawie
o zapłatę.
Powód zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w całości, wniósł o jego uchylenie i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W skardze kasacyjnej zarzucił
naruszenie przepisów postępowania w postaci art. 224 w związku z art. 217 k.p.c., art.
233 § 1 k.p.c. i art. 47914
§ 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W sprawie mają zastosowanie przepisy dotyczące skargi kasacyjnej w wersji
redakcyjnej i numeracji obowiązującej po dniu 6 lutego 2005 r. (art. 3 ustawy z dnia 22
grudnia 2004 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy -
Prawo o ustroju sądów powszechnych, Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98).
2
W art. 3984
§ 1 k.p.c. zostały określone wymagania wobec treści skargi
kasacyjnej. W punkcie 3 tego przepisu ustanowiony jest wymóg zawarcia w skardze
kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania i jego uzasadnienia. Odmienną
treść w porównaniu z poprzednio obowiązującym przepisem art. 393 § 1 k.p.c. zawiera
też obecny art. 3989
§ 1, który sformułowany został jako przepis pozytywny, określający
przesłanki przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę
kasacyjną do rozpoznania jeżeli w sprawie występują istotne zagadnienie prawne,
istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania
lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Zawarty uprzednio w art. 3933
§ 1 pkt 3 k.p.c. wymóg przedstawienia okoliczności
uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania wprowadzony został w związku z
instytucją przesądu. Jego stworzenie umożliwiać miało stronie wnoszącej kasację
przekonanie Sądu Najwyższego o istnieniu przesłanek, na których opiera się wstępne
badanie kasacji pod kątem dopuszczenia jej do rozpoznania. Jak wskazywano w
orzecznictwie (postanowienie SN z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC z
2001 r., nr 3, poz. 51) bez tej argumentacji nawiązującej wprost do treści art. 393 k.p.c.
kasacja byłaby środkiem odwoławczym niezupełnym, a selekcja wnoszonych kasacji,
dokonywana przez Sąd Najwyższy w ramach przedsądu - nazbyt dowolna. Analogiczną
funkcję spełnia w obecnym stanie prawnym przepis art. 3984
§ 1 pkt 3 k.p.c.
Wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi do
rozpoznania oraz jego uzasadnienia stanowi element konstrukcyjny skargi, którego
niedochowanie powoduje, że skarga dotknięta jest brakiem nieusuwalnym i w związku z
tym podlega odrzuceniu a limine.
Skarżący w skardze kasacyjnej przedstawił podstawy kasacyjne i ich
uzasadnienie, jednak nie przedstawił wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania, ani nie zamieścił uzasadnienia takiego wniosku.
Zachowuje aktualność dotychczasowe utrwalone orzecznictwo Sądu
Najwyższego, zgodnie z którym wymagania dotyczące skargi kasacyjnej z art. 3984
§ 1
k.p.c. mają samodzielny byt, stąd niedopuszczalne jest traktowanie ich zamiennie.
Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia (art. 3984
§ 1 pkt 3
k.p.c. i art. 3986
§ 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono stosownie do art. 98 k.p.c. i
art. 108 k.p.c..